Atos 7

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ Stefano alɛ, “Sɛlaa se boobuɛ ni di suoto lɛfɔ ninfũ site nkpo?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Stefano ladiki kanya alɛ, “Bate nii ku babiloo, binu. Yaa ladiki leklekle nɔɔ aatuo ɔwa loo Abraham di Mesopotamia kasɔ suoto fiɛ aadie aasifi Haran kasɔ suoto aalaasiɛ.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Nfa ɔɔtɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Die fadiɛ batii lɛfɔ ku kasɔ lɛfɔ faasifi kasɔ ka matuo fɔ ni!’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Nioso aataka aadie di kasɔ nɔɔ suoto aalaasiɛ di Haran diɛlaase di obe wɔ di Ote lakpi nii. Nni kamaa, Yaa lakpaa nwɔ aawako kasɔ ka suoto bisi ni miɛ.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Yaa ditata Abraham kalekɔ kukanwii ninfa, bia kasɔ nwu kakyɛɛ atabɛ aatɔɔ. Kafɔɔ aatɔkɔ nwɔ aatɛ alɛ, dii lewo kɔwa kasɔ nwu makple nnwɔɔ ku babi kale. Di obe wɔ kamɛ di Yaa latɔkɔ ni Abraham ɔlaa wɔ mmle bia, ayilofo obi kuonwii!
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nya ɔlaa wɔ di Yaa lakple aatɔkɔ nwɔ aatɛ ni, alɛ, banantii nɔɔ bamuu makple bafɔɔ di batii bawo kasɔ suoto, babakple batii nwu bakpɛmblatɛ mansiɛ ma kafɔɔ lɛɛkpaa kalɔ diibuo kamɛ, di alɛɛ alafa ana kamɛ.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Ni aakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Malo batii ba kasɔ basi bɔɔbla sɛkpɛ manta ma ni lɛpɔɔ. Nni kamaa, babadie kaasɔ nwu suoto manwa mamasumu mi kaasɔ ka mmle suoto busi nii.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Ni di Yaa layɔ lɛsɔkɔsɔkɔ obudi kanya onii aata Abraham di obe nwu kamɛ fɛ kanya ninii le nimasiɛ ni di nnwɔɔ ku Yaa nntɛɛ ku banantii nɔɔ nɛ. Nioso Abraham lalofo Isak ni aabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ di obe wɔ aafũ ni ayi anɛ nɛ. Isak lalofo Yakob ni aabudi nwɔ lɛsɔksɔkɔ nɛ. Ni di Yakob kafɔɔ lalofo babi lefosi banyɔ ba niɛbla ni Yuda batii nfaabi be ninle ni lefosi nfaabi nnyɔ nɛ. Aabudi bamuu kafɔɔ asɔkɔsɔkɔ.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Yakob babi ba mmle lasɛɛsa anu di obilɛma Yosef suoto. Baamufũ nwɔ baasunsũ baata batii ba niakpaa nwɔ baasifiko ni Egipte kasɔ suoto. Kafɔɔ Yaa lasiɛko nwɔ,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 aadiki nwɔ aakyeko abuo nɔɔ amuu kamɛ. Yaa latɔɔ ninumbe, aale nwɔ sibualɛ. Nioso Egipte Ɔka Farao lababɔmbɔ nwɔ aayɔ nwɔ aase di Egipte kale kamuu kanya ku leyo nɔɔ asaa kanyayilatɛ.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Di obe nwu kamɛ, kɔka kplɛ lakpɛ diɛ Egipte ku Kanaan kasɔ suoto diananfi dibuo diawako bate loo suoto deikye batawɛ alesaa baatoole.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Nioso obe wɔ di Yakob lanu alɛ alesaa lawɛ ni di Egipte, ni aakpee babi nɔɔ lɛkasale alɛ bakyɛ baalaaya alesaa nwu awo bawako nɛ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Obe wɔ di Yakob babi lakple baakyɛ ni nfa lɛnyɔɔfa, alɛ bɔɔlaaya ni alesaa, Yosef ladiki suoto aatuo ma, aadiki ma kafɔɔ aatuo Ɔka Farao.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Nioso Yosef latɔkɔ ma alɛ se bɛɛkyɛ, baalaakpaa Ote lɛma Yakob ku babi nɔɔ bamuu ku batii lɛma bawako Egipte. Di obe nwu kamɛ, lɛpɔ lɛma kabla fɛ batii afosi akuɛnsĩ batii banɔɔ.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Nioso Yakob lasifi Egipte aalaasiɛ ninfa dialaadu obe wɔ aakpi nii. Babi nɔɔ kafɔɔ lasiɛ ninfa baalaadu obe wɔ baakpi nii.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Baakplesa ma baasifiko okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Sekem. Baalaakookaa ma di ɔkya kamɛ kaasɔ ka di Abraham laya ni diɛ Hamor kafaabi nfũ ku koto.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Obe wɔ di Yaa ntam be aaka aata ni Abraham nfɛ kɔtɛɛtɛɛ nii, kafaabi loo batii ntɔɔpɔ di Egipte kasɔ.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Diabawa kafɔɔ alɛ ɔka fɔle Farao wɔ niatoole ni sɛka di Egipte, ditatofo Yosef.