Lucas 14
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC
1 Sabat ya mbai mo Farisi holona ro bele rowainye ro mbai naei imaene ramande aneneikondere Yesus eke. Hiwa yo Yesusre ijoko mokaiboke erewainye.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Yesusle bokore ro mbai na uwa nemene benben baeyeke meke Yesusle bene meufebeunguke.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Nebeinye nekate yora hiwa Farisi holona yo hiwa Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo. Nebei ro erekeungene, Yesus nebei yore hineumi, “Musale walora wali heere foloukoke a hului Sabat ya erane buloone kayeke yo onomi imamile, eyeijae?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Nebei yo hineumi a ban faeu ban yaeiboke. Nebeinye, Yesus nebei ro yaweungehoke meke na hibi onomi ikeunge, nebeisa ukeunge ewole.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Nare ewole mo, Yesus nebei arilewole yore weumi, “Ro mbai na sapi kelu Sabat ya yae perigi einye ruweube hikoube, nde yae mai nolo mekaubera Sabat yane nare hole omoloiboi?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Nebei yo hi yae Yesusre a ebeisoi mo, a ban faeu ban yaeiboke.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Nebei yo riyane kaenewoumi mekate Yesus ereumi anuwau foise-foise mo baetene, Yesus nda ahuba ahuneuboke weumi,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Ro mbai raman bulau mokombondere ware kaeneikote melene, anuwau foise-foise ebaeijae. Rabuhine ban, yeisi raeiboi kaban bele hibe moisa wabengkonde mende era. Nebeinye,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 nebei imae rorele yae mende ungete, ‘Kena beko okoijae, nda angken nuwei nekeyae ndi ro kiyae melere rannehike.’ Nebeinye wa fe bele aungunde, na moinya hele angken nuwei honatene eunguweubonde.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Reyae wamale, ro hi yae ware kaeneneikote naei imaere elena, angken nuwei na moinya helene rowele. Nebeise kaenewole kiyae nenaeijae mende ungete, ‘Ako, mei ndi anuwau foinye nuweibo.’ Nebei wanende ware ro miyae arilewole nolone buma kaeneibote
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Nde nauwa kaendena, kerenainyekonde onde. Nde wali ara nihennehindena, ro miyae nare ro enainyeronde.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Nebeisa mo Yesus nebei imae rorelere weunge, “Raman bulau kaban, ebi mokoubondene waei kahili wafeu, aka baeke, hokolo uneyau, waei imae ribo mbainya nekaube ro miyae, hembonilo relalo, ekaenei emeijae. Rabuhine ban, benen ware kaenenayeikote. Weyae mokowamae wanen naei wanen mbai benaibonde ware mokonayete.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Nebeibe raman bulau eumokoubondene keren ban nale ban yo, mera nimewaimi yo, orora nimewaimi yo, ijoko kumba yo, kaeneumile menate.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Nebei wanen mokoubondena, Allah ware foi yae ei haweneite. Naendae wanen horore nebei yo ware benen ebeisoi omokoiboi sului, wali himalainyeboke ro miyae nulu yo mahe yore benen anainyunde heene, Allah waei roibu hobeneikote.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Nebei nolora ro mbai Yesus a eleukoke boroukokene, weunge, “Ro miyae Allah Naei yo waku mende yane yawemmile raman bulau Nangkele mbainye enayanende yo, onomi foka hubanainyele.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Nebeibe Yesus yae nda ahuba ahuneuboke weunge, “Ya mbai, ro mbai raman bulau kaban mokoubokere ro miyae helen homo hayewoumi.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Meraufe raungehike ya mo, nebei rorele naei abu akore ukeunge homore hayewoumi yore emmikaenendere, ‘Mem, nemene ninae mokannehake!’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 “Nebeibe kaenewoumi yo menate naeise na hului ban mae a wainye.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 “Ro bee nendo kiyae weunge, ‘Ikele okoijae, reyae nda sapi me bee menemfa roi yae roukale, ijoko foi eremierengkonde hele.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 “Ro name nendo kiyae weunge, ‘Miyae manemfa hele roukalene reyae ei sului.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Nebei abu ako bukeufike eke na roware nebei a weungekoke. Na rowa nebei wanen boroubokene, ikele hele kowole. Nebeinye benen na abu akore weunge, ‘Hasale yae bukeisi eye. Nibire, a koukoufe baeumile. Hun ban wai ban yo, mera nimewaimi yo, ijoko kumba yo, oro nimewaimi yo, nemene yaweumile ndare menate.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Na heki ban mo nebei abu ako na roware weunge, ‘Nemene weyae ukarae huluinye mokowale, nebeibe angken nuwei hiwa namman na bangka honate.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 “Nebei bulau ro benen weunge, ‘Raei imae ei maemae kongkonde naeise eye, nibi kabanna akela nibina ele, ereumile yo u hale yae weumile ndare menate.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Reyae wawale, nebei homore waheukokamaele yora ro mbai raei imae eise raman aneikoise menensinde belene.’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Ro miyae helen sele Yesusle moisa mewate. Euweke erekeumi mo weumi,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Rare kena buhae heufene hakonsebonde oroyende kiyae nenake naekore, na miyae fa-fare, naei aka baekere, nane merau naei uware bele hole omoloyei yae Raei moisa ehakoiboi oroi sului.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Raei aerene ohaline bonaikonde ro Rare hakoufele wanen ehakoiboi kiyae, Raei moisa orowate holona yo ban.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Ro mbai mai nolora imae mbaise hembondena, namman eheiboi mo roi na helen me baengkonde. Roi na hingkin ma nda imae hembonde riyau wennebonde.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Rabuhine ban huba yae yensebendena, erabae aehure bohi ruka ahuneukoke, erenate yo re yae harenainyele.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 A elenate, ‘Yei, nda ro na imae hewole riyau eweiboi ya!’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “Nane merau ondofolo mbai naei felayo ro nemene 10.000. Ondofolo hi kiyaele fela roroneikondere nebeibe naei felayo na helen 20.000. Nebei aerene ondofolo mbai nendo nuwembonde nou hembonde na hului nebei felayo helende melemmihande.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nauwara hubannele na hului banna, namman ahaufa nekele heene abu akore wemmile enate, foi mokonaikonde.”
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Na huba mokoikoise wa Yesus yae weumi, “Mai nolora nde nerambun-rambun enukeiboi ehaiboinya, Raei moise hakonate holonane eyeisi sului.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Hae na yu foinya, nebei hae na foi. Nebeibe na yu u yembondena, na hului ban benen yu belere mokonainyebonde.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Nebei hae rabuhi ban yeuboke, kani foi mokonnekondere na hului ban sele, na hibi kaenainyehinde.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.