Atos 28
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Obe wɔ butoodie ni di dibuo nwu kamɛ bualaadu ni lekpo kotoko, fiɛ buatofo bulɛ kasɔ ka di ntu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Malta dile.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Kasɔ ka mmle batii lafũ wo nwaa ku sifutulɛ. Diekye kanto ku lɛwɔɔfɔ obe diale ni oso, baakutaa ɔtɔ di lekpo kotoko nwu baata wo buawɔfɔ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Paulo latoosiisa ntɔɔni nwo aatookpee di ɔtɔ nwu kamɛ, ni kɔɔsaanwu kunwii ladie di ntɔɔni nwu kamɛ kuamini di Paulo kɔnɛɛ ta ɔtɔ nwu difila oso.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Nioso kaasɔ nwu batii lanya alɛ kɔsaanwu nsaka nwɔ ni kɔɔnɛɛ, baatɔkɔ bawo alɛ, “Batii lotɛ ninle otii wɔ mmle. Nioso Asaa loo dilabatɔɔ asiɛ nkpa kuntɛ eedie di lekpo kukpi kamɛ.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Kafɔɔ Paulo lasɔkɔ kɔsaanwu nwu nkpo aakpee di ɔtɔ nwu kamɛ, kutabla nwɔ lɛsalɛsaa.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Batii ba mmle latoonyu osuku alɛ, Paulo mafufu ee abanɔɔ ankpi ninfanwu. Kafɔɔ obe wɔ baanyu osuku diakɛlɛ, di lɛsalɛsaa ditabla nwɔ nii, baakyisa disibu lɛma di suoto nɔɔ, ni baabuɛ alɛ, “Afiɔ awo ale.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Lekpo le kotoko bualaadie nii, kasɔ kanwii latɛɛtɛɛ nfa, dile ni Ɔka Publio kale. Nnwɔɔ kafɔɔ niale Ɔka di kasɔ nwu suoto. Ɔka wɔ mmle lafũ wo ku suoto lɛyɔɔ, aanyu wo ayi atiɛ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Di obe nwu kamɛ yi, Publio ote late aatoofiɛ lɛwɔɔfɔ ofiɛ, aatoobiɛ kafutu kafɔɔ. Ni di Paulo lakyɛ ɔkyɛ nɔɔ, aalaatika nwɔ kɔnɛɛ, aapɛ ɔlaa aata Yaa diisi nɔɔ, aayɔɔsa nwɔ ofiɛ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Obe wɔ baanu ni ofiɛ nwu ɔyɔɔsalaa, bafiɛtɛ ba niawɛ ni kaasɔ nwu suoto bamuu baadie baawa, ni di Paulo layɔɔsa ma sifiɛ nɛ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ta nle mmle ɔbla oso, baata wo asaa kpinwu. Obe wɔ kafɔɔ buatoosifi nii, baayɔ asaa ya nimafĩ wo ni di osuku nwu ɔkyɛ kamɛ baakpee wo di oklo kamɛ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Awɛntɛ atiɛ kamaa, buasifi. Di osifibee loo kamɛ, buasiɛ oklo wɔ bɔɔlɛɛ ni, “Atabi Afiɔ” kuakye ni Aleksandria, kuayila di kasɔ nwu suoto di kolele obe kamɛ.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Buadie ni ninfa, buayila di okpoo kplɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Sirakusa. Ni buasiɛ ninfa ayi atiɛ nɛ.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Obe wɔ buadie ni ninfa, buataalɛ buawa Regio. Kaleesɛ nɔɔ, kɔfɛɛfɔ lakye nkpaalɔ kuatɔɔfɛ. Diɛ dii nyɔɔfa kamɛ buababuo Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ninfa buakyakako bafũbanutɛ bawo, ni baatikitiwo lekoto alɛ busiɛko ma ayi akuɛnsĩ. Nfa nfɛ buakye buababuo Roma nɛ.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Babiloo ba ninkpe ni di Roma, baanu alɛ buɔɔwa nii, baawa babakyakako wo fanfa bia Apia asaa kasunsukɔ ku lɛba le bɔɔlɛɛ ni Bafɔɔ Nsoosakɔ Ntiɛ. Di Paulo lanya ma nii, aapɛ Yaa sɛfa, otu kafɔɔ late nwɔ.