Atos 16
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA
1 Ni di Paulo ku Silas ladie baakyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Derbe nɛ. Baabuo ni nfa, baawaalɛ baasifi Listra. Nfa baakyakako ofũonutɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Timoteo nɛ. Ɔya lale Yuda otii wɔ niafũ Kristo aanu nii. Kafɔɔ ote lale Griki otii.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Bafũbanutɛ ba ninkpe ni di Listra ku Ikonion, bamuu mambu Timoteo nwaa.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Paulo lamiɛ alɛ nnwɔɔ Timoteo ɔɔkpaa ansifiko, nioso aabla nwɔ Yuda batii suoto ɔkyɛlɛnsa amanle. Aabla nkpo, diekye Yusa batii ba niawɛ ni di nntɛɛ nwu n-ye alɛ ote Griki otii ale.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Baadie baatookyi ni sekpoo nwu kamɛ, baatɔkɔ bafũbanutɛ sɛlaa se di batɔkyɛntɛ ku Yerusalem banɔɔfo labuɛ nii. Nioso baatɔkɔ ma alɛ mma kafɔɔ babla ninkpo.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Nioso batii ba mmle labakyako ɔpɔ, nkpo kafɔɔ di ofũ onu lɛma labawɛ osie nɛ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Nle mmle sɛmaa, baasifi Frigia ku Galatia, diekye Yaa Ninwuna Klekle ditata ma osuku alɛ bayie ɔlaa biene nwu lɛkya di Asia kasɔ suoto.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Obe wɔ baalaadu ni Misia kɔmɛ, baamiɛ alɛ boobuo Bitinia kasɔ suoto. Nfa kafɔɔ, Yesu Ninwuna Klekle dita ta ma osuku alɛ bakyɛ nfa.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nioso baakple baamunikĩi baafe di Misia kasɔ baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Troa.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Kakyɛ nwu, Paulo lanya odiki otuo di kɔlaafɔ kamɛ. Kɔɔlaafɔ nwu kamɛ yi, aanya osuɔtɔ onwii niekye ni Makedonia, n-yɛ otikiti lekoto alɛ, “Bitaalɛ biwa Makedonia biɛbakyakaako wo kyu woo!”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Ta odiki otuo wɔ mmle oso, nfanwu, buololaa suoto, ni buasifi Makedonia nɛ. Diekye nle mmle kotuo wo alɛ Saate komiɛ alɛ aakpee wo buɔkyɛ bulaayie ɔlaa biene nwu lɛkya ninfa.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Ni bualaayɔ oklo di Troa, buawaalɛ buasifi Samotrake. Ni kaale lasɛ nii, buasifi bualaabuo Neapoli nɛ.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Buadie ni ninfa, buasifi Filipi wɔ ninle ni Makedonia okpoo kplɛ. Nfa kafɔɔ Roma batii kasiɛkɔ kale. Buasiɛ ninfa di ayi awo kamɛ.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, buadie di okpoo nwu kamɛ, buakyɛ oklelɔɔkɔ di lɛba le buanyu bulɛ batii nkyɛ manaapɛ ɔlaa manta ni Yaa. Ni buawakasɔ buasiɛ ninfa buatɔɔtɔkɔ basanko ba niawa ni nfa Yaa ɔlaa nɛ.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Batii ba nianu ni ɔlaa nwu onwii lɛma niale Lidia nɛ. Aatoosunsũ abula sɛɛle aakye ni Tiatira. Aale ɔsanko wɔ kafɔɔ ninyɛkɛ ni Yaa nwaa. Nioso obe wɔ aatoonu ni ɔlaa nwu, Saate latɔɔ lɛsɔnu aafũ ɔlaa wɔ omuu di Paulo labuɛ ni ninfa.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nioso obe wɔ di nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu ntoofũ ni Yaa ntu okpeesa nwu, aatikiti wo lekoto alɛ, “Se biefũ biekpee bilɛ ntoofũ Saate lenu, ni biwa biɛbasiɛ di ɔkyɛ nii.” Nioso aananfiko wo ɔlaa wɔ mmle dialaase di obe wɔ buatuna bualaasiɛ ni di ɔkyɛ nɔɔ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Dii ninwii buatoofe ni Yaa ɔlaakapɛkɔ buakyakako ɔlanlesankobi onwii di anwuna kpile nsi ni kaamɛ ampɛ ni sɛbɔ. Ambla koto kpinwu anta basaate nɔɔ di sɛbɔ nwu ɔpɛ kamɛ.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ni di ɔsankobi wɔ mmle latikanko wo ku Paulo oyiisa kudu alɛ, “Batii ba mmle Yaa di osi bakpɛmblatɛ bale, nioso bɛɛwa nfũ alɛ bɔɔbatuo ye nkpa ɔwɛ Osuku!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Aabla nkpo ayi kpinwu. Nioso diatuudi Paulo, ni aamunikĩi aatɔkɔ ninwuna nwu nikɔbla ni ɔkpɛ di ɔsankobi nwu kamɛ alɛ, “Di Yesu Kristo leyooto kamɛ die di ɔsankobi nwu kamɛ!” Nfanwu, ninwuna kpile nwu ladie di ɔsankobi nwu kamɛ!
