Atos 25
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Di Festo lababuo ni sɛka kalekɔ nɔɔ di ayi atiɛ sɛmaa, aadie di Keasarea aakyɛ Yerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Nfa di Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku Yuda batii banɔɔfo latɔkɔ nwɔ Paulo suoto ɔlaa nɛ. Ni baatikiti nwɔ lekoto alɛ
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ata bakpaa Paulo bawako Yerusalem. Diekye disibu lɛma niale alɛ, babasiɛ mansoko nwɔ di osuku. Nse oofe see batoolo nwɔ.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Kafɔɔ Festo latɔkɔ ma alɛ, “Leyo di Paulo nte di Kaesarea. Mia kafɔɔ kɔwa nfa ɔbasifi di obe kakui kamɛ.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Nioso bita banɔɔfo lee bawa nfa nse bakpe ɔlaa owo di osuɔtɔ wɔ mmle suoto babadiki babuɛ.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Di Festo lasiɛ ni ninfa fɛ ayi anɛ ee lefosi kamaa, aakple aasifi Kaesarea. Dii le aakple ni kaleesɛ, aalɛɛ Paulo ɔlaa nwu di kakankɔ.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Di Paulo lababuo ni kakankɔ nwu ninfa, Yuda batii ba niakye ni Yerusalem baawa nii, labamana Paulo baakyi, baabudi Paulo kanya ku sɛlaa kpinwu osie kanya. Kafɔɔ batawɛ ɔtɛ onyu kuonwii baatuo alɛ, sɛlaa se boobuɛ ni di suoto nɔɔ nte nkpo.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Paulo ladiki suoto kanya aabuɛ alɛ, “Nintaalɛ Yuda batii kufiofa ee nkpɔnɔnfɔsa Yaa Olekatakɔ ee nyila di Roma Ɔka kufiofa suoto.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Kafɔɔ Festo lamiɛ alɛ oobuo Yuda batii anu, nioso, aakaalɛ Paulo alɛ, “Foomiɛ falɛ fasifi Yerusalem nimatɔɔka ɔlaa lɛfɔ nwu ninfa?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ni di Paulo latɔkɔ nwɔ alɛ, “Oowo. Ɔka Kplɛ Kaesare kakankɔ n-yɛ nɛ. Nfũ kafɔɔ dikpe ni bɛɛkankoe. Fɛ mmle di afɔ omu lɛfɔ faye ni, nimbla okpile di Yuda batii suoto.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Nse lɛbla lɛsaa le dikaatɛ alɛ baalo mi, ninsĩ nlɛ batanloe! Kafɔɔ nse nimbla okpile kuonwii, dinaa alɛ afɔ ee otii bamba lɛyɔ mi eepkee di batii ba mmle nnɛɛ. Nioso komiɛ nlɛ ɔlaa nii kute di Ɔka Kplɛ Kaesare anu aabuɛ nwu atɛɛ!”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Nioso Festo ku banɔɔfo wo nɔɔ lakpee asi baawo ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Fɛɛnya feebuɛ falɛ fɔɔyɔ ɔlaa lɛfɔ fantɛ ni di Ɔka Kplɛ Kaesare anu oso, Kaesare anu ko fabakyɛ.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Di ayi awo sɛmaa, Ɔka Agripa ku obilɛma sankobi Bernike lawa Festo nfũ di Kaesarea alɛ bɔbasɛɛsa nwɔ mantɔɔ ɔfɔɔ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Baasiɛ ninfa ayi kpi, nioso Festo layɔ Paulo ɔlaa aatɔkɔ Ɔka wɔ mmle alɛ, “Osuɔtɔ onwii nte leeyo ninfũ mmle di Felike lesifi eediɛ nwɔ nii.