Atos 5

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Osuɔtɔ onwii kafɔɔ lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Anania, ku ɔsɔfɔ nɔɔ Safira. Mma kafɔɔ baayɔ kasɔ lɛma kawo baasunsũ.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Kafɔɔ aadiki koto nwu kowo aakookaa, fiɛ aayɔ kubule aawako batɔkyɛntɛ nwu. Ɔsɔfɔ nɔɔ Safira kafɔɔ latunako nwɔ.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ninfɛ di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Anania, be oso fɛta Abonsam osuku, ɛɛta fɔ fɛɛlaa fɛɛta Yaa Ninwuna Klekle? Alɛ fandiki kasɔ ka faayɔ faasunsũ ni koto kowo fantɛ?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Afɔ nimba kasɔ nwu fiɛ faayɔ faasunsũ, koto ko kafɔɔ baata fɔ nii afɔ nimba. Be niata fɔ osuku alɛ faabla disibu kpile le mmle okle? Diele otii fɛɛlaa fɛɛta, kafɔɔ Yaa fɛɛlaa fɛɛta!”
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Nfanwu di Anania lanu ni ɔlaa wɔ mmle, aanɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi! Batii ba bamuu nianu nii, lɛyɛkɛ lapɛ ma osie kanya.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Bakosopo ba niasiɛ ma ni kaamɛ layɔ dibula baamiminisa nwɔ baayɔ nwɔ baalaakookaa.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Di abombo atiɛ kamɛ kamaa, ɔsɔfɔ nɔɔ kafɔɔ lawa nfa anan-ye lɛsaa le nintɔɔwa nii.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Ni di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Tɔkɔ mi, minko ɔsa lɛfɔ, kasɔ lee ka biayɔ biasunsũ ni koto ko baataye ni, kumuu nɛ?”
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Be oso minko ɔsa lɛfɔ biɛbla kanya kanwii biɔsɔ Saate Ninwuna minnyu? Nyu, bakosopo ba niɛyɔ ɔsa lɛfɔ bɛɛlaakookaa nii nfɛ n-yɛ kaayokontũ babayɔ afɔ kafɔɔ mansifiko.”
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Nfanwu, nnwɔɔ kafɔɔ anɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi. Obe wɔ baakosopo ba mmle lawa babanya alɛ aatookpi ate nii, ni baayɔ nnwɔɔ kafɔɔ baalaakookaa di ɔsa ɔlɔɔkɔ nɛ.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Nioso lɛyɛkɛ lapɛ mba niefũ beenu ni ku batii ba bamuu nianu ni lɛsaa le niawa nii osie kanya.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Yaa labla atuosaa ku sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ aafenko di batɔkyɛntɛ suoto baatii nwu kamɛ. Bafũbanutɛ ba mmle nkyaka di Yuda batii Olekatakɔ kasikɔ ka manlɛɛ ni Salomo Lɛkpata kamɛ.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Batii ba ninayikyi ni layɔ dibu baata ma, kafɔɔ batafuo otu okpee otoobuo ma kaamɛ.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Kafɔɔ batii kpinwu basuɔtɔ ku basanko, lakyi siikpile lɛma kamɛ, baafũ Saate baanu.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Batii bawo layɔ bafiɛtɛ lɛma baatensa di mpa ku sɛkla suoto baalaatɛ diɛ akpaka, di aba ya beefũ beenu alɛ se Petro kofe kunyii nɔɔ makpete ni di bafiɛtɛ nwu suoto sifiɛ nyɔɔ ma nii!
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Baakpaa bafiɛtɛ ku batii ba di anwuna kpile ladiki ni kasiɛ baakyeko sekpoo se niɛmana Yerusalem siekyi ni baawako ɔkyɛ lɛma, baayɔɔsa bamuu kafɔɔ sifiɛ.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Nioso Yuda batii Oletatɛ Nɔɔfo ku batii nɔɔ ba niekye ni dikudi le bɔɔlɛɛ ni Saduki batii kamɛ, lakye kasɔ baatɔɔkpɛko batɔkyɛntɛ nwu nkpo sɛsɔfɔwo osie kanya.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Nkpo oso, baamufũ ma baalaatɛ leeyo.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Kafɔɔ di kakyɛ yi, Yaa tɔkyɛntɛ onwii labasɛkɛtɛ leyo katenkɔ nwu nkpo kayoko aata ma baadie. Ni aatɔkɔ ma alɛ,
