Atos 28
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC
1 Obe wɔ butoodie ni di dibuo nwu kamɛ bualaadu ni lekpo kotoko, fiɛ buatofo bulɛ kasɔ ka di ntu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Malta dile.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Kasɔ ka mmle batii lafũ wo nwaa ku sifutulɛ. Diekye kanto ku lɛwɔɔfɔ obe diale ni oso, baakutaa ɔtɔ di lekpo kotoko nwu baata wo buawɔfɔ.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paulo latoosiisa ntɔɔni nwo aatookpee di ɔtɔ nwu kamɛ, ni kɔɔsaanwu kunwii ladie di ntɔɔni nwu kamɛ kuamini di Paulo kɔnɛɛ ta ɔtɔ nwu difila oso.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Nioso kaasɔ nwu batii lanya alɛ kɔsaanwu nsaka nwɔ ni kɔɔnɛɛ, baatɔkɔ bawo alɛ, “Batii lotɛ ninle otii wɔ mmle. Nioso Asaa loo dilabatɔɔ asiɛ nkpa kuntɛ eedie di lekpo kukpi kamɛ.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Kafɔɔ Paulo lasɔkɔ kɔsaanwu nwu nkpo aakpee di ɔtɔ nwu kamɛ, kutabla nwɔ lɛsalɛsaa.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Batii ba mmle latoonyu osuku alɛ, Paulo mafufu ee abanɔɔ ankpi ninfanwu. Kafɔɔ obe wɔ baanyu osuku diakɛlɛ, di lɛsalɛsaa ditabla nwɔ nii, baakyisa disibu lɛma di suoto nɔɔ, ni baabuɛ alɛ, “Afiɔ awo ale.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Lekpo le kotoko bualaadie nii, kasɔ kanwii latɛɛtɛɛ nfa, dile ni Ɔka Publio kale. Nnwɔɔ kafɔɔ niale Ɔka di kasɔ nwu suoto. Ɔka wɔ mmle lafũ wo ku suoto lɛyɔɔ, aanyu wo ayi atiɛ.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Di obe nwu kamɛ yi, Publio ote late aatoofiɛ lɛwɔɔfɔ ofiɛ, aatoobiɛ kafutu kafɔɔ. Ni di Paulo lakyɛ ɔkyɛ nɔɔ, aalaatika nwɔ kɔnɛɛ, aapɛ ɔlaa aata Yaa diisi nɔɔ, aayɔɔsa nwɔ ofiɛ.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Obe wɔ baanu ni ofiɛ nwu ɔyɔɔsalaa, bafiɛtɛ ba niawɛ ni kaasɔ nwu suoto bamuu baadie baawa, ni di Paulo layɔɔsa ma sifiɛ nɛ.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ta nle mmle ɔbla oso, baata wo asaa kpinwu. Obe wɔ kafɔɔ buatoosifi nii, baayɔ asaa ya nimafĩ wo ni di osuku nwu ɔkyɛ kamɛ baakpee wo di oklo kamɛ.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Awɛntɛ atiɛ kamaa, buasifi. Di osifibee loo kamɛ, buasiɛ oklo wɔ bɔɔlɛɛ ni, “Atabi Afiɔ” kuakye ni Aleksandria, kuayila di kasɔ nwu suoto di kolele obe kamɛ.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Buadie ni ninfa, buayila di okpoo kplɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Sirakusa. Ni buasiɛ ninfa ayi atiɛ nɛ.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Obe wɔ buadie ni ninfa, buataalɛ buawa Regio. Kaleesɛ nɔɔ, kɔfɛɛfɔ lakye nkpaalɔ kuatɔɔfɛ. Diɛ dii nyɔɔfa kamɛ buababuo Puteoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ninfa buakyakako bafũbanutɛ bawo, ni baatikitiwo lekoto alɛ busiɛko ma ayi akuɛnsĩ. Nfa nfɛ buakye buababuo Roma nɛ.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Babiloo ba ninkpe ni di Roma, baanu alɛ buɔɔwa nii, baawa babakyakako wo fanfa bia Apia asaa kasunsukɔ ku lɛba le bɔɔlɛɛ ni Bafɔɔ Nsoosakɔ Ntiɛ. Di Paulo lanya ma nii, aapɛ Yaa sɛfa, otu kafɔɔ late nwɔ.