Atos 10
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Di obe nwu kamɛ, osuɔtɔ onwii lawɛ di Kaesarea okpoo kamɛ baatɔɔlɛɛ ni Kornelio. Aale kakpɛ kanyayilatɛ di Roma bakpɛtɛ ba manlɛɛ ni Italia bakpɛtɛ.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Aale Yaa yɛkɛtɛ, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu n-yɔ dibu manta Yaa. Osuɔtɔ wɔ mmle layɔ otu nɔɔ omuu aabla dibiene aata batii, ambɔmbɔ ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa kafɔɔ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Dii ninwii kakũ elomu etiɛ kamɛ, aanya odiki otuo. Di odiki otuo nwu nkpo kamɛ yi, aanya Yaa tɔkyɛntɛ onwii lawa nwɔ ɔkyɛ, ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Kornelio!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Di Kornelio lanyɔɔ nii, lɛyɛkɛ lamufũ nwɔ nwaa. Ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Saate, be dile?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Kpee batii bawo baakyɛ Yopa baalaalɛɛ otii wɔ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro bawako fɔ.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Akpe diɛ Simon leyo, nwɔ ninsi ni di lekpo ɔlɔɔkɔ, ɔɔbla ni babɔkɛɛ akũ ɔkpɛ.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Obe wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi nii, Kornelio lalɛɛ bakpɛmblatɛ nɔɔ banyɔ ku kpɛtɛ nɔɔ onwii, nwɔ ninyila annyu nwɔ nii, ale ni Yaa yɛkɛtɛ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Ni aatɔkɔ ma lɛsaa le niawa nii, ni aakpee ma alɛ bakyɛ Yopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kaale lasɛ nii, baakyɛ ni di osuku boofe nii, nfɛ bɔɔtɛɛtɛɛ ni okpoo nwu, Petro layie aakyɛ leyo le asi ni nsintɛɛ di kakũ alɛ ɔɔlaapɛ ɔlaa anta Yaa.Ɔkpɛ Ɔbla 10:9|src="HK00232c.tif" size="span" loc="Act 10:9" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Kɔka laklee nwɔ, aatoomiɛ lɛsaa alɛ oole, obe wɔ baatɔɔwa ni alesaa nwu, aanya odiki otuo.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Aanya osi lasɛkɛtɛ, ni aanya lɛsaa fɛ dibula fututu kplɛ bɛɛpɛ ni akpa sɛɛnya nɔɔ ana nwu nkpo kosoo ninwa kasɔ.Ɔkpɛ Ɔbla 10:11|src="CN01945c.tif" size="span" loc="Act 10:11" copy="David C. Cook"
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Di dibula le mmle kamɛ yi, babɔkɛɛ ate ate kpinwu ku basaanwu ku bakansiɛ lasiɛ kaamɛ.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ninfɛ aanu sɛlɔ sinwii latɔkɔ nwɔ alɛ, “Petro, taka! Faalo fawee.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kafɔɔ Petro labuɛ alɛ, “Oowo, Saate! Diidii ninwee babɔkɛɛ ba di awo Yuda batii munanle ni, munankpanko ni kafɔɔ!”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Sɛlɔ se mmle lakple siatɔkɔ nwɔ alɛ, “Lɛsaale di Yaa ntookleklesa nii, tansinnyu falɛ dieklekle!”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Aanya odiki otuo wɔ mmle sitiɛ simu. Ditiɛfa kamaa baayɔ dibula nwu nkpo baasifiko osi.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Obe wɔ di Petro latoobu ni diisi, ɔɔkaalɛɛ suoto alɛ be di odiki otuo wɔ mmle kutuo ni yi, nfanwu batii ba di Kornelio lakpee ni okpoo nwu ntɔɔkaalɛ bɛɛnya Simon leyo, nfɛ bayɛ kafɔɔ di kayokontũ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Baalɛɛ baakaalɛ alɛ ɔfɔɔ owo nkpe ninfũ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro?
