Atos 16
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVI
1 Ni di Paulo ku Silas ladie baakyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Derbe nɛ. Baabuo ni nfa, baawaalɛ baasifi Listra. Nfa baakyakako ofũonutɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Timoteo nɛ. Ɔya lale Yuda otii wɔ niafũ Kristo aanu nii. Kafɔɔ ote lale Griki otii.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Bafũbanutɛ ba ninkpe ni di Listra ku Ikonion, bamuu mambu Timoteo nwaa.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Paulo lamiɛ alɛ nnwɔɔ Timoteo ɔɔkpaa ansifiko, nioso aabla nwɔ Yuda batii suoto ɔkyɛlɛnsa amanle. Aabla nkpo, diekye Yusa batii ba niawɛ ni di nntɛɛ nwu n-ye alɛ ote Griki otii ale.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Baadie baatookyi ni sekpoo nwu kamɛ, baatɔkɔ bafũbanutɛ sɛlaa se di batɔkyɛntɛ ku Yerusalem banɔɔfo labuɛ nii. Nioso baatɔkɔ ma alɛ mma kafɔɔ babla ninkpo.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Nioso batii ba mmle labakyako ɔpɔ, nkpo kafɔɔ di ofũ onu lɛma labawɛ osie nɛ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Nle mmle sɛmaa, baasifi Frigia ku Galatia, diekye Yaa Ninwuna Klekle ditata ma osuku alɛ bayie ɔlaa biene nwu lɛkya di Asia kasɔ suoto.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Obe wɔ baalaadu ni Misia kɔmɛ, baamiɛ alɛ boobuo Bitinia kasɔ suoto. Nfa kafɔɔ, Yesu Ninwuna Klekle dita ta ma osuku alɛ bakyɛ nfa.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Nioso baakple baamunikĩi baafe di Misia kasɔ baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Troa.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Kakyɛ nwu, Paulo lanya odiki otuo di kɔlaafɔ kamɛ. Kɔɔlaafɔ nwu kamɛ yi, aanya osuɔtɔ onwii niekye ni Makedonia, n-yɛ otikiti lekoto alɛ, “Bitaalɛ biwa Makedonia biɛbakyakaako wo kyu woo!”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Ta odiki otuo wɔ mmle oso, nfanwu, buololaa suoto, ni buasifi Makedonia nɛ. Diekye nle mmle kotuo wo alɛ Saate komiɛ alɛ aakpee wo buɔkyɛ bulaayie ɔlaa biene nwu lɛkya ninfa.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Ni bualaayɔ oklo di Troa, buawaalɛ buasifi Samotrake. Ni kaale lasɛ nii, buasifi bualaabuo Neapoli nɛ.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Buadie ni ninfa, buasifi Filipi wɔ ninle ni Makedonia okpoo kplɛ. Nfa kafɔɔ Roma batii kasiɛkɔ kale. Buasiɛ ninfa di ayi awo kamɛ.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, buadie di okpoo nwu kamɛ, buakyɛ oklelɔɔkɔ di lɛba le buanyu bulɛ batii nkyɛ manaapɛ ɔlaa manta ni Yaa. Ni buawakasɔ buasiɛ ninfa buatɔɔtɔkɔ basanko ba niawa ni nfa Yaa ɔlaa nɛ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Batii ba nianu ni ɔlaa nwu onwii lɛma niale Lidia nɛ. Aatoosunsũ abula sɛɛle aakye ni Tiatira. Aale ɔsanko wɔ kafɔɔ ninyɛkɛ ni Yaa nwaa. Nioso obe wɔ aatoonu ni ɔlaa nwu, Saate latɔɔ lɛsɔnu aafũ ɔlaa wɔ omuu di Paulo labuɛ ni ninfa.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Nioso obe wɔ di nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu ntoofũ ni Yaa ntu okpeesa nwu, aatikiti wo lekoto alɛ, “Se biefũ biekpee bilɛ ntoofũ Saate lenu, ni biwa biɛbasiɛ di ɔkyɛ nii.” Nioso aananfiko wo ɔlaa wɔ mmle dialaase di obe wɔ buatuna bualaasiɛ ni di ɔkyɛ nɔɔ.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Dii ninwii buatoofe ni Yaa ɔlaakapɛkɔ buakyakako ɔlanlesankobi onwii di anwuna kpile nsi ni kaamɛ ampɛ ni sɛbɔ. Ambla koto kpinwu anta basaate nɔɔ di sɛbɔ nwu ɔpɛ kamɛ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ni di ɔsankobi wɔ mmle latikanko wo ku Paulo oyiisa kudu alɛ, “Batii ba mmle Yaa di osi bakpɛmblatɛ bale, nioso bɛɛwa nfũ alɛ bɔɔbatuo ye nkpa ɔwɛ Osuku!”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Aabla nkpo ayi kpinwu. Nioso diatuudi Paulo, ni aamunikĩi aatɔkɔ ninwuna nwu nikɔbla ni ɔkpɛ di ɔsankobi nwu kamɛ alɛ, “Di Yesu Kristo leyooto kamɛ die di ɔsankobi nwu kamɛ!” Nfanwu, ninwuna kpile nwu ladie di ɔsankobi nwu kamɛ!
