Atos 7
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ Stefano alɛ, “Sɛlaa se boobuɛ ni di suoto lɛfɔ ninfũ site nkpo?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Stefano ladiki kanya alɛ, “Bate nii ku babiloo, binu. Yaa ladiki leklekle nɔɔ aatuo ɔwa loo Abraham di Mesopotamia kasɔ suoto fiɛ aadie aasifi Haran kasɔ suoto aalaasiɛ.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Nfa ɔɔtɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Die fadiɛ batii lɛfɔ ku kasɔ lɛfɔ faasifi kasɔ ka matuo fɔ ni!’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “Nioso aataka aadie di kasɔ nɔɔ suoto aalaasiɛ di Haran diɛlaase di obe wɔ di Ote lakpi nii. Nni kamaa, Yaa lakpaa nwɔ aawako kasɔ ka suoto bisi ni miɛ.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Yaa ditata Abraham kalekɔ kukanwii ninfa, bia kasɔ nwu kakyɛɛ atabɛ aatɔɔ. Kafɔɔ aatɔkɔ nwɔ aatɛ alɛ, dii lewo kɔwa kasɔ nwu makple nnwɔɔ ku babi kale. Di obe wɔ kamɛ di Yaa latɔkɔ ni Abraham ɔlaa wɔ mmle bia, ayilofo obi kuonwii!
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Nya ɔlaa wɔ di Yaa lakple aatɔkɔ nwɔ aatɛ ni, alɛ, banantii nɔɔ bamuu makple bafɔɔ di batii bawo kasɔ suoto, babakple batii nwu bakpɛmblatɛ mansiɛ ma kafɔɔ lɛɛkpaa kalɔ diibuo kamɛ, di alɛɛ alafa ana kamɛ.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ni aakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Malo batii ba kasɔ basi bɔɔbla sɛkpɛ manta ma ni lɛpɔɔ. Nni kamaa, babadie kaasɔ nwu suoto manwa mamasumu mi kaasɔ ka mmle suoto busi nii.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Ni di Yaa layɔ lɛsɔkɔsɔkɔ obudi kanya onii aata Abraham di obe nwu kamɛ fɛ kanya ninii le nimasiɛ ni di nnwɔɔ ku Yaa nntɛɛ ku banantii nɔɔ nɛ. Nioso Abraham lalofo Isak ni aabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ di obe wɔ aafũ ni ayi anɛ nɛ. Isak lalofo Yakob ni aabudi nwɔ lɛsɔksɔkɔ nɛ. Ni di Yakob kafɔɔ lalofo babi lefosi banyɔ ba niɛbla ni Yuda batii nfaabi be ninle ni lefosi nfaabi nnyɔ nɛ. Aabudi bamuu kafɔɔ asɔkɔsɔkɔ.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Yakob babi ba mmle lasɛɛsa anu di obilɛma Yosef suoto. Baamufũ nwɔ baasunsũ baata batii ba niakpaa nwɔ baasifiko ni Egipte kasɔ suoto. Kafɔɔ Yaa lasiɛko nwɔ,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 aadiki nwɔ aakyeko abuo nɔɔ amuu kamɛ. Yaa latɔɔ ninumbe, aale nwɔ sibualɛ. Nioso Egipte Ɔka Farao lababɔmbɔ nwɔ aayɔ nwɔ aase di Egipte kale kamuu kanya ku leyo nɔɔ asaa kanyayilatɛ.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Di obe nwu kamɛ, kɔka kplɛ lakpɛ diɛ Egipte ku Kanaan kasɔ suoto diananfi dibuo diawako bate loo suoto deikye batawɛ alesaa baatoole.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Nioso obe wɔ di Yakob lanu alɛ alesaa lawɛ ni di Egipte, ni aakpee babi nɔɔ lɛkasale alɛ bakyɛ baalaaya alesaa nwu awo bawako nɛ.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Obe wɔ di Yakob babi lakple baakyɛ ni nfa lɛnyɔɔfa, alɛ bɔɔlaaya ni alesaa, Yosef ladiki suoto aatuo ma, aadiki ma kafɔɔ aatuo Ɔka Farao.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Nioso Yosef latɔkɔ ma alɛ se bɛɛkyɛ, baalaakpaa Ote lɛma Yakob ku babi nɔɔ bamuu ku batii lɛma bawako Egipte. Di obe nwu kamɛ, lɛpɔ lɛma kabla fɛ batii afosi akuɛnsĩ batii banɔɔ.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Nioso Yakob lasifi Egipte aalaasiɛ ninfa dialaadu obe wɔ aakpi nii. Babi nɔɔ kafɔɔ lasiɛ ninfa baalaadu obe wɔ baakpi nii.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Baakplesa ma baasifiko okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Sekem. Baalaakookaa ma di ɔkya kamɛ kaasɔ ka di Abraham laya ni diɛ Hamor kafaabi nfũ ku koto.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Obe wɔ di Yaa ntam be aaka aata ni Abraham nfɛ kɔtɛɛtɛɛ nii, kafaabi loo batii ntɔɔpɔ di Egipte kasɔ.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Diabawa kafɔɔ alɛ ɔka fɔle Farao wɔ niatoole ni sɛka di Egipte, ditatofo Yosef.