Atos 9
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Di obe nwu nkpo kamɛ, Saulo latikanko Saate basaateketetɛ ku ninunsɛɛ alɛ oolo ma. Ni aakyɛ Yuda batii Yaa Oletatɛ Nɔɔfo nfũ,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 ni aakaalɛ nwɔ alɛ atɔɔ akũ ya nimatɔɔ ni osie an-yɔ anklee antɔɔkyɛ ni Yuda batii nsiisakɔ di Damasko anatoomufũ ni basuɔtɔ ku basanko ba nintikanko ni ofũ onu fɔle nwu anwako ni Yerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Di obe wɔ nfɛ ɔɔtɛɛtɛɛ ni Damasko, nfanwu ɔtɔ onwii lamunaa kuakye osi kuamana nwɔ kuakyi.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Ni anɔɔ aapɛ kaasɔ nɛ. Ni aanu sɛlɔ sewo kɔkaalɛ nwɔ alɛ, “Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ni di Saulo lakaalɛ alɛ, “Saate, owe fale?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Kafɔɔ, taka faatɔɔkyɛ okpoo kamɛ. Babatɔkɔ fɔ lɛɛsaa le dikpe ni fɛɛbla nii.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Basuɔtɔ ba niatikanko ni Saulo, baayila batabuɛ ɔlaa kuonwii. Baanu sɛlɔ kafɔɔ batanya otii kuonwii.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Di Saulo lataka aayila aatikiti ni anu, oloosinnya. Nioso baaklee nwɔ di kɔnɛɛ baabuoko Damasko okpoo kamɛ.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Nioso aasiɛ ninfa ayi atiɛ ɔlɔɔnya, atale alesaa, atanyi ntu kafɔɔ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Di obe nwu nkpo kamɛ, bafũbanutɛ onwii lawɛ di Damasko, nwɔ baatɔɔlɛɛ ni Anania. Saate ladiki suoto aatuo nwɔ ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Anania!”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ni di Saate labuɛ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka, faatɔɔkyɛ osuku wɔ bɔɔlɛɛ ni osuku tinini suoto, faakyɛ Yuda leyo, faakaalɛ osuɔtɔ wɔ niekye ni Tarso bɔɔlɛɛ ni Saulo, akpe ninfa ɔɔpɛ ɔlaa anta Yaa.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Diekye ntoodiki letuo nwɔ nlɛ osuɔtɔ wɔ bɔɔlɛɛ ni Anania lɛwa ɛɛbatika nwɔ nnɛɛ alɛ aakple antɔɔnya.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ninfɛ di Anania ladiki kanya abuɛ alɛ, “Saate, ntoonu kpinwu asaa kpile ya di osuɔtɔ wɔ mmle ntɔɔbla ni bafũbanutɛ lɛfɔ di Yerusalem!
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Lenu kafɔɔ alɛ eefũ osie kukũ eekyeko Yaa olebatatɛ banɔɔfo nfũ alɛ aamufũ bafũbanutɛ lɛfɔ bamuu di Damasko!”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Kafɔɔ Saate latɔkɔ nwɔ alɛ, “Tɔɔkyɛ falaabla fɛ mmle lɛtɔkɔ fɔ ni. Diekye ntoodiki Saulo fɛ otii nii wɔ nimayɔ ɔlaa biene nwu nkpo ankyɛnko ni mba ninanle ni Israel batii ku baka anu ku Israel batii bamuu.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Ami omu matuo nwɔ mmle okle dikpe ni diebuo nwɔ ni ta ami oso.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Nioso Anania lakyɛ aalaabuo leyo le di Saulo lawɛ nii, ni aatika nwɔ nnɛɛ di suoto nɛ, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Obiloo Saulo, Saate Yesu wɔ niadiki suoto aatuo fɔ ni di osuku, nnwɔɔ niekpee mi ɔkyɛ lɛfɔ alɛ faakple faanya, fanfũ kafɔɔ Yaa Ninwuna kaamɛ lɛfɔ.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Nfanwu, diabla Saulo fɛle apoo awo niefiɛ nwɔ di anu suoto, niakple aakyako ɔnya nɛ. Ninfɛ aataka aata baakpeesa nwɔ Yaa ntu nɛ.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ninfɛ aale alesaa nɛ, niakple aawɛ osie nɛ.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Nfanwu aasifi Yuda batii nsiisakɔ aalaatobuɛ alɛ Yesu ninle Yaa Obi.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Nioso batii ba bamuu nianu nwɔ ni ɔlaa, diabla ma ɔkpɛ. Ni baakaalɛ bawo alɛ, “Diele osuɔtɔ wɔ mmle niatoolo Yesu wɔ mmle batikankotɛ di Yerusalem nɛ? Nioso kafɔɔ ɛɛwa nfũ alɛ ɔɔbamufũ bafũbanutɛ, ankpaa ma ankyɛnko olebatatɛ banɔɔfo.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Saulo lawɛ osie di ɔlaa wɔ mmle obuɛ kamɛ. Nioso Yuda batii ba niawɛ ni di Damasko ditafuo ɔlaa kuonwii obuɛ. Diekye aakpasa kamɛ klekle aatuo alɛ Yesu ninle Kristo.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Ayi awo sɛmaa, Yuda batii lalɛɛ bawo baabla disibu alɛ babalo Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Kafɔɔ batii bawo lawa babatɔkɔ Saulo alɛ, boomiɛ alɛ balo nwɔ. Kakũ ku kakyɛ, balo nɔɔ latooyila baatoonyu nyoko be manfe mambuo ni okpoo nwu kamɛ, mmle baawɛ nwɔ manlo nii.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Nioso di nkyɛntɛɛ, batii nɔɔ ba niafũ baanu ni layɔ nwɔ baakpee di kakyikyɛ kamɛ baafenko di oyoyiɛ kutuɛ baasoosa nwɔ baase kaasɔ.Ɔkpɛ Ɔbla 9:25|src="CN01937c.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="David C. Cook"
