Atos 5
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Osuɔtɔ onwii kafɔɔ lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Anania, ku ɔsɔfɔ nɔɔ Safira. Mma kafɔɔ baayɔ kasɔ lɛma kawo baasunsũ.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Kafɔɔ aadiki koto nwu kowo aakookaa, fiɛ aayɔ kubule aawako batɔkyɛntɛ nwu. Ɔsɔfɔ nɔɔ Safira kafɔɔ latunako nwɔ.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ninfɛ di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Anania, be oso fɛta Abonsam osuku, ɛɛta fɔ fɛɛlaa fɛɛta Yaa Ninwuna Klekle? Alɛ fandiki kasɔ ka faayɔ faasunsũ ni koto kowo fantɛ?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Afɔ nimba kasɔ nwu fiɛ faayɔ faasunsũ, koto ko kafɔɔ baata fɔ nii afɔ nimba. Be niata fɔ osuku alɛ faabla disibu kpile le mmle okle? Diele otii fɛɛlaa fɛɛta, kafɔɔ Yaa fɛɛlaa fɛɛta!”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Nfanwu di Anania lanu ni ɔlaa wɔ mmle, aanɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi! Batii ba bamuu nianu nii, lɛyɛkɛ lapɛ ma osie kanya.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Bakosopo ba niasiɛ ma ni kaamɛ layɔ dibula baamiminisa nwɔ baayɔ nwɔ baalaakookaa.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Di abombo atiɛ kamɛ kamaa, ɔsɔfɔ nɔɔ kafɔɔ lawa nfa anan-ye lɛsaa le nintɔɔwa nii.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Ni di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Tɔkɔ mi, minko ɔsa lɛfɔ, kasɔ lee ka biayɔ biasunsũ ni koto ko baataye ni, kumuu nɛ?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Be oso minko ɔsa lɛfɔ biɛbla kanya kanwii biɔsɔ Saate Ninwuna minnyu? Nyu, bakosopo ba niɛyɔ ɔsa lɛfɔ bɛɛlaakookaa nii nfɛ n-yɛ kaayokontũ babayɔ afɔ kafɔɔ mansifiko.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Nfanwu, nnwɔɔ kafɔɔ anɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi. Obe wɔ baakosopo ba mmle lawa babanya alɛ aatookpi ate nii, ni baayɔ nnwɔɔ kafɔɔ baalaakookaa di ɔsa ɔlɔɔkɔ nɛ.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Nioso lɛyɛkɛ lapɛ mba niefũ beenu ni ku batii ba bamuu nianu ni lɛsaa le niawa nii osie kanya.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Yaa labla atuosaa ku sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ aafenko di batɔkyɛntɛ suoto baatii nwu kamɛ. Bafũbanutɛ ba mmle nkyaka di Yuda batii Olekatakɔ kasikɔ ka manlɛɛ ni Salomo Lɛkpata kamɛ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Batii ba ninayikyi ni layɔ dibu baata ma, kafɔɔ batafuo otu okpee otoobuo ma kaamɛ.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Kafɔɔ batii kpinwu basuɔtɔ ku basanko, lakyi siikpile lɛma kamɛ, baafũ Saate baanu.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Batii bawo layɔ bafiɛtɛ lɛma baatensa di mpa ku sɛkla suoto baalaatɛ diɛ akpaka, di aba ya beefũ beenu alɛ se Petro kofe kunyii nɔɔ makpete ni di bafiɛtɛ nwu suoto sifiɛ nyɔɔ ma nii!
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Baakpaa bafiɛtɛ ku batii ba di anwuna kpile ladiki ni kasiɛ baakyeko sekpoo se niɛmana Yerusalem siekyi ni baawako ɔkyɛ lɛma, baayɔɔsa bamuu kafɔɔ sifiɛ.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Nioso Yuda batii Oletatɛ Nɔɔfo ku batii nɔɔ ba niekye ni dikudi le bɔɔlɛɛ ni Saduki batii kamɛ, lakye kasɔ baatɔɔkpɛko batɔkyɛntɛ nwu nkpo sɛsɔfɔwo osie kanya.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Nkpo oso, baamufũ ma baalaatɛ leeyo.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Kafɔɔ di kakyɛ yi, Yaa tɔkyɛntɛ onwii labasɛkɛtɛ leyo katenkɔ nwu nkpo kayoko aata ma baadie. Ni aatɔkɔ ma alɛ,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Bitɔɔkyɛ Yuda batii kasikɔ biɛlaatoobuɛ nkpa fɔle be mmle ɔlaa omuu bita batii!”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Nioso obe wɔ kaale lasɛ nii, baakyɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ ɔlaa atoko, baasifi Yaa Olekatakɔ baalaakyako asaa otuo.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Kafɔɔ obe wɔ baakyɛ nii, batanya ma! Nioso baakple babatɔkɔ ma alɛ,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Buɔɔkyɛ nii, bɛɛsɛɛ leyo nwu kayoko kpa, batii ba nikonyu ni nfa n-yɛ di kayokontũ nwu. Kafɔɔ obe wɔ buɔɔsɛkɛtɛ nii, kuonwii diesi di leyo nwu kamɛ!”