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Ɔka Farao wɔ mmle lakyɔnkyɔ batii loo, aawɛ kafɔɔ disi osie di suoto lɛma, aayila ma di suoto alɛ baayɔ babi lɛma baatooyu alɛ baatookpi.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 “Di obe nwu kamɛ kafɔɔ baalofo Mose nɛ. Ale obi wɔ niatɔɔlɛ ni onyu nwaa. Nioso balofotɛ nɔɔ layɔ nwɔ baalaawofasa leeyo awɛntɛ atiɛ.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Obe wɔ manamasinfuo nwɔ ni owofasa yi, baadiki nwɔ baase kaayi. Farao obi sankobi lakyɛ aalaafũ nwɔ aaklee nwɔ fɛ nnwɔɔ omu nɔɔ kafutu kamɛ obi.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Baatuo nwɔ Egipte batii ninumbe aamuɔ koni, aabakple otii finle di lɛɛkakatɛ ku sɛkpɛ kpinwu ɔbla kamɛ.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Obe wɔ aafũ ni alɛɛ afosi ana, diawa nwɔ disibu alɛ dikpe nii ɛɛkyɛ ɛɛlaanyu Israel batii wo nɔɔ mmle bɔɔbla ma nii.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nioso di obe nwu kamɛ aakyɛ ni nfa, aanya Egipte otii kɔbla Israel otii amumu. Nioso Mose lakyɛ aalaafũ nwɔ, aalo kafɔɔ Egipte otii nwu nkpo.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Mose labu alɛ babilɛma manu kasɔ alɛ, Yaa niekyesee nwɔ alɛ, abadiki ma, kafɔɔ batanu kasɔ nkpo.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Kaleesɛ, aakple aawa, aanya Israel batii banyɔ kɔkpɛ. Aakyɛ aalaakpanaa ma ni aatɔkɔ ma alɛ, ‘Binyu, babilɛma bile, nioso diɛɛkaatɛ alɛ biaatɔɔkpɛ nkpo.’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “Kafɔɔ otii wɔ niatɔɔbla ni obilɛma amumu latukusa Mose, aakaalɛ nwɔ alɛ, ‘Owe niediki fɔ alɛ faayila wo kaanya, fanlewo kantɛ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Sɛɛ foomiɛ falɛ faloe fɛ mmle okle faalo ni Egipte otii kɔsa?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Di Mose lanu ni ɔlaa wɔ mmle, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ nwaa. Nioso aatoso aalaawofa di Midian kasɔ suoto fɛ ɔfɔɔ. Nfa aalofo babi suɔtɔbi banyɔ nɛ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Alɛɛ afosi ana sɛmaa, Yaa tɔkyɛntɛ ladiki suoto aatuo nwɔ di owuufa bibii onwii niatoofiɛ ni ku ɔtɔ di ɔfaafuu kasɔ ka nintɛɛtɛɛ ni Sinai kobokote.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Obe wɔ di Mose lanya ni nle mmle, diabla nwɔ ɔkpɛ. Aakpukuti aatɛɛtɛɛ alɛ oololaa annyu lɛsaa le dile nii, ni di Yaa lalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Ami ninle bawa lee Abraham ku Isak ku Yakob Yaa.’ Mose layɛkɛ aakyako otũtũkũ nioso atasinfuo nfa onyu.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 “Ni di Yaa latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Diki ntokota lɛfɔ! Diekye kasɔ klekle suoto fayɛ.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nwaako ntɔɔnya dibuo le kamɛ baatii nii nsi ni di Egipte kasɔ suoto. Diekye ntoonu ma lɛlɛɛ le boowi kaku manlɛɛ mi nii. Nioso ntɔɔwa nlɛ kodiki ma. Wa, ninkpee fɔ Egipte.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Mose wɔ mmle niale otii wɔ di Israel babi lasĩ baakakatɛ nwɔ di suoto alɛ, ‘Owe niɛbla fɔ kanyayilatɛ loo ku kantɛ?’ Nnwɔɔ Mose nwu, di Yaa lakpee alɛ akyɛ aalaayila ma kaanya, aale ma dikitɛ diefe ni di Yaa tɔkyɛntɛ wɔ aadiki aatuo nwɔ ni lɛkyakaako kamɛ, diɛ ɔtɔ wɔ niatoofiɛ ni di owuufa kamɛ nɛ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Aakpaa ma aadieko di Egipte diefe ni sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ kamɛ, diɛ Egipte ku lekpo sɛɛle kotoko ku obe wɔ baatɔɔkyɛ ni di ɔfaafuu kamɛ alɛɛ afosi ana amu.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 “Mose wɔ mmle omu niatɔkɔ Israel batii alɛ, ‘Yaa makyesee ye ɔlaa buɛtɛtɛ onwii ankyeko kamɛ lee fɛ mmle eediki mi nii. Abadiki nwɔ ankyeko banantii lee kamɛ.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mose niale otii wɔ niasiisa ni bawa loo di obe wɔ kamɛ di Israel batii lawɛ ni di ɔfaafuu kamɛ. Nnwɔɔ niale otii wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ lakakatɛko ni di Sinai kobokote osi nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ niafũ Yaa ɔlaa wɔ ninkpe ni nkpa aawako wo nɛ.