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Nioso obe wɔ baasaate nɔɔ lanya alɛ osuku wɔ manfe manwɛ ni koto ntoodie ma ni di nnɛɛ, baamufũ Paulo ku Silas baananfi ma baasifiko bakantɛ baanɔɔfo nfũ di lɛkpaka.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Baabuɛ baatɔkɔ banɔɔfo nwu alɛ, “Batii ba mmle Yuda batii bale, bɛɛwa bɔɔlalaasa wo okpoo.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Bɛɛwa bootuo batii asaa ya nin-yɛ ni di Roma batii afiofa suoto.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Nioso batii kpinwu labamana ma baakyi, baayila di Paulo ku Silas suoto. Ni di bakantɛ nwu lata baananfi ma awu baadiki di suoto, ni baata osuku alɛ bapɛ ma ku kowesee nɛ.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Batɔɔpɛ ma nwaa beeloo nii, baatɛ ma leeyo, ni baatɔkɔ otii wɔ nikonyu ni leyo batentɛ alɛ, alolaa ma anyu nwaa.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Ta baatɔkɔ nwɔ ni nkpo oso, aayɔ ma aakpee di leyo katenkɔ nwu nntɛɛ lele, aapɛ ma lekpo kafɔɔ aatɛ.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Di nkyɛntɛɛ, Paulo ku Silas lakyako ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa, baatɔɔtansa nwɔ kafɔɔ ku sinu, mba kafɔɔ niate ni leeyo ninfa latoonu sinu lɛma nwu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Nfanwu, kasɔ latũkũ osie kanya, diatũkunsa leyo katenkɔ nwu lɛsɔse nyoko mmuu lasɛkɛtɛ, akpo ya kafɔɔ baapɛ ni leyo batentɛ, amuu lafukuti.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Nioso leeyo katenkɔ nyuntɛ lataka aanya alɛ leyo katenkɔ nyoko lɛsɛkɛtɛ dite nii, aabu alɛ leyo batentɛ nwu letoso beesifi. Nioso aananfi kapamii nɔɔ alɛ oolo suoto.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Kafɔɔ, Paulo lanya lɛsaa le alɛ ɔɔbla ni suoto oso, aalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Tambla! Nya wo ninfũ.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Ni di leyo katenkɔ nyuntɛ nwu labuɛ alɛ bawako nwɔ kanniɛ. Ni aapɛsɛwa aabuo leyo nwu ku lɛyɛkɛ, aapɛ akunkyi di Paulo ku Silas katũ.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ni aakpa ma aadieko leeyo nwu kamɛ, aakaalɛ ma alɛ, “Teete anɛ, be dikpe ni mbla fiɛ di Yaa kafũ mi?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Fũ Saate Yesu Kristo fanu, ni afɔ ku leyo lɛfɔ batii bamuu, Yaa mafũ ye.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Nioso baakyɛ baalaatɔkɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu, Saate ɔlaa biene nwu.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Nioso kakyɛ nwu leyo katenkɔ nyuntɛ nwu lakpaa ma aalaakaasa ma nkɔ nwu di suoto. Ninfɛ aafũ Yaa ntu okpeesa nwu, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu nɛ.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ninfɛ aakpaa Paulo ku Silas aasifiko leyo ni aata ma alesaa baale nɛ. Suoto layɔɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii osie kanya, diekye baafũ Yaa baanu.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Kaleesɛ, okpoo nwu bakantɛ lakpee bamufũtɛ baakyɛ baalaatɔkɔ otii wɔ ninnyu ni leyo batentɛ alɛ, baadiɛ “Basuɔtɔ nwu baatɔɔkyɛ.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Nioso leyo katenkɔ nyuntɛ nwu latɔkɔ Paulo ku Silas alɛ, “Bakantɛ alɛ ndiɛ ye biɛtɔɔkyɛ. Nioso bitɔɔkyɛ ku atoko ɔkyɛ ole.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Ni di Paulo latɔkɔ bamufũtɛ nwu alɛ, “Bɛɛpɛ wo lɛɛkpaka, di obe wɔ manankanko wo nii, beekple bɛɛtɛ wo leeyo. Mia kafɔɔ, Roma batii bule! Ninfɛ boomiɛ alɛ badiɛ wo leewofa kamɛ alɛ otii konwii atannu? Oowo, dilaba lɛ nkpo! Bita mma bamu bawa babadiɛ wo!”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Nioso bamufũtɛ nwu lakple baalaatɔkɔ bakantɛ nwu ɔlaa wɔ mmle. Obe wɔ kafɔɔ baanu alɛ Paulo ku Silas Roma batii bale nii, baayɛkɛ osie kanya!
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Nkpo oso baakyɛ baalaatikiti ma lekoto, ni baadiki ma leeyo katenkɔ nɛ. Ni baatɔkɔ ma alɛ badie di okpoo nwu, baatɔɔkyɛ kakɔ bamba.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Nioso Paulo ku Silas ladie leeyo katenkɔ baasifi Lidia leyo. Nfa baalaanya bafũbanutɛ nwu. Ninfɛ baakple baakpee ma osie, fiɛ nfɛ baadie di okpoo nwu baasifi nɛ.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.