Atos 5

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Osuɔtɔ onwii kafɔɔ lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Anania, ku ɔsɔfɔ nɔɔ Safira. Mma kafɔɔ baayɔ kasɔ lɛma kawo baasunsũ.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Kafɔɔ aadiki koto nwu kowo aakookaa, fiɛ aayɔ kubule aawako batɔkyɛntɛ nwu. Ɔsɔfɔ nɔɔ Safira kafɔɔ latunako nwɔ.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ninfɛ di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Anania, be oso fɛta Abonsam osuku, ɛɛta fɔ fɛɛlaa fɛɛta Yaa Ninwuna Klekle? Alɛ fandiki kasɔ ka faayɔ faasunsũ ni koto kowo fantɛ?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Afɔ nimba kasɔ nwu fiɛ faayɔ faasunsũ, koto ko kafɔɔ baata fɔ nii afɔ nimba. Be niata fɔ osuku alɛ faabla disibu kpile le mmle okle? Diele otii fɛɛlaa fɛɛta, kafɔɔ Yaa fɛɛlaa fɛɛta!”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Nfanwu di Anania lanu ni ɔlaa wɔ mmle, aanɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi! Batii ba bamuu nianu nii, lɛyɛkɛ lapɛ ma osie kanya.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Bakosopo ba niasiɛ ma ni kaamɛ layɔ dibula baamiminisa nwɔ baayɔ nwɔ baalaakookaa.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Di abombo atiɛ kamɛ kamaa, ɔsɔfɔ nɔɔ kafɔɔ lawa nfa anan-ye lɛsaa le nintɔɔwa nii.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Ni di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Tɔkɔ mi, minko ɔsa lɛfɔ, kasɔ lee ka biayɔ biasunsũ ni koto ko baataye ni, kumuu nɛ?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Be oso minko ɔsa lɛfɔ biɛbla kanya kanwii biɔsɔ Saate Ninwuna minnyu? Nyu, bakosopo ba niɛyɔ ɔsa lɛfɔ bɛɛlaakookaa nii nfɛ n-yɛ kaayokontũ babayɔ afɔ kafɔɔ mansifiko.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Nfanwu, nnwɔɔ kafɔɔ anɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi. Obe wɔ baakosopo ba mmle lawa babanya alɛ aatookpi ate nii, ni baayɔ nnwɔɔ kafɔɔ baalaakookaa di ɔsa ɔlɔɔkɔ nɛ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Nioso lɛyɛkɛ lapɛ mba niefũ beenu ni ku batii ba bamuu nianu ni lɛsaa le niawa nii osie kanya.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Yaa labla atuosaa ku sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ aafenko di batɔkyɛntɛ suoto baatii nwu kamɛ. Bafũbanutɛ ba mmle nkyaka di Yuda batii Olekatakɔ kasikɔ ka manlɛɛ ni Salomo Lɛkpata kamɛ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Batii ba ninayikyi ni layɔ dibu baata ma, kafɔɔ batafuo otu okpee otoobuo ma kaamɛ.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Kafɔɔ batii kpinwu basuɔtɔ ku basanko, lakyi siikpile lɛma kamɛ, baafũ Saate baanu.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Batii bawo layɔ bafiɛtɛ lɛma baatensa di mpa ku sɛkla suoto baalaatɛ diɛ akpaka, di aba ya beefũ beenu alɛ se Petro kofe kunyii nɔɔ makpete ni di bafiɛtɛ nwu suoto sifiɛ nyɔɔ ma nii!
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Baakpaa bafiɛtɛ ku batii ba di anwuna kpile ladiki ni kasiɛ baakyeko sekpoo se niɛmana Yerusalem siekyi ni baawako ɔkyɛ lɛma, baayɔɔsa bamuu kafɔɔ sifiɛ.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Nioso Yuda batii Oletatɛ Nɔɔfo ku batii nɔɔ ba niekye ni dikudi le bɔɔlɛɛ ni Saduki batii kamɛ, lakye kasɔ baatɔɔkpɛko batɔkyɛntɛ nwu nkpo sɛsɔfɔwo osie kanya.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Nkpo oso, baamufũ ma baalaatɛ leeyo.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Kafɔɔ di kakyɛ yi, Yaa tɔkyɛntɛ onwii labasɛkɛtɛ leyo katenkɔ nwu nkpo kayoko aata ma baadie. Ni aatɔkɔ ma alɛ,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Bitɔɔkyɛ Yuda batii kasikɔ biɛlaatoobuɛ nkpa fɔle be mmle ɔlaa omuu bita batii!”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Nioso obe wɔ kaale lasɛ nii, baakyɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ ɔlaa atoko, baasifi Yaa Olekatakɔ baalaakyako asaa otuo.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Kafɔɔ obe wɔ baakyɛ nii, batanya ma! Nioso baakple babatɔkɔ ma alɛ,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “Buɔɔkyɛ nii, bɛɛsɛɛ leyo nwu kayoko kpa, batii ba nikonyu ni nfa n-yɛ di kayokontũ nwu. Kafɔɔ obe wɔ buɔɔsɛkɛtɛ nii, kuonwii diesi di leyo nwu kamɛ!”