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Di Petro lasiɛ oobu disi alɛ oonu ni odiki otuo nwu kasɔ yi, ni di Yaa Ninwuna latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu! Batii batiɛ bawo kowolaa fɔ.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Taka faakyɛ falaanya ma. Tanyɛkɛ ma otikanko ɔkyɛ, diekye ami niekpee ma.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Nioso Petro lakyɛ aalaanya ma, ni aabuɛ alɛ, “Ami ninle otii wɔ biowolaa ni nɛ. Aye ninkyɛ, nfũ loo buɛɛ.”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Buokye Kornelio nfũ, nwɔ ninle ni Roma batii kakpɛ kanyayilatɛ nɛ. Otii biene ale, anyɛkɛ Yaa kafɔɔ. Yuda batii bamuu mbɔmbɔ nwɔ ɔlaa. Yaa tɔkyɛntɛ onwii latɔkɔ nwɔ alɛ akpee otii baalɛɛ fɔ batɔɔ, aanu ɔlaa wɔ nikpe fɔ ni.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Nioso Petro lata bafɔɔ nwu labuo kasiɛkɔ nɔɔ aafũ ma, aabla ma kɔfɔɔ, aata baate nfa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Baabuo Kaesarea kaleesɛ. Di obe nwu kamɛ Kornelio ntoosiisa leyo nɔɔ batii basi basoko Petro ɔwabee.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Obe wɔ di Petro alɛ oobuo ni leyo, Kornelio lapɛ akunkyi di Petro katũ aase disi kaasɔ aatɔɔ.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Nioso Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka! Amii otii nle.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Petro latɔɔkakatɛko Kornelio obe wɔ boofe ni leyo kamɛ, nfa aanya batii kpinwu lesi basi.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ni di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu biye bilɛ Yuda batii kufiofa diɛta osuku alɛ kabuo otii wɔ ninanle ni Yuda kafaabi otii kasiɛkɔ ee katɛɛtɛɛ nwɔ. Kafɔɔ Yaa ntoodiki eetuo mi alɛ ntaanyu otii kuonwii alɛ aaklekle ee ɛɛkpɔnɔnfɔ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Nioso obe wɔ baawa mi ni ɔlɛɛ, ni lataka lawa nɛ. Bita nkaalɛ ye, be oso biowolaa mi?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Nioso, Kornelio latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛbla fɛ miɛ dii naafa nɛ, latɔɔpɛ ɔlaa latɔɔta Yaa di obe wɔ mmle okle kamɛ dile ni kakũ elomu etiɛ kamɛ. Nfanwu, osuɔtɔ onwii niakyɔɔ mi di anu, aakpee awu ya niatosesee ni di anu!
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 — ausente —
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 — ausente —
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Nioso lakpee otii ninfa ninfa nlɛ abalɛɛ fɔ nɛ, dilɛ alɛ fɛɛwa nkpaa nkpaa. Nioso bamuu loo busi ninfũ di Yaa anu, buonyu osuku bulɛ buanu ɔlaa lele di Saate alɛ faatɔkɔ wo.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Ninfɛ di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Mianfɛ ntoonu kasɔ nlɛ nwaako Yaa ninkpee kasɛ di batii nntɛɛ.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kale lele otii niɛwakosa suoto kasɔ ɛɛta Yaa, ɛɛbla nwɔ dibiesaa, nnwɔɔ di Yaa nfũ nɛ.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Biye ɔlaa biene wɔ di Yaa lakyesee ni Israel batii alɛ, diefe ni di Yesu Kristo suoto, babawɛ atoko ɔkyɛ ole. Nnwɔɔ kafɔɔ ninle batii bamuu Saate nɛ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Batoobuɛ ɔlaa wɔ mmle beefenko di Yudea kasɔ kamuu suoto, baakye kasɔ di Galilea di obe wɔ kamɛ di Yohane layie ni lɛkya di Yaa ntu okpeesa suoto sɛmaa.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Biye mmle okle di Yaa layɔ Ninwuna Klekle nɔɔ ku osie aakpee ni di Yesu Nasaret Otii nwu kamɛ. Aakyi aba kpinwu aatɔɔbla dibiene, aayɔɔsa batii ba bamuu di Abonsam latɔɔkpɛko ni sifiɛ, diekye Yaa lasiɛko nwɔ.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Buodiki mumbuɛ asaa ya buanya aabla ni di Israel kasɔ ku Yerusalem kamɛ. Ni kamaa baakaasa nwɔ koowoso suoto baalo.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Kafɔɔ, Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko kukpi kamɛ dii tiɛfa, aata batii lanyɔɔ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Diele batii bamuu nianyɔɔ. Kafɔɔ awo ba aadiki nii, awo nianyɔɔ nɛ. Mia kafɔɔ buale, buanyi ku nnwɔɔ, aataka aakye ni kukpi kamɛ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ni aatɔkɔ wo alɛ, bubuɛ ɔlaa biene wɔ mmle buta batii. Buodiki bubuɛ kafɔɔ bulɛ nnwɔɔ Yesu di Yaa lediki alɛ aakanko batii ba ninkpe ni nkpa ku bakpi bamuu.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu labuɛ di suoto nɔɔ alɛ, olele niefũ nwɔ eenu mawɛ sikpile nɔɔ ɔyɔ ɔkyɛ di leyooto nɔɔ osie kamɛ.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Obe wɔ di Petro diiloo ni lɛkakatɛ, ni di Yaa Ninwuna lawa di batii ba bamuu ninsi boonu ni Petro ɔlaa nwu suoto nɛ!
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yuda batii ba niefũ beenu ni baatikanko Petro baakye ni Yopa, lanya alɛ Yaa ntɔɔyɔ Ninwuna Klekle nɔɔ eekpete ni di batii ba ninanle ni Yuda batii suoto, diabla ma ɔkpɛ.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Diekye baanu boobuɛ sele fɔle mantansa Yaa Nimuɔ nɔɔ. Nioso Petro labuɛ alɛ,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Batii ba mmle lefũ Ninwuna Klekle, fɛ mmle okle di awoo buafũ nii. Lɛsaa lewo katĩi ma osuku alɛ balaakpeesa ma Yaa ntu?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nioso aata ma osuku alɛ, bakpeesa ma Yaa ntu di Yesu Kristo leyooto kamɛ. Nni sɛmaa, baatikiti Petro lekoto alɛ asiɛko ma ayi asɛɛ.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.