Atos 28
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA
1 Obe wɔ butoodie ni di dibuo nwu kamɛ bualaadu ni lekpo kotoko, fiɛ buatofo bulɛ kasɔ ka di ntu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Malta dile.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Kasɔ ka mmle batii lafũ wo nwaa ku sifutulɛ. Diekye kanto ku lɛwɔɔfɔ obe diale ni oso, baakutaa ɔtɔ di lekpo kotoko nwu baata wo buawɔfɔ.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paulo latoosiisa ntɔɔni nwo aatookpee di ɔtɔ nwu kamɛ, ni kɔɔsaanwu kunwii ladie di ntɔɔni nwu kamɛ kuamini di Paulo kɔnɛɛ ta ɔtɔ nwu difila oso.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Nioso kaasɔ nwu batii lanya alɛ kɔsaanwu nsaka nwɔ ni kɔɔnɛɛ, baatɔkɔ bawo alɛ, “Batii lotɛ ninle otii wɔ mmle. Nioso Asaa loo dilabatɔɔ asiɛ nkpa kuntɛ eedie di lekpo kukpi kamɛ.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Kafɔɔ Paulo lasɔkɔ kɔsaanwu nwu nkpo aakpee di ɔtɔ nwu kamɛ, kutabla nwɔ lɛsalɛsaa.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Batii ba mmle latoonyu osuku alɛ, Paulo mafufu ee abanɔɔ ankpi ninfanwu. Kafɔɔ obe wɔ baanyu osuku diakɛlɛ, di lɛsalɛsaa ditabla nwɔ nii, baakyisa disibu lɛma di suoto nɔɔ, ni baabuɛ alɛ, “Afiɔ awo ale.”
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Lekpo le kotoko bualaadie nii, kasɔ kanwii latɛɛtɛɛ nfa, dile ni Ɔka Publio kale. Nnwɔɔ kafɔɔ niale Ɔka di kasɔ nwu suoto. Ɔka wɔ mmle lafũ wo ku suoto lɛyɔɔ, aanyu wo ayi atiɛ.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Di obe nwu kamɛ yi, Publio ote late aatoofiɛ lɛwɔɔfɔ ofiɛ, aatoobiɛ kafutu kafɔɔ. Ni di Paulo lakyɛ ɔkyɛ nɔɔ, aalaatika nwɔ kɔnɛɛ, aapɛ ɔlaa aata Yaa diisi nɔɔ, aayɔɔsa nwɔ ofiɛ.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Obe wɔ baanu ni ofiɛ nwu ɔyɔɔsalaa, bafiɛtɛ ba niawɛ ni kaasɔ nwu suoto bamuu baadie baawa, ni di Paulo layɔɔsa ma sifiɛ nɛ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Ta nle mmle ɔbla oso, baata wo asaa kpinwu. Obe wɔ kafɔɔ buatoosifi nii, baayɔ asaa ya nimafĩ wo ni di osuku nwu ɔkyɛ kamɛ baakpee wo di oklo kamɛ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Awɛntɛ atiɛ kamaa, buasifi. Di osifibee loo kamɛ, buasiɛ oklo wɔ bɔɔlɛɛ ni, “Atabi Afiɔ” kuakye ni Aleksandria, kuayila di kasɔ nwu suoto di kolele obe kamɛ.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Buadie ni ninfa, buayila di okpoo kplɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Sirakusa. Ni buasiɛ ninfa ayi atiɛ nɛ.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Obe wɔ buadie ni ninfa, buataalɛ buawa Regio. Kaleesɛ nɔɔ, kɔfɛɛfɔ lakye nkpaalɔ kuatɔɔfɛ. Diɛ dii nyɔɔfa kamɛ buababuo Puteoli.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ninfa buakyakako bafũbanutɛ bawo, ni baatikitiwo lekoto alɛ busiɛko ma ayi akuɛnsĩ. Nfa nfɛ buakye buababuo Roma nɛ.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Babiloo ba ninkpe ni di Roma, baanu alɛ buɔɔwa nii, baawa babakyakako wo fanfa bia Apia asaa kasunsukɔ ku lɛba le bɔɔlɛɛ ni Bafɔɔ Nsoosakɔ Ntiɛ. Di Paulo lanya ma nii, aapɛ Yaa sɛfa, otu kafɔɔ late nwɔ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Obe wɔ buabuo ni Roma, baata Paulo osuku alɛ asiɛko suoto. Ni baata kpɛtɛ onwii latoonyu nwɔ nɛ.