Atos 22

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Teete anɛ ku babiloo, bikyɔɔ mi atoko, biɛtɛɛ ndiki suoto kanya di anu lee bienu.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Di obe wɔ baanu alɛ Yuda batii sele ɔɔkakatɛko ma nii, baakple balo kanana baalenkee lɛkasale. Ni di Paulo latɔkɔ ma alɛ,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Yuda otii nle, baalofo mi kafɔɔ di Tarso di Kilikia kasɔ suoto. Kafɔɔ, Yerusalem baaklee mi lakyɛ sukuu. Gamaliel nfũ latekete asaa. Baatuo mi bawa loo afiofa nwu klekle. Layɔ otu nii lata Yaa, lasumu nwɔ ku okyiini fɛ mmle okle di ayee biɔbla ni miɛ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Diayɔ ni di obe nwu, latikanko bafũbanutɛ ba niatɔɔkyɛ ni di Kristo osuku nwu suoto, lata baalo ma. Lamufũ basuɔtɔ ku basanko kafɔɔ latɛ leeyo katenkɔ.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Yaa Oletatɛ Nɔɔfo ku kasiisakɔ ɔnɔɔfo biala n-ye alɛ ɔlaa wɔ kobuɛ ni nte nkpo, diekye mma ninkpana akũ mantɛɛ fiɛ nimbla asaa ya mmle. Ni di obe wɔ latoofe ni Damasko, baatɛɛ osie alɛ, nse lɛnya bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa, nimmufũ ma, nkpee ma sɛkpɛnkyɛ, ninkpaa ma nwako Yerusalem baananfi ma di atoko.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Di obe wɔ kofe ni Damasko ditoobu kɛɛkɛɛ mabuo nii, fɛ kakũ lefosi elomu ɛnyɔ kamɛ, nfanwu lakpa le ninkpe ni osie lakye osi diabakpete mi, diamana mi diakyi!
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ninfɛ lanɔɔ lapɛ kaasɔ nɛ, ni lanu sɛlɔ sinwĩi kɔkakatɛkoe alɛ, ‘Saulo, Saulo, be oso fatikankoe nkpo?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ni lakaalɛ nlɛ, ‘Saate, owe fale?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Munko batii ba niakyɛ ni lanya lɛkpa nwu, kafɔɔ batanu otii wɔ niatɔkakatɛkoe ni sɛlɔ.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ni lakaalɛ nwɔ nlɛ, ‘Saate, be nimbla?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Anu labiɛ mi, ta ɔtɔ nwu lɛkpa osie oso. Nioso munko mba niakyɛ ni nfɛ niaklee mi ninnɛɛ bualaabuo Damasko.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Osuɔtɔ onwii lawɛ di okpoo nwu, bɔɔlɛɛ nwɔ ni Anania. Aale otii wɔ ninyɛkɛ ni Yaa nwaa, aamufũ afiofa loo kafɔɔ aaklee osie kanya. Yuda batii ba bamuu kafɔɔ ninkpe ni ninfa mmbu nwɔ osie kanya.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Otii wɔ mmle labayila di ɔlɔɔkɔ nii, ni aabuɛ alɛ, ‘Obiloo Saulo, tikikti anu!’ Nfanwu, anu latikiti mi, ni lanyu nwɔ nɛ!
