Atos 7
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ Stefano alɛ, “Sɛlaa se boobuɛ ni di suoto lɛfɔ ninfũ site nkpo?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Stefano ladiki kanya alɛ, “Bate nii ku babiloo, binu. Yaa ladiki leklekle nɔɔ aatuo ɔwa loo Abraham di Mesopotamia kasɔ suoto fiɛ aadie aasifi Haran kasɔ suoto aalaasiɛ.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Nfa ɔɔtɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Die fadiɛ batii lɛfɔ ku kasɔ lɛfɔ faasifi kasɔ ka matuo fɔ ni!’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Nioso aataka aadie di kasɔ nɔɔ suoto aalaasiɛ di Haran diɛlaase di obe wɔ di Ote lakpi nii. Nni kamaa, Yaa lakpaa nwɔ aawako kasɔ ka suoto bisi ni miɛ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Yaa ditata Abraham kalekɔ kukanwii ninfa, bia kasɔ nwu kakyɛɛ atabɛ aatɔɔ. Kafɔɔ aatɔkɔ nwɔ aatɛ alɛ, dii lewo kɔwa kasɔ nwu makple nnwɔɔ ku babi kale. Di obe wɔ kamɛ di Yaa latɔkɔ ni Abraham ɔlaa wɔ mmle bia, ayilofo obi kuonwii!
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Nya ɔlaa wɔ di Yaa lakple aatɔkɔ nwɔ aatɛ ni, alɛ, banantii nɔɔ bamuu makple bafɔɔ di batii bawo kasɔ suoto, babakple batii nwu bakpɛmblatɛ mansiɛ ma kafɔɔ lɛɛkpaa kalɔ diibuo kamɛ, di alɛɛ alafa ana kamɛ.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ni aakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Malo batii ba kasɔ basi bɔɔbla sɛkpɛ manta ma ni lɛpɔɔ. Nni kamaa, babadie kaasɔ nwu suoto manwa mamasumu mi kaasɔ ka mmle suoto busi nii.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Ni di Yaa layɔ lɛsɔkɔsɔkɔ obudi kanya onii aata Abraham di obe nwu kamɛ fɛ kanya ninii le nimasiɛ ni di nnwɔɔ ku Yaa nntɛɛ ku banantii nɔɔ nɛ. Nioso Abraham lalofo Isak ni aabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ di obe wɔ aafũ ni ayi anɛ nɛ. Isak lalofo Yakob ni aabudi nwɔ lɛsɔksɔkɔ nɛ. Ni di Yakob kafɔɔ lalofo babi lefosi banyɔ ba niɛbla ni Yuda batii nfaabi be ninle ni lefosi nfaabi nnyɔ nɛ. Aabudi bamuu kafɔɔ asɔkɔsɔkɔ.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Yakob babi ba mmle lasɛɛsa anu di obilɛma Yosef suoto. Baamufũ nwɔ baasunsũ baata batii ba niakpaa nwɔ baasifiko ni Egipte kasɔ suoto. Kafɔɔ Yaa lasiɛko nwɔ,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 aadiki nwɔ aakyeko abuo nɔɔ amuu kamɛ. Yaa latɔɔ ninumbe, aale nwɔ sibualɛ. Nioso Egipte Ɔka Farao lababɔmbɔ nwɔ aayɔ nwɔ aase di Egipte kale kamuu kanya ku leyo nɔɔ asaa kanyayilatɛ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Di obe nwu kamɛ, kɔka kplɛ lakpɛ diɛ Egipte ku Kanaan kasɔ suoto diananfi dibuo diawako bate loo suoto deikye batawɛ alesaa baatoole.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Nioso obe wɔ di Yakob lanu alɛ alesaa lawɛ ni di Egipte, ni aakpee babi nɔɔ lɛkasale alɛ bakyɛ baalaaya alesaa nwu awo bawako nɛ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Obe wɔ di Yakob babi lakple baakyɛ ni nfa lɛnyɔɔfa, alɛ bɔɔlaaya ni alesaa, Yosef ladiki suoto aatuo ma, aadiki ma kafɔɔ aatuo Ɔka Farao.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Nioso Yosef latɔkɔ ma alɛ se bɛɛkyɛ, baalaakpaa Ote lɛma Yakob ku babi nɔɔ bamuu ku batii lɛma bawako Egipte. Di obe nwu kamɛ, lɛpɔ lɛma kabla fɛ batii afosi akuɛnsĩ batii banɔɔ.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Nioso Yakob lasifi Egipte aalaasiɛ ninfa dialaadu obe wɔ aakpi nii. Babi nɔɔ kafɔɔ lasiɛ ninfa baalaadu obe wɔ baakpi nii.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Baakplesa ma baasifiko okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Sekem. Baalaakookaa ma di ɔkya kamɛ kaasɔ ka di Abraham laya ni diɛ Hamor kafaabi nfũ ku koto.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Obe wɔ di Yaa ntam be aaka aata ni Abraham nfɛ kɔtɛɛtɛɛ nii, kafaabi loo batii ntɔɔpɔ di Egipte kasɔ.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Diabawa kafɔɔ alɛ ɔka fɔle Farao wɔ niatoole ni sɛka di Egipte, ditatofo Yosef.