1 Tessalonicenses 2
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Babiloo, aye bamu beye bilɛ awo ɔkyɛ lee ɔwa diɛbla kasakasa.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Biye mmle okle kafɔɔ baatuo wo ni dibuo ku sinunsɔ di Filipi fiɛ buababuo ni ɔkyɛ lee di Tesalonika. Kuntɛ baayila wo di suoto di ɔkyɛ lee ninfa kafɔɔ osie kanya yi, Yaa loo lakpee wo osie buatɔkɔ ye ɔlaa biene wɔ niekye ni ɔkyɛ nɔɔ.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Ɔka wɔ buɔka ye nii, diele ditiikyɔnkyɔ ee kalalaa ku disibu lalaale bukle.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Nioso obe lele munkakatɛ fɛ mmle di Yaa komiɛ alɛ bukakatɛ nii. Diekye nnwɔɔ niɛsɔ wo eenyu niɛnya alɛ buowo, ni ɛɛyɔ ɔlaa biene nɔɔ eekpee wo ninnɛɛ alɛ buabuɛ nɛ. Nioso múnkakatɛ bulɛ buobuo batii anu, kafɔɔ munkakatɛ bulɛ buobuo Yaa anu, diekye nnwɔɔ niɛsɔ wo situ eenyu.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Biɛtɛ biye nwaa bilɛ, diele ɔnyamɛnɛfɛ sɛlaa buɔyɔ buɔwako ye. Buɔtɔkɔ ye ɔlaa biene wɔ mmle bulɛ, buɔyɔ munwɛ asaa munkyeko ɔkyɛ lee. Yaa omu n-yɛ wo kamaa.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Buloomiɛ lɛtansa bukyeko ɔkyɛ lee ee batii bamba nfũ.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 buamufũ suoto, buasiɛko ye fɛ mmle di obiɔya nnyu ni babi nɔɔ.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Diekye mumbɔmbɔ ye ni oso, buomiɛ bulɛ binu ɔlaa biene nwu. Diele alɛ bianu Yaa ɔlaa biene nwu lete. Kafɔɔ alɛ buayɔ nkpa loo munta diisi lee, diekye biefĩ wo ni oso.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Babiloo, binyuma bilɛ obe wɔ buawɛ ni di ɔkyɛ lee buatɔɔtɔkɔ ye ni Yaa ɔlaa biene nwu, buabla sɛkpɛ kakũ ku kakyɛ buayɔ buatoonyu suoto, mmle okle munaakple atoo butika ni di kuonwii lee suoto.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Aye ku Yaa biale wo kamaa bayilatɛ alɛ nkpa loo disiɛbi di aye ba niefũ bienu ni kamɛ labla klekle, diawo, okpile kuonwii ditasiɛ mi kaamɛ.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Biye kafɔɔ bilɛ buaklee aye ba dudu onwii onwii fɛ mmle koote nklee ni babi.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Buakpee ye osie, buakpee ye kɔnɛɛ kaafutu, buase ye sɛkpaadu kafɔɔ bulɛ biasiɛ nkpa be nikabuo ni Yaa anu, di lɛlɛɛ le ɛɛlɛɛ ye alɛ biawɛ ni dibia di sɛka nɔɔ kalekɔ ku leklekle nɔɔ nwu kamɛ.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Lɛsaa ninwii le oso munkple mumpɛ ni Yaa sɛfa kafɔɔ ninle alɛ, di obe wɔ buatɔkɔ ye ni ɔlaa biene wɔ mmle, bita yɔ nwu fɛ ɔlaa fukuti kule. Kafɔɔ biafũ nwu fɛ Yaa ɔlaa. Nwaako kafɔɔ ɔlaa nɔɔ kule. Diekye kutɔɔwako kakyi nwaa kafɔɔ di aye ba niefũ bienu ni nkpa kamɛ.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Babiloo, asaa ya niawa ni di suoto lee ninfũ nyanwu okle kafɔɔ niawa di Yaa batii ba ninkpe ni di Yudia kasɔ suoto nɛ. Dibuo le biawɛ ni baatii lee nnɛɛ kamɛ, nninwu okle di batii ba niefũ Yesu beenu ni di Yudia kasɔ lawɛ di batii lɛma nnɛɛ kamɛ nɛ.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Yuda batii ba mmle baalo Saate Yesu ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ, mma nwu kafɔɔ niatikanko wo nɛ. Ɔsaabla lɛma lɛtaka ayɛ di Yaa suoto. Bayɛ kafɔɔ di batii bamuu suoto, bootĩi ma osuku.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Bɛɛyɔ beetika di suoto alɛ butantɔkɔ batii ba ninanle ni Yuda batii ɔlaa biene nwu alɛ baawɛ nkpa be ninnaa ni kaloo. Di nle mmle ɔbla oso sikpile lɛma ntɔɔpɔ siebiɛ siewii alɛ Yaa letokonanfi nfɛ kawa ma di suoto.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Babiloo, obe kakuii ko ninle nwɔ buosifi buodiɛ ye ni nɛ. Kuntɛ buloosinnya ye ku anu yi, ɔlaa lee ntika wo di otu kamɛ. Buomiɛ kafɔɔ osie kanya bulɛ bunya ye anu kua anu. Buɔkpɛ siisuku simuu suoto bulɛ buawa mumanya ye.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Nioso buomiɛ bulɛ bukple bubanya ye. Fɛ ami Paulo, nwaako, ntoomiɛ sisuku kpinwu nlɛ kɔwa. Kafɔɔ Kpiletɛ kotĩi osuku.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Nunua, bawe ninle wo osuku onyu, suoto lɛyɔɔ ku lɛkakoto le suoto bubakanta ni se Saate loo Yesu lɛwa? Mma ninle aye nɛ.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Nwaako, aye ninle wo lɛsaa le suoto munkanta ni ku suoto lɛyɔɔ.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.