Atos 7

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ Stefano alɛ, “Sɛlaa se boobuɛ ni di suoto lɛfɔ ninfũ site nkpo?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Stefano ladiki kanya alɛ, “Bate nii ku babiloo, binu. Yaa ladiki leklekle nɔɔ aatuo ɔwa loo Abraham di Mesopotamia kasɔ suoto fiɛ aadie aasifi Haran kasɔ suoto aalaasiɛ.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Nfa ɔɔtɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Die fadiɛ batii lɛfɔ ku kasɔ lɛfɔ faasifi kasɔ ka matuo fɔ ni!’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Nioso aataka aadie di kasɔ nɔɔ suoto aalaasiɛ di Haran diɛlaase di obe wɔ di Ote lakpi nii. Nni kamaa, Yaa lakpaa nwɔ aawako kasɔ ka suoto bisi ni miɛ.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Yaa ditata Abraham kalekɔ kukanwii ninfa, bia kasɔ nwu kakyɛɛ atabɛ aatɔɔ. Kafɔɔ aatɔkɔ nwɔ aatɛ alɛ, dii lewo kɔwa kasɔ nwu makple nnwɔɔ ku babi kale. Di obe wɔ kamɛ di Yaa latɔkɔ ni Abraham ɔlaa wɔ mmle bia, ayilofo obi kuonwii!
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nya ɔlaa wɔ di Yaa lakple aatɔkɔ nwɔ aatɛ ni, alɛ, banantii nɔɔ bamuu makple bafɔɔ di batii bawo kasɔ suoto, babakple batii nwu bakpɛmblatɛ mansiɛ ma kafɔɔ lɛɛkpaa kalɔ diibuo kamɛ, di alɛɛ alafa ana kamɛ.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ni aakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Malo batii ba kasɔ basi bɔɔbla sɛkpɛ manta ma ni lɛpɔɔ. Nni kamaa, babadie kaasɔ nwu suoto manwa mamasumu mi kaasɔ ka mmle suoto busi nii.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Ni di Yaa layɔ lɛsɔkɔsɔkɔ obudi kanya onii aata Abraham di obe nwu kamɛ fɛ kanya ninii le nimasiɛ ni di nnwɔɔ ku Yaa nntɛɛ ku banantii nɔɔ nɛ. Nioso Abraham lalofo Isak ni aabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ di obe wɔ aafũ ni ayi anɛ nɛ. Isak lalofo Yakob ni aabudi nwɔ lɛsɔksɔkɔ nɛ. Ni di Yakob kafɔɔ lalofo babi lefosi banyɔ ba niɛbla ni Yuda batii nfaabi be ninle ni lefosi nfaabi nnyɔ nɛ. Aabudi bamuu kafɔɔ asɔkɔsɔkɔ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 “Yakob babi ba mmle lasɛɛsa anu di obilɛma Yosef suoto. Baamufũ nwɔ baasunsũ baata batii ba niakpaa nwɔ baasifiko ni Egipte kasɔ suoto. Kafɔɔ Yaa lasiɛko nwɔ,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 aadiki nwɔ aakyeko abuo nɔɔ amuu kamɛ. Yaa latɔɔ ninumbe, aale nwɔ sibualɛ. Nioso Egipte Ɔka Farao lababɔmbɔ nwɔ aayɔ nwɔ aase di Egipte kale kamuu kanya ku leyo nɔɔ asaa kanyayilatɛ.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Di obe nwu kamɛ, kɔka kplɛ lakpɛ diɛ Egipte ku Kanaan kasɔ suoto diananfi dibuo diawako bate loo suoto deikye batawɛ alesaa baatoole.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Nioso obe wɔ di Yakob lanu alɛ alesaa lawɛ ni di Egipte, ni aakpee babi nɔɔ lɛkasale alɛ bakyɛ baalaaya alesaa nwu awo bawako nɛ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Obe wɔ di Yakob babi lakple baakyɛ ni nfa lɛnyɔɔfa, alɛ bɔɔlaaya ni alesaa, Yosef ladiki suoto aatuo ma, aadiki ma kafɔɔ aatuo Ɔka Farao.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Nioso Yosef latɔkɔ ma alɛ se bɛɛkyɛ, baalaakpaa Ote lɛma Yakob ku babi nɔɔ bamuu ku batii lɛma bawako Egipte. Di obe nwu kamɛ, lɛpɔ lɛma kabla fɛ batii afosi akuɛnsĩ batii banɔɔ.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Nioso Yakob lasifi Egipte aalaasiɛ ninfa dialaadu obe wɔ aakpi nii. Babi nɔɔ kafɔɔ lasiɛ ninfa baalaadu obe wɔ baakpi nii.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Baakplesa ma baasifiko okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Sekem. Baalaakookaa ma di ɔkya kamɛ kaasɔ ka di Abraham laya ni diɛ Hamor kafaabi nfũ ku koto.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 “Obe wɔ di Yaa ntam be aaka aata ni Abraham nfɛ kɔtɛɛtɛɛ nii, kafaabi loo batii ntɔɔpɔ di Egipte kasɔ.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Diabawa kafɔɔ alɛ ɔka fɔle Farao wɔ niatoole ni sɛka di Egipte, ditatofo Yosef.