1 Tessalonicenses 2
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA
1 Babiloo, aye bamu beye bilɛ awo ɔkyɛ lee ɔwa diɛbla kasakasa.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Biye mmle okle kafɔɔ baatuo wo ni dibuo ku sinunsɔ di Filipi fiɛ buababuo ni ɔkyɛ lee di Tesalonika. Kuntɛ baayila wo di suoto di ɔkyɛ lee ninfa kafɔɔ osie kanya yi, Yaa loo lakpee wo osie buatɔkɔ ye ɔlaa biene wɔ niekye ni ɔkyɛ nɔɔ.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ɔka wɔ buɔka ye nii, diele ditiikyɔnkyɔ ee kalalaa ku disibu lalaale bukle.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Nioso obe lele munkakatɛ fɛ mmle di Yaa komiɛ alɛ bukakatɛ nii. Diekye nnwɔɔ niɛsɔ wo eenyu niɛnya alɛ buowo, ni ɛɛyɔ ɔlaa biene nɔɔ eekpee wo ninnɛɛ alɛ buabuɛ nɛ. Nioso múnkakatɛ bulɛ buobuo batii anu, kafɔɔ munkakatɛ bulɛ buobuo Yaa anu, diekye nnwɔɔ niɛsɔ wo situ eenyu.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Biɛtɛ biye nwaa bilɛ, diele ɔnyamɛnɛfɛ sɛlaa buɔyɔ buɔwako ye. Buɔtɔkɔ ye ɔlaa biene wɔ mmle bulɛ, buɔyɔ munwɛ asaa munkyeko ɔkyɛ lee. Yaa omu n-yɛ wo kamaa.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Buloomiɛ lɛtansa bukyeko ɔkyɛ lee ee batii bamba nfũ.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 buamufũ suoto, buasiɛko ye fɛ mmle di obiɔya nnyu ni babi nɔɔ.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Diekye mumbɔmbɔ ye ni oso, buomiɛ bulɛ binu ɔlaa biene nwu. Diele alɛ bianu Yaa ɔlaa biene nwu lete. Kafɔɔ alɛ buayɔ nkpa loo munta diisi lee, diekye biefĩ wo ni oso.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Babiloo, binyuma bilɛ obe wɔ buawɛ ni di ɔkyɛ lee buatɔɔtɔkɔ ye ni Yaa ɔlaa biene nwu, buabla sɛkpɛ kakũ ku kakyɛ buayɔ buatoonyu suoto, mmle okle munaakple atoo butika ni di kuonwii lee suoto.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Aye ku Yaa biale wo kamaa bayilatɛ alɛ nkpa loo disiɛbi di aye ba niefũ bienu ni kamɛ labla klekle, diawo, okpile kuonwii ditasiɛ mi kaamɛ.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Biye kafɔɔ bilɛ buaklee aye ba dudu onwii onwii fɛ mmle koote nklee ni babi.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Buakpee ye osie, buakpee ye kɔnɛɛ kaafutu, buase ye sɛkpaadu kafɔɔ bulɛ biasiɛ nkpa be nikabuo ni Yaa anu, di lɛlɛɛ le ɛɛlɛɛ ye alɛ biawɛ ni dibia di sɛka nɔɔ kalekɔ ku leklekle nɔɔ nwu kamɛ.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Lɛsaa ninwii le oso munkple mumpɛ ni Yaa sɛfa kafɔɔ ninle alɛ, di obe wɔ buatɔkɔ ye ni ɔlaa biene wɔ mmle, bita yɔ nwu fɛ ɔlaa fukuti kule. Kafɔɔ biafũ nwu fɛ Yaa ɔlaa. Nwaako kafɔɔ ɔlaa nɔɔ kule. Diekye kutɔɔwako kakyi nwaa kafɔɔ di aye ba niefũ bienu ni nkpa kamɛ.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Babiloo, asaa ya niawa ni di suoto lee ninfũ nyanwu okle kafɔɔ niawa di Yaa batii ba ninkpe ni di Yudia kasɔ suoto nɛ. Dibuo le biawɛ ni baatii lee nnɛɛ kamɛ, nninwu okle di batii ba niefũ Yesu beenu ni di Yudia kasɔ lawɛ di batii lɛma nnɛɛ kamɛ nɛ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Yuda batii ba mmle baalo Saate Yesu ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ, mma nwu kafɔɔ niatikanko wo nɛ. Ɔsaabla lɛma lɛtaka ayɛ di Yaa suoto. Bayɛ kafɔɔ di batii bamuu suoto, bootĩi ma osuku.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Bɛɛyɔ beetika di suoto alɛ butantɔkɔ batii ba ninanle ni Yuda batii ɔlaa biene nwu alɛ baawɛ nkpa be ninnaa ni kaloo. Di nle mmle ɔbla oso sikpile lɛma ntɔɔpɔ siebiɛ siewii alɛ Yaa letokonanfi nfɛ kawa ma di suoto.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Babiloo, obe kakuii ko ninle nwɔ buosifi buodiɛ ye ni nɛ. Kuntɛ buloosinnya ye ku anu yi, ɔlaa lee ntika wo di otu kamɛ. Buomiɛ kafɔɔ osie kanya bulɛ bunya ye anu kua anu. Buɔkpɛ siisuku simuu suoto bulɛ buawa mumanya ye.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Nioso buomiɛ bulɛ bukple bubanya ye. Fɛ ami Paulo, nwaako, ntoomiɛ sisuku kpinwu nlɛ kɔwa. Kafɔɔ Kpiletɛ kotĩi osuku.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Nunua, bawe ninle wo osuku onyu, suoto lɛyɔɔ ku lɛkakoto le suoto bubakanta ni se Saate loo Yesu lɛwa? Mma ninle aye nɛ.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Nwaako, aye ninle wo lɛsaa le suoto munkanta ni ku suoto lɛyɔɔ.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.