Atos 10
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC
1 Di obe nwu kamɛ, osuɔtɔ onwii lawɛ di Kaesarea okpoo kamɛ baatɔɔlɛɛ ni Kornelio. Aale kakpɛ kanyayilatɛ di Roma bakpɛtɛ ba manlɛɛ ni Italia bakpɛtɛ.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Aale Yaa yɛkɛtɛ, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu n-yɔ dibu manta Yaa. Osuɔtɔ wɔ mmle layɔ otu nɔɔ omuu aabla dibiene aata batii, ambɔmbɔ ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa kafɔɔ.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Dii ninwii kakũ elomu etiɛ kamɛ, aanya odiki otuo. Di odiki otuo nwu nkpo kamɛ yi, aanya Yaa tɔkyɛntɛ onwii lawa nwɔ ɔkyɛ, ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Kornelio!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Di Kornelio lanyɔɔ nii, lɛyɛkɛ lamufũ nwɔ nwaa. Ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Saate, be dile?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Kpee batii bawo baakyɛ Yopa baalaalɛɛ otii wɔ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro bawako fɔ.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Akpe diɛ Simon leyo, nwɔ ninsi ni di lekpo ɔlɔɔkɔ, ɔɔbla ni babɔkɛɛ akũ ɔkpɛ.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Obe wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi nii, Kornelio lalɛɛ bakpɛmblatɛ nɔɔ banyɔ ku kpɛtɛ nɔɔ onwii, nwɔ ninyila annyu nwɔ nii, ale ni Yaa yɛkɛtɛ.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ni aatɔkɔ ma lɛsaa le niawa nii, ni aakpee ma alɛ bakyɛ Yopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kaale lasɛ nii, baakyɛ ni di osuku boofe nii, nfɛ bɔɔtɛɛtɛɛ ni okpoo nwu, Petro layie aakyɛ leyo le asi ni nsintɛɛ di kakũ alɛ ɔɔlaapɛ ɔlaa anta Yaa.Ɔkpɛ Ɔbla 10:9|src="HK00232c.tif" size="span" loc="Act 10:9" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Kɔka laklee nwɔ, aatoomiɛ lɛsaa alɛ oole, obe wɔ baatɔɔwa ni alesaa nwu, aanya odiki otuo.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Aanya osi lasɛkɛtɛ, ni aanya lɛsaa fɛ dibula fututu kplɛ bɛɛpɛ ni akpa sɛɛnya nɔɔ ana nwu nkpo kosoo ninwa kasɔ.Ɔkpɛ Ɔbla 10:11|src="CN01945c.tif" size="span" loc="Act 10:11" copy="David C. Cook"
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Di dibula le mmle kamɛ yi, babɔkɛɛ ate ate kpinwu ku basaanwu ku bakansiɛ lasiɛ kaamɛ.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ninfɛ aanu sɛlɔ sinwii latɔkɔ nwɔ alɛ, “Petro, taka! Faalo fawee.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Kafɔɔ Petro labuɛ alɛ, “Oowo, Saate! Diidii ninwee babɔkɛɛ ba di awo Yuda batii munanle ni, munankpanko ni kafɔɔ!”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Sɛlɔ se mmle lakple siatɔkɔ nwɔ alɛ, “Lɛsaale di Yaa ntookleklesa nii, tansinnyu falɛ dieklekle!”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Aanya odiki otuo wɔ mmle sitiɛ simu. Ditiɛfa kamaa baayɔ dibula nwu nkpo baasifiko osi.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Obe wɔ di Petro latoobu ni diisi, ɔɔkaalɛɛ suoto alɛ be di odiki otuo wɔ mmle kutuo ni yi, nfanwu batii ba di Kornelio lakpee ni okpoo nwu ntɔɔkaalɛ bɛɛnya Simon leyo, nfɛ bayɛ kafɔɔ di kayokontũ.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Baalɛɛ baakaalɛ alɛ ɔfɔɔ owo nkpe ninfũ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro?
