Apocalipse 6
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Ninfɛ lanya Lefosobi nwu nkpo lafiɛ atĩisaa akuɛnsĩ nwu nkpo lɛkasale nɛ. Ni lanu asaa ana nwu nkpo ninkpe ni nkpa ninwii labuɛ ku sɛlɔ siene fɛ kanto niekpududuu alɛ, “Wa!”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Ninfɛ lanya pɔnkɔ fututu onwii n-yɛ ninfa nɛ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu nkpo suoto lakle kɔtaa, baayɔ lɛkakoto ninwiii baatɔɔ. Aadie fɛ lenkeetɛ aafe olenkee.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ninkpo sɛmaa, Lefosobi nwu nkpo lafiɛ ditĩisaa nyɔɔfa nwu, ni lanu asaa nwu ninkpe ni nkpa lɛyɔɔfa labuɛ alɛ, “Wa!”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ninfɛ di pɔnkɔ bamba ladie nɛ, aasɛɛ bɔmbɔmbɔ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu nkpo suoto, Yaa latɔɔ osuku alɛ aadiki atoko ɔkyɛ ole kaasɔ ka mmle suoto alɛ batii kalo bawo lɛma. Ninfɛ aayɔ kapamii kplɛkplɛ kanwii aatɔɔ nɛ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ninfɛ di Lefosobi nwu nkpo lakple aafiɛ ditĩisaa tiɛfa nwu nɛ. Ninfɛ lanu asaa nwu ninkpe ni nkpa ditiɛfa labuɛ alɛ, “Wa!” Lanyu nii, ni lanya pɔnkɔ wɔ niɛwɔfɔ ni ninfa nɛ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu nkpo suoto, laklee asaa lɛklapoosa kɔɔnɛɛ.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Lanu sɛlɔ sinwii ladie siakye asaa nwu ana ninkpe ni nkpa nfũ siabuɛ alɛ, “Ta akpaa lɛbɛsibii ninwii difũ dii kɔkpɛnto. Faata atitabi abɛsibii atiɛ afũ dii kɔkpɛnto, kafɔɔ tanlalaasa nnɔnyi ku nta awoso!”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ninfɛ di Lefosobi nwu nkpo lakple aafiɛ ditĩisaa naafa nwu nkpo nɛ. Ninfɛ lanu asaa nwu nkpo ninkpe ni nkpa lɛnaafa labuɛ alɛ, “Wa!”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Ninfɛ lanya pɔnkɔ wɔ kɔɔfa nɔɔ nte ni fɛ ntɔ ninfa nɛ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu suoto baatika nwɔ leyooto alɛ kukpi. Sɛkya kafɔɔ latikanko nwɔ sɛɛmaa. Baata ma osie, baayɔ kayi ka mmle bɛɛsɛ ni di akyuu ana dikyuu ninwii batii baakpee ma di nnɛɛ kamɛ alɛ baata kakpɛ ku kɔka ku sifiɛ ku babɔkɛɛ ba ninkpe ni kobe nlo ma.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ninfɛ di Lefosobi nwu nkpo lakple aafiɛ ditĩisaa nɔɔnle nwu nkpo nɛ. Ninfɛ lanya batii ba baalo ni anwuna di oleɔta akyikye nwu nkpo kalɔ ta Yaa ɔlaa nwu nkpo lɛkya baayie ni di osuku kanya oso.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Ninfɛ baafaa osie kanya baabuɛ alɛ, “Saate wɔ ninlenke ni, fale ni klekletɛ ku nwaakotɛ, ɔmɛmbe fabakanko batii ba nialo wo ni kaasɔ suoto, fannanfi ma kootoko fanta wo?”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ninfɛ aata obiala lɛma awu fututu wua, aatɔkɔ ma alɛ, “Aye bitɛ ɔnyɛɛ kɛɛkɛɛ bikyakaa, diɛlaase di obe wɔ kaayi batii kamayɛntɛ bakpɛmblatɛ ku bafũbanutɛ wo lee ba niebu ni olo, fɛ mmle okle baalo ye ni.”
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Nle mmle sɛmaa lanya Lefosobi nwu nkpo lafiɛ ditĩisaa kuɔnle. Nfanwu kasɔ latukũ osie kanya. Ninfɛ kuufĩ laklee kuawɔfɔ tunutunu fɛ dibula wɛɛfɛɛ. Ni kɔɔwɛntɛ kafɔɔ laklee kuasɛɛ fɛ ntɔ nɛ.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ni di awɛntrɛbi kafɔɔ lakpa aakye osi abakpete kaasɔ fɛ mmle okle di awosobi kɔɔnle nkpa ankpete ni kaasɔ nse kɔfɛɛfɔ siene lɛfɛ nɛ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Kolo layɛ fɛ mmle mankatu ni kɔbɔkɛɛkũ. Ni laabokote ku nsɔ be leekpo lamana diakyi ni lakyɛ di nyilakɔ ninya nɛ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Ninfɛ baka kaasɔ ka mmle suoto ku banyayilatɛ ku kakpɛ banyayilatɛ ku basaawɛntɛ ku basientɛ ku batii bamba bamuu ku balanle ku batii ba ninsiko ni suoto, baalaawofasa suoto lɛma di situu ku sifuɔntuu kalɔ di abokote suoto.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Ninfɛ baatɔkɔ abokote ku sifuɔntuu nwu alɛ, “Biwisi bitĩi wo, biewofasa wo di otii wɔ ninsi ni di lɛkakpomii nwu nkpo suoto anu ku Lefosobi nwu nkpo ɔblɔ wɔ nikɔwa ni kamɛ!
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Diekye ɔblɔ lɛma dii kplɛ nwu nkpo ntoowo. Owe nimafuo oyila di ɔblɔ nwu nkpo kanya?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.