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Di obe wɔ di Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Yaa olebatatɛ banɔɔfo lanu ni ɔlaa wɔ mmle, otu lakpanko ma nwaa, diekye baaye lɛsaa le kafɔɔ niɛwa ni di batɔkyɛntɛ nwu suoto.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Ni di otii onwii lawa aabatɔkɔ ma alɛ, “Batii ba biemufũ biɛtɛ ni leeyo, nkpe di Yaa Olekatakɔ bootuo batii asaa.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Nfanwu basaanyuntɛ nɔɔfo ku batii nɔɔ lataka baakyɛ Yaa Olekatakɔ baalaamufũ ma baawako. Batayɔ osie baakpaa ma, diekye baatɔɔyɛkɛ alɛ, batii nwu masafɔ ma afuɔ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Baakpaa batɔkyɛntɛ nwu baawako nii, ni baata ma baayila di Yuda banɔɔfotii anu nɛ. Ni di Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ ma alɛ,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Butakpee ye kufiofa bulɛ bitaasinkple biakakatɛ biata kuonwii di Yesu leyooto kamɛ? Kafɔɔ bitɔɔkpɛnsa ɔlaa wɔ mmle omuu di Yerusalem kamɛ. Biomiɛ bilɛ biyɔ kukpi nɔɔ letokonanfi bitikawo di suoto!”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ni di Petro ku batɔkyɛntɛ bamba nwu ladiki kanya alɛ, “Yaa dikpe ni buɔkyɔɔ atoko, diele batii.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Yesu wɔ biatuna baapɛ baakaasa ni koowoso suoto aakpi nii, di bawaloo Yaa latakatɛsa nwɔ aakyeko ni bakpi kamɛ, akpe nkpa.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Yaa lɛtɔɔ kayilakɔ kplɛ di oletanɛɛkyɛ nɔɔ. Ɛɛyɔ nwɔ ɛɛbla kafɔɔ Tunletɛ ku Dikitɛ alɛ Israel batii kawɛ osuku mankyi di situ lɛma kamɛ, manwɛ sikpile lɛma kafɔɔ ɔyɔɔkyɛ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Awo ku Yaa Ninwuna Klekle le ɛɛyɔ ɛɛta ni batii ba nikɔkyɔɔ nwɔ ni kotoko, awo ninle sɛlaa se mmle babuɛtɛ nɛ.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Obe wɔ baanu ni ɔlaa wɔ mmle, ɔblɔ lakple kuafiɛ ma nwaa, baamiɛ alɛ boolo batɔkyɛntɛ nwu nkpo.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Kafɔɔ Farisi otii onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Gamaliel ditatunako ma. Batii bamuu latoobu osuɔtɔ wɔ mmle nwaa, diekye Mose kufiofa tuotɛ aale. Nnwɔɔ niataka aayila ni aabuɛ alɛ bata batɔkyɛntɛ nwu nkpo badie kɛɛkɛ.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Ninfɛ aakakatɛ aata ma alɛ, “Israel batii wo nii, bilolaa binyu nwaa di lɛsaa le biomiɛ bilɛ biɔbla ni di batii ba mmle suoto!
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Obe onwii nintɔbafe nii, osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Teuda, labla suoto alɛ, otii finnle ale. Batii alafa ana latikanko nwɔ. Baalo nwɔ nii, batikankotɛ nɔɔ lasamii, dikudi nwu nkpo labiɛ kualoo.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Nni kamaa, di batii ɔka bee kamɛ, Yuda, nnwɔ niakye ni Galilea lasiisa batii bawo aakyakaa di suoto, baatikanko nwɔ. Nnwɔɔ kafɔɔ baalo nwɔ, ni baatikankotɛ nɔɔ kafɔɔ lasamii nɛ.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nioso ɔlaa wɔ kɔtɔkɔ ye ni ninle alɛ, bidiɛ batii ba mmle baatɔɔkyɛ. Nse asaa ya bootuo ni ku asaa ya bɔɔbla nii, nse mma bamu ɔkpɛ kule, dilabaklɛ fiɛ kubabiɛ.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Kafɔɔ nse Yaa ɔkpɛ kule, bulɔbafuo ma osuku otĩi. Nse diele nkpo, dii kɔwa bibanya bilɛ Yaa biɛɛtaka biyɛ biɔɔkpɛ ko!”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Batii nwu kaasikɔ nwu nkpo lafũ Gamaliel ɔlaa nwu baakpee. Nioso, baalɛɛ batɔkyɛntɛ nwu baawako kamɛ lɛma, ni baapɛ ma nɛ. Ni baakple baatɔkɔ ma alɛ bataasimbuɛ ɔlaa kuonwii di Yesu leyooto kamɛ. Ni baadiɛ ma nɛ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Kafɔɔ baatoosifi nii, suoto latɔyɔɔ ma nwaa diekye baanya alɛ Yaa lefũ ma eekpee fɛ batii ba beekpee ni sinunsɔ ta Yesu oso.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Nle mmle sɛmaa, dii biala baakyako asaa otuo baatooyie ɔlaa biene nwu kafɔɔ lɛkya baatoobuɛ di Yaa Olekatakɔ ku batii ayo alɛ, Yesu ninle Dikitɛ nwu.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.