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Ɔka Farao wɔ mmle lakyɔnkyɔ batii loo, aawɛ kafɔɔ disi osie di suoto lɛma, aayila ma di suoto alɛ baayɔ babi lɛma baatooyu alɛ baatookpi.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Di obe nwu kamɛ kafɔɔ baalofo Mose nɛ. Ale obi wɔ niatɔɔlɛ ni onyu nwaa. Nioso balofotɛ nɔɔ layɔ nwɔ baalaawofasa leeyo awɛntɛ atiɛ.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Obe wɔ manamasinfuo nwɔ ni owofasa yi, baadiki nwɔ baase kaayi. Farao obi sankobi lakyɛ aalaafũ nwɔ aaklee nwɔ fɛ nnwɔɔ omu nɔɔ kafutu kamɛ obi.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Baatuo nwɔ Egipte batii ninumbe aamuɔ koni, aabakple otii finle di lɛɛkakatɛ ku sɛkpɛ kpinwu ɔbla kamɛ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Obe wɔ aafũ ni alɛɛ afosi ana, diawa nwɔ disibu alɛ dikpe nii ɛɛkyɛ ɛɛlaanyu Israel batii wo nɔɔ mmle bɔɔbla ma nii.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nioso di obe nwu kamɛ aakyɛ ni nfa, aanya Egipte otii kɔbla Israel otii amumu. Nioso Mose lakyɛ aalaafũ nwɔ, aalo kafɔɔ Egipte otii nwu nkpo.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Mose labu alɛ babilɛma manu kasɔ alɛ, Yaa niekyesee nwɔ alɛ, abadiki ma, kafɔɔ batanu kasɔ nkpo.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Kaleesɛ, aakple aawa, aanya Israel batii banyɔ kɔkpɛ. Aakyɛ aalaakpanaa ma ni aatɔkɔ ma alɛ, ‘Binyu, babilɛma bile, nioso diɛɛkaatɛ alɛ biaatɔɔkpɛ nkpo.’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Kafɔɔ otii wɔ niatɔɔbla ni obilɛma amumu latukusa Mose, aakaalɛ nwɔ alɛ, ‘Owe niediki fɔ alɛ faayila wo kaanya, fanlewo kantɛ?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Sɛɛ foomiɛ falɛ faloe fɛ mmle okle faalo ni Egipte otii kɔsa?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Di Mose lanu ni ɔlaa wɔ mmle, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ nwaa. Nioso aatoso aalaawofa di Midian kasɔ suoto fɛ ɔfɔɔ. Nfa aalofo babi suɔtɔbi banyɔ nɛ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Alɛɛ afosi ana sɛmaa, Yaa tɔkyɛntɛ ladiki suoto aatuo nwɔ di owuufa bibii onwii niatoofiɛ ni ku ɔtɔ di ɔfaafuu kasɔ ka nintɛɛtɛɛ ni Sinai kobokote.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Obe wɔ di Mose lanya ni nle mmle, diabla nwɔ ɔkpɛ. Aakpukuti aatɛɛtɛɛ alɛ oololaa annyu lɛsaa le dile nii, ni di Yaa lalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Ami ninle bawa lee Abraham ku Isak ku Yakob Yaa.’ Mose layɛkɛ aakyako otũtũkũ nioso atasinfuo nfa onyu.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Ni di Yaa latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Diki ntokota lɛfɔ! Diekye kasɔ klekle suoto fayɛ.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nwaako ntɔɔnya dibuo le kamɛ baatii nii nsi ni di Egipte kasɔ suoto. Diekye ntoonu ma lɛlɛɛ le boowi kaku manlɛɛ mi nii. Nioso ntɔɔwa nlɛ kodiki ma. Wa, ninkpee fɔ Egipte.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Mose wɔ mmle niale otii wɔ di Israel babi lasĩ baakakatɛ nwɔ di suoto alɛ, ‘Owe niɛbla fɔ kanyayilatɛ loo ku kantɛ?’ Nnwɔɔ Mose nwu, di Yaa lakpee alɛ akyɛ aalaayila ma kaanya, aale ma dikitɛ diefe ni di Yaa tɔkyɛntɛ wɔ aadiki aatuo nwɔ ni lɛkyakaako kamɛ, diɛ ɔtɔ wɔ niatoofiɛ ni di owuufa kamɛ nɛ.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Aakpaa ma aadieko di Egipte diefe ni sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ kamɛ, diɛ Egipte ku lekpo sɛɛle kotoko ku obe wɔ baatɔɔkyɛ ni di ɔfaafuu kamɛ alɛɛ afosi ana amu.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 “Mose wɔ mmle omu niatɔkɔ Israel batii alɛ, ‘Yaa makyesee ye ɔlaa buɛtɛtɛ onwii ankyeko kamɛ lee fɛ mmle eediki mi nii. Abadiki nwɔ ankyeko banantii lee kamɛ.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Mose niale otii wɔ niasiisa ni bawa loo di obe wɔ kamɛ di Israel batii lawɛ ni di ɔfaafuu kamɛ. Nnwɔɔ niale otii wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ lakakatɛko ni di Sinai kobokote osi nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ niafũ Yaa ɔlaa wɔ ninkpe ni nkpa aawako wo nɛ.