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ɔka Farao wɔ mmle lakyɔnkyɔ batii loo, aawɛ kafɔɔ disi osie di suoto lɛma, aayila ma di suoto alɛ baayɔ babi lɛma baatooyu alɛ baatookpi.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 “Di obe nwu kamɛ kafɔɔ baalofo Mose nɛ. Ale obi wɔ niatɔɔlɛ ni onyu nwaa. Nioso balofotɛ nɔɔ layɔ nwɔ baalaawofasa leeyo awɛntɛ atiɛ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Obe wɔ manamasinfuo nwɔ ni owofasa yi, baadiki nwɔ baase kaayi. Farao obi sankobi lakyɛ aalaafũ nwɔ aaklee nwɔ fɛ nnwɔɔ omu nɔɔ kafutu kamɛ obi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Baatuo nwɔ Egipte batii ninumbe aamuɔ koni, aabakple otii finle di lɛɛkakatɛ ku sɛkpɛ kpinwu ɔbla kamɛ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Obe wɔ aafũ ni alɛɛ afosi ana, diawa nwɔ disibu alɛ dikpe nii ɛɛkyɛ ɛɛlaanyu Israel batii wo nɔɔ mmle bɔɔbla ma nii.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Nioso di obe nwu kamɛ aakyɛ ni nfa, aanya Egipte otii kɔbla Israel otii amumu. Nioso Mose lakyɛ aalaafũ nwɔ, aalo kafɔɔ Egipte otii nwu nkpo.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Mose labu alɛ babilɛma manu kasɔ alɛ, Yaa niekyesee nwɔ alɛ, abadiki ma, kafɔɔ batanu kasɔ nkpo.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Kaleesɛ, aakple aawa, aanya Israel batii banyɔ kɔkpɛ. Aakyɛ aalaakpanaa ma ni aatɔkɔ ma alɛ, ‘Binyu, babilɛma bile, nioso diɛɛkaatɛ alɛ biaatɔɔkpɛ nkpo.’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 “Kafɔɔ otii wɔ niatɔɔbla ni obilɛma amumu latukusa Mose, aakaalɛ nwɔ alɛ, ‘Owe niediki fɔ alɛ faayila wo kaanya, fanlewo kantɛ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Sɛɛ foomiɛ falɛ faloe fɛ mmle okle faalo ni Egipte otii kɔsa?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Di Mose lanu ni ɔlaa wɔ mmle, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ nwaa. Nioso aatoso aalaawofa di Midian kasɔ suoto fɛ ɔfɔɔ. Nfa aalofo babi suɔtɔbi banyɔ nɛ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Alɛɛ afosi ana sɛmaa, Yaa tɔkyɛntɛ ladiki suoto aatuo nwɔ di owuufa bibii onwii niatoofiɛ ni ku ɔtɔ di ɔfaafuu kasɔ ka nintɛɛtɛɛ ni Sinai kobokote.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Obe wɔ di Mose lanya ni nle mmle, diabla nwɔ ɔkpɛ. Aakpukuti aatɛɛtɛɛ alɛ oololaa annyu lɛsaa le dile nii, ni di Yaa lalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ami ninle bawa lee Abraham ku Isak ku Yakob Yaa.’ Mose layɛkɛ aakyako otũtũkũ nioso atasinfuo nfa onyu.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Ni di Yaa latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Diki ntokota lɛfɔ! Diekye kasɔ klekle suoto fayɛ.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Nwaako ntɔɔnya dibuo le kamɛ baatii nii nsi ni di Egipte kasɔ suoto. Diekye ntoonu ma lɛlɛɛ le boowi kaku manlɛɛ mi nii. Nioso ntɔɔwa nlɛ kodiki ma. Wa, ninkpee fɔ Egipte.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Mose wɔ mmle niale otii wɔ di Israel babi lasĩ baakakatɛ nwɔ di suoto alɛ, ‘Owe niɛbla fɔ kanyayilatɛ loo ku kantɛ?’ Nnwɔɔ Mose nwu, di Yaa lakpee alɛ akyɛ aalaayila ma kaanya, aale ma dikitɛ diefe ni di Yaa tɔkyɛntɛ wɔ aadiki aatuo nwɔ ni lɛkyakaako kamɛ, diɛ ɔtɔ wɔ niatoofiɛ ni di owuufa kamɛ nɛ.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Aakpaa ma aadieko di Egipte diefe ni sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ kamɛ, diɛ Egipte ku lekpo sɛɛle kotoko ku obe wɔ baatɔɔkyɛ ni di ɔfaafuu kamɛ alɛɛ afosi ana amu.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 “Mose wɔ mmle omu niatɔkɔ Israel batii alɛ, ‘Yaa makyesee ye ɔlaa buɛtɛtɛ onwii ankyeko kamɛ lee fɛ mmle eediki mi nii. Abadiki nwɔ ankyeko banantii lee kamɛ.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Mose niale otii wɔ niasiisa ni bawa loo di obe wɔ kamɛ di Israel batii lawɛ ni di ɔfaafuu kamɛ. Nnwɔɔ niale otii wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ lakakatɛko ni di Sinai kobokote osi nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ niafũ Yaa ɔlaa wɔ ninkpe ni nkpa aawako wo nɛ.