Apocalipse 9
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nɔɔle lafɛ dikyukyoo nɔɔ nɛ. Ni lanya lɛwɛntrɛbi ninwii lakpa diakye osi diabapɛ kaasɔ. Yaa layɔ dibiɔ le ninnaa ni kase saafĩi aatɔɔ.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Lɛwɛntrɛbi nwu nkpo lasɛkɛtɛ dibuɔ nwu nkpo ninnaa ni kase, ni kɔɔyɔ ladie kaamɛ fɛ ɔtɔ kplɛ wɔ nikofiɛ ni kɔyɔ. Kɔyɔ nwu nkpo niadie ni diibiɔ nwu nkpo kamɛ latĩi kufĩ ku osi tunutunu.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Akpakyekyee ladie di kɔyɔ nwu nkpo kamɛ aawa kasɔ ka mmle suoto. Yaa lata nya osie alɛ bataa fɛ nkpakana.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ni aatɔkɔ akpakyekyee nwu nkpo alɛ batanlalaasa afata ee awoso ee ɔfa lele ninkɔntɔ kaasɔ ka mmle suoto. Kafɔɔ babla batii ba di Yaa nsũ ɔtɛ nwu nkpo dietika ni kaatũ amumu.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Atata akpakyekyee nwu nkpo osuku alɛ balo batii ba mmle nkpo, kafɔɔ aata ma osuku alɛ baabla ma amumu awɛntɛ anɔɔ. Dibuo le babawɛ ni di amumu nwu nkpo kamɛ, nte fɛ mmle kaakpakana ntaa nimbuo nii.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Di awɛntɛ anɔɔ ya mmle kamɛ yi, babamiɛ kukpi kafɔɔ blɔbawɛ kũ. Babamiɛ kukpi alɛ bookpi kafɔɔ kukpi matoso ma.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Akpakyekyee nwu nkpo late fɛ bapɔnkɔ beelolaa bɛɛta kakpɛ. Baatũkũ asaa anwii di asi fɛ koto sɛɛle akakoto, anu lɛma kafɔɔ late fɛ batii anu.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Asi sinwini lɛma late fɛ basanko asi sinwini, anyɛɛ lɛma kafɔɔ late fɛ kyata anyɛɛ.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Baayɔ lɛsaa le ninte ni fɛ lɛbɔɔsaa kubidifunsaa baatĩi ntɛɛ lɛma. Afoko lɛma diwi latoodie fɛ bapɔnkɔ kpinwu nikɔnanfi bakeke manfenko kakpɛ.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Akpakyekyee nwu nkpo lawɛ sɛka ku ntaakɔ fɛ nkpakana sele. Sɛka lɛma nwu nkpo kamɛ di osie wɔ babayɔ mambla ni batii amumu anwɛntɛ anɔɔ nwu nkpo nsi nɛ.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Bakpe ɔka wɔ nin-yɛ ma ni kaanya. Nnwɔɔ ninle tɔkyɛntɛ wɔ nin-yɛ ni dibuɔ le ninnaa ni kase kanya nɛ. Leyooto nɔɔ ninle Abadon di Hebri sele kamɛ nɛ. Di Griki sele kamɛ kafɔɔ leyooto nɔɔ ninle Apolion, lɛsɔ diki nɔɔ ninle saalalaasatɛ.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Ɔnyaamilaa kasale ntabafe. Nle mmle kamaa, diekple diebu anyaamisaa anyɔ nimakple anwa nii.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ kuɔnle lafɛ dikyukyoo nɔɔ nɛ. Ni lanu sɛlɔ latoodie di koto sɛɛle oleɔta akyikye nwu nin-yɛ ni di Yaa anu nkyakakɔ nna nwu siatɔɔwa nɛ.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Sɛlɔ nwu nkpo latɔkɔ Yaa tɔkyɛntɛ kuɔnle nwu nkpo ninkle ni dikyukyoo nwu alɛ, “Fukuti Yaa batɔkyɛntɛ bana nwu nkpo bɛɛpɛ lekpo bɛɛtɛ ni di Eufrate okle kplɛ nwu ɔlɔɔkɔ!”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ni baafukuti Yaa batɔkyɛntɛ nwu nkpo bana nɛ. Baaloolaa ma baatɛ baata obe wɔ mmle tutuutu di dii le mmle kamɛ, kɔɔwɛntɛ ko mmle kamɛ, lɛɛlɛɛ le mmle kamɛ alɛ baalo batii ba bamuu bɛɛsɛ ni di akyuu atiɛ dikyuu ninwii.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Baatɔkɔ mi bakpɛtɛ dikudi le niasiɛ ni di baapɔnkɔ suoto. Baawo nkpe nkpe alafa anyɔ.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Di odiki otuo nwu nkpo kamɛ yi, lanya bapɔnkɔ ku batii ba niasiɛ ma ni di suoto. Batii nwu nkpo layɔ kubi afunsaa sɛɛle fɛ ɔtɔ, ku bluu wɔ niebuo ni kɔfa, ku kɔɔfa ko ninte ni fɛ kɔɔkɔ lɛla baatĩi ntɛɛ. Bapɔnkɔ nwu nkpo asi late fɛ bakyata asi. Sɛtɔ ku kɔyɔ ku atɔkɔnii latoodie di nnya lɛma kamɛ.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Asaa akyuu atiɛ ya mmle nwu nkpo niadie ni baapɔnkɔ nwu nnya kamɛ oso, batii baasɛ ni di akyuu atiɛ kamɛ dikyuu ninwii lakpi fɛɛ kaasɔ ka mmle suoto.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Diekye bapɔnkɔ nwu nkpo osie nsi di nnya lɛma ku sɛka lɛma kamɛ. Sɛka lɛma nwu nte fɛ basaanwu ku asi, nsĩ bɔɔyɔ mambla batii amumu nɛ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Batii ba fɛɛ niabu, di asaa atiɛ nwu nkpo ditalo ni ditakyi di asaa ya di mma bamu baayɔ nnɛɛ lɛma baabla baatɔɔtɔ ni nkpaamaa. Batadiɛ anwuna kpile ee afiɔ ya baayɔ koto sɛɛle ee koto fututu ee abɔɔsaa ee afuɔ ee kowoso baabla ni ɔnɔɔnya ee anu ni ee afuo ni ɔkyɛ ɔtɔ.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Batakyi baadiɛ batii lɛma olo ku afasaa lɛma ɔbla. Batadiɛ kafɔɔ lɛsɔnɔkpee ku kayu lɛma.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.