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Kafɔɔ, bawa loo ditakyɔɔ Mose ɔlaa atoko. Baasĩ nwɔ baamiɛ alɛ bookple mansifi Egipte kasɔ suoto.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Nioso baatɔkɔ Mose obilɛma Aaron alɛ, ‘Bla Yaa bamba fata wo, nnwɔ nimakpaa wo ni, diekye buoye lɛsaa le nintɔɔwa ni di Mose wɔ niɛkpaa wo eedieko ni di Egipte kasɔ.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nfa nfɛ bɔɔbla afiɔ fɛ nankyue, ni baatɔɔta nya ole nɛ, baale dii kafɔɔ ku suoto lɛyɔɔ baata lɛsaa le di mma bamu baabla nii.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ta nle mmle oso Yaa lakple ma kaamaa aadiɛ ma. Nioso baawɛ ninfa baatɔɔtɔ kufĩ ku awɛntrɛbi. Fɛ mmle di Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ lakpana ni di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Kafɔɔ biayɔ Molok akpanta ku Ronfa awɛntrɛbi afiɔ biabla biatɔɔta ole.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 “Bawa loo layɔ Yaa akpanta baaklee di ɔfaafuu kamɛ diotuo alɛ asiko ma nii. Baabla nya di letembi le kamɛ di Yaa ladiki aatuo ni Mose alɛ abla nii.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Ni sɛmaa bawa loo ba niafũ ni akpanta nwu di bate lɛma nfũ laklee nya di obe wɔ di Yosua lakpaa ma baalaakpɛko ni batii ba di Yaa latososa ni kaasɔ ka mmle suoto. Nfa baablako akpanta ya mmle ɔkpɛ dialaase di ɔka Dawid obe kamɛ nɛ.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Yaa lakyakaako Dawid nwaa. Nioso Dawid lakaalɛ Yaa alɛ aatɔɔ osuku aatofo kasiɛkɔ ata nnwɔɔ Yakob Yaa.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Kafɔɔ, Salomo nfɛ niabatofo kasiɛkɔ nwu.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Kafɔɔ Yaa wɔ ninlenke nii, ninsiɛ di leyo le kamɛ batii lɛyɔ nnɛɛ beetofo nii. Yaa labuɛ aafenko di ɔlaa buɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Osi ninle mi lɛkakpomii,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Diele ami niɛbla asaa amuu?’ ”
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Ni di Stefano lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Batokopĩtɛ bile nwaako! Situ lee nkpe osie di Yaa suoto. Biesĩ Yaa ɔlaa kafɔɔ onu fɛ mmle baate lee labla nii. Obe lele biɔtaka minyila di Yaa Ninwuna Klekle suoto.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Ɔmɛ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ di bawa lee ditamiɛ alɛ boolo? Baalo Yaa ɔlaa babuɛtɛ ba niabuɛ alɛ Tininitɛ wɔ aapɛ ni ɔfɔɔ kɔwa nii. Tininitɛ nwu nkpo kafɔɔ biediɛ biɛta, bɛɛyɔ nwɔ beelo nɛ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Aye ninle batii ba niafũ ni Yaa kufiofa nwu nkpo biakyeko ni Yaa batɔkyɛntɛ nnɛɛ kamɛ, kafɔɔ biesĩ kufiofa nwu ole.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Obe wɔ baanu ni Stefano sɛlaa se aabuɛ nii, ɔblɔ lafiɛ ma baakyako anyɛɛ owee okpee nwɔ.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Kafɔɔ ta Yaa Ninwuna Klekle le niayii ni Stefano kamɛ pɔ oso, aatakatɛsa anu aanyu osi, ni aanya Yaa lɛkpa ku Yesu n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ nɛ.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Binyu! Kɔnya Yaa Kafa lɛsɛkɛtɛ, Otii Obi nwu nkpo n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ni baayiisa kudu osie kanya, baayɔ nnɛɛ baatĩi atoko lɛma, ni baatu wididi baamufũ nwɔ nɛ.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Baananfi nwɔ baadiki di okpoo, ni baakyako nwɔ afuɔ ɔsafɔ nɛ. Batii ba niananfi nwɔ baadieko ni ladiki awu lɛma baatɛ di okosopo wɔ bɔɔlɛɛ ni Saulo ɔkyɛ.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Obe wɔ kamɛ bɔɔsafɔ nwɔ ni afuɔ, Stefano lalɛɛ Yaa aabuɛ alɛ, “Saate Yesu, fũ ninwuna nii!”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ni aapɛ akunkyi aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Saate, tanta ma okpile wɔ mmle koto, feenu!” Aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakpi nɛ.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.