Atos 22
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 “Teete anɛ ku babiloo, bikyɔɔ mi atoko, biɛtɛɛ ndiki suoto kanya di anu lee bienu.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Di obe wɔ baanu alɛ Yuda batii sele ɔɔkakatɛko ma nii, baakple balo kanana baalenkee lɛkasale. Ni di Paulo latɔkɔ ma alɛ,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Yuda otii nle, baalofo mi kafɔɔ di Tarso di Kilikia kasɔ suoto. Kafɔɔ, Yerusalem baaklee mi lakyɛ sukuu. Gamaliel nfũ latekete asaa. Baatuo mi bawa loo afiofa nwu klekle. Layɔ otu nii lata Yaa, lasumu nwɔ ku okyiini fɛ mmle okle di ayee biɔbla ni miɛ.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Diayɔ ni di obe nwu, latikanko bafũbanutɛ ba niatɔɔkyɛ ni di Kristo osuku nwu suoto, lata baalo ma. Lamufũ basuɔtɔ ku basanko kafɔɔ latɛ leeyo katenkɔ.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Yaa Oletatɛ Nɔɔfo ku kasiisakɔ ɔnɔɔfo biala n-ye alɛ ɔlaa wɔ kobuɛ ni nte nkpo, diekye mma ninkpana akũ mantɛɛ fiɛ nimbla asaa ya mmle. Ni di obe wɔ latoofe ni Damasko, baatɛɛ osie alɛ, nse lɛnya bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa, nimmufũ ma, nkpee ma sɛkpɛnkyɛ, ninkpaa ma nwako Yerusalem baananfi ma di atoko.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Di obe wɔ kofe ni Damasko ditoobu kɛɛkɛɛ mabuo nii, fɛ kakũ lefosi elomu ɛnyɔ kamɛ, nfanwu lakpa le ninkpe ni osie lakye osi diabakpete mi, diamana mi diakyi!
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ninfɛ lanɔɔ lapɛ kaasɔ nɛ, ni lanu sɛlɔ sinwĩi kɔkakatɛkoe alɛ, ‘Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Ni lakaalɛ nlɛ, ‘Saate, owe fale?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Munko batii ba niakyɛ ni lanya lɛkpa nwu, kafɔɔ batanu otii wɔ niatɔkakatɛkoe ni sɛlɔ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ni lakaalɛ nwɔ nlɛ, ‘Saate, be nimbla?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Anu labiɛ mi, ta ɔtɔ nwu lɛkpa osie oso. Nioso munko mba niakyɛ ni nfɛ niaklee mi ninnɛɛ bualaabuo Damasko.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Osuɔtɔ onwii lawɛ di okpoo nwu, bɔɔlɛɛ nwɔ ni Anania. Aale otii wɔ ninyɛkɛ ni Yaa nwaa, aamufũ afiofa loo kafɔɔ aaklee osie kanya. Yuda batii ba bamuu kafɔɔ ninkpe ni ninfa mmbu nwɔ osie kanya.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Otii wɔ mmle labayila di ɔlɔɔkɔ nii, ni aabuɛ alɛ, ‘Obiloo Saulo, tikikti anu!’ Nfanwu, anu latikiti mi, ni lanyu nwɔ nɛ!
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ni aatɔkɔ mi alɛ, ‘Bawa loo Yaa niediki fɔ alɛ faatofo nwɔ dibiesaa, fannya Klekletɛ nɔɔ nwu kafɔɔ, fannu nwɔ sɛlɔ kafɔɔ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Diekye fabale nwɔ ɔlaa buɛtɛ di aba aba fantɔkɔ batii bamuu lɛsaa le fɛɛnya ni ku nle feenu nii.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nunua be feekple fasoko? Taka, faafũ ntu okpeesa amanle nwu. Faalɛɛ nwɔ, aafotofɔ sikpile adiki di suoto.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Nni kamaa, lakple lasifi Yerusalem. Obe wɔ lawɛ di Yaa Olekatakɔ latɔɔpɛ ɔlaa latɔɔta ni Yaa yi, diabla mi fɛ sɛkyɔsĩ niayɔ mi, ni lanya odiki otuo nɛ.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nfa nfɛ di Saate omu latɔkɔ mi alɛ, ‘Pɛsɛwa faadie di Yerusalem, diekye nfũ mmle batii dilabanu fɔ ɔlaa wɔ fababuɛ ni di suoto nii.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Kafɔɔ ladiki kanya labuɛ nlɛ, ‘Saate, bamuu lɛma baye alɛ nkyɛ Yuda batii nsiisakɔ naamufũ mba niefũ fɔ beenu nii mpɛ ma.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Di obe wɔ baatoolo ni ɔlaa buɛtɛ lɛfɔ Stefano, lawɛ ninfa, latunako ma, mba niatoolo nwɔ nii, baadiki akpeele lɛma baatɛɛ laklee di obe wɔ bɔɔsafɔ nwɔ ni afuɔ.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Kafɔɔ Saate nwu latɔkɔ mi alɛ, ‘Taka, faatɔɔkyɛ, diekye makyesee fɔ fanfa di batii ba ninanle ni Yuda batii kamɛ!’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Di obe nwu kamɛ, batii ba mmle layila kloklo baatoonu Paulo ɔlaa. Kafɔɔ obe wɔ aabuɛ ni ɔlaa yɛntɛle wɔ mmle, bamuu lɛma baayiisa kudu osie kanya alɛ, “Aa! Bilo nwɔ, diɛkaatɛ alɛ aakple ansiɛ nkpa!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ni baayiisa kudu osie kanya, baakyako awu lɛma ɔbɛbɛɛ, ni baatɔɔsa kɔtɛ kafɔɔ di osi ku ɔblɔ nɛ.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ni baakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lata alɛ bakpaa Paulo balaakpee leeyo nwu kamɛ baapɛ nwɔ baawolaa kamɛ lɛsaa le oso di Yuda batii nwu diloomiɛ alɛ banyɔɔ ni anu.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Di obe wɔ baatoonii nwɔ alɛ bɔɔpɛ nii, Paulo lakaalɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo onwii alɛ, “Osuku kule alɛ baapɛ Roma otii wɔ manadikanko balo nwɔ ni lɛpɔɔ?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ni di ɔnɔɔfo wɔ mmle lakyɛ bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu nfũ alaakaalɛ nwɔ alɛ, “Be falɛ fɔɔblaa? Osuɔtɔ wɔ mmle Roma otii ale lo!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nioso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle lakyɛ Paulo nfũ alaakaalɛ, nwɔ alɛ, “Beeye, Roma otii fale?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ni di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu latɔkɔ Paulo alɛ, “Amii, Roma otii nle. Kafɔɔ ami koto dikudi lata fiɛ lekple Roma otii!”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nfanwu bakpɛtɛ ba niayila alɛ babapɛ nwɔ mankaalɛ nwɔ ni kanya nɔɔ ɔlaa niakyɛ nwɔ di ɔlɔɔkɔ baasifi. Lɛyɛkɛ kafɔɔ lapɛ bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu obe wɔ aatofo alɛ Roma otii ninle ni Paulo fiɛ beemufũ nwɔ kafɔɔ bɛɛpɛ ni lekpo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lamiɛ alɛ ootofo lɛsaa le niawa ni oso di Yuda batii bamuu n-yɛ ni di Paulo suoto. Nioso kaale lasɛ nii, aalɛɛ Yuda batii olebatatɛ banɔɔfo ku bakantɛ lɛma aasiisa. Ni aata baafukuti Paulo, baakpaa nwɔ baawako anu lɛma alɛ, baabuo di ɔlaa nwu kamɛ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.