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Saulo lakyɛ aalaabuo Yerusalem, aamiɛ alɛ oobuo di mba niafũ baanu ni kamɛ ninfa, kafɔɔ batafũ nwɔ baanu alɛ atookyi, nioso baatɔɔyɛkɛ nwɔ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Nioso Barnaba lakpaa nwɔ aakyɛnko batɔkyɛntɛ nwu nfũ, ni aatɔkɔ ma mmle di Saulo ntɔɔnya ni Saate di obe wɔ aatoofe ni Damasko. Aatɔkɔ ma kafɔɔ ɔlaa wɔ di Saate latɔkɔ nwɔ nii, ku mmle di Saulo labuɛ ni ɔlaa biene nwu di Yesu leyooto kamɛ di Damasko ku sɛkambi.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nioso baafũ nwɔ baakpee kaamɛ lɛma. Diayɔ ni di obe nwu kamɛ, aasiɛ ma kaamɛ, obe lele aatoobuɛ Yaa ɔlaa di Yerusalem ku sɛkambi.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Yuda batii ba nimbuɛ ni Griki sele ku Saulo labuo sɛɛlaa sewo kamɛ baanyu, kafɔɔ baamiɛ alɛ boolo nwɔ.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Nioso obe wɔ di bafũbanutɛ bawo lanu alɛ batii ba mmle komiɛ alɛ balo nwɔ nii, baakpaa nwɔ baasifiko Kaesarea, ni baakyesee nwɔ aasifi Tarso nɛ.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Di obe wɔ mmle kamɛ, diefe ni di Yaa Ninwuna Klekle lɛkyakako kamɛ oso, bafũbanutɛ ba niawɛ ni di Yudea ku Galilea ku Samaria kasɔ suoto yi, atoko lakyɛ ma ole, batasintɔɔyɛkɛ. Nioso baabapɔ, baayɔ dibu kafɔɔ baata Saate nwu.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Petro lakyɛ aatookyi aatoonyu Kristo batii bamuu, diɛ osuku nɔɔ ɔkyɛ kamɛ, aakyɛ aalaanyu bafũbanutɛ ba niawɛ ni di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nfa aanya osuɔtɔ onwii baatɔɔlɛɛ ni Ainea, eefefee ate di ɔkla oloofuo ɔtaka alɛɛ anɛ amu.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Obe wɔ di Petro lanyɔɔ nii, aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ainea, nyu! Yesu Kristo ntɔɔyɔɔsa fɔ ofiɛ! Taka fayila! Faatakatɛsa ɔkla lɛfɔ.” Nfanwu aasie aataka aayila.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Batii ba bamuu niawɛ ni di Lida ku Saron okpoo kamɛ, lanya Ainea nkyɛ nii, baayɔ nkpa lɛma baata Saate.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ɔsanko onwii lawɛ di Yopa baatɔɔlɛɛ nwɔ Tabita. Di Griki sele kamɛ, baatɔɔlɛɛ nwɔ Dorka, kasɔ ninle alɛ káfɛ. Aale otii wɔ niafũ aanu nii, aatɔɔbla sifutulɛ aatɔɔta bapiitɛ obe lele.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Diawa alɛ ofiɛ lapɛ nwɔ aakpi. Nioso basiɛwo nɔɔ lakpeesa nwɔ ntu, baalolaa nwɔ baatɛ di ayo ya beetofo beetika ni baawo ninwii kamɛ di osi.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Nioso obe wɔ baanu alɛ Petro ntɔɔwa akpe ni di Lida, diɛ Lida lɛtɛɛtɛɛ ni Yopa oso, baakpee batii banyɔ alɛ balatikiti nwɔ lekoto aatikanko ma nkpaa nkpaa awa Yopa.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Nioso Petro lataka aatikanko ma, baalaabuo nii, baakpaa nwɔ baasifiko leyo le osi di Dorka late nii. Bakpisɔfɔ ba niawɛ ni ninfa bamuu baamana Petro baakyi boowi kaku. Baaklee awu ya di Dorka lakaa ni aawɛ ni nkpa baatootuo nwɔ.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Nioso Petro latɔkɔ bamuu alɛ badie di leyo nwu kamɛ, ni aapɛ akunkyi aapɛ ɔlaa aata Yaa nɛ. Ninfɛ aamunikĩi aanyu Dorka kpi, ni aabuɛ alɛ, “Tabita, taka!” Nfanwu ni aatikiti anu nɛ. Aanya ni Petro ni aataka aasiɛ nɛ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ninfɛ di Petro lakyɔɔ nwɔ kɔnɛɛ nɛ, ni di nnwɔɔ kafɔɔ aakpee nwɔ kole nwɔ ni aataka aayila nɛ. Ninfɛ di Petro lakple aalɛɛ bafũbanutɛ nwu ku bakpisɔfɔ nwu aawako nɛ. Ninfɛ aayɔ nwɔ akpe ni nkpa, aakpee ma di nnɛɛ nɛ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Nioso ɔlaa wɔ mmle lakyaka okpoo nwu kamɛ, ni baatii kpinwu lafũ Saate baanu nɛ.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Nni kamaa, Petro lasiɛ di Yopa okpoo ayi awo diɛ osuɔtɔ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Simon nfũ, nwɔ niatɔɔbla ni babɔkɛɛ akũ ɔkpɛ.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.