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Di ayi atiɛ sɛmaa, Paulo lalɛɛ Yuda batii banɔɔfo ba ninkpe ni ninfa aasiisa. Obe wɔ baasi nii, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, Yuda batii ba ninkpe ni di Yerusalem, beemufũ mi bɛɛyɔ mi bɛɛta Roma batii alɛ bakankoe. Di obe wɔ ninambla ni batii loo lɛsalɛsaa ee nyila ni baawa loo kufiofa suoto.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Obe wɔ di Roma batii ntɔɔkankoe nii, baanya alɛ nimbla lɛsalɛsaa dikaatɛ alɛ baaloe nii, nioso baamiɛ alɛ boodiɛ mi fiɛ.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Kafɔɔ Yuda batii ditatuna. Nkpo oso diata alɛ latɔkɔ ma nlɛ, ni kɔyɔ ɔlaa nii nta Ɔka Kplɛ Kaesare annukoe. Kafɔɔ diele alɛ lɛyɔ ɔlaa di batii loo suoto ni oso.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Nkpo oso lɛlɛɛ ye nlɛ kɔnya ye munkakatɛ nɛ. Nwaako katɔkɔ ye nii, beekpee mi nkɔkyɔ be mmle ta otii wɔ suoto di Israel batii konyu osuku manta nii.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Buofũ kukũ ku kunwii bukyeko Yuda di suoto lɛfɔ. Diɛkyakaa nii, babiloo kubanwii kafɔɔ diekye nfa bawa bababuɛ ɔlaa kpile kuonwii di suoto lɛfɔ batawo.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Kafɔɔ buomiɛ bulɛ buonu ɔlaa owo bukyeko lɛsaa le feefũ feenu ni suoto. Diekye nwaako, batii ninkakatɛ ɔlaa biene bakyeko dikudi le mmle kamɛ fasi ni diidii, di aba aba.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Nioso baatɛ Paulo dii. Diɛ dii nwu lawo nii, batii kpinwu labasi lɛɛba le di Paulo lasiɛ nii. Aadiki sɛlaa kasɔ aata ma di Mose kufiofa kamɛ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akũ kamɛ, di Yaa sɛka ole ku otii wɔ ninle ni Yesu suoto ɔlaa aata ma alɛ baafũ mannu. Aakakatɛ diayɔ ni di olesɛ dialaase di kɔtɔɔfɔ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Batii bawo lafũ ɔlaa wɔ aabuɛ ni baanu, kafɔɔ bawo ditafũ baanu.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Nioso sɛlaa se mmle lakple kananfi kaamɛ lɛma. Obe wɔ nfɛ boosifi nii, Paulo latɔkɔ ma ɔlaa yɛntɛle alɛ, “Nwaako di Yaa Ninwuna labuɛ aafenko di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yesaia suoto aatɔkɔ bawa loo alɛ,
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Kyɛ faalaatɔkɔ batii ba mmle falɛ,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Diekye batii ba mmle disibu lɛbla buɛɛ,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 — ausente —
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Paulo lasiɛ ninfa alɛɛ anyɔ di leyo le aafũ aasiɛ ni kamɛ, nfa kafɔɔ aatoofũ batii ba niatɔɔwa babatɔɔnyɔɔ ni nɛ.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Aatɔɔkakatɛ di Yaa sɛka kalekɔ suoto aatɔɔta ma ku sɛkambi. Aatootuo ma asaa kafɔɔ di Yesu Kristo suoto. Otii kuonwii kafɔɔ ditatĩi nwɔ osuku.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.