Atos 10

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Di obe nwu kamɛ, osuɔtɔ onwii lawɛ di Kaesarea okpoo kamɛ baatɔɔlɛɛ ni Kornelio. Aale kakpɛ kanyayilatɛ di Roma bakpɛtɛ ba manlɛɛ ni Italia bakpɛtɛ.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Aale Yaa yɛkɛtɛ, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu n-yɔ dibu manta Yaa. Osuɔtɔ wɔ mmle layɔ otu nɔɔ omuu aabla dibiene aata batii, ambɔmbɔ ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa kafɔɔ.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Dii ninwii kakũ elomu etiɛ kamɛ, aanya odiki otuo. Di odiki otuo nwu nkpo kamɛ yi, aanya Yaa tɔkyɛntɛ onwii lawa nwɔ ɔkyɛ, ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Kornelio!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Di Kornelio lanyɔɔ nii, lɛyɛkɛ lamufũ nwɔ nwaa. Ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Saate, be dile?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Kpee batii bawo baakyɛ Yopa baalaalɛɛ otii wɔ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro bawako fɔ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Akpe diɛ Simon leyo, nwɔ ninsi ni di lekpo ɔlɔɔkɔ, ɔɔbla ni babɔkɛɛ akũ ɔkpɛ.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Obe wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi nii, Kornelio lalɛɛ bakpɛmblatɛ nɔɔ banyɔ ku kpɛtɛ nɔɔ onwii, nwɔ ninyila annyu nwɔ nii, ale ni Yaa yɛkɛtɛ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ni aatɔkɔ ma lɛsaa le niawa nii, ni aakpee ma alɛ bakyɛ Yopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Kaale lasɛ nii, baakyɛ ni di osuku boofe nii, nfɛ bɔɔtɛɛtɛɛ ni okpoo nwu, Petro layie aakyɛ leyo le asi ni nsintɛɛ di kakũ alɛ ɔɔlaapɛ ɔlaa anta Yaa.Ɔkpɛ Ɔbla 10:9|src="HK00232c.tif" size="span" loc="Act 10:9" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Kɔka laklee nwɔ, aatoomiɛ lɛsaa alɛ oole, obe wɔ baatɔɔwa ni alesaa nwu, aanya odiki otuo.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Aanya osi lasɛkɛtɛ, ni aanya lɛsaa fɛ dibula fututu kplɛ bɛɛpɛ ni akpa sɛɛnya nɔɔ ana nwu nkpo kosoo ninwa kasɔ.Ɔkpɛ Ɔbla 10:11|src="CN01945c.tif" size="span" loc="Act 10:11" copy="David C. Cook"
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Di dibula le mmle kamɛ yi, babɔkɛɛ ate ate kpinwu ku basaanwu ku bakansiɛ lasiɛ kaamɛ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Ninfɛ aanu sɛlɔ sinwii latɔkɔ nwɔ alɛ, “Petro, taka! Faalo fawee.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kafɔɔ Petro labuɛ alɛ, “Oowo, Saate! Diidii ninwee babɔkɛɛ ba di awo Yuda batii munanle ni, munankpanko ni kafɔɔ!”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Sɛlɔ se mmle lakple siatɔkɔ nwɔ alɛ, “Lɛsaale di Yaa ntookleklesa nii, tansinnyu falɛ dieklekle!”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Aanya odiki otuo wɔ mmle sitiɛ simu. Ditiɛfa kamaa baayɔ dibula nwu nkpo baasifiko osi.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Obe wɔ di Petro latoobu ni diisi, ɔɔkaalɛɛ suoto alɛ be di odiki otuo wɔ mmle kutuo ni yi, nfanwu batii ba di Kornelio lakpee ni okpoo nwu ntɔɔkaalɛ bɛɛnya Simon leyo, nfɛ bayɛ kafɔɔ di kayokontũ.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Baalɛɛ baakaalɛ alɛ ɔfɔɔ owo nkpe ninfũ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro?