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Di Petro lasiɛ oobu disi alɛ oonu ni odiki otuo nwu kasɔ yi, ni di Yaa Ninwuna latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu! Batii batiɛ bawo kowolaa fɔ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Taka faakyɛ falaanya ma. Tanyɛkɛ ma otikanko ɔkyɛ, diekye ami niekpee ma.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Nioso Petro lakyɛ aalaanya ma, ni aabuɛ alɛ, “Ami ninle otii wɔ biowolaa ni nɛ. Aye ninkyɛ, nfũ loo buɛɛ.”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Buokye Kornelio nfũ, nwɔ ninle ni Roma batii kakpɛ kanyayilatɛ nɛ. Otii biene ale, anyɛkɛ Yaa kafɔɔ. Yuda batii bamuu mbɔmbɔ nwɔ ɔlaa. Yaa tɔkyɛntɛ onwii latɔkɔ nwɔ alɛ akpee otii baalɛɛ fɔ batɔɔ, aanu ɔlaa wɔ nikpe fɔ ni.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Nioso Petro lata bafɔɔ nwu labuo kasiɛkɔ nɔɔ aafũ ma, aabla ma kɔfɔɔ, aata baate nfa.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Baabuo Kaesarea kaleesɛ. Di obe nwu kamɛ Kornelio ntoosiisa leyo nɔɔ batii basi basoko Petro ɔwabee.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Obe wɔ di Petro alɛ oobuo ni leyo, Kornelio lapɛ akunkyi di Petro katũ aase disi kaasɔ aatɔɔ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Nioso Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka! Amii otii nle.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Petro latɔɔkakatɛko Kornelio obe wɔ boofe ni leyo kamɛ, nfa aanya batii kpinwu lesi basi.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Ni di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu biye bilɛ Yuda batii kufiofa diɛta osuku alɛ kabuo otii wɔ ninanle ni Yuda kafaabi otii kasiɛkɔ ee katɛɛtɛɛ nwɔ. Kafɔɔ Yaa ntoodiki eetuo mi alɛ ntaanyu otii kuonwii alɛ aaklekle ee ɛɛkpɔnɔnfɔ.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Nioso obe wɔ baawa mi ni ɔlɛɛ, ni lataka lawa nɛ. Bita nkaalɛ ye, be oso biowolaa mi?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Nioso, Kornelio latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛbla fɛ miɛ dii naafa nɛ, latɔɔpɛ ɔlaa latɔɔta Yaa di obe wɔ mmle okle kamɛ dile ni kakũ elomu etiɛ kamɛ. Nfanwu, osuɔtɔ onwii niakyɔɔ mi di anu, aakpee awu ya niatosesee ni di anu!
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 — ausente —
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 — ausente —
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Nioso lakpee otii ninfa ninfa nlɛ abalɛɛ fɔ nɛ, dilɛ alɛ fɛɛwa nkpaa nkpaa. Nioso bamuu loo busi ninfũ di Yaa anu, buonyu osuku bulɛ buanu ɔlaa lele di Saate alɛ faatɔkɔ wo.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Ninfɛ di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Mianfɛ ntoonu kasɔ nlɛ nwaako Yaa ninkpee kasɛ di batii nntɛɛ.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Kale lele otii niɛwakosa suoto kasɔ ɛɛta Yaa, ɛɛbla nwɔ dibiesaa, nnwɔɔ di Yaa nfũ nɛ.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Biye ɔlaa biene wɔ di Yaa lakyesee ni Israel batii alɛ, diefe ni di Yesu Kristo suoto, babawɛ atoko ɔkyɛ ole. Nnwɔɔ kafɔɔ ninle batii bamuu Saate nɛ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Batoobuɛ ɔlaa wɔ mmle beefenko di Yudea kasɔ kamuu suoto, baakye kasɔ di Galilea di obe wɔ kamɛ di Yohane layie ni lɛkya di Yaa ntu okpeesa suoto sɛmaa.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Biye mmle okle di Yaa layɔ Ninwuna Klekle nɔɔ ku osie aakpee ni di Yesu Nasaret Otii nwu kamɛ. Aakyi aba kpinwu aatɔɔbla dibiene, aayɔɔsa batii ba bamuu di Abonsam latɔɔkpɛko ni sifiɛ, diekye Yaa lasiɛko nwɔ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Buodiki mumbuɛ asaa ya buanya aabla ni di Israel kasɔ ku Yerusalem kamɛ. Ni kamaa baakaasa nwɔ koowoso suoto baalo.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Kafɔɔ, Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko kukpi kamɛ dii tiɛfa, aata batii lanyɔɔ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Diele batii bamuu nianyɔɔ. Kafɔɔ awo ba aadiki nii, awo nianyɔɔ nɛ. Mia kafɔɔ buale, buanyi ku nnwɔɔ, aataka aakye ni kukpi kamɛ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ni aatɔkɔ wo alɛ, bubuɛ ɔlaa biene wɔ mmle buta batii. Buodiki bubuɛ kafɔɔ bulɛ nnwɔɔ Yesu di Yaa lediki alɛ aakanko batii ba ninkpe ni nkpa ku bakpi bamuu.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu labuɛ di suoto nɔɔ alɛ, olele niefũ nwɔ eenu mawɛ sikpile nɔɔ ɔyɔ ɔkyɛ di leyooto nɔɔ osie kamɛ.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Obe wɔ di Petro diiloo ni lɛkakatɛ, ni di Yaa Ninwuna lawa di batii ba bamuu ninsi boonu ni Petro ɔlaa nwu suoto nɛ!
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Yuda batii ba niefũ beenu ni baatikanko Petro baakye ni Yopa, lanya alɛ Yaa ntɔɔyɔ Ninwuna Klekle nɔɔ eekpete ni di batii ba ninanle ni Yuda batii suoto, diabla ma ɔkpɛ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Diekye baanu boobuɛ sele fɔle mantansa Yaa Nimuɔ nɔɔ. Nioso Petro labuɛ alɛ,
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Batii ba mmle lefũ Ninwuna Klekle, fɛ mmle okle di awoo buafũ nii. Lɛsaa lewo katĩi ma osuku alɛ balaakpeesa ma Yaa ntu?”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Nioso aata ma osuku alɛ, bakpeesa ma Yaa ntu di Yesu Kristo leyooto kamɛ. Nni sɛmaa, baatikiti Petro lekoto alɛ asiɛko ma ayi asɛɛ.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.