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Ɔka Farao wɔ mmle lakyɔnkyɔ batii loo, aawɛ kafɔɔ disi osie di suoto lɛma, aayila ma di suoto alɛ baayɔ babi lɛma baatooyu alɛ baatookpi.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Di obe nwu kamɛ kafɔɔ baalofo Mose nɛ. Ale obi wɔ niatɔɔlɛ ni onyu nwaa. Nioso balofotɛ nɔɔ layɔ nwɔ baalaawofasa leeyo awɛntɛ atiɛ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Obe wɔ manamasinfuo nwɔ ni owofasa yi, baadiki nwɔ baase kaayi. Farao obi sankobi lakyɛ aalaafũ nwɔ aaklee nwɔ fɛ nnwɔɔ omu nɔɔ kafutu kamɛ obi.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Baatuo nwɔ Egipte batii ninumbe aamuɔ koni, aabakple otii finle di lɛɛkakatɛ ku sɛkpɛ kpinwu ɔbla kamɛ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Obe wɔ aafũ ni alɛɛ afosi ana, diawa nwɔ disibu alɛ dikpe nii ɛɛkyɛ ɛɛlaanyu Israel batii wo nɔɔ mmle bɔɔbla ma nii.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nioso di obe nwu kamɛ aakyɛ ni nfa, aanya Egipte otii kɔbla Israel otii amumu. Nioso Mose lakyɛ aalaafũ nwɔ, aalo kafɔɔ Egipte otii nwu nkpo.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Mose labu alɛ babilɛma manu kasɔ alɛ, Yaa niekyesee nwɔ alɛ, abadiki ma, kafɔɔ batanu kasɔ nkpo.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Kaleesɛ, aakple aawa, aanya Israel batii banyɔ kɔkpɛ. Aakyɛ aalaakpanaa ma ni aatɔkɔ ma alɛ, ‘Binyu, babilɛma bile, nioso diɛɛkaatɛ alɛ biaatɔɔkpɛ nkpo.’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Kafɔɔ otii wɔ niatɔɔbla ni obilɛma amumu latukusa Mose, aakaalɛ nwɔ alɛ, ‘Owe niediki fɔ alɛ faayila wo kaanya, fanlewo kantɛ?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Sɛɛ foomiɛ falɛ faloe fɛ mmle okle faalo ni Egipte otii kɔsa?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Di Mose lanu ni ɔlaa wɔ mmle, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ nwaa. Nioso aatoso aalaawofa di Midian kasɔ suoto fɛ ɔfɔɔ. Nfa aalofo babi suɔtɔbi banyɔ nɛ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Alɛɛ afosi ana sɛmaa, Yaa tɔkyɛntɛ ladiki suoto aatuo nwɔ di owuufa bibii onwii niatoofiɛ ni ku ɔtɔ di ɔfaafuu kasɔ ka nintɛɛtɛɛ ni Sinai kobokote.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Obe wɔ di Mose lanya ni nle mmle, diabla nwɔ ɔkpɛ. Aakpukuti aatɛɛtɛɛ alɛ oololaa annyu lɛsaa le dile nii, ni di Yaa lalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Ami ninle bawa lee Abraham ku Isak ku Yakob Yaa.’ Mose layɛkɛ aakyako otũtũkũ nioso atasinfuo nfa onyu.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Ni di Yaa latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Diki ntokota lɛfɔ! Diekye kasɔ klekle suoto fayɛ.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nwaako ntɔɔnya dibuo le kamɛ baatii nii nsi ni di Egipte kasɔ suoto. Diekye ntoonu ma lɛlɛɛ le boowi kaku manlɛɛ mi nii. Nioso ntɔɔwa nlɛ kodiki ma. Wa, ninkpee fɔ Egipte.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Mose wɔ mmle niale otii wɔ di Israel babi lasĩ baakakatɛ nwɔ di suoto alɛ, ‘Owe niɛbla fɔ kanyayilatɛ loo ku kantɛ?’ Nnwɔɔ Mose nwu, di Yaa lakpee alɛ akyɛ aalaayila ma kaanya, aale ma dikitɛ diefe ni di Yaa tɔkyɛntɛ wɔ aadiki aatuo nwɔ ni lɛkyakaako kamɛ, diɛ ɔtɔ wɔ niatoofiɛ ni di owuufa kamɛ nɛ.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Aakpaa ma aadieko di Egipte diefe ni sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ kamɛ, diɛ Egipte ku lekpo sɛɛle kotoko ku obe wɔ baatɔɔkyɛ ni di ɔfaafuu kamɛ alɛɛ afosi ana amu.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Mose wɔ mmle omu niatɔkɔ Israel batii alɛ, ‘Yaa makyesee ye ɔlaa buɛtɛtɛ onwii ankyeko kamɛ lee fɛ mmle eediki mi nii. Abadiki nwɔ ankyeko banantii lee kamɛ.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Mose niale otii wɔ niasiisa ni bawa loo di obe wɔ kamɛ di Israel batii lawɛ ni di ɔfaafuu kamɛ. Nnwɔɔ niale otii wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ lakakatɛko ni di Sinai kobokote osi nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ niafũ Yaa ɔlaa wɔ ninkpe ni nkpa aawako wo nɛ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Kafɔɔ, bawa loo ditakyɔɔ Mose ɔlaa atoko. Baasĩ nwɔ baamiɛ alɛ bookple mansifi Egipte kasɔ suoto.