Atos 15
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Obe wɔ di Paulo ku Barnaba lawɛ ni di Antiokia, batii bawo lakye Yudea baawa babatootuo bafũbanutɛ asaa alɛ, “Nse baabudi ye asɔkɔsɔkɔ di Mose kufioa kanya yi, bilaafuo didiki ɔwɛ.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Paulo ku Barnaba lananfiko batii nwu ɔlaa wɔ mmle osie kanya. Nioso, baadiki Paulo ku Barnaba ku batii bamba bawo di Antiokia alɛ bakyɛ Yerusalem baalaanya batɔkyɛntɛ ku banɔɔfo lɛma di ɔlaa wɔ mmle suoto.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Nioso kasiisakɔ nwu batii ladiki ma osuku baasifi, baalaafe di Foenisia ku Samaria sekpoo kamɛ baasɛɛsa bafũbanutɛ ba ninkpe ninfa. Baatɔkɔ ma mmle okle di batii ba ninanle Yuda batii kafɔɔ layɔ suoto lɛma baata ni Saate. Ɔlaa wɔ mmle lata ma suoto lɛyɔɔ nwaa.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Obe wɔ baalaabuo ni Yerusalem, bafũbanutɛ ku batɔkyɛntɛ ku banɔɔfo lɛma lafũ ma nwaa. Ninfɛ di Paulo ku Barnaba latɔkɔ ma asaa ya amuu di Yaa labla aafenko ni di suoto lɛma nɛ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Kafɔɔ Farisi batii dikudi le niakyi ni siitu lɛma kamɛ baafũ Kristo baanu ni bawo lataka baayila baabuɛ alɛ, “Dikpe nii, babiloo ba ninanle ni Yuda batii kaamɛ loo, beebudi ma asɔkɔsɔkɔ bɛɛbla kafɔɔ di Mose kufiofa suoto.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Nioso batɔkyɛntɛ ku banɔɔfo lɛma lasi alɛ boomumufũ ɔlaa wɔ mmle mannyu.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Obe wɔ batɔɔnanfi ɔlaa nwu bɛɛklɛsa nii, Petro lataka aayila ni aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, biye bilɛ obe owo nintɔbafe nii, Yaa ladiki mi kaamɛ lee lalaabuɛ ɔlaa biene nwu latɔkɔ batii ba ninanle ni Yuda batii alɛ baafũ mannu.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Yaa wɔ kafɔɔ ninye ni batii otu kamɛ, ladiki aatuo alɛ aafũ ma, aata ma kafɔɔ Ninwuna nɔɔ fɛ mmle okle aayɔ aata ni awo kafɔɔ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Atakpee kasɛ di awo ku mma nntɛɛ, diekye aafũ ma di ofũ onu lɛma oso. Aayɔ sikpile lɛma kafɔɔ aakyɛ ma fɛ mmle okle aayɔ sele wo aakyɛ wo nii.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Ni nua mɔ, be oso biɔsɔ Yaa minnyu? Be oso buɔyɔ aatoo ya di awo ku bawa loo munanfuo ni otuka, muntukasa bafũbanutɛ ba mmle nwu?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Oowo! Diekye buofũ buonu nii, ni buɔwɛ didiki di Saate Yesu sibualɛ kamɛ nɛ, nkpo kafɔɔ nimma beefũ beenu bɛɛwɛ didiki nɛ.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Batii nwu bamuu baalo kanana baatoonu Barnaba ku Paulo sɛkpɛ kplɛ ku atuosaa ya baabuɛ alɛ Saate labla aafenko ni di suoto lɛma aatuo ni batii ba ninanle ni Yuda batii.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Obe wɔ baaloo ni lɛkakatɛ lɛma, Yakobo kafɔɔ lataka aayila aabuɛ alɛ, “Babiloo bikyɔɔ mi atoko!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simon Petro ntoonyumasa wo lɛkasale alɛ Yaa ladiki lɛbɔmbɔ nɔɔ aatuo batii ba ninanle ni Yuda batii, aadiki bawo kaamɛ lɛma alɛ baale nwɔ ni bale.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ɔlaa wɔ di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ labuɛ baatɛ nii nkaatɛ ku ɔlaa wɔ mmle. Baabuɛ alɛ,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Nle mmle sɛmaa, makple nwa
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Nfa nfɛ baatii ba niebu nii
