Atos 16
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ACF
1 Ni di Paulo ku Silas ladie baakyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Derbe nɛ. Baabuo ni nfa, baawaalɛ baasifi Listra. Nfa baakyakako ofũonutɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Timoteo nɛ. Ɔya lale Yuda otii wɔ niafũ Kristo aanu nii. Kafɔɔ ote lale Griki otii.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Bafũbanutɛ ba ninkpe ni di Listra ku Ikonion, bamuu mambu Timoteo nwaa.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Paulo lamiɛ alɛ nnwɔɔ Timoteo ɔɔkpaa ansifiko, nioso aabla nwɔ Yuda batii suoto ɔkyɛlɛnsa amanle. Aabla nkpo, diekye Yusa batii ba niawɛ ni di nntɛɛ nwu n-ye alɛ ote Griki otii ale.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Baadie baatookyi ni sekpoo nwu kamɛ, baatɔkɔ bafũbanutɛ sɛlaa se di batɔkyɛntɛ ku Yerusalem banɔɔfo labuɛ nii. Nioso baatɔkɔ ma alɛ mma kafɔɔ babla ninkpo.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nioso batii ba mmle labakyako ɔpɔ, nkpo kafɔɔ di ofũ onu lɛma labawɛ osie nɛ.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Nle mmle sɛmaa, baasifi Frigia ku Galatia, diekye Yaa Ninwuna Klekle ditata ma osuku alɛ bayie ɔlaa biene nwu lɛkya di Asia kasɔ suoto.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Obe wɔ baalaadu ni Misia kɔmɛ, baamiɛ alɛ boobuo Bitinia kasɔ suoto. Nfa kafɔɔ, Yesu Ninwuna Klekle dita ta ma osuku alɛ bakyɛ nfa.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Nioso baakple baamunikĩi baafe di Misia kasɔ baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Troa.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Kakyɛ nwu, Paulo lanya odiki otuo di kɔlaafɔ kamɛ. Kɔɔlaafɔ nwu kamɛ yi, aanya osuɔtɔ onwii niekye ni Makedonia, n-yɛ otikiti lekoto alɛ, “Bitaalɛ biwa Makedonia biɛbakyakaako wo kyu woo!”
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Ta odiki otuo wɔ mmle oso, nfanwu, buololaa suoto, ni buasifi Makedonia nɛ. Diekye nle mmle kotuo wo alɛ Saate komiɛ alɛ aakpee wo buɔkyɛ bulaayie ɔlaa biene nwu lɛkya ninfa.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ni bualaayɔ oklo di Troa, buawaalɛ buasifi Samotrake. Ni kaale lasɛ nii, buasifi bualaabuo Neapoli nɛ.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Buadie ni ninfa, buasifi Filipi wɔ ninle ni Makedonia okpoo kplɛ. Nfa kafɔɔ Roma batii kasiɛkɔ kale. Buasiɛ ninfa di ayi awo kamɛ.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, buadie di okpoo nwu kamɛ, buakyɛ oklelɔɔkɔ di lɛba le buanyu bulɛ batii nkyɛ manaapɛ ɔlaa manta ni Yaa. Ni buawakasɔ buasiɛ ninfa buatɔɔtɔkɔ basanko ba niawa ni nfa Yaa ɔlaa nɛ.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Batii ba nianu ni ɔlaa nwu onwii lɛma niale Lidia nɛ. Aatoosunsũ abula sɛɛle aakye ni Tiatira. Aale ɔsanko wɔ kafɔɔ ninyɛkɛ ni Yaa nwaa. Nioso obe wɔ aatoonu ni ɔlaa nwu, Saate latɔɔ lɛsɔnu aafũ ɔlaa wɔ omuu di Paulo labuɛ ni ninfa.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Nioso obe wɔ di nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu ntoofũ ni Yaa ntu okpeesa nwu, aatikiti wo lekoto alɛ, “Se biefũ biekpee bilɛ ntoofũ Saate lenu, ni biwa biɛbasiɛ di ɔkyɛ nii.” Nioso aananfiko wo ɔlaa wɔ mmle dialaase di obe wɔ buatuna bualaasiɛ ni di ɔkyɛ nɔɔ.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Dii ninwii buatoofe ni Yaa ɔlaakapɛkɔ buakyakako ɔlanlesankobi onwii di anwuna kpile nsi ni kaamɛ ampɛ ni sɛbɔ. Ambla koto kpinwu anta basaate nɔɔ di sɛbɔ nwu ɔpɛ kamɛ.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ni di ɔsankobi wɔ mmle latikanko wo ku Paulo oyiisa kudu alɛ, “Batii ba mmle Yaa di osi bakpɛmblatɛ bale, nioso bɛɛwa nfũ alɛ bɔɔbatuo ye nkpa ɔwɛ Osuku!”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Aabla nkpo ayi kpinwu. Nioso diatuudi Paulo, ni aamunikĩi aatɔkɔ ninwuna nwu nikɔbla ni ɔkpɛ di ɔsankobi nwu kamɛ alɛ, “Di Yesu Kristo leyooto kamɛ die di ɔsankobi nwu kamɛ!” Nfanwu, ninwuna kpile nwu ladie di ɔsankobi nwu kamɛ!