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Kafɔɔ, bawa loo ditakyɔɔ Mose ɔlaa atoko. Baasĩ nwɔ baamiɛ alɛ bookple mansifi Egipte kasɔ suoto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Nioso baatɔkɔ Mose obilɛma Aaron alɛ, ‘Bla Yaa bamba fata wo, nnwɔ nimakpaa wo ni, diekye buoye lɛsaa le nintɔɔwa ni di Mose wɔ niɛkpaa wo eedieko ni di Egipte kasɔ.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Nfa nfɛ bɔɔbla afiɔ fɛ nankyue, ni baatɔɔta nya ole nɛ, baale dii kafɔɔ ku suoto lɛyɔɔ baata lɛsaa le di mma bamu baabla nii.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Ta nle mmle oso Yaa lakple ma kaamaa aadiɛ ma. Nioso baawɛ ninfa baatɔɔtɔ kufĩ ku awɛntrɛbi. Fɛ mmle di Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ lakpana ni di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Kafɔɔ biayɔ Molok akpanta ku Ronfa awɛntrɛbi afiɔ biabla biatɔɔta ole.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Bawa loo layɔ Yaa akpanta baaklee di ɔfaafuu kamɛ diotuo alɛ asiko ma nii. Baabla nya di letembi le kamɛ di Yaa ladiki aatuo ni Mose alɛ abla nii.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Ni sɛmaa bawa loo ba niafũ ni akpanta nwu di bate lɛma nfũ laklee nya di obe wɔ di Yosua lakpaa ma baalaakpɛko ni batii ba di Yaa latososa ni kaasɔ ka mmle suoto. Nfa baablako akpanta ya mmle ɔkpɛ dialaase di ɔka Dawid obe kamɛ nɛ.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Yaa lakyakaako Dawid nwaa. Nioso Dawid lakaalɛ Yaa alɛ aatɔɔ osuku aatofo kasiɛkɔ ata nnwɔɔ Yakob Yaa.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Kafɔɔ, Salomo nfɛ niabatofo kasiɛkɔ nwu.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Kafɔɔ Yaa wɔ ninlenke nii, ninsiɛ di leyo le kamɛ batii lɛyɔ nnɛɛ beetofo nii. Yaa labuɛ aafenko di ɔlaa buɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Osi ninle mi lɛkakpomii,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Diele ami niɛbla asaa amuu?’ ”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Ni di Stefano lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Batokopĩtɛ bile nwaako! Situ lee nkpe osie di Yaa suoto. Biesĩ Yaa ɔlaa kafɔɔ onu fɛ mmle baate lee labla nii. Obe lele biɔtaka minyila di Yaa Ninwuna Klekle suoto.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Ɔmɛ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ di bawa lee ditamiɛ alɛ boolo? Baalo Yaa ɔlaa babuɛtɛ ba niabuɛ alɛ Tininitɛ wɔ aapɛ ni ɔfɔɔ kɔwa nii. Tininitɛ nwu nkpo kafɔɔ biediɛ biɛta, bɛɛyɔ nwɔ beelo nɛ.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Aye ninle batii ba niafũ ni Yaa kufiofa nwu nkpo biakyeko ni Yaa batɔkyɛntɛ nnɛɛ kamɛ, kafɔɔ biesĩ kufiofa nwu ole.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Obe wɔ baanu ni Stefano sɛlaa se aabuɛ nii, ɔblɔ lafiɛ ma baakyako anyɛɛ owee okpee nwɔ.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Kafɔɔ ta Yaa Ninwuna Klekle le niayii ni Stefano kamɛ pɔ oso, aatakatɛsa anu aanyu osi, ni aanya Yaa lɛkpa ku Yesu n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ nɛ.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Binyu! Kɔnya Yaa Kafa lɛsɛkɛtɛ, Otii Obi nwu nkpo n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ!”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ni baayiisa kudu osie kanya, baayɔ nnɛɛ baatĩi atoko lɛma, ni baatu wididi baamufũ nwɔ nɛ.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Baananfi nwɔ baadiki di okpoo, ni baakyako nwɔ afuɔ ɔsafɔ nɛ. Batii ba niananfi nwɔ baadieko ni ladiki awu lɛma baatɛ di okosopo wɔ bɔɔlɛɛ ni Saulo ɔkyɛ.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Obe wɔ kamɛ bɔɔsafɔ nwɔ ni afuɔ, Stefano lalɛɛ Yaa aabuɛ alɛ, “Saate Yesu, fũ ninwuna nii!”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ni aapɛ akunkyi aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Saate, tanta ma okpile wɔ mmle koto, feenu!” Aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakpi nɛ.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.