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 kofokofoko baatii n-ye ni nɛ.’ ”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Nioso Yakobo labuɛ alɛ, “Ole mi ninle alɛ bitanta buakpee batii ba ninanle ni Yuda batii bookyi manwa ni Yaa nfũ kubuɛ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Kafɔɔ bita bukpana kukũ buta ma bulɛ baasĩ alesaa ya ninankpa ni kɔmɛ, bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ ole, baasĩ lɛsɔnɔkpee ku babɔkɛɛ ba beemimina beelo ni ku ntɔ ole.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Diekye Mose kufiofa nwu bɔɔka kũ di Yuda batii kasiisakɔ kofokofoko di Lɛnyɛɛtɛyi biala kamɛ. Booyie sɛlaa nɔɔ nwu kafɔɔ lɛkya di sekpoo simuu kamɛ.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Nioso batɔkyɛntɛ nwu ku banɔɔfo lɛma labla onwii ku dikudi lɛma nwu, baadiki batii bawo diikudi nwu kamɛ baakyakaa di Paulo ku Barnaba suoto baakpee ma Antiokia. Baadiki basuɔtɔ banyɔ di bafũbanutɛ nwu mmbu ni nwaa, mma niale Yuda wɔ manlɛɛ ni Barsaba ku Silas nɛ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Kukũ ko baakle baakyɛnko ni kamɛ sɛlaa ninle alɛ,
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Buonu alɛ batii bawo niekye ni kamɛ loo ninfũ bɛɛwa ɔkyɛ lee, bɛɛyɔ sɛlaa sewo bɛɛbakpɔkpɔtɔsa ye disibu di asaa otuo kamɛ. Kafɔɔ, diele awo niekpee ma bulɛ babatɔkɔ ye sɛlaa nwu.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 — ausente —
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nioso, buokyesee ye Yuda ku Silas, babatɔkɔ ye sɛlaa se buɔkpana nii.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Diekye Yaa Ninwuna ku awo buofũ buokpee bulɛ diɛkaatɛ alɛ buɔyɔ atoo nutũle kuanwii buotika ye di suoto dilenkee n-ya mmle nwu nkpo.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Bitanle alesaa ya bɛɛyɔ bɛɛta ni afiɔ ole, bisĩ ntɔ onyi, bisĩ babɔkɛɛ ba beemimina beelo ni ole ku lɛsɔnɔkpee. Se biɛbla di afiofa ya mmle suoto, dibalɛ ninta ye.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Nioso obe wɔ baadiki ni batɔkyɛntɛ nwu osuku baaloo nii, baasifi Antiokia. Baalaabuo nii, baalɛɛ bafũbanutɛ nwu baasiisa. Ni baayɔ kukũ ko baakyeko ni Yerusalem baata ma nɛ.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Obe wɔ baatii nwu laka ni kukũ nwu, suoto layɔɔ ma di ɔnyɛɛ okpeelaa nwu suoto.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Diekye Yuda ku Silas Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ baale, nioso baadiki sɛlaa kasɔ baata ma baapɔɔsa, baakpee ma kafɔɔ ɔtɔ ku osie.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Baasiɛ ni ayi asɛɛ ninfa, baadiki ma osuku ku atoko ɔkyɛ ole, baakple baasifi batii ba niakyesee ma ni nfũ di Yerusalem.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Kafɔɔ Silas, lakple alɛ osiɛ ninfa.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Nioso Paulo ku Barnaba lakple baasiɛ di Antiokia ninfa, mma ku batii bamba kpinwu baawɛ ninfa baatootuo asaa, baatooyie Saate ɔlaa biene nwu kafɔɔ lɛkya.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Di ayi awo sɛmaa, Paulo latɔkɔ Barnaba alɛ, “Ta bukple bukyɛ bulaanyu babiloo ba ninkpe ni di sekpoo se simuu butooyie Saate ɔlaa biene nwu lɛkya buofe ni, buonyu bulɛ lɛ bakle.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Barnaba latuna kafɔɔ aamiɛ alɛ, dikpe ni ɛɛkpaa Yohane wɔ bɔɔlɛɛ ni Marko bɛɛkyɛ.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Kafɔɔ Paulo nnwɔɔ atatuna nkpo! Diekye obe wɔ di nnwɔɔ ku mma baatoofe ni Panfilia, Marko Yohane lakple aasifi aadiɛ ma ninfa.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Nioso kananfi labuo di batii ba mmle banyɔ nntɛɛ osie kanya di Marko ɔlaa wɔ mmle suoto, nioso diawa alɛ baasɛ bawo sisuku. Barnaba lakpaa Marko baafe di ntu osi baasifi Kipro.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Paulo kafɔɔ lakpaa Silas, ni di bafũbanutɛ ba niawɛ ni ninfa layɔ ma baakpee di Yaa nnɛɛ kamɛ, ni baasifi nɛ.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Baafe di Siria ku Kilikia baakpee bafũbanutɛ ba ninkpe ni ninfa osie.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.