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Obe wɔ buabuo ni Roma, baata Paulo osuku alɛ asiɛko suoto. Ni baata kpɛtɛ onwii latoonyu nwɔ nɛ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Di ayi atiɛ sɛmaa, Paulo lalɛɛ Yuda batii banɔɔfo ba ninkpe ni ninfa aasiisa. Obe wɔ baasi nii, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, Yuda batii ba ninkpe ni di Yerusalem, beemufũ mi bɛɛyɔ mi bɛɛta Roma batii alɛ bakankoe. Di obe wɔ ninambla ni batii loo lɛsalɛsaa ee nyila ni baawa loo kufiofa suoto.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Obe wɔ di Roma batii ntɔɔkankoe nii, baanya alɛ nimbla lɛsalɛsaa dikaatɛ alɛ baaloe nii, nioso baamiɛ alɛ boodiɛ mi fiɛ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Kafɔɔ Yuda batii ditatuna. Nkpo oso diata alɛ latɔkɔ ma nlɛ, ni kɔyɔ ɔlaa nii nta Ɔka Kplɛ Kaesare annukoe. Kafɔɔ diele alɛ lɛyɔ ɔlaa di batii loo suoto ni oso.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Nkpo oso lɛlɛɛ ye nlɛ kɔnya ye munkakatɛ nɛ. Nwaako katɔkɔ ye nii, beekpee mi nkɔkyɔ be mmle ta otii wɔ suoto di Israel batii konyu osuku manta nii.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Buofũ kukũ ku kunwii bukyeko Yuda di suoto lɛfɔ. Diɛkyakaa nii, babiloo kubanwii kafɔɔ diekye nfa bawa bababuɛ ɔlaa kpile kuonwii di suoto lɛfɔ batawo.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Kafɔɔ buomiɛ bulɛ buonu ɔlaa owo bukyeko lɛsaa le feefũ feenu ni suoto. Diekye nwaako, batii ninkakatɛ ɔlaa biene bakyeko dikudi le mmle kamɛ fasi ni diidii, di aba aba.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Nioso baatɛ Paulo dii. Diɛ dii nwu lawo nii, batii kpinwu labasi lɛɛba le di Paulo lasiɛ nii. Aadiki sɛlaa kasɔ aata ma di Mose kufiofa kamɛ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akũ kamɛ, di Yaa sɛka ole ku otii wɔ ninle ni Yesu suoto ɔlaa aata ma alɛ baafũ mannu. Aakakatɛ diayɔ ni di olesɛ dialaase di kɔtɔɔfɔ.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Batii bawo lafũ ɔlaa wɔ aabuɛ ni baanu, kafɔɔ bawo ditafũ baanu.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Nioso sɛlaa se mmle lakple kananfi kaamɛ lɛma. Obe wɔ nfɛ boosifi nii, Paulo latɔkɔ ma ɔlaa yɛntɛle alɛ, “Nwaako di Yaa Ninwuna labuɛ aafenko di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yesaia suoto aatɔkɔ bawa loo alɛ,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Kyɛ faalaatɔkɔ batii ba mmle falɛ,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Diekye batii ba mmle disibu lɛbla buɛɛ,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 — ausente —
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 — ausente —
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Paulo lasiɛ ninfa alɛɛ anyɔ di leyo le aafũ aasiɛ ni kamɛ, nfa kafɔɔ aatoofũ batii ba niatɔɔwa babatɔɔnyɔɔ ni nɛ.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Aatɔɔkakatɛ di Yaa sɛka kalekɔ suoto aatɔɔta ma ku sɛkambi. Aatootuo ma asaa kafɔɔ di Yesu Kristo suoto. Otii kuonwii kafɔɔ ditatĩi nwɔ osuku.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.