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Kafɔɔ, bawa loo ditakyɔɔ Mose ɔlaa atoko. Baasĩ nwɔ baamiɛ alɛ bookple mansifi Egipte kasɔ suoto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Nioso baatɔkɔ Mose obilɛma Aaron alɛ, ‘Bla Yaa bamba fata wo, nnwɔ nimakpaa wo ni, diekye buoye lɛsaa le nintɔɔwa ni di Mose wɔ niɛkpaa wo eedieko ni di Egipte kasɔ.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Nfa nfɛ bɔɔbla afiɔ fɛ nankyue, ni baatɔɔta nya ole nɛ, baale dii kafɔɔ ku suoto lɛyɔɔ baata lɛsaa le di mma bamu baabla nii.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ta nle mmle oso Yaa lakple ma kaamaa aadiɛ ma. Nioso baawɛ ninfa baatɔɔtɔ kufĩ ku awɛntrɛbi. Fɛ mmle di Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ lakpana ni di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Kafɔɔ biayɔ Molok akpanta ku Ronfa awɛntrɛbi afiɔ biabla biatɔɔta ole.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Bawa loo layɔ Yaa akpanta baaklee di ɔfaafuu kamɛ diotuo alɛ asiko ma nii. Baabla nya di letembi le kamɛ di Yaa ladiki aatuo ni Mose alɛ abla nii.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ni sɛmaa bawa loo ba niafũ ni akpanta nwu di bate lɛma nfũ laklee nya di obe wɔ di Yosua lakpaa ma baalaakpɛko ni batii ba di Yaa latososa ni kaasɔ ka mmle suoto. Nfa baablako akpanta ya mmle ɔkpɛ dialaase di ɔka Dawid obe kamɛ nɛ.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Yaa lakyakaako Dawid nwaa. Nioso Dawid lakaalɛ Yaa alɛ aatɔɔ osuku aatofo kasiɛkɔ ata nnwɔɔ Yakob Yaa.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Kafɔɔ, Salomo nfɛ niabatofo kasiɛkɔ nwu.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 “Kafɔɔ Yaa wɔ ninlenke nii, ninsiɛ di leyo le kamɛ batii lɛyɔ nnɛɛ beetofo nii. Yaa labuɛ aafenko di ɔlaa buɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Osi ninle mi lɛkakpomii,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Diele ami niɛbla asaa amuu?’ ”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Ni di Stefano lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Batokopĩtɛ bile nwaako! Situ lee nkpe osie di Yaa suoto. Biesĩ Yaa ɔlaa kafɔɔ onu fɛ mmle baate lee labla nii. Obe lele biɔtaka minyila di Yaa Ninwuna Klekle suoto.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ɔmɛ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ di bawa lee ditamiɛ alɛ boolo? Baalo Yaa ɔlaa babuɛtɛ ba niabuɛ alɛ Tininitɛ wɔ aapɛ ni ɔfɔɔ kɔwa nii. Tininitɛ nwu nkpo kafɔɔ biediɛ biɛta, bɛɛyɔ nwɔ beelo nɛ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Aye ninle batii ba niafũ ni Yaa kufiofa nwu nkpo biakyeko ni Yaa batɔkyɛntɛ nnɛɛ kamɛ, kafɔɔ biesĩ kufiofa nwu ole.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Obe wɔ baanu ni Stefano sɛlaa se aabuɛ nii, ɔblɔ lafiɛ ma baakyako anyɛɛ owee okpee nwɔ.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Kafɔɔ ta Yaa Ninwuna Klekle le niayii ni Stefano kamɛ pɔ oso, aatakatɛsa anu aanyu osi, ni aanya Yaa lɛkpa ku Yesu n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ nɛ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Binyu! Kɔnya Yaa Kafa lɛsɛkɛtɛ, Otii Obi nwu nkpo n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ!”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ni baayiisa kudu osie kanya, baayɔ nnɛɛ baatĩi atoko lɛma, ni baatu wididi baamufũ nwɔ nɛ.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Baananfi nwɔ baadiki di okpoo, ni baakyako nwɔ afuɔ ɔsafɔ nɛ. Batii ba niananfi nwɔ baadieko ni ladiki awu lɛma baatɛ di okosopo wɔ bɔɔlɛɛ ni Saulo ɔkyɛ.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Obe wɔ kamɛ bɔɔsafɔ nwɔ ni afuɔ, Stefano lalɛɛ Yaa aabuɛ alɛ, “Saate Yesu, fũ ninwuna nii!”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ni aapɛ akunkyi aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Saate, tanta ma okpile wɔ mmle koto, feenu!” Aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakpi nɛ.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.