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Di Petro lasiɛ oobu disi alɛ oonu ni odiki otuo nwu kasɔ yi, ni di Yaa Ninwuna latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu! Batii batiɛ bawo kowolaa fɔ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Taka faakyɛ falaanya ma. Tanyɛkɛ ma otikanko ɔkyɛ, diekye ami niekpee ma.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nioso Petro lakyɛ aalaanya ma, ni aabuɛ alɛ, “Ami ninle otii wɔ biowolaa ni nɛ. Aye ninkyɛ, nfũ loo buɛɛ.”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Buokye Kornelio nfũ, nwɔ ninle ni Roma batii kakpɛ kanyayilatɛ nɛ. Otii biene ale, anyɛkɛ Yaa kafɔɔ. Yuda batii bamuu mbɔmbɔ nwɔ ɔlaa. Yaa tɔkyɛntɛ onwii latɔkɔ nwɔ alɛ akpee otii baalɛɛ fɔ batɔɔ, aanu ɔlaa wɔ nikpe fɔ ni.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Nioso Petro lata bafɔɔ nwu labuo kasiɛkɔ nɔɔ aafũ ma, aabla ma kɔfɔɔ, aata baate nfa.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Baabuo Kaesarea kaleesɛ. Di obe nwu kamɛ Kornelio ntoosiisa leyo nɔɔ batii basi basoko Petro ɔwabee.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Obe wɔ di Petro alɛ oobuo ni leyo, Kornelio lapɛ akunkyi di Petro katũ aase disi kaasɔ aatɔɔ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Nioso Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka! Amii otii nle.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Petro latɔɔkakatɛko Kornelio obe wɔ boofe ni leyo kamɛ, nfa aanya batii kpinwu lesi basi.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ni di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu biye bilɛ Yuda batii kufiofa diɛta osuku alɛ kabuo otii wɔ ninanle ni Yuda kafaabi otii kasiɛkɔ ee katɛɛtɛɛ nwɔ. Kafɔɔ Yaa ntoodiki eetuo mi alɛ ntaanyu otii kuonwii alɛ aaklekle ee ɛɛkpɔnɔnfɔ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Nioso obe wɔ baawa mi ni ɔlɛɛ, ni lataka lawa nɛ. Bita nkaalɛ ye, be oso biowolaa mi?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Nioso, Kornelio latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛbla fɛ miɛ dii naafa nɛ, latɔɔpɛ ɔlaa latɔɔta Yaa di obe wɔ mmle okle kamɛ dile ni kakũ elomu etiɛ kamɛ. Nfanwu, osuɔtɔ onwii niakyɔɔ mi di anu, aakpee awu ya niatosesee ni di anu!
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 — ausente —
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 — ausente —
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Nioso lakpee otii ninfa ninfa nlɛ abalɛɛ fɔ nɛ, dilɛ alɛ fɛɛwa nkpaa nkpaa. Nioso bamuu loo busi ninfũ di Yaa anu, buonyu osuku bulɛ buanu ɔlaa lele di Saate alɛ faatɔkɔ wo.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Ninfɛ di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Mianfɛ ntoonu kasɔ nlɛ nwaako Yaa ninkpee kasɛ di batii nntɛɛ.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Kale lele otii niɛwakosa suoto kasɔ ɛɛta Yaa, ɛɛbla nwɔ dibiesaa, nnwɔɔ di Yaa nfũ nɛ.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Biye ɔlaa biene wɔ di Yaa lakyesee ni Israel batii alɛ, diefe ni di Yesu Kristo suoto, babawɛ atoko ɔkyɛ ole. Nnwɔɔ kafɔɔ ninle batii bamuu Saate nɛ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Batoobuɛ ɔlaa wɔ mmle beefenko di Yudea kasɔ kamuu suoto, baakye kasɔ di Galilea di obe wɔ kamɛ di Yohane layie ni lɛkya di Yaa ntu okpeesa suoto sɛmaa.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Biye mmle okle di Yaa layɔ Ninwuna Klekle nɔɔ ku osie aakpee ni di Yesu Nasaret Otii nwu kamɛ. Aakyi aba kpinwu aatɔɔbla dibiene, aayɔɔsa batii ba bamuu di Abonsam latɔɔkpɛko ni sifiɛ, diekye Yaa lasiɛko nwɔ.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Buodiki mumbuɛ asaa ya buanya aabla ni di Israel kasɔ ku Yerusalem kamɛ. Ni kamaa baakaasa nwɔ koowoso suoto baalo.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Kafɔɔ, Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko kukpi kamɛ dii tiɛfa, aata batii lanyɔɔ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Diele batii bamuu nianyɔɔ. Kafɔɔ awo ba aadiki nii, awo nianyɔɔ nɛ. Mia kafɔɔ buale, buanyi ku nnwɔɔ, aataka aakye ni kukpi kamɛ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ni aatɔkɔ wo alɛ, bubuɛ ɔlaa biene wɔ mmle buta batii. Buodiki bubuɛ kafɔɔ bulɛ nnwɔɔ Yesu di Yaa lediki alɛ aakanko batii ba ninkpe ni nkpa ku bakpi bamuu.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu labuɛ di suoto nɔɔ alɛ, olele niefũ nwɔ eenu mawɛ sikpile nɔɔ ɔyɔ ɔkyɛ di leyooto nɔɔ osie kamɛ.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Obe wɔ di Petro diiloo ni lɛkakatɛ, ni di Yaa Ninwuna lawa di batii ba bamuu ninsi boonu ni Petro ɔlaa nwu suoto nɛ!
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Yuda batii ba niefũ beenu ni baatikanko Petro baakye ni Yopa, lanya alɛ Yaa ntɔɔyɔ Ninwuna Klekle nɔɔ eekpete ni di batii ba ninanle ni Yuda batii suoto, diabla ma ɔkpɛ.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Diekye baanu boobuɛ sele fɔle mantansa Yaa Nimuɔ nɔɔ. Nioso Petro labuɛ alɛ,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Batii ba mmle lefũ Ninwuna Klekle, fɛ mmle okle di awoo buafũ nii. Lɛsaa lewo katĩi ma osuku alɛ balaakpeesa ma Yaa ntu?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Nioso aata ma osuku alɛ, bakpeesa ma Yaa ntu di Yesu Kristo leyooto kamɛ. Nni sɛmaa, baatikiti Petro lekoto alɛ asiɛko ma ayi asɛɛ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.