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Bitɔɔkyɛ Yuda batii kasikɔ biɛlaatoobuɛ nkpa fɔle be mmle ɔlaa omuu bita batii!”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Nioso obe wɔ kaale lasɛ nii, baakyɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ ɔlaa atoko, baasifi Yaa Olekatakɔ baalaakyako asaa otuo.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Kafɔɔ obe wɔ baakyɛ nii, batanya ma! Nioso baakple babatɔkɔ ma alɛ,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Buɔɔkyɛ nii, bɛɛsɛɛ leyo nwu kayoko kpa, batii ba nikonyu ni nfa n-yɛ di kayokontũ nwu. Kafɔɔ obe wɔ buɔɔsɛkɛtɛ nii, kuonwii diesi di leyo nwu kamɛ!”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Di obe wɔ di Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Yaa olebatatɛ banɔɔfo lanu ni ɔlaa wɔ mmle, otu lakpanko ma nwaa, diekye baaye lɛsaa le kafɔɔ niɛwa ni di batɔkyɛntɛ nwu suoto.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Ni di otii onwii lawa aabatɔkɔ ma alɛ, “Batii ba biemufũ biɛtɛ ni leeyo, nkpe di Yaa Olekatakɔ bootuo batii asaa.”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Nfanwu basaanyuntɛ nɔɔfo ku batii nɔɔ lataka baakyɛ Yaa Olekatakɔ baalaamufũ ma baawako. Batayɔ osie baakpaa ma, diekye baatɔɔyɛkɛ alɛ, batii nwu masafɔ ma afuɔ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Baakpaa batɔkyɛntɛ nwu baawako nii, ni baata ma baayila di Yuda banɔɔfotii anu nɛ. Ni di Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ ma alɛ,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Butakpee ye kufiofa bulɛ bitaasinkple biakakatɛ biata kuonwii di Yesu leyooto kamɛ? Kafɔɔ bitɔɔkpɛnsa ɔlaa wɔ mmle omuu di Yerusalem kamɛ. Biomiɛ bilɛ biyɔ kukpi nɔɔ letokonanfi bitikawo di suoto!”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Ni di Petro ku batɔkyɛntɛ bamba nwu ladiki kanya alɛ, “Yaa dikpe ni buɔkyɔɔ atoko, diele batii.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Yesu wɔ biatuna baapɛ baakaasa ni koowoso suoto aakpi nii, di bawaloo Yaa latakatɛsa nwɔ aakyeko ni bakpi kamɛ, akpe nkpa.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Yaa lɛtɔɔ kayilakɔ kplɛ di oletanɛɛkyɛ nɔɔ. Ɛɛyɔ nwɔ ɛɛbla kafɔɔ Tunletɛ ku Dikitɛ alɛ Israel batii kawɛ osuku mankyi di situ lɛma kamɛ, manwɛ sikpile lɛma kafɔɔ ɔyɔɔkyɛ.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Awo ku Yaa Ninwuna Klekle le ɛɛyɔ ɛɛta ni batii ba nikɔkyɔɔ nwɔ ni kotoko, awo ninle sɛlaa se mmle babuɛtɛ nɛ.”
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Obe wɔ baanu ni ɔlaa wɔ mmle, ɔblɔ lakple kuafiɛ ma nwaa, baamiɛ alɛ boolo batɔkyɛntɛ nwu nkpo.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Kafɔɔ Farisi otii onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Gamaliel ditatunako ma. Batii bamuu latoobu osuɔtɔ wɔ mmle nwaa, diekye Mose kufiofa tuotɛ aale. Nnwɔɔ niataka aayila ni aabuɛ alɛ bata batɔkyɛntɛ nwu nkpo badie kɛɛkɛ.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Ninfɛ aakakatɛ aata ma alɛ, “Israel batii wo nii, bilolaa binyu nwaa di lɛsaa le biomiɛ bilɛ biɔbla ni di batii ba mmle suoto!
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Obe onwii nintɔbafe nii, osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Teuda, labla suoto alɛ, otii finnle ale. Batii alafa ana latikanko nwɔ. Baalo nwɔ nii, batikankotɛ nɔɔ lasamii, dikudi nwu nkpo labiɛ kualoo.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Nni kamaa, di batii ɔka bee kamɛ, Yuda, nnwɔ niakye ni Galilea lasiisa batii bawo aakyakaa di suoto, baatikanko nwɔ. Nnwɔɔ kafɔɔ baalo nwɔ, ni baatikankotɛ nɔɔ kafɔɔ lasamii nɛ.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Nioso ɔlaa wɔ kɔtɔkɔ ye ni ninle alɛ, bidiɛ batii ba mmle baatɔɔkyɛ. Nse asaa ya bootuo ni ku asaa ya bɔɔbla nii, nse mma bamu ɔkpɛ kule, dilabaklɛ fiɛ kubabiɛ.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Kafɔɔ nse Yaa ɔkpɛ kule, bulɔbafuo ma osuku otĩi. Nse diele nkpo, dii kɔwa bibanya bilɛ Yaa biɛɛtaka biyɛ biɔɔkpɛ ko!”
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Batii nwu kaasikɔ nwu nkpo lafũ Gamaliel ɔlaa nwu baakpee. Nioso, baalɛɛ batɔkyɛntɛ nwu baawako kamɛ lɛma, ni baapɛ ma nɛ. Ni baakple baatɔkɔ ma alɛ bataasimbuɛ ɔlaa kuonwii di Yesu leyooto kamɛ. Ni baadiɛ ma nɛ.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Kafɔɔ baatoosifi nii, suoto latɔyɔɔ ma nwaa diekye baanya alɛ Yaa lefũ ma eekpee fɛ batii ba beekpee ni sinunsɔ ta Yesu oso.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Nle mmle sɛmaa, dii biala baakyako asaa otuo baatooyie ɔlaa biene nwu kafɔɔ lɛkya baatoobuɛ di Yaa Olekatakɔ ku batii ayo alɛ, Yesu ninle Dikitɛ nwu.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.