2 Coríntios 12
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Dikpe nii lɛkanta kuntɛ nfasũ kunwii diesi di ɔkanta kamɛ. Aye oso yi, nfɛ mabuɛ asaa ya di Saate ladiki aatuo mi lanya nii.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 N-ye osuɔtɔ onwii niefũ Kristo eenu nii. Lefosi alɛɛ ana nintabafe ni kamɛ nɛ, Saate lakɛnkɛ nwɔ aasifiko osi osi. Kafɔɔ ninye nse suoto sina kamɛ diale woo, ninwuna kamɛ diale aakpaa nwɔ. Yaa lete ninye.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Nioso makanta di otii nwu nkpo suoto, kafɔɔ namakanta di ami omu suoto. Nse makanta di suoto nii yi, ni makanta di asaa ya nikotuo alɛ lɛwa ni kasɔ lete suoto.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Nse kuntɛ nlɛ kɔkanta di suoto nii kamɛ yi, dilabate fɛ dibuusaa kɔbla. Diekye sɛlaa se kamabuɛ ni nte nkpo. Kafɔɔ lesĩ nlɛ nɔɔkanta, diekye noomiɛ nlɛ otii kuonwii anyɛɛ alenkeesa mmle okle nte nii di asaa ya nimbla ni ku n-ya nimbuɛ ni kamɛ.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ta mmle okle ninamawa fɛ suoto katoo kɔtakatɛsa ni di asaa kplɛ ya di Yaa ladiki aatuo mi ni oso yi, beekpee mi ofiɛ wɔ ninte ni fɛ owuu di suoto. Ofiɛ wɔ mmle ntookple fɛ Abonsam tɔkyɛntɛ di suoto nii kamɛ, kuɔkpɛkoe osie kanya, mmle okle ninamatakatɛsa ni suoto katoo.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Sitiɛ simu ntɔɔpɛ ɔlaa lɛta Saate di ofiɛ wɔ mmle suoto nlɛ, aayɔɔsɛɛ nwu.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Kafɔɔ aatɔkɔ mi alɛ, “Sibualɛ nii nfɛ mpɔ di suoto lɛfɔ, diekye osie nii mbla ɔkpɛ di batii ba ninnaa ni ɔnyɛɛ suoto kunlenkee bia.” Nle mmle oso di suoto mayɔɔ mi sinfensa nse kɔkanta di kasɔ nii ɔwa suoto alɛ Kristo osie mafũ kasiɛ di suoto nii simuu kamɛ nɛ.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nse Kristo oso lɛwa kasɔ yi, ee batii kotufa mi, ee diobuo mi, ee baatii ntikankoe, ee asaa dilɔɔlɛ mi ɔkyɛ yi, suoto mayɔɔ mi. Diekye nse ami omu osie ntɔɔwa kasɔ yi, ni ninfũ Kristo osie nɛ.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Kɔkakatɛ fɛle buutɛ, kafɔɔ aye niɛta diɔwa ninkpo. Diekye aye dikaatɛ alɛ biatansɛɛ fiɛ. Kuntɛ bia diɛwa alɛ nindie lɛsalɛsaa yi, batii ba bionyu bilɛ bale ni batɔkyɛntɛ biene nwu nkpo yi, baalɛ balenke mi di osuku kuonwii suoto.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ ku atuosaa ku sɛkpɛ kplɛ bamba se labla ni ku otu ɔtɛ kaasɔ kaamɛ lee, kotuo alɛ nwaako tɔkyɛntɛ biene nle.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ninya lɛsaa le lɛbla lɛta ni kasiisakɔ dikudi lewo dilenke alɛ nimbla nta ye nii. Sɛɛ mmle ntafũ ni koto kukunwii nkyeko ni ɔkyɛ lee n-yɔ nkyakaako ni suoto oso? Kotikiti ye lekoto nlɛ biyɔ bikyɛ mi alɛ ntabla nkpo.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Nle mmle ninle ditiɛfa ntoololaa ni suoto nlɛ kɔwa ni ɔkyɛ lee nɛ. Kafɔɔ noomiɛ lɛsalɛsaa nkyeko ɔkyɛ lee. Aye bamu komiɛ, diele koto lee komiɛ. Diekye diele babi ninsiisa asaa mantɛ alɛ boonyu balofotɛ lɛma. Kafɔɔ balofotɛ ninsiisa asaa mantɛ man-yɔ mannyu babi lɛma.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nle mmle oso mayɔ asaa nii ya ninkpe mi nii mblako ɔkpɛ, n-yɔ suoto nii kafɔɔ bia nta ku suoto lɛyɔɔ diisi lee. Ni nse ntɔɔbɔmbɔ ye mmle okle mɔ, ni be oso di lɛbɔmbɔ lee di suoto nii kawa kasɔ?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Bitoonu kasɔ nfɛ bilɛ, ntale atoo latika ye di suoto. Kafɔɔ batii bawo kamabuɛ alɛ, ninumbe kanya nkyɛ kɔkyɔɔ ye okũ, mmle okle kawɛ ni lɛsaa lewo di suoto lee.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Batii ba lakpee ni ɔkyɛ lee, lafe ma di suoto latafaa ye?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Latikiti Tito lekoto nlɛ awa ɔkyɛ lee, ni lakpee bafũbanutɛ loo onwii kafɔɔ nlɛ atikanko nwɔ baawa nɛ. Di Tito lawa nii, biabuɛ bilɛ aatafaa ye? Diele disibu ninwii ninkpe munko nwɔ buayɔ buabla ɔkpɛ wɔ buabla ni kaamɛ lee? Diele osuku onwii suoto kafɔɔ buofe mumbla asaa?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ni onyu ko bionyu bilɛ di obe wɔ mmle omuu kamɛ suoto ko buɔta mundiki di anu lee? Oowo, diele nkpo kute! Buɔkakatɛ munta ye fɛ mmle okle di Kristo kamamiɛ alɛ buakakatɛ munta ye ni di Yaa anu. Babiloo bɔmbɔtɛ, lɛsaa le ko buomiɛ bulɛ buɔbla ni ninle alɛ, buɔkyakaako ye alɛ, ofũ onu lee kamuɔ kunkyakaa.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Kɔyɛkɛ nlɛ nse lɛwa nfa yi, namawa manya ye fɛ mmle okle komiɛ nlɛ manya ye biekyi nii. Nkpo okle kafɔɔ di ayee bilabanyɛɛ fɛ mmle okle biomiɛ bilɛ binyɛɛ nte ni nɛ. Kɔyɛkɛ nlɛ loobia mawa manya nii, kalɔ ku onumbɛbɛɛ ku bawo ɔblɔ okpee ku lete nii lete nii ninle ku bawo odu okutu ku bawo sɛlaa obuɛ ku suoto katoo ɔtakatɛsa ku onwii ɔtambla nsi ye kaamɛ.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Kɔyɛkɛ kafɔɔ nlɛ, di obe wɔ makple nwa ni nfa yi, Yaa nii mata nnɛɛ nfee mi di anu lee. Ni kamawi kaku di batii kpinwu disi, diekye baakyi siitu lɛma kamɛ di sikpile se bɛɛbla ni di obe wɔ nintɔbafe ni kamɛ oso. Bɛɛbla asaa ya ninkpɔnɔnfɔsa ni otii ku asɔnɔ okpee ku basiɛwo lɛma.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.