Atos 15

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Obe wɔ di Paulo ku Barnaba lawɛ ni di Antiokia, batii bawo lakye Yudea baawa babatootuo bafũbanutɛ asaa alɛ, “Nse baabudi ye asɔkɔsɔkɔ di Mose kufioa kanya yi, bilaafuo didiki ɔwɛ.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Paulo ku Barnaba lananfiko batii nwu ɔlaa wɔ mmle osie kanya. Nioso, baadiki Paulo ku Barnaba ku batii bamba bawo di Antiokia alɛ bakyɛ Yerusalem baalaanya batɔkyɛntɛ ku banɔɔfo lɛma di ɔlaa wɔ mmle suoto.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Nioso kasiisakɔ nwu batii ladiki ma osuku baasifi, baalaafe di Foenisia ku Samaria sekpoo kamɛ baasɛɛsa bafũbanutɛ ba ninkpe ninfa. Baatɔkɔ ma mmle okle di batii ba ninanle Yuda batii kafɔɔ layɔ suoto lɛma baata ni Saate. Ɔlaa wɔ mmle lata ma suoto lɛyɔɔ nwaa.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Obe wɔ baalaabuo ni Yerusalem, bafũbanutɛ ku batɔkyɛntɛ ku banɔɔfo lɛma lafũ ma nwaa. Ninfɛ di Paulo ku Barnaba latɔkɔ ma asaa ya amuu di Yaa labla aafenko ni di suoto lɛma nɛ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Kafɔɔ Farisi batii dikudi le niakyi ni siitu lɛma kamɛ baafũ Kristo baanu ni bawo lataka baayila baabuɛ alɛ, “Dikpe nii, babiloo ba ninanle ni Yuda batii kaamɛ loo, beebudi ma asɔkɔsɔkɔ bɛɛbla kafɔɔ di Mose kufiofa suoto.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Nioso batɔkyɛntɛ ku banɔɔfo lɛma lasi alɛ boomumufũ ɔlaa wɔ mmle mannyu.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Obe wɔ batɔɔnanfi ɔlaa nwu bɛɛklɛsa nii, Petro lataka aayila ni aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, biye bilɛ obe owo nintɔbafe nii, Yaa ladiki mi kaamɛ lee lalaabuɛ ɔlaa biene nwu latɔkɔ batii ba ninanle ni Yuda batii alɛ baafũ mannu.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Yaa wɔ kafɔɔ ninye ni batii otu kamɛ, ladiki aatuo alɛ aafũ ma, aata ma kafɔɔ Ninwuna nɔɔ fɛ mmle okle aayɔ aata ni awo kafɔɔ.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Atakpee kasɛ di awo ku mma nntɛɛ, diekye aafũ ma di ofũ onu lɛma oso. Aayɔ sikpile lɛma kafɔɔ aakyɛ ma fɛ mmle okle aayɔ sele wo aakyɛ wo nii.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Ni nua mɔ, be oso biɔsɔ Yaa minnyu? Be oso buɔyɔ aatoo ya di awo ku bawa loo munanfuo ni otuka, muntukasa bafũbanutɛ ba mmle nwu?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Oowo! Diekye buofũ buonu nii, ni buɔwɛ didiki di Saate Yesu sibualɛ kamɛ nɛ, nkpo kafɔɔ nimma beefũ beenu bɛɛwɛ didiki nɛ.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Batii nwu bamuu baalo kanana baatoonu Barnaba ku Paulo sɛkpɛ kplɛ ku atuosaa ya baabuɛ alɛ Saate labla aafenko ni di suoto lɛma aatuo ni batii ba ninanle ni Yuda batii.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Obe wɔ baaloo ni lɛkakatɛ lɛma, Yakobo kafɔɔ lataka aayila aabuɛ alɛ, “Babiloo bikyɔɔ mi atoko!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simon Petro ntoonyumasa wo lɛkasale alɛ Yaa ladiki lɛbɔmbɔ nɔɔ aatuo batii ba ninanle ni Yuda batii, aadiki bawo kaamɛ lɛma alɛ baale nwɔ ni bale.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Ɔlaa wɔ di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ labuɛ baatɛ nii nkaatɛ ku ɔlaa wɔ mmle. Baabuɛ alɛ,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Nle mmle sɛmaa, makple nwa
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Nfa nfɛ baatii ba niebu nii
