Salmos 109
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Veisuunjohtajalle. Daavidin psalmi. Jumala, minun ylistykseni, älä ole vaiti.
1 Ó Deus do meu louvor, não te cales!
2 Sillä he ovat avanneet minua vastaan jumalattoman ja petollisen suun ja puhuttelevat minua valheen kielellä.
2 Pois contra mim se abriram lábios maldosos e fraudulentos; com língua mentirosa falam contra mim.
3 Vihan sanoilla he ovat piirittäneet minut, ja syyttä he sotivat minua vastaan.
3 Cercam-me com palavras odiosas e me atacam sem motivo.
4 Rakkauteni palkaksi he minua vainoavat, mutta minä rukoilen.
4 Em paga do meu amor, me hostilizam; eu, porém, oro.
5 He kostavat minulle hyvän pahalla ja rakkauteni vihalla.
5 Pagaram-me o bem com o mal; o amor, com ódio.
6 Aseta jumalaton mies häntä vastaan, ja seisokoon saatana hänen oikealla puolellaan.
6 Suscita contra ele um ímpio, e que à sua direita esteja um acusador.
7 Kun häntä tuomitaan, todettakoon hänet syylliseksi, ja hänen rukouksensa tulkoon synniksi.
7 Quando o julgarem, que ele seja condenado; e que a oração dele seja tida como pecado.
8 Hänen päivänsä olkoot harvat. Ottakoon toinen mies hänen kaitsijantoimensa.
8 Sejam poucos os seus dias, e outro tome o seu encargo.
9 Tulkoot hänen lapsensa orvoiksi ja hänen vaimonsa leskeksi.
9 Fiquem órfãos os seus filhos, e viúva, a sua esposa.
10 Kierrelkööt hänen lapsensa alati kerjäten ja etsikööt turvaa autioilta seuduilta.
10 Andem errantes os seus filhos e mendiguem; e sejam expulsos das ruínas de suas casas.
11 Anastakoon koronkiskuri kaiken hänen omansa, ja riistäkööt vieraat hänen vaivannäkönsä.
11 Que um credor se aposse de tudo o que ele tem; que estranhos saqueiem o fruto do seu trabalho.
12 Älköön kukaan osoittako hänelle laupeutta, älköön kukaan armahtako hänen orpojaan.
12 Ninguém tenha misericórdia dele, nem haja quem se compadeça dos seus filhos órfãos.
13 Hänen jälkeläisensä hävitkööt sukupuuttoon, pyyhittäköön heidän nimensä pois toisessa polvessa.
13 Desapareça a sua posteridade, e que o seu nome se extinga na geração seguinte.
14 Hänen isiensä rikokset pysykööt Herran muistossa, älköönkä hänen äitinsä syntiä pyyhittäkö pois.
14 Que a iniquidade de seus pais fique viva na memória do e não se apague o pecado de sua mãe.
15 Olkoot ne Herran edessä alati, ja hävittäköön hän heidän muistonsa maan päältä.
15 Permaneçam ante os olhos do para que faça desaparecer da terra a sua memória.
16 Sillä mies ei muistanut tehdä laupeutta, vaan vainosi kurjaa ja köyhää ja sydämen tuskassa olevaa tappaakseen hänet.
16 Porque ele não se lembrou de usar de misericórdia, mas perseguiu o pobre e o necessitado, bem como o quebrantado de coração, para os entregar à morte.
17 Hän rakasti kirousta, ja se kohtasi häntä. Hän ei huolinut siunauksesta, ja se väistyi hänestä kauas.
17 Amou a maldição: que ela o apanhe! Não quis a bênção: que ela se afaste dele.
18 Hän puki kirouksen ylleen kuin vaatteensa, ja se meni hänen sisuksiinsa kuin vesi ja hänen luihinsa kuin öljy.
18 Vestiu-se de maldição como de uma túnica: que ela penetre, como água, no seu interior, e nos seus ossos, como azeite.
19 Se olkoon hänellä viittana, johon hän verhoutuu, ja vyönä, johon hän vyöttäytyy aina.
19 Seja para ele como a roupa que o cobre e como o cinto com que sempre se cinge.
20 Tämä olkoon Herralta minun vainoojieni palkka ja niiden, jotka puhuvat pahaa minua vastaan.
20 Que esta seja, da parte do a recompensa dos que me acusam e dos que falam mal de mim.
21 Mutta sinä, Herra, Herra, auta minua nimesi tähden, sillä armosi on hyvä, pelasta minut.
21 Mas tu, Senhor Deus, age por mim, por amor do teu nome; livra-me, porque é boa a tua misericórdia.
22 Sillä minä olen kurja ja köyhä, ja sydämeni on haavoitettu rinnassani.
22 Porque sou pobre e necessitado e, dentro de mim, sinto ferido o coração.
23 Katoan pois kuin pitenevä varjo, minut pudistetaan pois kuin heinäsirkka.
23 Vou passando, como a sombra que declina; sou atirado para longe, como um gafanhoto.
24 Polveni horjuvat paastoamisesta, ja ruumiini on laihtunut lihattomaksi.
24 De tanto jejuar, os meus joelhos vacilam, e o meu corpo definha de magreza.
25 Minä olen joutunut heidän herjattavakseen, minut nähdessään he nyökyttävät päätään.
25 Tornei-me para eles objeto de zombaria; quando me veem, balançam a cabeça.
26 Auta minua, Herra, Jumalani, pelasta minut armosi mukaan,
26 Socorre-me, Senhor , meu Deus! Salva-me segundo a tua misericórdia.
27 ja he saakoot tuntea, että tämä on kätesi, että sinä, Herra, sen teit.
27 Para que saibam que isso vem das tuas mãos; que tu,
28 Jos he kiroavat, siunaa sinä, jos he nousevat, joutukoot häpeään, mutta palvelijasi saakoon iloita.
28 Amaldiçoem eles, mas tu, abençoa. Sejam envergonhados os que se levantam contra mim; alegre-se, porém, o teu servo.
29 Olkoon häväistys vainoojieni pukuna, ja verhotkoon heitä heidän häpeänsä kuin viitta.
29 Cubram-se de vexame os meus adversários, e a sua própria vergonha os envolva como um manto.
30 Kiitän suullani suuresti Herraa ja ylistän häntä monien keskellä.
30 Muitas graças darei ao Senhor com os meus lábios; eu o louvarei no meio da multidão;
31 Sillä hän seisoo kurjan oikealla puolella pelastaakseen hänet niistä, jotka hänet tuomitsevat.
31 porque ele se põe à direita do pobre, para o livrar daqueles que o condenam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 109, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.