Atos 26

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Agripa latɔkɔ Paulo alɛ, “Osuku nkpe fɔ alɛ faabuɛ ɔlaa lɛfɔ fandiki suoto kanya.”
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Ɔka Loo Biene Agripa, disi nlɛ mi alɛ anu lɛfɔ madiki suoto kanya miɛ di sɛlaa se di Yuda batii lɛyɔ ni di suoto nii.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Diekye n-ye nlɛ afɔ faye Yuda batii kufiofa ku amanle lɛma amuu nwaa. Nioso lese fɔ akunkyi, wɛ otu fatɛɛ, faakyɔɔ mi ɔlaa kotoko.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Yuda batii bamuu n-ye mmle okle lasiɛ ni nkpa diayɔ ni bia sibisɔ nii, di okpoo nii ku Yerusalem kafɔɔ.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Nse bababuɛ nwaako, baye kofokofoko alɛ, lasiɛ nkpa fɛ Farisi otii, di Yuda batii dikudi le ninle ni afiofa loo mulenkee ni kasumu lele.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Lɛsaa le oso bɔɔkankoe ni ninfũ mmle ninle alɛ, osuku onyu nkpe mi di ntam be di Yaa laka aata ni bawo loo suoto.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Ntamu be mmle kafɔɔ oso di Israel nfaabi lefosi nnyɔ latoonyu osuku baatoosumu ni oso, baatɔɔtɔ Yaa kakũ ku kakyɛ nɛ. Ɔka Loo Biene, osuku onyu wɔ mmle oso di Yuda batii lesi kanya di suoto nii nɛ.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Be oso dikpe ye osie alɛ biafũ minnu bilɛ Yaa ntakatɛsa bakpi?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ami niayɔ latika di suoto nlɛ mabla nle kafuo nii nnyila di Yesu Nasaret Otii nwu batii suoto.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Yuda batii Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ osie alɛ lamufũ batii Klekle nwu kpinwu latɛ leeyo di Yerusalem. Mba kafɔɔ baalo ni kaamɛ lɛma, ami niata oso baalo ma.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Latikanko ma osie kanya ku ɔblɔ lalaadu bia sekpoo bamba se niakyo ni kamɛ. Lata baabla ma amumu di Yuda batii nsiisakɔ. Layila ma di suoto baabuɛ mbusuo sɛlaa di Yesu suoto baakple nwɔ di nkpaamaa.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Nle mmle oso latoofe Damasko ku osie fɛ mmle di Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ ni kanya.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Ɔka Loo Biene, kukũ kpanamantãa latoofe ni osuku nwu, ni di lɛkpa le nikɔkpa dilenke ni kufĩ, lakpa diakye osi diamana mi diakyi ku batii ba niatoofe nii.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ninfɛ baamuu loo buanɔɔ buapɛ kaasɔ nɛ. Ni lanu sɛlɔ sinwii kobuɛ di Yuda batii sele kamɛ alɛ, ‘Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo? Di balɛ alɛ faayɔ kɔkpaa fantɔɔsa di owuu alɛ diebuo fɔ.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 “Ni lakaalɛ nlɛ, ‘Afɔ owe dile, Saate?’
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Nunua, taka fayila! Diekye ntoodiki suoto letuo fɔ alɛ kamayɔ fɔ mbla kpɛmblatɛ nii. Fabatɔkɔ batii asaa ya amuu fɛɛnya ni ninfũ ku n-ya kɔwa ni ɔbadiki otootuo fɔ nii.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Kamadiki fɔ di Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii ba kamɛ kokyesee fɔ ni nnɛɛ kamɛ.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Fabatikiti ma anu, fammunikĩisa ma fankyeko ditunu kamɛ fanwako lɛkpa kamɛ. Fabadiki ma fankyeko Abonsam osie kamɛ fanwako Yaa nfũ, alɛ Yaa kayɔ sikpile lɛma ankyɛ ma, alɛ baawɛ kasiɛkɔ di batii ba eediki eese ni lete ɛɛta ni suoto diekye beefũ mi beenu.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Nioso, Ɔka Agripa, ntasĩ odiki otuo wɔ lanya lakyeko ni osi ɔbla!
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Lakye ɔlaa biene nwu obuɛ ɔta Damasko batii, ku Yerusalem batii ku Yuda batii bamuu ku mba ninanle ni Yuda batii kafɔɔ. Latɔkɔ ma nlɛ, bakyi siikpile lɛma kamɛ, baamunikĩi bawa Yaa nfũ, baatɔɔbla kafɔɔ asaa ya nimatuo alɛ nwaako batookyi ni.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Nle mmle oso di Yuda batii ba mmle baamufũ mi di Yaa Olekatakɔ nɛ. Baamiɛ kafɔɔ alɛ boolo mi.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Kafɔɔ, Yaa ntoodiki mi di nnɛɛ lɛma kamɛ diɛbase bia miɛ. Nioso lekple nsi nkpa kodiki sɛlaa se mmle mbuɛ ntɔkɔ aye banɔɔfo ku batii bamuu nɛ. Sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ, nsĩnwu di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu ku Mose labuɛ alɛ sibawa kaanya nɛ.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Alɛ Kristo nwu di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ mawa amanya dibuo. Nnwɔɔ kafɔɔ nimale otii kasale wɔ nimataka ankye ni bakpi kamɛ nɛ. Abayɔ lɛkpa kafɔɔ anwako Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii bamuu.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Nfanwu, Festo lafaa aabuɛ alɛ, “Paulo, fatoobuo afĩi! Dikunye lɛfɔ nwu kpinwu ntɔɔlalaasa fɔ disi kamɛ!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Ni di Paulo ladiki kanya aabuɛ alɛ, “Festo bienetɛ, noobuo afĩi. Tan-yɔ ɔlaa wɔ mmle faakpeeko kɔkyɔ. Nwaako kɔtɔkɔ fɔ.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Nwaako, Ɔka Agripa n-ye sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ. Nioso kɔkakatɛ nwu ku sɛkambi nɛ. Lefũ lenu klekle nlɛ batabla asaa ya mmle baawofasa nwɔ.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Ɔka Agripa, feefũ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ feenu? N-ye nlɛ feefũ feenu.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Ni di Agripa lakaalɛ Paulo alɛ, “Foonyu falɛ faafuo mi Kristo ole ɔbla di obe kakuii wɔ mmle kamɛ?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Ni di Paulo ladiki kanya alɛ, “Di obe kakuii kamɛ woo, di obe kaanale kamɛ woo, kɔpɛ ɔlaa nta Yaa nlɛ, afɔ ku mba nikonu mi miɛ biakyi minte fɛ mmle nte nii. Kafɔɔ diele fɛ mmle nsi ni di nkɔnii kamɛ!”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Ninfɛ di Ɔka Agripa ku Festo ku Bernike ku batii bule bamuu baataka baasifi nɛ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Obe wɔ batoodie ni ninfa, baakakatɛ di Paulo ɔlaa nwu suoto baabuɛ alɛ, “Otii wɔ mmle diɛbla lɛsaa le baalo nwɔ nii ee baatɛ nwɔ ni leeyo katenkɔ.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Nioso Agripa latɔkɔ Festo alɛ, “Baafuo osuɔtɔ wɔ mmle odiɛ nse diele fɛ nnwɔɔ nialɛ bayɔ ɔlaa nɔɔ balaatɛ di Kaesare anu oso.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.