1 Coríntios 4
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Bitoobu wo fɛ Kristo batɔkyɛntɛ ku batii ba bɛɛyɔ Yaa owofalaa nwu beekpee ninnɛɛ alɛ batoonyu ni.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Lɛsaa ninwii le niefĩ ni di basaanyuntɛ nwu nkpo suoto diɛta ni Saate lɛma ninle alɛ, bɛɛbla ɔkpɛ lɛma ku otu biene.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Nunua wɔ mmle, ninklesĩ alɛ aye ee otii bamba kakankoe di kayi ka mmle ninumbe kanya. Ninkanko suoto nii ami omu bia.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Otu nii diloolo mi lɛpɔɔ kuninwii. Kafɔɔ, nle mmle, dilootuo alɛ ntoole lɛbɛ di okpile suoto. Diekye Saate nwu ninle mi kantɛ.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Nkpo oso, bitankanko kuonwii fiɛ di obe biene nwu kuwo. Nse obe lewo di Saate nwu lɛwa, nnwɔɔ nimakanko otii biala di dii yɛntɛle nwu nkpo suoto. Nnwɔɔ nimadiki ditunu kamɛ asaa ya beekookaa ni kayi ku batii disi kamɛ awofasaa ya beekookaa ni antuo. Nfa nfɛ di obiala mafũ katansa ka niesɛko nwɔ ni ankyeko Yaa nfũ nɛ.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Babiloo, mmle bianu ni sɛlaa se kobuɛ ni kasɔ oso, lɛyɔ ami ku Apolo lɛbla ɔtɛ onyu lɛta ye, alɛ biatekete lɛsaa minkyeko wo ɔkyɛ, minnu sɛlaa se mmle kasɔ alɛ, “Bibla asaa di osuku suoto.” Nle mmle oso, bitantakatɛsa otii onwii katoo bialenkeesa ɔbamba.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Owe niɛbla fɔ otii finle? Be lɛsaa ninkpe fɔ ninanle Yaa niɛta fɔ. Ni se Yaa niɛta fɔ mɔ, ni be lɛsaa oso fɔɔtakatɛsa suoto katoo fɛ le afɔ omu nimba?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Ee bitoomiɛ kofokofoko? Nfɛ bile basaawɛntɛ kofokofoko? Sɛka nfɛ biole munansi kaamɛ nɛ? Awoo! Dile mi dibiesaa alɛ baabuɛ alɛ sɛka nfɛ bioole kofokofoko alɛ awo kafɔɔ bualeko ye sĩ fiɛ!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Diekye dite mi fɛ awo batɔkyɛntɛ, kasiɛkɔ yɛntɛle di Yaa lɛyɔ ɛɛta wo, fɛ batii ba beelo ni kukpi lɛpɔɔ alɛ baalo wo di nnle anu. Butookple kɔkyɔ lekpeesaa di kayi ku Yaa batɔkyɛntɛ anu.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Kristo oso butookple babuutɛ, kafɔɔ aye bitookple banumbentɛ di owii lee ɔbla ku Yesu oso! Awo butookple batii ba ninsinnaa ni ɔnyɛɛ, kafɔɔ aye bitookple basientɛ. Awo buodie lɛsalɛsaa baatii anu. Kafɔɔ aye bitɔɔwɛ dibu.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Diɛbase ni bia nunua wɔ mmle, kɔka ku otukɔnsɔ koklee wo, awu bɛbɛɛle kamɛ busi. Batii kɔpɛ wo amumu kanya. Bunaa bia kasiɛkɔ.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Buɔbla ɔkpɛ osie kanya munnyu suoto. Nse batii lɛkpaani wo, awo munkusɛkusɛa ma. Nse beetikanko wo kafɔɔ, munkpee otu.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Nse batii letufa wo, muntufa buakyisa. Butookple lefleku ku diku lɛnsaa buɔta batii kaayi nunua wɔ mmle.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Diele sinunsɔ komiɛ nlɛ nkpee ye oso kɔkpana kukũ ko mmle nkyesee ye. Kafɔɔ komiɛ nlɛ, n-yɔ nka ye fɛ babi ba nimbɔmbɔ nii.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Diekye kuntɛ bikpe batii nkpe lefosi nikonyu ye ni di ofũ onu lee nkpa kamɛ, kote kunwii ko kule ye. Diekye onwii lee ɔbla ku Kristo di nkpa lee kamɛ, ami ninle ye kote layɔ ɔlaa biene nwu nkpo lawa ko ye nii.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Nkpo oso, kotikiti ye lekoto nlɛ biatikanko ɔsaabla nii nkpaamaa.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Nle mmle oso kokyesee ye Timoteo, nwɔ ninle mi ni obi bɔmbɔtɛ di Saate kamɛ, ambla ni lɛsaa di osuku kanya nlɛ, awa abanyumasa ye Kristo nkpa fɔle osuku wɔ latikanko nii, ninle nle kotuo ni di bafũbanutɛ nsiisakɔ mmuu, kaakɔ biala.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Batii bawo kaamɛ lee ntɔɔtakatɛsa suoto kotoo, diekye boonyu alɛ noosinwa ye ɔkyɛ ɔwa.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Nse Saate letuna, kamawa manyu ye di obe kakuii owo kamɛ. Ni kamatofo otumi wɔ nikɔbla ni ɔkpɛ baatii ba nikɔtakatɛsa ni suoto katoo kamɛ ku sɛlaa se boobuɛ nii.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Diekye Yaa sɛka kalekɔ diele sɛlaa fukuti obuɛ lete, kafɔɔ ku otumi.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Lɛmɛnle biomiɛ? Nwa ku kawesee ɛɛ, sɛɛ nwa ku lɛbɔmbɔ ninwuna ku otu ɔtɛ kaasɔ?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.