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nioso obe wɔ baasaate nɔɔ lanya alɛ osuku wɔ manfe manwɛ ni koto ntoodie ma ni di nnɛɛ, baamufũ Paulo ku Silas baananfi ma baasifiko bakantɛ baanɔɔfo nfũ di lɛkpaka.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Baabuɛ baatɔkɔ banɔɔfo nwu alɛ, “Batii ba mmle Yuda batii bale, bɛɛwa bɔɔlalaasa wo okpoo.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Bɛɛwa bootuo batii asaa ya nin-yɛ ni di Roma batii afiofa suoto.”
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Nioso batii kpinwu labamana ma baakyi, baayila di Paulo ku Silas suoto. Ni di bakantɛ nwu lata baananfi ma awu baadiki di suoto, ni baata osuku alɛ bapɛ ma ku kowesee nɛ.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Batɔɔpɛ ma nwaa beeloo nii, baatɛ ma leeyo, ni baatɔkɔ otii wɔ nikonyu ni leyo batentɛ alɛ, alolaa ma anyu nwaa.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ta baatɔkɔ nwɔ ni nkpo oso, aayɔ ma aakpee di leyo katenkɔ nwu nntɛɛ lele, aapɛ ma lekpo kafɔɔ aatɛ.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Di nkyɛntɛɛ, Paulo ku Silas lakyako ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa, baatɔɔtansa nwɔ kafɔɔ ku sinu, mba kafɔɔ niate ni leeyo ninfa latoonu sinu lɛma nwu.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Nfanwu, kasɔ latũkũ osie kanya, diatũkunsa leyo katenkɔ nwu lɛsɔse nyoko mmuu lasɛkɛtɛ, akpo ya kafɔɔ baapɛ ni leyo batentɛ, amuu lafukuti.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Nioso leeyo katenkɔ nyuntɛ lataka aanya alɛ leyo katenkɔ nyoko lɛsɛkɛtɛ dite nii, aabu alɛ leyo batentɛ nwu letoso beesifi. Nioso aananfi kapamii nɔɔ alɛ oolo suoto.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Kafɔɔ, Paulo lanya lɛsaa le alɛ ɔɔbla ni suoto oso, aalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Tambla! Nya wo ninfũ.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Ni di leyo katenkɔ nyuntɛ nwu labuɛ alɛ bawako nwɔ kanniɛ. Ni aapɛsɛwa aabuo leyo nwu ku lɛyɛkɛ, aapɛ akunkyi di Paulo ku Silas katũ.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Ni aakpa ma aadieko leeyo nwu kamɛ, aakaalɛ ma alɛ, “Teete anɛ, be dikpe ni mbla fiɛ di Yaa kafũ mi?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Fũ Saate Yesu Kristo fanu, ni afɔ ku leyo lɛfɔ batii bamuu, Yaa mafũ ye.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Nioso baakyɛ baalaatɔkɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu, Saate ɔlaa biene nwu.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nioso kakyɛ nwu leyo katenkɔ nyuntɛ nwu lakpaa ma aalaakaasa ma nkɔ nwu di suoto. Ninfɛ aafũ Yaa ntu okpeesa nwu, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu nɛ.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ninfɛ aakpaa Paulo ku Silas aasifiko leyo ni aata ma alesaa baale nɛ. Suoto layɔɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii osie kanya, diekye baafũ Yaa baanu.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Kaleesɛ, okpoo nwu bakantɛ lakpee bamufũtɛ baakyɛ baalaatɔkɔ otii wɔ ninnyu ni leyo batentɛ alɛ, baadiɛ “Basuɔtɔ nwu baatɔɔkyɛ.”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Nioso leyo katenkɔ nyuntɛ nwu latɔkɔ Paulo ku Silas alɛ, “Bakantɛ alɛ ndiɛ ye biɛtɔɔkyɛ. Nioso bitɔɔkyɛ ku atoko ɔkyɛ ole.”
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ni di Paulo latɔkɔ bamufũtɛ nwu alɛ, “Bɛɛpɛ wo lɛɛkpaka, di obe wɔ manankanko wo nii, beekple bɛɛtɛ wo leeyo. Mia kafɔɔ, Roma batii bule! Ninfɛ boomiɛ alɛ badiɛ wo leewofa kamɛ alɛ otii konwii atannu? Oowo, dilaba lɛ nkpo! Bita mma bamu bawa babadiɛ wo!”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Nioso bamufũtɛ nwu lakple baalaatɔkɔ bakantɛ nwu ɔlaa wɔ mmle. Obe wɔ kafɔɔ baanu alɛ Paulo ku Silas Roma batii bale nii, baayɛkɛ osie kanya!
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Nkpo oso baakyɛ baalaatikiti ma lekoto, ni baadiki ma leeyo katenkɔ nɛ. Ni baatɔkɔ ma alɛ badie di okpoo nwu, baatɔɔkyɛ kakɔ bamba.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Nioso Paulo ku Silas ladie leeyo katenkɔ baasifi Lidia leyo. Nfa baalaanya bafũbanutɛ nwu. Ninfɛ baakple baakpee ma osie, fiɛ nfɛ baadie di okpoo nwu baasifi nɛ.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.