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Obe wɔ buabuo ni Roma, baata Paulo osuku alɛ asiɛko suoto. Ni baata kpɛtɛ onwii latoonyu nwɔ nɛ.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Di ayi atiɛ sɛmaa, Paulo lalɛɛ Yuda batii banɔɔfo ba ninkpe ni ninfa aasiisa. Obe wɔ baasi nii, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, Yuda batii ba ninkpe ni di Yerusalem, beemufũ mi bɛɛyɔ mi bɛɛta Roma batii alɛ bakankoe. Di obe wɔ ninambla ni batii loo lɛsalɛsaa ee nyila ni baawa loo kufiofa suoto.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Obe wɔ di Roma batii ntɔɔkankoe nii, baanya alɛ nimbla lɛsalɛsaa dikaatɛ alɛ baaloe nii, nioso baamiɛ alɛ boodiɛ mi fiɛ.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Kafɔɔ Yuda batii ditatuna. Nkpo oso diata alɛ latɔkɔ ma nlɛ, ni kɔyɔ ɔlaa nii nta Ɔka Kplɛ Kaesare annukoe. Kafɔɔ diele alɛ lɛyɔ ɔlaa di batii loo suoto ni oso.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Nkpo oso lɛlɛɛ ye nlɛ kɔnya ye munkakatɛ nɛ. Nwaako katɔkɔ ye nii, beekpee mi nkɔkyɔ be mmle ta otii wɔ suoto di Israel batii konyu osuku manta nii.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Buofũ kukũ ku kunwii bukyeko Yuda di suoto lɛfɔ. Diɛkyakaa nii, babiloo kubanwii kafɔɔ diekye nfa bawa bababuɛ ɔlaa kpile kuonwii di suoto lɛfɔ batawo.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Kafɔɔ buomiɛ bulɛ buonu ɔlaa owo bukyeko lɛsaa le feefũ feenu ni suoto. Diekye nwaako, batii ninkakatɛ ɔlaa biene bakyeko dikudi le mmle kamɛ fasi ni diidii, di aba aba.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Nioso baatɛ Paulo dii. Diɛ dii nwu lawo nii, batii kpinwu labasi lɛɛba le di Paulo lasiɛ nii. Aadiki sɛlaa kasɔ aata ma di Mose kufiofa kamɛ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akũ kamɛ, di Yaa sɛka ole ku otii wɔ ninle ni Yesu suoto ɔlaa aata ma alɛ baafũ mannu. Aakakatɛ diayɔ ni di olesɛ dialaase di kɔtɔɔfɔ.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Batii bawo lafũ ɔlaa wɔ aabuɛ ni baanu, kafɔɔ bawo ditafũ baanu.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Nioso sɛlaa se mmle lakple kananfi kaamɛ lɛma. Obe wɔ nfɛ boosifi nii, Paulo latɔkɔ ma ɔlaa yɛntɛle alɛ, “Nwaako di Yaa Ninwuna labuɛ aafenko di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yesaia suoto aatɔkɔ bawa loo alɛ,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Kyɛ faalaatɔkɔ batii ba mmle falɛ,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Diekye batii ba mmle disibu lɛbla buɛɛ,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 — ausente —
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Paulo lasiɛ ninfa alɛɛ anyɔ di leyo le aafũ aasiɛ ni kamɛ, nfa kafɔɔ aatoofũ batii ba niatɔɔwa babatɔɔnyɔɔ ni nɛ.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Aatɔɔkakatɛ di Yaa sɛka kalekɔ suoto aatɔɔta ma ku sɛkambi. Aatootuo ma asaa kafɔɔ di Yesu Kristo suoto. Otii kuonwii kafɔɔ ditatĩi nwɔ osuku.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.