Atos 26
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA
1 Agripa latɔkɔ Paulo alɛ, “Osuku nkpe fɔ alɛ faabuɛ ɔlaa lɛfɔ fandiki suoto kanya.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Ɔka Loo Biene Agripa, disi nlɛ mi alɛ anu lɛfɔ madiki suoto kanya miɛ di sɛlaa se di Yuda batii lɛyɔ ni di suoto nii.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Diekye n-ye nlɛ afɔ faye Yuda batii kufiofa ku amanle lɛma amuu nwaa. Nioso lese fɔ akunkyi, wɛ otu fatɛɛ, faakyɔɔ mi ɔlaa kotoko.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Yuda batii bamuu n-ye mmle okle lasiɛ ni nkpa diayɔ ni bia sibisɔ nii, di okpoo nii ku Yerusalem kafɔɔ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Nse bababuɛ nwaako, baye kofokofoko alɛ, lasiɛ nkpa fɛ Farisi otii, di Yuda batii dikudi le ninle ni afiofa loo mulenkee ni kasumu lele.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Lɛsaa le oso bɔɔkankoe ni ninfũ mmle ninle alɛ, osuku onyu nkpe mi di ntam be di Yaa laka aata ni bawo loo suoto.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Ntamu be mmle kafɔɔ oso di Israel nfaabi lefosi nnyɔ latoonyu osuku baatoosumu ni oso, baatɔɔtɔ Yaa kakũ ku kakyɛ nɛ. Ɔka Loo Biene, osuku onyu wɔ mmle oso di Yuda batii lesi kanya di suoto nii nɛ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Be oso dikpe ye osie alɛ biafũ minnu bilɛ Yaa ntakatɛsa bakpi?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ami niayɔ latika di suoto nlɛ mabla nle kafuo nii nnyila di Yesu Nasaret Otii nwu batii suoto.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Yuda batii Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ osie alɛ lamufũ batii Klekle nwu kpinwu latɛ leeyo di Yerusalem. Mba kafɔɔ baalo ni kaamɛ lɛma, ami niata oso baalo ma.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Latikanko ma osie kanya ku ɔblɔ lalaadu bia sekpoo bamba se niakyo ni kamɛ. Lata baabla ma amumu di Yuda batii nsiisakɔ. Layila ma di suoto baabuɛ mbusuo sɛlaa di Yesu suoto baakple nwɔ di nkpaamaa.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Nle mmle oso latoofe Damasko ku osie fɛ mmle di Yaa olebatatɛ banɔɔfo latɛɛ ni kanya.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Ɔka Loo Biene, kukũ kpanamantãa latoofe ni osuku nwu, ni di lɛkpa le nikɔkpa dilenke ni kufĩ, lakpa diakye osi diamana mi diakyi ku batii ba niatoofe nii.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ninfɛ baamuu loo buanɔɔ buapɛ kaasɔ nɛ. Ni lanu sɛlɔ sinwii kobuɛ di Yuda batii sele kamɛ alɛ, ‘Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo? Di balɛ alɛ faayɔ kɔkpaa fantɔɔsa di owuu alɛ diebuo fɔ.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 “Ni lakaalɛ nlɛ, ‘Afɔ owe dile, Saate?’
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Nunua, taka fayila! Diekye ntoodiki suoto letuo fɔ alɛ kamayɔ fɔ mbla kpɛmblatɛ nii. Fabatɔkɔ batii asaa ya amuu fɛɛnya ni ninfũ ku n-ya kɔwa ni ɔbadiki otootuo fɔ nii.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Kamadiki fɔ di Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii ba kamɛ kokyesee fɔ ni nnɛɛ kamɛ.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Fabatikiti ma anu, fammunikĩisa ma fankyeko ditunu kamɛ fanwako lɛkpa kamɛ. Fabadiki ma fankyeko Abonsam osie kamɛ fanwako Yaa nfũ, alɛ Yaa kayɔ sikpile lɛma ankyɛ ma, alɛ baawɛ kasiɛkɔ di batii ba eediki eese ni lete ɛɛta ni suoto diekye beefũ mi beenu.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Nioso, Ɔka Agripa, ntasĩ odiki otuo wɔ lanya lakyeko ni osi ɔbla!
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Lakye ɔlaa biene nwu obuɛ ɔta Damasko batii, ku Yerusalem batii ku Yuda batii bamuu ku mba ninanle ni Yuda batii kafɔɔ. Latɔkɔ ma nlɛ, bakyi siikpile lɛma kamɛ, baamunikĩi bawa Yaa nfũ, baatɔɔbla kafɔɔ asaa ya nimatuo alɛ nwaako batookyi ni.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nle mmle oso di Yuda batii ba mmle baamufũ mi di Yaa Olekatakɔ nɛ. Baamiɛ kafɔɔ alɛ boolo mi.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Kafɔɔ, Yaa ntoodiki mi di nnɛɛ lɛma kamɛ diɛbase bia miɛ. Nioso lekple nsi nkpa kodiki sɛlaa se mmle mbuɛ ntɔkɔ aye banɔɔfo ku batii bamuu nɛ. Sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ, nsĩnwu di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu ku Mose labuɛ alɛ sibawa kaanya nɛ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Alɛ Kristo nwu di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ mawa amanya dibuo. Nnwɔɔ kafɔɔ nimale otii kasale wɔ nimataka ankye ni bakpi kamɛ nɛ. Abayɔ lɛkpa kafɔɔ anwako Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii bamuu.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Nfanwu, Festo lafaa aabuɛ alɛ, “Paulo, fatoobuo afĩi! Dikunye lɛfɔ nwu kpinwu ntɔɔlalaasa fɔ disi kamɛ!”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Ni di Paulo ladiki kanya aabuɛ alɛ, “Festo bienetɛ, noobuo afĩi. Tan-yɔ ɔlaa wɔ mmle faakpeeko kɔkyɔ. Nwaako kɔtɔkɔ fɔ.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Nwaako, Ɔka Agripa n-ye sɛlaa se mmle kobuɛ ni ninfũ. Nioso kɔkakatɛ nwu ku sɛkambi nɛ. Lefũ lenu klekle nlɛ batabla asaa ya mmle baawofasa nwɔ.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Ɔka Agripa, feefũ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ feenu? N-ye nlɛ feefũ feenu.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Ni di Agripa lakaalɛ Paulo alɛ, “Foonyu falɛ faafuo mi Kristo ole ɔbla di obe kakuii wɔ mmle kamɛ?”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Ni di Paulo ladiki kanya alɛ, “Di obe kakuii kamɛ woo, di obe kaanale kamɛ woo, kɔpɛ ɔlaa nta Yaa nlɛ, afɔ ku mba nikonu mi miɛ biakyi minte fɛ mmle nte nii. Kafɔɔ diele fɛ mmle nsi ni di nkɔnii kamɛ!”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Ninfɛ di Ɔka Agripa ku Festo ku Bernike ku batii bule bamuu baataka baasifi nɛ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Obe wɔ batoodie ni ninfa, baakakatɛ di Paulo ɔlaa nwu suoto baabuɛ alɛ, “Otii wɔ mmle diɛbla lɛsaa le baalo nwɔ nii ee baatɛ nwɔ ni leeyo katenkɔ.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Nioso Agripa latɔkɔ Festo alɛ, “Baafuo osuɔtɔ wɔ mmle odiɛ nse diele fɛ nnwɔɔ nialɛ bayɔ ɔlaa nɔɔ balaatɛ di Kaesare anu oso.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.