Atos 10
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Di obe nwu kamɛ, osuɔtɔ onwii lawɛ di Kaesarea okpoo kamɛ baatɔɔlɛɛ ni Kornelio. Aale kakpɛ kanyayilatɛ di Roma bakpɛtɛ ba manlɛɛ ni Italia bakpɛtɛ.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Aale Yaa yɛkɛtɛ, nnwɔɔ ku leyo nɔɔ batii bamuu n-yɔ dibu manta Yaa. Osuɔtɔ wɔ mmle layɔ otu nɔɔ omuu aabla dibiene aata batii, ambɔmbɔ ɔlaa ɔpɛ ɔta Yaa kafɔɔ.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Dii ninwii kakũ elomu etiɛ kamɛ, aanya odiki otuo. Di odiki otuo nwu nkpo kamɛ yi, aanya Yaa tɔkyɛntɛ onwii lawa nwɔ ɔkyɛ, ni aalɛɛ nwɔ alɛ, “Kornelio!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Di Kornelio lanyɔɔ nii, lɛyɛkɛ lamufũ nwɔ nwaa. Ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Saate, be dile?”
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Kpee batii bawo baakyɛ Yopa baalaalɛɛ otii wɔ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro bawako fɔ.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Akpe diɛ Simon leyo, nwɔ ninsi ni di lekpo ɔlɔɔkɔ, ɔɔbla ni babɔkɛɛ akũ ɔkpɛ.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Obe wɔ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi nii, Kornelio lalɛɛ bakpɛmblatɛ nɔɔ banyɔ ku kpɛtɛ nɔɔ onwii, nwɔ ninyila annyu nwɔ nii, ale ni Yaa yɛkɛtɛ.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Ni aatɔkɔ ma lɛsaa le niawa nii, ni aakpee ma alɛ bakyɛ Yopa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Kaale lasɛ nii, baakyɛ ni di osuku boofe nii, nfɛ bɔɔtɛɛtɛɛ ni okpoo nwu, Petro layie aakyɛ leyo le asi ni nsintɛɛ di kakũ alɛ ɔɔlaapɛ ɔlaa anta Yaa.Ɔkpɛ Ɔbla 10:9|src="HK00232c.tif" size="span" loc="Act 10:9" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Kɔka laklee nwɔ, aatoomiɛ lɛsaa alɛ oole, obe wɔ baatɔɔwa ni alesaa nwu, aanya odiki otuo.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Aanya osi lasɛkɛtɛ, ni aanya lɛsaa fɛ dibula fututu kplɛ bɛɛpɛ ni akpa sɛɛnya nɔɔ ana nwu nkpo kosoo ninwa kasɔ.Ɔkpɛ Ɔbla 10:11|src="CN01945c.tif" size="span" loc="Act 10:11" copy="David C. Cook"
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Di dibula le mmle kamɛ yi, babɔkɛɛ ate ate kpinwu ku basaanwu ku bakansiɛ lasiɛ kaamɛ.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Ninfɛ aanu sɛlɔ sinwii latɔkɔ nwɔ alɛ, “Petro, taka! Faalo fawee.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Kafɔɔ Petro labuɛ alɛ, “Oowo, Saate! Diidii ninwee babɔkɛɛ ba di awo Yuda batii munanle ni, munankpanko ni kafɔɔ!”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Sɛlɔ se mmle lakple siatɔkɔ nwɔ alɛ, “Lɛsaale di Yaa ntookleklesa nii, tansinnyu falɛ dieklekle!”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Aanya odiki otuo wɔ mmle sitiɛ simu. Ditiɛfa kamaa baayɔ dibula nwu nkpo baasifiko osi.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Obe wɔ di Petro latoobu ni diisi, ɔɔkaalɛɛ suoto alɛ be di odiki otuo wɔ mmle kutuo ni yi, nfanwu batii ba di Kornelio lakpee ni okpoo nwu ntɔɔkaalɛ bɛɛnya Simon leyo, nfɛ bayɛ kafɔɔ di kayokontũ.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Baalɛɛ baakaalɛ alɛ ɔfɔɔ owo nkpe ninfũ bɔɔlɛɛ ni Simon Petro?
