Atos 26
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Agripa latɔkɔ Paulo alɛ, “Osuku nkpe fɔ alɛ faabuɛ ɔlaa lɛfɔ fandiki suoto kanya.”
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “Ɔka Loo Biene Agripa, disi nlɛ mi alɛ anu lɛfɔ madiki suoto kanya miɛ di sɛlaa se di Yuda batii lɛyɔ ni di suoto nii.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Diekye n-ye nlɛ afɔ faye Yuda batii kufiofa ku amanle lɛma amuu nwaa. Nioso lese fɔ akunkyi, wɛ otu fatɛɛ, faakyɔɔ mi ɔlaa kotoko.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “Yuda batii bamuu n-ye mmle okle lasiɛ ni nkpa diayɔ ni bia sibisɔ nii, di okpoo nii ku Yerusalem kafɔɔ.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Nse bababuɛ nwaako, baye kofokofoko alɛ, lasiɛ nkpa fɛ Farisi otii, di Yuda batii dikudi le ninle ni afiofa loo mulenkee ni kasumu lele.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Lɛsaa le oso bɔɔkankoe ni ninfũ mmle ninle alɛ, osuku onyu nkpe mi di ntam be di Yaa laka aata ni bawo loo suoto.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Ntamu be mmle kafɔɔ oso di Israel nfaabi lefosi nnyɔ latoonyu osuku baatoosumu ni oso, baatɔɔtɔ Yaa kakũ ku kakyɛ nɛ. Ɔka Loo Biene, osuku onyu wɔ mmle oso di Yuda batii lesi kanya di suoto nii nɛ.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Be oso dikpe ye osie alɛ biafũ minnu bilɛ Yaa ntakatɛsa bakpi?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ami niayɔ latika di suoto nlɛ mabla nle kafuo nii nnyila di Yesu Nasaret Otii nwu batii suoto.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Yuda batii Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ osie alɛ lamufũ batii Klekle nwu kpinwu latɛ leeyo di Yerusalem. Mba kafɔɔ baalo ni kaamɛ lɛma, ami niata oso baalo ma.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Latikanko ma osie kanya ku ɔblɔ lalaadu bia sekpoo bamba se niakyo ni kamɛ. Lata baabla ma amumu di Yuda batii nsiisakɔ. Layila ma di suoto baabuɛ mbusuo sɛlaa di Yesu suoto baakple nwɔ di nkpaamaa.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Nle mmle oso latoofe Damasko ku osie fɛ mmle di Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ ni kanya.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Ɔka Loo Biene, kukũ kpanamantãa latoofe ni osuku nwu, ni di lɛkpa le nikɔkpa dilenke ni kufĩ, lakpa diakye osi diamana mi diakyi ku batii ba niatoofe nii.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Ninfɛ baamuu loo buanɔɔ buapɛ kaasɔ nɛ. Ni lanu sɛlɔ sinwii kobuɛ di Yuda batii sele kamɛ alɛ, ‘Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo? Di balɛ alɛ faayɔ kɔkpaa fantɔɔsa di owuu alɛ diebuo fɔ.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 “Ni lakaalɛ nlɛ, ‘Afɔ owe dile, Saate?’
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Nunua, taka fayila! Diekye ntoodiki suoto letuo fɔ alɛ kamayɔ fɔ mbla kpɛmblatɛ nii. Fabatɔkɔ batii asaa ya amuu fɛɛnya ni ninfũ ku n-ya kɔwa ni ɔbadiki otootuo fɔ nii.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Kamadiki fɔ di Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii ba kamɛ kokyesee fɔ ni nnɛɛ kamɛ.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Fabatikiti ma anu, fammunikĩisa ma fankyeko ditunu kamɛ fanwako lɛkpa kamɛ. Fabadiki ma fankyeko Abonsam osie kamɛ fanwako Yaa nfũ, alɛ Yaa kayɔ sikpile lɛma ankyɛ ma, alɛ baawɛ kasiɛkɔ di batii ba eediki eese ni lete ɛɛta ni suoto diekye beefũ mi beenu.’
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 “Nioso, Ɔka Agripa, ntasĩ odiki otuo wɔ lanya lakyeko ni osi ɔbla!
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Lakye ɔlaa biene nwu obuɛ ɔta Damasko batii, ku Yerusalem batii ku Yuda batii bamuu ku mba ninanle ni Yuda batii kafɔɔ. Latɔkɔ ma nlɛ, bakyi siikpile lɛma kamɛ, baamunikĩi bawa Yaa nfũ, baatɔɔbla kafɔɔ asaa ya nimatuo alɛ nwaako batookyi ni.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Nle mmle oso di Yuda batii ba mmle baamufũ mi di Yaa Olekatakɔ nɛ. Baamiɛ kafɔɔ alɛ boolo mi.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Kafɔɔ, Yaa ntoodiki mi di nnɛɛ lɛma kamɛ diɛbase bia miɛ. Nioso lekple nsi nkpa kodiki sɛlaa se mmle mbuɛ ntɔkɔ aye banɔɔfo ku batii bamuu nɛ. Sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ, nsĩnwu di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu ku Mose labuɛ alɛ sibawa kaanya nɛ.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Alɛ Kristo nwu di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ mawa amanya dibuo. Nnwɔɔ kafɔɔ nimale otii kasale wɔ nimataka ankye ni bakpi kamɛ nɛ. Abayɔ lɛkpa kafɔɔ anwako Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii bamuu.”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Nfanwu, Festo lafaa aabuɛ alɛ, “Paulo, fatoobuo afĩi! Dikunye lɛfɔ nwu kpinwu ntɔɔlalaasa fɔ disi kamɛ!”
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Ni di Paulo ladiki kanya aabuɛ alɛ, “Festo bienetɛ, noobuo afĩi. Tan-yɔ ɔlaa wɔ mmle faakpeeko kɔkyɔ. Nwaako kɔtɔkɔ fɔ.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Nwaako, Ɔka Agripa n-ye sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ. Nioso kɔkakatɛ nwu ku sɛkambi nɛ. Lefũ lenu klekle nlɛ batabla asaa ya mmle baawofasa nwɔ.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Ɔka Agripa, feefũ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ feenu? N-ye nlɛ feefũ feenu.”
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Ni di Agripa lakaalɛ Paulo alɛ, “Foonyu falɛ faafuo mi Kristo ole ɔbla di obe kakuii wɔ mmle kamɛ?”
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Ni di Paulo ladiki kanya alɛ, “Di obe kakuii kamɛ woo, di obe kaanale kamɛ woo, kɔpɛ ɔlaa nta Yaa nlɛ, afɔ ku mba nikonu mi miɛ biakyi minte fɛ mmle nte nii. Kafɔɔ diele fɛ mmle nsi ni di nkɔnii kamɛ!”
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Ninfɛ di Ɔka Agripa ku Festo ku Bernike ku batii bule bamuu baataka baasifi nɛ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Obe wɔ batoodie ni ninfa, baakakatɛ di Paulo ɔlaa nwu suoto baabuɛ alɛ, “Otii wɔ mmle diɛbla lɛsaa le baalo nwɔ nii ee baatɛ nwɔ ni leeyo katenkɔ.”
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Nioso Agripa latɔkɔ Festo alɛ, “Baafuo osuɔtɔ wɔ mmle odiɛ nse diele fɛ nnwɔɔ nialɛ bayɔ ɔlaa nɔɔ balaatɛ di Kaesare anu oso.”
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.