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Nioso obe wɔ baasaate nɔɔ lanya alɛ osuku wɔ manfe manwɛ ni koto ntoodie ma ni di nnɛɛ, baamufũ Paulo ku Silas baananfi ma baasifiko bakantɛ baanɔɔfo nfũ di lɛkpaka.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Baabuɛ baatɔkɔ banɔɔfo nwu alɛ, “Batii ba mmle Yuda batii bale, bɛɛwa bɔɔlalaasa wo okpoo.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Bɛɛwa bootuo batii asaa ya nin-yɛ ni di Roma batii afiofa suoto.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Nioso batii kpinwu labamana ma baakyi, baayila di Paulo ku Silas suoto. Ni di bakantɛ nwu lata baananfi ma awu baadiki di suoto, ni baata osuku alɛ bapɛ ma ku kowesee nɛ.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Batɔɔpɛ ma nwaa beeloo nii, baatɛ ma leeyo, ni baatɔkɔ otii wɔ nikonyu ni leyo batentɛ alɛ, alolaa ma anyu nwaa.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ta baatɔkɔ nwɔ ni nkpo oso, aayɔ ma aakpee di leyo katenkɔ nwu nntɛɛ lele, aapɛ ma lekpo kafɔɔ aatɛ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Di nkyɛntɛɛ, Paulo ku Silas lakyako ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa, baatɔɔtansa nwɔ kafɔɔ ku sinu, mba kafɔɔ niate ni leeyo ninfa latoonu sinu lɛma nwu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Nfanwu, kasɔ latũkũ osie kanya, diatũkunsa leyo katenkɔ nwu lɛsɔse nyoko mmuu lasɛkɛtɛ, akpo ya kafɔɔ baapɛ ni leyo batentɛ, amuu lafukuti.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Nioso leeyo katenkɔ nyuntɛ lataka aanya alɛ leyo katenkɔ nyoko lɛsɛkɛtɛ dite nii, aabu alɛ leyo batentɛ nwu letoso beesifi. Nioso aananfi kapamii nɔɔ alɛ oolo suoto.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Kafɔɔ, Paulo lanya lɛsaa le alɛ ɔɔbla ni suoto oso, aalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Tambla! Nya wo ninfũ.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Ni di leyo katenkɔ nyuntɛ nwu labuɛ alɛ bawako nwɔ kanniɛ. Ni aapɛsɛwa aabuo leyo nwu ku lɛyɛkɛ, aapɛ akunkyi di Paulo ku Silas katũ.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ni aakpa ma aadieko leeyo nwu kamɛ, aakaalɛ ma alɛ, “Teete anɛ, be dikpe ni mbla fiɛ di Yaa kafũ mi?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Fũ Saate Yesu Kristo fanu, ni afɔ ku leyo lɛfɔ batii bamuu, Yaa mafũ ye.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nioso baakyɛ baalaatɔkɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu, Saate ɔlaa biene nwu.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Nioso kakyɛ nwu leyo katenkɔ nyuntɛ nwu lakpaa ma aalaakaasa ma nkɔ nwu di suoto. Ninfɛ aafũ Yaa ntu okpeesa nwu, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu nɛ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Ninfɛ aakpaa Paulo ku Silas aasifiko leyo ni aata ma alesaa baale nɛ. Suoto layɔɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii osie kanya, diekye baafũ Yaa baanu.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Kaleesɛ, okpoo nwu bakantɛ lakpee bamufũtɛ baakyɛ baalaatɔkɔ otii wɔ ninnyu ni leyo batentɛ alɛ, baadiɛ “Basuɔtɔ nwu baatɔɔkyɛ.”
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Nioso leyo katenkɔ nyuntɛ nwu latɔkɔ Paulo ku Silas alɛ, “Bakantɛ alɛ ndiɛ ye biɛtɔɔkyɛ. Nioso bitɔɔkyɛ ku atoko ɔkyɛ ole.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ni di Paulo latɔkɔ bamufũtɛ nwu alɛ, “Bɛɛpɛ wo lɛɛkpaka, di obe wɔ manankanko wo nii, beekple bɛɛtɛ wo leeyo. Mia kafɔɔ, Roma batii bule! Ninfɛ boomiɛ alɛ badiɛ wo leewofa kamɛ alɛ otii konwii atannu? Oowo, dilaba lɛ nkpo! Bita mma bamu bawa babadiɛ wo!”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Nioso bamufũtɛ nwu lakple baalaatɔkɔ bakantɛ nwu ɔlaa wɔ mmle. Obe wɔ kafɔɔ baanu alɛ Paulo ku Silas Roma batii bale nii, baayɛkɛ osie kanya!
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Nkpo oso baakyɛ baalaatikiti ma lekoto, ni baadiki ma leeyo katenkɔ nɛ. Ni baatɔkɔ ma alɛ badie di okpoo nwu, baatɔɔkyɛ kakɔ bamba.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Nioso Paulo ku Silas ladie leeyo katenkɔ baasifi Lidia leyo. Nfa baalaanya bafũbanutɛ nwu. Ninfɛ baakple baakpee ma osie, fiɛ nfɛ baadie di okpoo nwu baasifi nɛ.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.