Atos 5

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Osuɔtɔ onwii kafɔɔ lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Anania, ku ɔsɔfɔ nɔɔ Safira. Mma kafɔɔ baayɔ kasɔ lɛma kawo baasunsũ.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Kafɔɔ aadiki koto nwu kowo aakookaa, fiɛ aayɔ kubule aawako batɔkyɛntɛ nwu. Ɔsɔfɔ nɔɔ Safira kafɔɔ latunako nwɔ.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ninfɛ di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Anania, be oso fɛta Abonsam osuku, ɛɛta fɔ fɛɛlaa fɛɛta Yaa Ninwuna Klekle? Alɛ fandiki kasɔ ka faayɔ faasunsũ ni koto kowo fantɛ?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Afɔ nimba kasɔ nwu fiɛ faayɔ faasunsũ, koto ko kafɔɔ baata fɔ nii afɔ nimba. Be niata fɔ osuku alɛ faabla disibu kpile le mmle okle? Diele otii fɛɛlaa fɛɛta, kafɔɔ Yaa fɛɛlaa fɛɛta!”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Nfanwu di Anania lanu ni ɔlaa wɔ mmle, aanɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi! Batii ba bamuu nianu nii, lɛyɛkɛ lapɛ ma osie kanya.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Bakosopo ba niasiɛ ma ni kaamɛ layɔ dibula baamiminisa nwɔ baayɔ nwɔ baalaakookaa.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Di abombo atiɛ kamɛ kamaa, ɔsɔfɔ nɔɔ kafɔɔ lawa nfa anan-ye lɛsaa le nintɔɔwa nii.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Ni di Petro lakaalɛ nwɔ alɛ, “Tɔkɔ mi, minko ɔsa lɛfɔ, kasɔ lee ka biayɔ biasunsũ ni koto ko baataye ni, kumuu nɛ?”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Be oso minko ɔsa lɛfɔ biɛbla kanya kanwii biɔsɔ Saate Ninwuna minnyu? Nyu, bakosopo ba niɛyɔ ɔsa lɛfɔ bɛɛlaakookaa nii nfɛ n-yɛ kaayokontũ babayɔ afɔ kafɔɔ mansifiko.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Nfanwu, nnwɔɔ kafɔɔ anɔɔ aapɛ kaasɔ, aakpi. Obe wɔ baakosopo ba mmle lawa babanya alɛ aatookpi ate nii, ni baayɔ nnwɔɔ kafɔɔ baalaakookaa di ɔsa ɔlɔɔkɔ nɛ.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Nioso lɛyɛkɛ lapɛ mba niefũ beenu ni ku batii ba bamuu nianu ni lɛsaa le niawa nii osie kanya.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Yaa labla atuosaa ku sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ aafenko di batɔkyɛntɛ suoto baatii nwu kamɛ. Bafũbanutɛ ba mmle nkyaka di Yuda batii Olekatakɔ kasikɔ ka manlɛɛ ni Salomo Lɛkpata kamɛ.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Batii ba ninayikyi ni layɔ dibu baata ma, kafɔɔ batafuo otu okpee otoobuo ma kaamɛ.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Kafɔɔ batii kpinwu basuɔtɔ ku basanko, lakyi siikpile lɛma kamɛ, baafũ Saate baanu.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Batii bawo layɔ bafiɛtɛ lɛma baatensa di mpa ku sɛkla suoto baalaatɛ diɛ akpaka, di aba ya beefũ beenu alɛ se Petro kofe kunyii nɔɔ makpete ni di bafiɛtɛ nwu suoto sifiɛ nyɔɔ ma nii!
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Baakpaa bafiɛtɛ ku batii ba di anwuna kpile ladiki ni kasiɛ baakyeko sekpoo se niɛmana Yerusalem siekyi ni baawako ɔkyɛ lɛma, baayɔɔsa bamuu kafɔɔ sifiɛ.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Nioso Yuda batii Oletatɛ Nɔɔfo ku batii nɔɔ ba niekye ni dikudi le bɔɔlɛɛ ni Saduki batii kamɛ, lakye kasɔ baatɔɔkpɛko batɔkyɛntɛ nwu nkpo sɛsɔfɔwo osie kanya.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Nkpo oso, baamufũ ma baalaatɛ leeyo.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Kafɔɔ di kakyɛ yi, Yaa tɔkyɛntɛ onwii labasɛkɛtɛ leyo katenkɔ nwu nkpo kayoko aata ma baadie. Ni aatɔkɔ ma alɛ,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Bitɔɔkyɛ Yuda batii kasikɔ biɛlaatoobuɛ nkpa fɔle be mmle ɔlaa omuu bita batii!”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Nioso obe wɔ kaale lasɛ nii, baakyɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ ɔlaa atoko, baasifi Yaa Olekatakɔ baalaakyako asaa otuo.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Kafɔɔ obe wɔ baakyɛ nii, batanya ma! Nioso baakple babatɔkɔ ma alɛ,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Buɔɔkyɛ nii, bɛɛsɛɛ leyo nwu kayoko kpa, batii ba nikonyu ni nfa n-yɛ di kayokontũ nwu. Kafɔɔ obe wɔ buɔɔsɛkɛtɛ nii, kuonwii diesi di leyo nwu kamɛ!”