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Nioso baatɔkɔ Mose obilɛma Aaron alɛ, ‘Bla Yaa bamba fata wo, nnwɔ nimakpaa wo ni, diekye buoye lɛsaa le nintɔɔwa ni di Mose wɔ niɛkpaa wo eedieko ni di Egipte kasɔ.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nfa nfɛ bɔɔbla afiɔ fɛ nankyue, ni baatɔɔta nya ole nɛ, baale dii kafɔɔ ku suoto lɛyɔɔ baata lɛsaa le di mma bamu baabla nii.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ta nle mmle oso Yaa lakple ma kaamaa aadiɛ ma. Nioso baawɛ ninfa baatɔɔtɔ kufĩ ku awɛntrɛbi. Fɛ mmle di Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ lakpana ni di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ alɛ,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Kafɔɔ biayɔ Molok akpanta ku Ronfa awɛntrɛbi afiɔ biabla biatɔɔta ole.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Bawa loo layɔ Yaa akpanta baaklee di ɔfaafuu kamɛ diotuo alɛ asiko ma nii. Baabla nya di letembi le kamɛ di Yaa ladiki aatuo ni Mose alɛ abla nii.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ni sɛmaa bawa loo ba niafũ ni akpanta nwu di bate lɛma nfũ laklee nya di obe wɔ di Yosua lakpaa ma baalaakpɛko ni batii ba di Yaa latososa ni kaasɔ ka mmle suoto. Nfa baablako akpanta ya mmle ɔkpɛ dialaase di ɔka Dawid obe kamɛ nɛ.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Yaa lakyakaako Dawid nwaa. Nioso Dawid lakaalɛ Yaa alɛ aatɔɔ osuku aatofo kasiɛkɔ ata nnwɔɔ Yakob Yaa.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Kafɔɔ, Salomo nfɛ niabatofo kasiɛkɔ nwu.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Kafɔɔ Yaa wɔ ninlenke nii, ninsiɛ di leyo le kamɛ batii lɛyɔ nnɛɛ beetofo nii. Yaa labuɛ aafenko di ɔlaa buɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Osi ninle mi lɛkakpomii,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Diele ami niɛbla asaa amuu?’ ”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Ni di Stefano lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Batokopĩtɛ bile nwaako! Situ lee nkpe osie di Yaa suoto. Biesĩ Yaa ɔlaa kafɔɔ onu fɛ mmle baate lee labla nii. Obe lele biɔtaka minyila di Yaa Ninwuna Klekle suoto.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Ɔmɛ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ di bawa lee ditamiɛ alɛ boolo? Baalo Yaa ɔlaa babuɛtɛ ba niabuɛ alɛ Tininitɛ wɔ aapɛ ni ɔfɔɔ kɔwa nii. Tininitɛ nwu nkpo kafɔɔ biediɛ biɛta, bɛɛyɔ nwɔ beelo nɛ.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Aye ninle batii ba niafũ ni Yaa kufiofa nwu nkpo biakyeko ni Yaa batɔkyɛntɛ nnɛɛ kamɛ, kafɔɔ biesĩ kufiofa nwu ole.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Obe wɔ baanu ni Stefano sɛlaa se aabuɛ nii, ɔblɔ lafiɛ ma baakyako anyɛɛ owee okpee nwɔ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Kafɔɔ ta Yaa Ninwuna Klekle le niayii ni Stefano kamɛ pɔ oso, aatakatɛsa anu aanyu osi, ni aanya Yaa lɛkpa ku Yesu n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ nɛ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Binyu! Kɔnya Yaa Kafa lɛsɛkɛtɛ, Otii Obi nwu nkpo n-yɛ di Yaa oletanɛɛkyɛ!”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ni baayiisa kudu osie kanya, baayɔ nnɛɛ baatĩi atoko lɛma, ni baatu wididi baamufũ nwɔ nɛ.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Baananfi nwɔ baadiki di okpoo, ni baakyako nwɔ afuɔ ɔsafɔ nɛ. Batii ba niananfi nwɔ baadieko ni ladiki awu lɛma baatɛ di okosopo wɔ bɔɔlɛɛ ni Saulo ɔkyɛ.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Obe wɔ kamɛ bɔɔsafɔ nwɔ ni afuɔ, Stefano lalɛɛ Yaa aabuɛ alɛ, “Saate Yesu, fũ ninwuna nii!”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ni aapɛ akunkyi aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Saate, tanta ma okpile wɔ mmle koto, feenu!” Aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakpi nɛ.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.