Apocalipse 6
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Ninfɛ lanya Lefosobi nwu nkpo lafiɛ atĩisaa akuɛnsĩ nwu nkpo lɛkasale nɛ. Ni lanu asaa ana nwu nkpo ninkpe ni nkpa ninwii labuɛ ku sɛlɔ siene fɛ kanto niekpududuu alɛ, “Wa!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ninfɛ lanya pɔnkɔ fututu onwii n-yɛ ninfa nɛ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu nkpo suoto lakle kɔtaa, baayɔ lɛkakoto ninwiii baatɔɔ. Aadie fɛ lenkeetɛ aafe olenkee.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ninkpo sɛmaa, Lefosobi nwu nkpo lafiɛ ditĩisaa nyɔɔfa nwu, ni lanu asaa nwu ninkpe ni nkpa lɛyɔɔfa labuɛ alɛ, “Wa!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ninfɛ di pɔnkɔ bamba ladie nɛ, aasɛɛ bɔmbɔmbɔ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu nkpo suoto, Yaa latɔɔ osuku alɛ aadiki atoko ɔkyɛ ole kaasɔ ka mmle suoto alɛ batii kalo bawo lɛma. Ninfɛ aayɔ kapamii kplɛkplɛ kanwii aatɔɔ nɛ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ninfɛ di Lefosobi nwu nkpo lakple aafiɛ ditĩisaa tiɛfa nwu nɛ. Ninfɛ lanu asaa nwu ninkpe ni nkpa ditiɛfa labuɛ alɛ, “Wa!” Lanyu nii, ni lanya pɔnkɔ wɔ niɛwɔfɔ ni ninfa nɛ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu nkpo suoto, laklee asaa lɛklapoosa kɔɔnɛɛ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Lanu sɛlɔ sinwii ladie siakye asaa nwu ana ninkpe ni nkpa nfũ siabuɛ alɛ, “Ta akpaa lɛbɛsibii ninwii difũ dii kɔkpɛnto. Faata atitabi abɛsibii atiɛ afũ dii kɔkpɛnto, kafɔɔ tanlalaasa nnɔnyi ku nta awoso!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ninfɛ di Lefosobi nwu nkpo lakple aafiɛ ditĩisaa naafa nwu nkpo nɛ. Ninfɛ lanu asaa nwu nkpo ninkpe ni nkpa lɛnaafa labuɛ alɛ, “Wa!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ninfɛ lanya pɔnkɔ wɔ kɔɔfa nɔɔ nte ni fɛ ntɔ ninfa nɛ. Otii wɔ niasiɛ ni di pɔnkɔ nwu suoto baatika nwɔ leyooto alɛ kukpi. Sɛkya kafɔɔ latikanko nwɔ sɛɛmaa. Baata ma osie, baayɔ kayi ka mmle bɛɛsɛ ni di akyuu ana dikyuu ninwii batii baakpee ma di nnɛɛ kamɛ alɛ baata kakpɛ ku kɔka ku sifiɛ ku babɔkɛɛ ba ninkpe ni kobe nlo ma.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ninfɛ di Lefosobi nwu nkpo lakple aafiɛ ditĩisaa nɔɔnle nwu nkpo nɛ. Ninfɛ lanya batii ba baalo ni anwuna di oleɔta akyikye nwu nkpo kalɔ ta Yaa ɔlaa nwu nkpo lɛkya baayie ni di osuku kanya oso.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ninfɛ baafaa osie kanya baabuɛ alɛ, “Saate wɔ ninlenke ni, fale ni klekletɛ ku nwaakotɛ, ɔmɛmbe fabakanko batii ba nialo wo ni kaasɔ suoto, fannanfi ma kootoko fanta wo?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ninfɛ aata obiala lɛma awu fututu wua, aatɔkɔ ma alɛ, “Aye bitɛ ɔnyɛɛ kɛɛkɛɛ bikyakaa, diɛlaase di obe wɔ kaayi batii kamayɛntɛ bakpɛmblatɛ ku bafũbanutɛ wo lee ba niebu ni olo, fɛ mmle okle baalo ye ni.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Nle mmle sɛmaa lanya Lefosobi nwu nkpo lafiɛ ditĩisaa kuɔnle. Nfanwu kasɔ latukũ osie kanya. Ninfɛ kuufĩ laklee kuawɔfɔ tunutunu fɛ dibula wɛɛfɛɛ. Ni kɔɔwɛntɛ kafɔɔ laklee kuasɛɛ fɛ ntɔ nɛ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ni di awɛntrɛbi kafɔɔ lakpa aakye osi abakpete kaasɔ fɛ mmle okle di awosobi kɔɔnle nkpa ankpete ni kaasɔ nse kɔfɛɛfɔ siene lɛfɛ nɛ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Kolo layɛ fɛ mmle mankatu ni kɔbɔkɛɛkũ. Ni laabokote ku nsɔ be leekpo lamana diakyi ni lakyɛ di nyilakɔ ninya nɛ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ninfɛ baka kaasɔ ka mmle suoto ku banyayilatɛ ku kakpɛ banyayilatɛ ku basaawɛntɛ ku basientɛ ku batii bamba bamuu ku balanle ku batii ba ninsiko ni suoto, baalaawofasa suoto lɛma di situu ku sifuɔntuu kalɔ di abokote suoto.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ninfɛ baatɔkɔ abokote ku sifuɔntuu nwu alɛ, “Biwisi bitĩi wo, biewofasa wo di otii wɔ ninsi ni di lɛkakpomii nwu nkpo suoto anu ku Lefosobi nwu nkpo ɔblɔ wɔ nikɔwa ni kamɛ!
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Diekye ɔblɔ lɛma dii kplɛ nwu nkpo ntoowo. Owe nimafuo oyila di ɔblɔ nwu nkpo kanya?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.