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Obe wɔ lakyɛ ni Yerusalem yi, Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku Yuda batii banɔɔfo latɔkɔ mi ɔlaa nɔɔ, ni baatɔkɔ mi alɛ, nlo nwɔ lɛpɔɔ nɛ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Kafɔɔ latɔkɔ ma nlɛ, Roma batii kufiofa diɛta osuku alɛ baalo otii lɛpɔɔ fiɛ baakanko nwɔ. Dikpe ni bɛɛtɔɔ osuku alɛ manko batii ba niɛwɛ ni ɔlaa, bɛɛkyaka anu ku anu beebuɛ ɔlaa nwu fiɛ, se baalo nwɔ lɛpɔɔ, fiɛ manlo nwɔ.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Di obe wɔ baawa ni nfũ di ɔlaa wɔ mmle oso yi, ntafenko nwu sɛmaa. Kaleesɛ, ni lata baakpaa osuɔtɔ wɔ mmle baawakoe di kakankɔ nɛ.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Kafɔɔ, ɔlaa wɔ baayɔ ni di suoto nɔɔ ditale okpile wɔ lanyu nlɛ loo baabuɛ alɛ ɛɛbla nii.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Sɛlaa se ko baabuɛ ni niale ɔlaa ɔnanfi ku Paulo di mma bamu ofũ onu lɛma suoto, ku osuɔtɔ onwii bɔɔlɛɛ ni Yesu alɛ atookpi nii. Kafɔɔ Paulo kobuɛ alɛ akpe ni nkpa!
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Diakpɔkpɔtɔ mi, nioso ntatofo mmle kabudisa ni ɔlaa nwu. Nioso lakaalɛ Paulo se eetuna alɛ bɔɔyɔ ɔlaa nwu mansifiko Yerusalem manaabuɛ ninfa.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Kafɔɔ Paulo labuɛ alɛ oomiɛ alɛ ayɔ ɔlaa nɔɔ ata Ɔka Kplɛ Kaesare. Nioso lata nlɛ bayɔ nwɔ bakpee leeyo diɛlaase di obe wɔ mata mankpaa nwɔ mansifiko ni nfa.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ni di Ɔka Agripa latɔkɔ Festo alɛ, “Komiɛ nlɛ ami omu nnu nwɔ kanya ɔlaa.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ninfɛ kaale lasɛ nii, Ɔka Agripa ku Bernike lawa kakankɔ nwu di Sɛɛka kanya. Bakpɛtɛ banɔɔfo ku okpoo nwu kamɛ banɔɔfo latikanko ma baawa. Ni di Festo lakpee alɛ balaakpaa Paulo bawako nɛ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ni di Festo labuɛ alɛ, “Ɔka Agripa ku aye ba niesi ni ninfũ, biɔnya osuɔtɔ wɔ mmle? Yuda batii ba bamuu ninkpe ni di Yerusalem ku Kaesarea lɛyɔ ɔlaa di suoto nɔɔ alɛ diɛkaatɛ alɛ aakple ansiɛ nkpa.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Kafɔɔ ninnya okpile wɔ ɛɛbla ni oso eesiɛko alɛ baalo nwɔ nii. Kafɔɔ obe wɔ di nnwɔɔ omu nɔɔ ɛɛkaalɛ alɛ ɔɔyɔ ɔlaa nɔɔ anta ni Ɔka Kplɛ letuna nlɛ kɔkpaa nwɔ nsifiko nfa.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Kafɔɔ nnaa ɔlaa kuonwii katɛ nkpana ni di suoto nɔɔ nkyɛnko ni Ɔka Kplɛ. Diekye aabla okpile kuonwii nwaako. Nioso ntɔɔkpaa nwɔ lɛwako ye, kyenkye afɔ Ɔka Agripa, nse bitoonu nwɔ kanya kamɛ ɔlaa bieloo, kawɛ ɔlaa nkpana nkyeko suoto nɔɔ.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Diekye, diɛlɛ alɛ faayɔ leyo tentɛ fankyesee Ɔka bamba falɛ akanko nwɔ alɛ, faakpana okpile wɔ ɛɛbla ni fakyakaa.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.