Atos 16

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni di Paulo ku Silas ladie baakyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Derbe nɛ. Baabuo ni nfa, baawaalɛ baasifi Listra. Nfa baakyakako ofũonutɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Timoteo nɛ. Ɔya lale Yuda otii wɔ niafũ Kristo aanu nii. Kafɔɔ ote lale Griki otii.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Bafũbanutɛ ba ninkpe ni di Listra ku Ikonion, bamuu mambu Timoteo nwaa.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Paulo lamiɛ alɛ nnwɔɔ Timoteo ɔɔkpaa ansifiko, nioso aabla nwɔ Yuda batii suoto ɔkyɛlɛnsa amanle. Aabla nkpo, diekye Yusa batii ba niawɛ ni di nntɛɛ nwu n-ye alɛ ote Griki otii ale.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Baadie baatookyi ni sekpoo nwu kamɛ, baatɔkɔ bafũbanutɛ sɛlaa se di batɔkyɛntɛ ku Yerusalem banɔɔfo labuɛ nii. Nioso baatɔkɔ ma alɛ mma kafɔɔ babla ninkpo.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nioso batii ba mmle labakyako ɔpɔ, nkpo kafɔɔ di ofũ onu lɛma labawɛ osie nɛ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Nle mmle sɛmaa, baasifi Frigia ku Galatia, diekye Yaa Ninwuna Klekle ditata ma osuku alɛ bayie ɔlaa biene nwu lɛkya di Asia kasɔ suoto.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Obe wɔ baalaadu ni Misia kɔmɛ, baamiɛ alɛ boobuo Bitinia kasɔ suoto. Nfa kafɔɔ, Yesu Ninwuna Klekle dita ta ma osuku alɛ bakyɛ nfa.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Nioso baakple baamunikĩi baafe di Misia kasɔ baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Troa.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Kakyɛ nwu, Paulo lanya odiki otuo di kɔlaafɔ kamɛ. Kɔɔlaafɔ nwu kamɛ yi, aanya osuɔtɔ onwii niekye ni Makedonia, n-yɛ otikiti lekoto alɛ, “Bitaalɛ biwa Makedonia biɛbakyakaako wo kyu woo!”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Ta odiki otuo wɔ mmle oso, nfanwu, buololaa suoto, ni buasifi Makedonia nɛ. Diekye nle mmle kotuo wo alɛ Saate komiɛ alɛ aakpee wo buɔkyɛ bulaayie ɔlaa biene nwu lɛkya ninfa.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ni bualaayɔ oklo di Troa, buawaalɛ buasifi Samotrake. Ni kaale lasɛ nii, buasifi bualaabuo Neapoli nɛ.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Buadie ni ninfa, buasifi Filipi wɔ ninle ni Makedonia okpoo kplɛ. Nfa kafɔɔ Roma batii kasiɛkɔ kale. Buasiɛ ninfa di ayi awo kamɛ.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, buadie di okpoo nwu kamɛ, buakyɛ oklelɔɔkɔ di lɛba le buanyu bulɛ batii nkyɛ manaapɛ ɔlaa manta ni Yaa. Ni buawakasɔ buasiɛ ninfa buatɔɔtɔkɔ basanko ba niawa ni nfa Yaa ɔlaa nɛ.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Batii ba nianu ni ɔlaa nwu onwii lɛma niale Lidia nɛ. Aatoosunsũ abula sɛɛle aakye ni Tiatira. Aale ɔsanko wɔ kafɔɔ ninyɛkɛ ni Yaa nwaa. Nioso obe wɔ aatoonu ni ɔlaa nwu, Saate latɔɔ lɛsɔnu aafũ ɔlaa wɔ omuu di Paulo labuɛ ni ninfa.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nioso obe wɔ di nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu ntoofũ ni Yaa ntu okpeesa nwu, aatikiti wo lekoto alɛ, “Se biefũ biekpee bilɛ ntoofũ Saate lenu, ni biwa biɛbasiɛ di ɔkyɛ nii.” Nioso aananfiko wo ɔlaa wɔ mmle dialaase di obe wɔ buatuna bualaasiɛ ni di ɔkyɛ nɔɔ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Dii ninwii buatoofe ni Yaa ɔlaakapɛkɔ buakyakako ɔlanlesankobi onwii di anwuna kpile nsi ni kaamɛ ampɛ ni sɛbɔ. Ambla koto kpinwu anta basaate nɔɔ di sɛbɔ nwu ɔpɛ kamɛ.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ni di ɔsankobi wɔ mmle latikanko wo ku Paulo oyiisa kudu alɛ, “Batii ba mmle Yaa di osi bakpɛmblatɛ bale, nioso bɛɛwa nfũ alɛ bɔɔbatuo ye nkpa ɔwɛ Osuku!”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Aabla nkpo ayi kpinwu. Nioso diatuudi Paulo, ni aamunikĩi aatɔkɔ ninwuna nwu nikɔbla ni ɔkpɛ di ɔsankobi nwu kamɛ alɛ, “Di Yesu Kristo leyooto kamɛ die di ɔsankobi nwu kamɛ!” Nfanwu, ninwuna kpile nwu ladie di ɔsankobi nwu kamɛ!