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Di obe wɔ di Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Yaa olebatatɛ banɔɔfo lanu ni ɔlaa wɔ mmle, otu lakpanko ma nwaa, diekye baaye lɛsaa le kafɔɔ niɛwa ni di batɔkyɛntɛ nwu suoto.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ni di otii onwii lawa aabatɔkɔ ma alɛ, “Batii ba biemufũ biɛtɛ ni leeyo, nkpe di Yaa Olekatakɔ bootuo batii asaa.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Nfanwu basaanyuntɛ nɔɔfo ku batii nɔɔ lataka baakyɛ Yaa Olekatakɔ baalaamufũ ma baawako. Batayɔ osie baakpaa ma, diekye baatɔɔyɛkɛ alɛ, batii nwu masafɔ ma afuɔ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Baakpaa batɔkyɛntɛ nwu baawako nii, ni baata ma baayila di Yuda banɔɔfotii anu nɛ. Ni di Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ ma alɛ,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Butakpee ye kufiofa bulɛ bitaasinkple biakakatɛ biata kuonwii di Yesu leyooto kamɛ? Kafɔɔ bitɔɔkpɛnsa ɔlaa wɔ mmle omuu di Yerusalem kamɛ. Biomiɛ bilɛ biyɔ kukpi nɔɔ letokonanfi bitikawo di suoto!”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Ni di Petro ku batɔkyɛntɛ bamba nwu ladiki kanya alɛ, “Yaa dikpe ni buɔkyɔɔ atoko, diele batii.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Yesu wɔ biatuna baapɛ baakaasa ni koowoso suoto aakpi nii, di bawaloo Yaa latakatɛsa nwɔ aakyeko ni bakpi kamɛ, akpe nkpa.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Yaa lɛtɔɔ kayilakɔ kplɛ di oletanɛɛkyɛ nɔɔ. Ɛɛyɔ nwɔ ɛɛbla kafɔɔ Tunletɛ ku Dikitɛ alɛ Israel batii kawɛ osuku mankyi di situ lɛma kamɛ, manwɛ sikpile lɛma kafɔɔ ɔyɔɔkyɛ.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Awo ku Yaa Ninwuna Klekle le ɛɛyɔ ɛɛta ni batii ba nikɔkyɔɔ nwɔ ni kotoko, awo ninle sɛlaa se mmle babuɛtɛ nɛ.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Obe wɔ baanu ni ɔlaa wɔ mmle, ɔblɔ lakple kuafiɛ ma nwaa, baamiɛ alɛ boolo batɔkyɛntɛ nwu nkpo.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Kafɔɔ Farisi otii onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Gamaliel ditatunako ma. Batii bamuu latoobu osuɔtɔ wɔ mmle nwaa, diekye Mose kufiofa tuotɛ aale. Nnwɔɔ niataka aayila ni aabuɛ alɛ bata batɔkyɛntɛ nwu nkpo badie kɛɛkɛ.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Ninfɛ aakakatɛ aata ma alɛ, “Israel batii wo nii, bilolaa binyu nwaa di lɛsaa le biomiɛ bilɛ biɔbla ni di batii ba mmle suoto!
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Obe onwii nintɔbafe nii, osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Teuda, labla suoto alɛ, otii finnle ale. Batii alafa ana latikanko nwɔ. Baalo nwɔ nii, batikankotɛ nɔɔ lasamii, dikudi nwu nkpo labiɛ kualoo.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Nni kamaa, di batii ɔka bee kamɛ, Yuda, nnwɔ niakye ni Galilea lasiisa batii bawo aakyakaa di suoto, baatikanko nwɔ. Nnwɔɔ kafɔɔ baalo nwɔ, ni baatikankotɛ nɔɔ kafɔɔ lasamii nɛ.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Nioso ɔlaa wɔ kɔtɔkɔ ye ni ninle alɛ, bidiɛ batii ba mmle baatɔɔkyɛ. Nse asaa ya bootuo ni ku asaa ya bɔɔbla nii, nse mma bamu ɔkpɛ kule, dilabaklɛ fiɛ kubabiɛ.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Kafɔɔ nse Yaa ɔkpɛ kule, bulɔbafuo ma osuku otĩi. Nse diele nkpo, dii kɔwa bibanya bilɛ Yaa biɛɛtaka biyɛ biɔɔkpɛ ko!”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Batii nwu kaasikɔ nwu nkpo lafũ Gamaliel ɔlaa nwu baakpee. Nioso, baalɛɛ batɔkyɛntɛ nwu baawako kamɛ lɛma, ni baapɛ ma nɛ. Ni baakple baatɔkɔ ma alɛ bataasimbuɛ ɔlaa kuonwii di Yesu leyooto kamɛ. Ni baadiɛ ma nɛ.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Kafɔɔ baatoosifi nii, suoto latɔyɔɔ ma nwaa diekye baanya alɛ Yaa lefũ ma eekpee fɛ batii ba beekpee ni sinunsɔ ta Yesu oso.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Nle mmle sɛmaa, dii biala baakyako asaa otuo baatooyie ɔlaa biene nwu kafɔɔ lɛkya baatoobuɛ di Yaa Olekatakɔ ku batii ayo alɛ, Yesu ninle Dikitɛ nwu.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.