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Di obe wɔ di Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Yaa olebatatɛ banɔɔfo lanu ni ɔlaa wɔ mmle, otu lakpanko ma nwaa, diekye baaye lɛsaa le kafɔɔ niɛwa ni di batɔkyɛntɛ nwu suoto.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ni di otii onwii lawa aabatɔkɔ ma alɛ, “Batii ba biemufũ biɛtɛ ni leeyo, nkpe di Yaa Olekatakɔ bootuo batii asaa.”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Nfanwu basaanyuntɛ nɔɔfo ku batii nɔɔ lataka baakyɛ Yaa Olekatakɔ baalaamufũ ma baawako. Batayɔ osie baakpaa ma, diekye baatɔɔyɛkɛ alɛ, batii nwu masafɔ ma afuɔ.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Baakpaa batɔkyɛntɛ nwu baawako nii, ni baata ma baayila di Yuda banɔɔfotii anu nɛ. Ni di Yaa Oletatɛ Nɔɔfo lakaalɛ ma alɛ,
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Butakpee ye kufiofa bulɛ bitaasinkple biakakatɛ biata kuonwii di Yesu leyooto kamɛ? Kafɔɔ bitɔɔkpɛnsa ɔlaa wɔ mmle omuu di Yerusalem kamɛ. Biomiɛ bilɛ biyɔ kukpi nɔɔ letokonanfi bitikawo di suoto!”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ni di Petro ku batɔkyɛntɛ bamba nwu ladiki kanya alɛ, “Yaa dikpe ni buɔkyɔɔ atoko, diele batii.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Yesu wɔ biatuna baapɛ baakaasa ni koowoso suoto aakpi nii, di bawaloo Yaa latakatɛsa nwɔ aakyeko ni bakpi kamɛ, akpe nkpa.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Yaa lɛtɔɔ kayilakɔ kplɛ di oletanɛɛkyɛ nɔɔ. Ɛɛyɔ nwɔ ɛɛbla kafɔɔ Tunletɛ ku Dikitɛ alɛ Israel batii kawɛ osuku mankyi di situ lɛma kamɛ, manwɛ sikpile lɛma kafɔɔ ɔyɔɔkyɛ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Awo ku Yaa Ninwuna Klekle le ɛɛyɔ ɛɛta ni batii ba nikɔkyɔɔ nwɔ ni kotoko, awo ninle sɛlaa se mmle babuɛtɛ nɛ.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Obe wɔ baanu ni ɔlaa wɔ mmle, ɔblɔ lakple kuafiɛ ma nwaa, baamiɛ alɛ boolo batɔkyɛntɛ nwu nkpo.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Kafɔɔ Farisi otii onwii kaamɛ lɛma baatɔɔlɛɛ ni Gamaliel ditatunako ma. Batii bamuu latoobu osuɔtɔ wɔ mmle nwaa, diekye Mose kufiofa tuotɛ aale. Nnwɔɔ niataka aayila ni aabuɛ alɛ bata batɔkyɛntɛ nwu nkpo badie kɛɛkɛ.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Ninfɛ aakakatɛ aata ma alɛ, “Israel batii wo nii, bilolaa binyu nwaa di lɛsaa le biomiɛ bilɛ biɔbla ni di batii ba mmle suoto!
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Obe onwii nintɔbafe nii, osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Teuda, labla suoto alɛ, otii finnle ale. Batii alafa ana latikanko nwɔ. Baalo nwɔ nii, batikankotɛ nɔɔ lasamii, dikudi nwu nkpo labiɛ kualoo.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Nni kamaa, di batii ɔka bee kamɛ, Yuda, nnwɔ niakye ni Galilea lasiisa batii bawo aakyakaa di suoto, baatikanko nwɔ. Nnwɔɔ kafɔɔ baalo nwɔ, ni baatikankotɛ nɔɔ kafɔɔ lasamii nɛ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nioso ɔlaa wɔ kɔtɔkɔ ye ni ninle alɛ, bidiɛ batii ba mmle baatɔɔkyɛ. Nse asaa ya bootuo ni ku asaa ya bɔɔbla nii, nse mma bamu ɔkpɛ kule, dilabaklɛ fiɛ kubabiɛ.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Kafɔɔ nse Yaa ɔkpɛ kule, bulɔbafuo ma osuku otĩi. Nse diele nkpo, dii kɔwa bibanya bilɛ Yaa biɛɛtaka biyɛ biɔɔkpɛ ko!”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Batii nwu kaasikɔ nwu nkpo lafũ Gamaliel ɔlaa nwu baakpee. Nioso, baalɛɛ batɔkyɛntɛ nwu baawako kamɛ lɛma, ni baapɛ ma nɛ. Ni baakple baatɔkɔ ma alɛ bataasimbuɛ ɔlaa kuonwii di Yesu leyooto kamɛ. Ni baadiɛ ma nɛ.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Kafɔɔ baatoosifi nii, suoto latɔyɔɔ ma nwaa diekye baanya alɛ Yaa lefũ ma eekpee fɛ batii ba beekpee ni sinunsɔ ta Yesu oso.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Nle mmle sɛmaa, dii biala baakyako asaa otuo baatooyie ɔlaa biene nwu kafɔɔ lɛkya baatoobuɛ di Yaa Olekatakɔ ku batii ayo alɛ, Yesu ninle Dikitɛ nwu.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.