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ni aatɔkɔ mi alɛ, ‘Bawa loo Yaa niediki fɔ alɛ faatofo nwɔ dibiesaa, fannya Klekletɛ nɔɔ nwu kafɔɔ, fannu nwɔ sɛlɔ kafɔɔ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Diekye fabale nwɔ ɔlaa buɛtɛ di aba aba fantɔkɔ batii bamuu lɛsaa le fɛɛnya ni ku nle feenu nii.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nunua be feekple fasoko? Taka, faafũ ntu okpeesa amanle nwu. Faalɛɛ nwɔ, aafotofɔ sikpile adiki di suoto.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Nni kamaa, lakple lasifi Yerusalem. Obe wɔ lawɛ di Yaa Olekatakɔ latɔɔpɛ ɔlaa latɔɔta ni Yaa yi, diabla mi fɛ sɛkyɔsĩ niayɔ mi, ni lanya odiki otuo nɛ.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nfa nfɛ di Saate omu latɔkɔ mi alɛ, ‘Pɛsɛwa faadie di Yerusalem, diekye nfũ mmle batii dilabanu fɔ ɔlaa wɔ fababuɛ ni di suoto nii.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Kafɔɔ ladiki kanya labuɛ nlɛ, ‘Saate, bamuu lɛma baye alɛ nkyɛ Yuda batii nsiisakɔ naamufũ mba niefũ fɔ beenu nii mpɛ ma.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Di obe wɔ baatoolo ni ɔlaa buɛtɛ lɛfɔ Stefano, lawɛ ninfa, latunako ma, mba niatoolo nwɔ nii, baadiki akpeele lɛma baatɛɛ laklee di obe wɔ bɔɔsafɔ nwɔ ni afuɔ.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Kafɔɔ Saate nwu latɔkɔ mi alɛ, ‘Taka, faatɔɔkyɛ, diekye makyesee fɔ fanfa di batii ba ninanle ni Yuda batii kamɛ!’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Di obe nwu kamɛ, batii ba mmle layila kloklo baatoonu Paulo ɔlaa. Kafɔɔ obe wɔ aabuɛ ni ɔlaa yɛntɛle wɔ mmle, bamuu lɛma baayiisa kudu osie kanya alɛ, “Aa! Bilo nwɔ, diɛkaatɛ alɛ aakple ansiɛ nkpa!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ni baayiisa kudu osie kanya, baakyako awu lɛma ɔbɛbɛɛ, ni baatɔɔsa kɔtɛ kafɔɔ di osi ku ɔblɔ nɛ.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ni baakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lata alɛ bakpaa Paulo balaakpee leeyo nwu kamɛ baapɛ nwɔ baawolaa kamɛ lɛsaa le oso di Yuda batii nwu diloomiɛ alɛ banyɔɔ ni anu.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Di obe wɔ baatoonii nwɔ alɛ bɔɔpɛ nii, Paulo lakaalɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo onwii alɛ, “Osuku kule alɛ baapɛ Roma otii wɔ manadikanko balo nwɔ ni lɛpɔɔ?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ni di ɔnɔɔfo wɔ mmle lakyɛ bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu nfũ alaakaalɛ nwɔ alɛ, “Be falɛ fɔɔblaa? Osuɔtɔ wɔ mmle Roma otii ale lo!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nioso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle lakyɛ Paulo nfũ alaakaalɛ, nwɔ alɛ, “Beeye, Roma otii fale?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ni di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu latɔkɔ Paulo alɛ, “Amii, Roma otii nle. Kafɔɔ ami koto dikudi lata fiɛ lekple Roma otii!”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Nfanwu bakpɛtɛ ba niayila alɛ babapɛ nwɔ mankaalɛ nwɔ ni kanya nɔɔ ɔlaa niakyɛ nwɔ di ɔlɔɔkɔ baasifi. Lɛyɛkɛ kafɔɔ lapɛ bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu obe wɔ aatofo alɛ Roma otii ninle ni Paulo fiɛ beemufũ nwɔ kafɔɔ bɛɛpɛ ni lekpo.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu lamiɛ alɛ ootofo lɛsaa le niawa ni oso di Yuda batii bamuu n-yɛ ni di Paulo suoto. Nioso kaale lasɛ nii, aalɛɛ Yuda batii olebatatɛ banɔɔfo ku bakantɛ lɛma aasiisa. Ni aata baafukuti Paulo, baakpaa nwɔ baawako anu lɛma alɛ, baabuo di ɔlaa nwu kamɛ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.