Atos 26
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Agripa latɔkɔ Paulo alɛ, “Osuku nkpe fɔ alɛ faabuɛ ɔlaa lɛfɔ fandiki suoto kanya.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Ɔka Loo Biene Agripa, disi nlɛ mi alɛ anu lɛfɔ madiki suoto kanya miɛ di sɛlaa se di Yuda batii lɛyɔ ni di suoto nii.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Diekye n-ye nlɛ afɔ faye Yuda batii kufiofa ku amanle lɛma amuu nwaa. Nioso lese fɔ akunkyi, wɛ otu fatɛɛ, faakyɔɔ mi ɔlaa kotoko.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “Yuda batii bamuu n-ye mmle okle lasiɛ ni nkpa diayɔ ni bia sibisɔ nii, di okpoo nii ku Yerusalem kafɔɔ.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Nse bababuɛ nwaako, baye kofokofoko alɛ, lasiɛ nkpa fɛ Farisi otii, di Yuda batii dikudi le ninle ni afiofa loo mulenkee ni kasumu lele.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Lɛsaa le oso bɔɔkankoe ni ninfũ mmle ninle alɛ, osuku onyu nkpe mi di ntam be di Yaa laka aata ni bawo loo suoto.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Ntamu be mmle kafɔɔ oso di Israel nfaabi lefosi nnyɔ latoonyu osuku baatoosumu ni oso, baatɔɔtɔ Yaa kakũ ku kakyɛ nɛ. Ɔka Loo Biene, osuku onyu wɔ mmle oso di Yuda batii lesi kanya di suoto nii nɛ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Be oso dikpe ye osie alɛ biafũ minnu bilɛ Yaa ntakatɛsa bakpi?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ami niayɔ latika di suoto nlɛ mabla nle kafuo nii nnyila di Yesu Nasaret Otii nwu batii suoto.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Yuda batii Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ osie alɛ lamufũ batii Klekle nwu kpinwu latɛ leeyo di Yerusalem. Mba kafɔɔ baalo ni kaamɛ lɛma, ami niata oso baalo ma.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Latikanko ma osie kanya ku ɔblɔ lalaadu bia sekpoo bamba se niakyo ni kamɛ. Lata baabla ma amumu di Yuda batii nsiisakɔ. Layila ma di suoto baabuɛ mbusuo sɛlaa di Yesu suoto baakple nwɔ di nkpaamaa.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Nle mmle oso latoofe Damasko ku osie fɛ mmle di Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ ni kanya.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Ɔka Loo Biene, kukũ kpanamantãa latoofe ni osuku nwu, ni di lɛkpa le nikɔkpa dilenke ni kufĩ, lakpa diakye osi diamana mi diakyi ku batii ba niatoofe nii.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ninfɛ baamuu loo buanɔɔ buapɛ kaasɔ nɛ. Ni lanu sɛlɔ sinwii kobuɛ di Yuda batii sele kamɛ alɛ, ‘Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo? Di balɛ alɛ faayɔ kɔkpaa fantɔɔsa di owuu alɛ diebuo fɔ.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 “Ni lakaalɛ nlɛ, ‘Afɔ owe dile, Saate?’
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Nunua, taka fayila! Diekye ntoodiki suoto letuo fɔ alɛ kamayɔ fɔ mbla kpɛmblatɛ nii. Fabatɔkɔ batii asaa ya amuu fɛɛnya ni ninfũ ku n-ya kɔwa ni ɔbadiki otootuo fɔ nii.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Kamadiki fɔ di Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii ba kamɛ kokyesee fɔ ni nnɛɛ kamɛ.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Fabatikiti ma anu, fammunikĩisa ma fankyeko ditunu kamɛ fanwako lɛkpa kamɛ. Fabadiki ma fankyeko Abonsam osie kamɛ fanwako Yaa nfũ, alɛ Yaa kayɔ sikpile lɛma ankyɛ ma, alɛ baawɛ kasiɛkɔ di batii ba eediki eese ni lete ɛɛta ni suoto diekye beefũ mi beenu.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “Nioso, Ɔka Agripa, ntasĩ odiki otuo wɔ lanya lakyeko ni osi ɔbla!
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Lakye ɔlaa biene nwu obuɛ ɔta Damasko batii, ku Yerusalem batii ku Yuda batii bamuu ku mba ninanle ni Yuda batii kafɔɔ. Latɔkɔ ma nlɛ, bakyi siikpile lɛma kamɛ, baamunikĩi bawa Yaa nfũ, baatɔɔbla kafɔɔ asaa ya nimatuo alɛ nwaako batookyi ni.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nle mmle oso di Yuda batii ba mmle baamufũ mi di Yaa Olekatakɔ nɛ. Baamiɛ kafɔɔ alɛ boolo mi.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Kafɔɔ, Yaa ntoodiki mi di nnɛɛ lɛma kamɛ diɛbase bia miɛ. Nioso lekple nsi nkpa kodiki sɛlaa se mmle mbuɛ ntɔkɔ aye banɔɔfo ku batii bamuu nɛ. Sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ, nsĩnwu di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu ku Mose labuɛ alɛ sibawa kaanya nɛ.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Alɛ Kristo nwu di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ mawa amanya dibuo. Nnwɔɔ kafɔɔ nimale otii kasale wɔ nimataka ankye ni bakpi kamɛ nɛ. Abayɔ lɛkpa kafɔɔ anwako Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii bamuu.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Nfanwu, Festo lafaa aabuɛ alɛ, “Paulo, fatoobuo afĩi! Dikunye lɛfɔ nwu kpinwu ntɔɔlalaasa fɔ disi kamɛ!”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Ni di Paulo ladiki kanya aabuɛ alɛ, “Festo bienetɛ, noobuo afĩi. Tan-yɔ ɔlaa wɔ mmle faakpeeko kɔkyɔ. Nwaako kɔtɔkɔ fɔ.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Nwaako, Ɔka Agripa n-ye sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ. Nioso kɔkakatɛ nwu ku sɛkambi nɛ. Lefũ lenu klekle nlɛ batabla asaa ya mmle baawofasa nwɔ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Ɔka Agripa, feefũ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ feenu? N-ye nlɛ feefũ feenu.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Ni di Agripa lakaalɛ Paulo alɛ, “Foonyu falɛ faafuo mi Kristo ole ɔbla di obe kakuii wɔ mmle kamɛ?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Ni di Paulo ladiki kanya alɛ, “Di obe kakuii kamɛ woo, di obe kaanale kamɛ woo, kɔpɛ ɔlaa nta Yaa nlɛ, afɔ ku mba nikonu mi miɛ biakyi minte fɛ mmle nte nii. Kafɔɔ diele fɛ mmle nsi ni di nkɔnii kamɛ!”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Ninfɛ di Ɔka Agripa ku Festo ku Bernike ku batii bule bamuu baataka baasifi nɛ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Obe wɔ batoodie ni ninfa, baakakatɛ di Paulo ɔlaa nwu suoto baabuɛ alɛ, “Otii wɔ mmle diɛbla lɛsaa le baalo nwɔ nii ee baatɛ nwɔ ni leeyo katenkɔ.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Nioso Agripa latɔkɔ Festo alɛ, “Baafuo osuɔtɔ wɔ mmle odiɛ nse diele fɛ nnwɔɔ nialɛ bayɔ ɔlaa nɔɔ balaatɛ di Kaesare anu oso.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.