2 Coríntios 12

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dikpe nii lɛkanta kuntɛ nfasũ kunwii diesi di ɔkanta kamɛ. Aye oso yi, nfɛ mabuɛ asaa ya di Saate ladiki aatuo mi lanya nii.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 N-ye osuɔtɔ onwii niefũ Kristo eenu nii. Lefosi alɛɛ ana nintabafe ni kamɛ nɛ, Saate lakɛnkɛ nwɔ aasifiko osi osi. Kafɔɔ ninye nse suoto sina kamɛ diale woo, ninwuna kamɛ diale aakpaa nwɔ. Yaa lete ninye.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Nioso makanta di otii nwu nkpo suoto, kafɔɔ namakanta di ami omu suoto. Nse makanta di suoto nii yi, ni makanta di asaa ya nikotuo alɛ lɛwa ni kasɔ lete suoto.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Nse kuntɛ nlɛ kɔkanta di suoto nii kamɛ yi, dilabate fɛ dibuusaa kɔbla. Diekye sɛlaa se kamabuɛ ni nte nkpo. Kafɔɔ lesĩ nlɛ nɔɔkanta, diekye noomiɛ nlɛ otii kuonwii anyɛɛ alenkeesa mmle okle nte nii di asaa ya nimbla ni ku n-ya nimbuɛ ni kamɛ.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Ta mmle okle ninamawa fɛ suoto katoo kɔtakatɛsa ni di asaa kplɛ ya di Yaa ladiki aatuo mi ni oso yi, beekpee mi ofiɛ wɔ ninte ni fɛ owuu di suoto. Ofiɛ wɔ mmle ntookple fɛ Abonsam tɔkyɛntɛ di suoto nii kamɛ, kuɔkpɛkoe osie kanya, mmle okle ninamatakatɛsa ni suoto katoo.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Sitiɛ simu ntɔɔpɛ ɔlaa lɛta Saate di ofiɛ wɔ mmle suoto nlɛ, aayɔɔsɛɛ nwu.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Kafɔɔ aatɔkɔ mi alɛ, “Sibualɛ nii nfɛ mpɔ di suoto lɛfɔ, diekye osie nii mbla ɔkpɛ di batii ba ninnaa ni ɔnyɛɛ suoto kunlenkee bia.” Nle mmle oso di suoto mayɔɔ mi sinfensa nse kɔkanta di kasɔ nii ɔwa suoto alɛ Kristo osie mafũ kasiɛ di suoto nii simuu kamɛ nɛ.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Nse Kristo oso lɛwa kasɔ yi, ee batii kotufa mi, ee diobuo mi, ee baatii ntikankoe, ee asaa dilɔɔlɛ mi ɔkyɛ yi, suoto mayɔɔ mi. Diekye nse ami omu osie ntɔɔwa kasɔ yi, ni ninfũ Kristo osie nɛ.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Kɔkakatɛ fɛle buutɛ, kafɔɔ aye niɛta diɔwa ninkpo. Diekye aye dikaatɛ alɛ biatansɛɛ fiɛ. Kuntɛ bia diɛwa alɛ nindie lɛsalɛsaa yi, batii ba bionyu bilɛ bale ni batɔkyɛntɛ biene nwu nkpo yi, baalɛ balenke mi di osuku kuonwii suoto.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ ku atuosaa ku sɛkpɛ kplɛ bamba se labla ni ku otu ɔtɛ kaasɔ kaamɛ lee, kotuo alɛ nwaako tɔkyɛntɛ biene nle.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Ninya lɛsaa le lɛbla lɛta ni kasiisakɔ dikudi lewo dilenke alɛ nimbla nta ye nii. Sɛɛ mmle ntafũ ni koto kukunwii nkyeko ni ɔkyɛ lee n-yɔ nkyakaako ni suoto oso? Kotikiti ye lekoto nlɛ biyɔ bikyɛ mi alɛ ntabla nkpo.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Nle mmle ninle ditiɛfa ntoololaa ni suoto nlɛ kɔwa ni ɔkyɛ lee nɛ. Kafɔɔ noomiɛ lɛsalɛsaa nkyeko ɔkyɛ lee. Aye bamu komiɛ, diele koto lee komiɛ. Diekye diele babi ninsiisa asaa mantɛ alɛ boonyu balofotɛ lɛma. Kafɔɔ balofotɛ ninsiisa asaa mantɛ man-yɔ mannyu babi lɛma.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nle mmle oso mayɔ asaa nii ya ninkpe mi nii mblako ɔkpɛ, n-yɔ suoto nii kafɔɔ bia nta ku suoto lɛyɔɔ diisi lee. Ni nse ntɔɔbɔmbɔ ye mmle okle mɔ, ni be oso di lɛbɔmbɔ lee di suoto nii kawa kasɔ?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Bitoonu kasɔ nfɛ bilɛ, ntale atoo latika ye di suoto. Kafɔɔ batii bawo kamabuɛ alɛ, ninumbe kanya nkyɛ kɔkyɔɔ ye okũ, mmle okle kawɛ ni lɛsaa lewo di suoto lee.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Batii ba lakpee ni ɔkyɛ lee, lafe ma di suoto latafaa ye?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Latikiti Tito lekoto nlɛ awa ɔkyɛ lee, ni lakpee bafũbanutɛ loo onwii kafɔɔ nlɛ atikanko nwɔ baawa nɛ. Di Tito lawa nii, biabuɛ bilɛ aatafaa ye? Diele disibu ninwii ninkpe munko nwɔ buayɔ buabla ɔkpɛ wɔ buabla ni kaamɛ lee? Diele osuku onwii suoto kafɔɔ buofe mumbla asaa?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Ni onyu ko bionyu bilɛ di obe wɔ mmle omuu kamɛ suoto ko buɔta mundiki di anu lee? Oowo, diele nkpo kute! Buɔkakatɛ munta ye fɛ mmle okle di Kristo kamamiɛ alɛ buakakatɛ munta ye ni di Yaa anu. Babiloo bɔmbɔtɛ, lɛsaa le ko buomiɛ bulɛ buɔbla ni ninle alɛ, buɔkyakaako ye alɛ, ofũ onu lee kamuɔ kunkyakaa.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Kɔyɛkɛ nlɛ nse lɛwa nfa yi, namawa manya ye fɛ mmle okle komiɛ nlɛ manya ye biekyi nii. Nkpo okle kafɔɔ di ayee bilabanyɛɛ fɛ mmle okle biomiɛ bilɛ binyɛɛ nte ni nɛ. Kɔyɛkɛ nlɛ loobia mawa manya nii, kalɔ ku onumbɛbɛɛ ku bawo ɔblɔ okpee ku lete nii lete nii ninle ku bawo odu okutu ku bawo sɛlaa obuɛ ku suoto katoo ɔtakatɛsa ku onwii ɔtambla nsi ye kaamɛ.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Kɔyɛkɛ kafɔɔ nlɛ, di obe wɔ makple nwa ni nfa yi, Yaa nii mata nnɛɛ nfee mi di anu lee. Ni kamawi kaku di batii kpinwu disi, diekye baakyi siitu lɛma kamɛ di sikpile se bɛɛbla ni di obe wɔ nintɔbafe ni kamɛ oso. Bɛɛbla asaa ya ninkpɔnɔnfɔsa ni otii ku asɔnɔ okpee ku basiɛwo lɛma.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.