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Di Petro lasiɛ oobu disi alɛ oonu ni odiki otuo nwu kasɔ yi, ni di Yaa Ninwuna latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu! Batii batiɛ bawo kowolaa fɔ.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Taka faakyɛ falaanya ma. Tanyɛkɛ ma otikanko ɔkyɛ, diekye ami niekpee ma.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Nioso Petro lakyɛ aalaanya ma, ni aabuɛ alɛ, “Ami ninle otii wɔ biowolaa ni nɛ. Aye ninkyɛ, nfũ loo buɛɛ.”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Buokye Kornelio nfũ, nwɔ ninle ni Roma batii kakpɛ kanyayilatɛ nɛ. Otii biene ale, anyɛkɛ Yaa kafɔɔ. Yuda batii bamuu mbɔmbɔ nwɔ ɔlaa. Yaa tɔkyɛntɛ onwii latɔkɔ nwɔ alɛ akpee otii baalɛɛ fɔ batɔɔ, aanu ɔlaa wɔ nikpe fɔ ni.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Nioso Petro lata bafɔɔ nwu labuo kasiɛkɔ nɔɔ aafũ ma, aabla ma kɔfɔɔ, aata baate nfa.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Baabuo Kaesarea kaleesɛ. Di obe nwu kamɛ Kornelio ntoosiisa leyo nɔɔ batii basi basoko Petro ɔwabee.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Obe wɔ di Petro alɛ oobuo ni leyo, Kornelio lapɛ akunkyi di Petro katũ aase disi kaasɔ aatɔɔ.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Nioso Petro latɔkɔ nwɔ alɛ, “Taka! Amii otii nle.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Petro latɔɔkakatɛko Kornelio obe wɔ boofe ni leyo kamɛ, nfa aanya batii kpinwu lesi basi.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Ni di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu biye bilɛ Yuda batii kufiofa diɛta osuku alɛ kabuo otii wɔ ninanle ni Yuda kafaabi otii kasiɛkɔ ee katɛɛtɛɛ nwɔ. Kafɔɔ Yaa ntoodiki eetuo mi alɛ ntaanyu otii kuonwii alɛ aaklekle ee ɛɛkpɔnɔnfɔ.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Nioso obe wɔ baawa mi ni ɔlɛɛ, ni lataka lawa nɛ. Bita nkaalɛ ye, be oso biowolaa mi?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Nioso, Kornelio latɔkɔ nwɔ alɛ, “Diɛbla fɛ miɛ dii naafa nɛ, latɔɔpɛ ɔlaa latɔɔta Yaa di obe wɔ mmle okle kamɛ dile ni kakũ elomu etiɛ kamɛ. Nfanwu, osuɔtɔ onwii niakyɔɔ mi di anu, aakpee awu ya niatosesee ni di anu!
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 — ausente —
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 — ausente —
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Nioso lakpee otii ninfa ninfa nlɛ abalɛɛ fɔ nɛ, dilɛ alɛ fɛɛwa nkpaa nkpaa. Nioso bamuu loo busi ninfũ di Yaa anu, buonyu osuku bulɛ buanu ɔlaa lele di Saate alɛ faatɔkɔ wo.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Ninfɛ di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Mianfɛ ntoonu kasɔ nlɛ nwaako Yaa ninkpee kasɛ di batii nntɛɛ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Kale lele otii niɛwakosa suoto kasɔ ɛɛta Yaa, ɛɛbla nwɔ dibiesaa, nnwɔɔ di Yaa nfũ nɛ.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Biye ɔlaa biene wɔ di Yaa lakyesee ni Israel batii alɛ, diefe ni di Yesu Kristo suoto, babawɛ atoko ɔkyɛ ole. Nnwɔɔ kafɔɔ ninle batii bamuu Saate nɛ.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Batoobuɛ ɔlaa wɔ mmle beefenko di Yudea kasɔ kamuu suoto, baakye kasɔ di Galilea di obe wɔ kamɛ di Yohane layie ni lɛkya di Yaa ntu okpeesa suoto sɛmaa.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Biye mmle okle di Yaa layɔ Ninwuna Klekle nɔɔ ku osie aakpee ni di Yesu Nasaret Otii nwu kamɛ. Aakyi aba kpinwu aatɔɔbla dibiene, aayɔɔsa batii ba bamuu di Abonsam latɔɔkpɛko ni sifiɛ, diekye Yaa lasiɛko nwɔ.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Buodiki mumbuɛ asaa ya buanya aabla ni di Israel kasɔ ku Yerusalem kamɛ. Ni kamaa baakaasa nwɔ koowoso suoto baalo.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Kafɔɔ, Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko kukpi kamɛ dii tiɛfa, aata batii lanyɔɔ.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Diele batii bamuu nianyɔɔ. Kafɔɔ awo ba aadiki nii, awo nianyɔɔ nɛ. Mia kafɔɔ buale, buanyi ku nnwɔɔ, aataka aakye ni kukpi kamɛ.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Ni aatɔkɔ wo alɛ, bubuɛ ɔlaa biene wɔ mmle buta batii. Buodiki bubuɛ kafɔɔ bulɛ nnwɔɔ Yesu di Yaa lediki alɛ aakanko batii ba ninkpe ni nkpa ku bakpi bamuu.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bamuu labuɛ di suoto nɔɔ alɛ, olele niefũ nwɔ eenu mawɛ sikpile nɔɔ ɔyɔ ɔkyɛ di leyooto nɔɔ osie kamɛ.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Obe wɔ di Petro diiloo ni lɛkakatɛ, ni di Yaa Ninwuna lawa di batii ba bamuu ninsi boonu ni Petro ɔlaa nwu suoto nɛ!
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Yuda batii ba niefũ beenu ni baatikanko Petro baakye ni Yopa, lanya alɛ Yaa ntɔɔyɔ Ninwuna Klekle nɔɔ eekpete ni di batii ba ninanle ni Yuda batii suoto, diabla ma ɔkpɛ.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Diekye baanu boobuɛ sele fɔle mantansa Yaa Nimuɔ nɔɔ. Nioso Petro labuɛ alɛ,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Batii ba mmle lefũ Ninwuna Klekle, fɛ mmle okle di awoo buafũ nii. Lɛsaa lewo katĩi ma osuku alɛ balaakpeesa ma Yaa ntu?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Nioso aata ma osuku alɛ, bakpeesa ma Yaa ntu di Yesu Kristo leyooto kamɛ. Nni sɛmaa, baatikiti Petro lekoto alɛ asiɛko ma ayi asɛɛ.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.