Atos 22
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 “Teete anɛ ku babiloo, bikyɔɔ mi atoko, biɛtɛɛ ndiki suoto kanya di anu lee bienu.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Di obe wɔ baanu alɛ Yuda batii sele ɔɔkakatɛko ma nii, baakple balo kanana baalenkee lɛkasale. Ni di Paulo latɔkɔ ma alɛ,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Yuda otii nle, baalofo mi kafɔɔ di Tarso di Kilikia kasɔ suoto. Kafɔɔ, Yerusalem baaklee mi lakyɛ sukuu. Gamaliel nfũ latekete asaa. Baatuo mi bawa loo afiofa nwu klekle. Layɔ otu nii lata Yaa, lasumu nwɔ ku okyiini fɛ mmle okle di ayee biɔbla ni miɛ.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Diayɔ ni di obe nwu, latikanko bafũbanutɛ ba niatɔɔkyɛ ni di Kristo osuku nwu suoto, lata baalo ma. Lamufũ basuɔtɔ ku basanko kafɔɔ latɛ leeyo katenkɔ.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Yaa Oletatɛ Nɔɔfo ku kasiisakɔ ɔnɔɔfo biala n-ye alɛ ɔlaa wɔ kobuɛ ni nte nkpo, diekye mma ninkpana akũ mantɛɛ fiɛ nimbla asaa ya mmle. Ni di obe wɔ latoofe ni Damasko, baatɛɛ osie alɛ, nse lɛnya bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa, nimmufũ ma, nkpee ma sɛkpɛnkyɛ, ninkpaa ma nwako Yerusalem baananfi ma di atoko.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Di obe wɔ kofe ni Damasko ditoobu kɛɛkɛɛ mabuo nii, fɛ kakũ lefosi elomu ɛnyɔ kamɛ, nfanwu lakpa le ninkpe ni osie lakye osi diabakpete mi, diamana mi diakyi!
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ninfɛ lanɔɔ lapɛ kaasɔ nɛ, ni lanu sɛlɔ sinwĩi kɔkakatɛkoe alɛ, ‘Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ni lakaalɛ nlɛ, ‘Saate, owe fale?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Munko batii ba niakyɛ ni lanya lɛkpa nwu, kafɔɔ batanu otii wɔ niatɔkakatɛkoe ni sɛlɔ.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Ni lakaalɛ nwɔ nlɛ, ‘Saate, be nimbla?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Anu labiɛ mi, ta ɔtɔ nwu lɛkpa osie oso. Nioso munko mba niakyɛ ni nfɛ niaklee mi ninnɛɛ bualaabuo Damasko.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Osuɔtɔ onwii lawɛ di okpoo nwu, bɔɔlɛɛ nwɔ ni Anania. Aale otii wɔ ninyɛkɛ ni Yaa nwaa, aamufũ afiofa loo kafɔɔ aaklee osie kanya. Yuda batii ba bamuu kafɔɔ ninkpe ni ninfa mmbu nwɔ osie kanya.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Otii wɔ mmle labayila di ɔlɔɔkɔ nii, ni aabuɛ alɛ, ‘Obiloo Saulo, tikikti anu!’ Nfanwu, anu latikiti mi, ni lanyu nwɔ nɛ!