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nioso obe wɔ baasaate nɔɔ lanya alɛ osuku wɔ manfe manwɛ ni koto ntoodie ma ni di nnɛɛ, baamufũ Paulo ku Silas baananfi ma baasifiko bakantɛ baanɔɔfo nfũ di lɛkpaka.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Baabuɛ baatɔkɔ banɔɔfo nwu alɛ, “Batii ba mmle Yuda batii bale, bɛɛwa bɔɔlalaasa wo okpoo.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Bɛɛwa bootuo batii asaa ya nin-yɛ ni di Roma batii afiofa suoto.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Nioso batii kpinwu labamana ma baakyi, baayila di Paulo ku Silas suoto. Ni di bakantɛ nwu lata baananfi ma awu baadiki di suoto, ni baata osuku alɛ bapɛ ma ku kowesee nɛ.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Batɔɔpɛ ma nwaa beeloo nii, baatɛ ma leeyo, ni baatɔkɔ otii wɔ nikonyu ni leyo batentɛ alɛ, alolaa ma anyu nwaa.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ta baatɔkɔ nwɔ ni nkpo oso, aayɔ ma aakpee di leyo katenkɔ nwu nntɛɛ lele, aapɛ ma lekpo kafɔɔ aatɛ.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Di nkyɛntɛɛ, Paulo ku Silas lakyako ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa, baatɔɔtansa nwɔ kafɔɔ ku sinu, mba kafɔɔ niate ni leeyo ninfa latoonu sinu lɛma nwu.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Nfanwu, kasɔ latũkũ osie kanya, diatũkunsa leyo katenkɔ nwu lɛsɔse nyoko mmuu lasɛkɛtɛ, akpo ya kafɔɔ baapɛ ni leyo batentɛ, amuu lafukuti.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Nioso leeyo katenkɔ nyuntɛ lataka aanya alɛ leyo katenkɔ nyoko lɛsɛkɛtɛ dite nii, aabu alɛ leyo batentɛ nwu letoso beesifi. Nioso aananfi kapamii nɔɔ alɛ oolo suoto.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Kafɔɔ, Paulo lanya lɛsaa le alɛ ɔɔbla ni suoto oso, aalɛɛ nwɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Tambla! Nya wo ninfũ.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ni di leyo katenkɔ nyuntɛ nwu labuɛ alɛ bawako nwɔ kanniɛ. Ni aapɛsɛwa aabuo leyo nwu ku lɛyɛkɛ, aapɛ akunkyi di Paulo ku Silas katũ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Ni aakpa ma aadieko leeyo nwu kamɛ, aakaalɛ ma alɛ, “Teete anɛ, be dikpe ni mbla fiɛ di Yaa kafũ mi?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Fũ Saate Yesu Kristo fanu, ni afɔ ku leyo lɛfɔ batii bamuu, Yaa mafũ ye.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nioso baakyɛ baalaatɔkɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu, Saate ɔlaa biene nwu.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nioso kakyɛ nwu leyo katenkɔ nyuntɛ nwu lakpaa ma aalaakaasa ma nkɔ nwu di suoto. Ninfɛ aafũ Yaa ntu okpeesa nwu, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu nɛ.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ninfɛ aakpaa Paulo ku Silas aasifiko leyo ni aata ma alesaa baale nɛ. Suoto layɔɔ nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii osie kanya, diekye baafũ Yaa baanu.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Kaleesɛ, okpoo nwu bakantɛ lakpee bamufũtɛ baakyɛ baalaatɔkɔ otii wɔ ninnyu ni leyo batentɛ alɛ, baadiɛ “Basuɔtɔ nwu baatɔɔkyɛ.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Nioso leyo katenkɔ nyuntɛ nwu latɔkɔ Paulo ku Silas alɛ, “Bakantɛ alɛ ndiɛ ye biɛtɔɔkyɛ. Nioso bitɔɔkyɛ ku atoko ɔkyɛ ole.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ni di Paulo latɔkɔ bamufũtɛ nwu alɛ, “Bɛɛpɛ wo lɛɛkpaka, di obe wɔ manankanko wo nii, beekple bɛɛtɛ wo leeyo. Mia kafɔɔ, Roma batii bule! Ninfɛ boomiɛ alɛ badiɛ wo leewofa kamɛ alɛ otii konwii atannu? Oowo, dilaba lɛ nkpo! Bita mma bamu bawa babadiɛ wo!”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Nioso bamufũtɛ nwu lakple baalaatɔkɔ bakantɛ nwu ɔlaa wɔ mmle. Obe wɔ kafɔɔ baanu alɛ Paulo ku Silas Roma batii bale nii, baayɛkɛ osie kanya!
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Nkpo oso baakyɛ baalaatikiti ma lekoto, ni baadiki ma leeyo katenkɔ nɛ. Ni baatɔkɔ ma alɛ badie di okpoo nwu, baatɔɔkyɛ kakɔ bamba.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Nioso Paulo ku Silas ladie leeyo katenkɔ baasifi Lidia leyo. Nfa baalaanya bafũbanutɛ nwu. Ninfɛ baakple baakpee ma osie, fiɛ nfɛ baadie di okpoo nwu baasifi nɛ.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.