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 kofokofoko baatii n-ye ni nɛ.’ ”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Nioso Yakobo labuɛ alɛ, “Ole mi ninle alɛ bitanta buakpee batii ba ninanle ni Yuda batii bookyi manwa ni Yaa nfũ kubuɛ.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Kafɔɔ bita bukpana kukũ buta ma bulɛ baasĩ alesaa ya ninankpa ni kɔmɛ, bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ ole, baasĩ lɛsɔnɔkpee ku babɔkɛɛ ba beemimina beelo ni ku ntɔ ole.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Diekye Mose kufiofa nwu bɔɔka kũ di Yuda batii kasiisakɔ kofokofoko di Lɛnyɛɛtɛyi biala kamɛ. Booyie sɛlaa nɔɔ nwu kafɔɔ lɛkya di sekpoo simuu kamɛ.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Nioso batɔkyɛntɛ nwu ku banɔɔfo lɛma labla onwii ku dikudi lɛma nwu, baadiki batii bawo diikudi nwu kamɛ baakyakaa di Paulo ku Barnaba suoto baakpee ma Antiokia. Baadiki basuɔtɔ banyɔ di bafũbanutɛ nwu mmbu ni nwaa, mma niale Yuda wɔ manlɛɛ ni Barsaba ku Silas nɛ.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Kukũ ko baakle baakyɛnko ni kamɛ sɛlaa ninle alɛ,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Buonu alɛ batii bawo niekye ni kamɛ loo ninfũ bɛɛwa ɔkyɛ lee, bɛɛyɔ sɛlaa sewo bɛɛbakpɔkpɔtɔsa ye disibu di asaa otuo kamɛ. Kafɔɔ, diele awo niekpee ma bulɛ babatɔkɔ ye sɛlaa nwu.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nioso, buokyesee ye Yuda ku Silas, babatɔkɔ ye sɛlaa se buɔkpana nii.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Diekye Yaa Ninwuna ku awo buofũ buokpee bulɛ diɛkaatɛ alɛ buɔyɔ atoo nutũle kuanwii buotika ye di suoto dilenkee n-ya mmle nwu nkpo.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Bitanle alesaa ya bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ ole, bisĩ ntɔ onyi, bisĩ babɔkɛɛ ba beemimina beelo ni ole ku lɛsɔnɔkpee. Se biɛbla di afiofa ya mmle suoto, dibalɛ ninta ye.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Nioso obe wɔ baadiki ni batɔkyɛntɛ nwu osuku baaloo nii, baasifi Antiokia. Baalaabuo nii, baalɛɛ bafũbanutɛ nwu baasiisa. Ni baayɔ kukũ ko baakyeko ni Yerusalem baata ma nɛ.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Obe wɔ baatii nwu laka ni kukũ nwu, suoto layɔɔ ma di ɔnyɛɛ okpeelaa nwu suoto.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Diekye Yuda ku Silas Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ baale, nioso baadiki sɛlaa kasɔ baata ma baapɔɔsa, baakpee ma kafɔɔ ɔtɔ ku osie.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Baasiɛ ni ayi asɛɛ ninfa, baadiki ma osuku ku atoko ɔkyɛ ole, baakple baasifi batii ba niakyesee ma ni nfũ di Yerusalem.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Kafɔɔ Silas, lakple alɛ osiɛ ninfa.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Nioso Paulo ku Barnaba lakple baasiɛ di Antiokia ninfa, mma ku batii bamba kpinwu baawɛ ninfa baatootuo asaa, baatooyie Saate ɔlaa biene nwu kafɔɔ lɛkya.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Di ayi awo sɛmaa, Paulo latɔkɔ Barnaba alɛ, “Ta bukple bukyɛ bulaanyu babiloo ba ninkpe ni di sekpoo se simuu butooyie Saate ɔlaa biene nwu lɛkya buofe ni, buonyu bulɛ lɛ bakle.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnaba latuna kafɔɔ aamiɛ alɛ, dikpe ni ɛɛkpaa Yohane wɔ bɔɔlɛɛ ni Marko bɛɛkyɛ.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Kafɔɔ Paulo nnwɔɔ atatuna nkpo! Diekye obe wɔ di nnwɔɔ ku mma baatoofe ni Panfilia, Marko Yohane lakple aasifi aadiɛ ma ninfa.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Nioso kananfi labuo di batii ba mmle banyɔ nntɛɛ osie kanya di Marko ɔlaa wɔ mmle suoto, nioso diawa alɛ baasɛ bawo sisuku. Barnaba lakpaa Marko baafe di ntu osi baasifi Kipro.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Paulo kafɔɔ lakpaa Silas, ni di bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa layɔ ma baakpee di Yaa nnɛɛ kamɛ, ni baasifi nɛ.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Baafe di Siria ku Kilikia baakpee bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa osie.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.