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ni aatɔkɔ mi alɛ, ‘Bawa loo Yaa niediki fɔ alɛ faatofo nwɔ dibiesaa, fannya Klekletɛ nɔɔ nwu kafɔɔ, fannu nwɔ sɛlɔ kafɔɔ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Diekye fabale nwɔ ɔlaa buɛtɛ di aba aba fantɔkɔ batii bamuu lɛsaa le fɛɛnya ni ku nle feenu nii.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nunua be feekple fasoko? Taka, faafũ ntu okpeesa amanle nwu. Faalɛɛ nwɔ, aafotofɔ sikpile adiki di suoto.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Nni kamaa, lakple lasifi Yerusalem. Obe wɔ lawɛ di Yaa Olekatakɔ latɔɔpɛ ɔlaa latɔɔta ni Yaa yi, diabla mi fɛ sɛkyɔsĩ niayɔ mi, ni lanya odiki otuo nɛ.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nfa nfɛ di Saate omu latɔkɔ mi alɛ, ‘Pɛsɛwa faadie di Yerusalem, diekye nfũ mmle batii dilabanu fɔ ɔlaa wɔ fababuɛ ni di suoto nii.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Kafɔɔ ladiki kanya labuɛ nlɛ, ‘Saate, bamuu lɛma baye alɛ nkyɛ Yuda batii nsiisakɔ naamufũ mba niefũ fɔ beenu nii mpɛ ma.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Di obe wɔ baatoolo ni ɔlaa buɛtɛ lɛfɔ Stefano, lawɛ ninfa, latunako ma, mba niatoolo nwɔ nii, baadiki akpeele lɛma baatɛɛ laklee di obe wɔ bɔɔsafɔ nwɔ ni afuɔ.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Kafɔɔ Saate nwu latɔkɔ mi alɛ, ‘Taka, faatɔɔkyɛ, diekye makyesee fɔ fanfa di batii ba ninanle ni Yuda batii kamɛ!’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Di obe nwu kamɛ, batii ba mmle layila kloklo baatoonu Paulo ɔlaa. Kafɔɔ obe wɔ aabuɛ ni ɔlaa yɛntɛle wɔ mmle, bamuu lɛma baayiisa kudu osie kanya alɛ, “Aa! Bilo nwɔ, diɛkaatɛ alɛ aakple ansiɛ nkpa!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ni baayiisa kudu osie kanya, baakyako awu lɛma ɔbɛbɛɛ, ni baatɔɔsa kɔtɛ kafɔɔ di osi ku ɔblɔ nɛ.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ni baakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lata alɛ bakpaa Paulo balaakpee leeyo nwu kamɛ baapɛ nwɔ baawolaa kamɛ lɛsaa le oso di Yuda batii nwu diloomiɛ alɛ banyɔɔ ni anu.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Di obe wɔ baatoonii nwɔ alɛ bɔɔpɛ nii, Paulo lakaalɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo onwii alɛ, “Osuku kule alɛ baapɛ Roma otii wɔ manadikanko balo nwɔ ni lɛpɔɔ?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ni di ɔnɔɔfo wɔ mmle lakyɛ bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu nfũ alaakaalɛ nwɔ alɛ, “Be falɛ fɔɔblaa? Osuɔtɔ wɔ mmle Roma otii ale lo!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Nioso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle lakyɛ Paulo nfũ alaakaalɛ, nwɔ alɛ, “Beeye, Roma otii fale?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ni di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu latɔkɔ Paulo alɛ, “Amii, Roma otii nle. Kafɔɔ ami koto dikudi lata fiɛ lekple Roma otii!”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nfanwu bakpɛtɛ ba niayila alɛ babapɛ nwɔ mankaalɛ nwɔ ni kanya nɔɔ ɔlaa niakyɛ nwɔ di ɔlɔɔkɔ baasifi. Lɛyɛkɛ kafɔɔ lapɛ bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu obe wɔ aatofo alɛ Roma otii ninle ni Paulo fiɛ beemufũ nwɔ kafɔɔ bɛɛpɛ ni lekpo.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lamiɛ alɛ ootofo lɛsaa le niawa ni oso di Yuda batii bamuu n-yɛ ni di Paulo suoto. Nioso kaale lasɛ nii, aalɛɛ Yuda batii olebatatɛ banɔɔfo ku bakantɛ lɛma aasiisa. Ni aata baafukuti Paulo, baakpaa nwɔ baawako anu lɛma alɛ, baabuo di ɔlaa nwu kamɛ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.