Lucas 14
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARA
1 Sabat ya mbai mo Farisi holona ro bele rowainye ro mbai naei imaene ramande aneneikondere Yesus eke. Hiwa yo Yesusre ijoko mokaiboke erewainye.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Yesusle bokore ro mbai na uwa nemene benben baeyeke meke Yesusle bene meufebeunguke.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Nebeinye nekate yora hiwa Farisi holona yo hiwa Musale walora wali heere foloukoke homofaere isaeyaeiboke kelaeimi yo. Nebei ro erekeungene, Yesus nebei yore hineumi, “Musale walora wali heere foloukoke a hului Sabat ya erane buloone kayeke yo onomi imamile, eyeijae?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Nebei yo hineumi a ban faeu ban yaeiboke. Nebeinye, Yesus nebei ro yaweungehoke meke na hibi onomi ikeunge, nebeisa ukeunge ewole.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Nare ewole mo, Yesus nebei arilewole yore weumi, “Ro mbai na sapi kelu Sabat ya yae perigi einye ruweube hikoube, nde yae mai nolo mekaubera Sabat yane nare hole omoloiboi?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Nebei yo hi yae Yesusre a ebeisoi mo, a ban faeu ban yaeiboke.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nebei yo riyane kaenewoumi mekate Yesus ereumi anuwau foise-foise mo baetene, Yesus nda ahuba ahuneuboke weumi,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Ro mbai raman bulau mokombondere ware kaeneikote melene, anuwau foise-foise ebaeijae. Rabuhine ban, yeisi raeiboi kaban bele hibe moisa wabengkonde mende era. Nebeinye,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 nebei imae rorele yae mende ungete, ‘Kena beko okoijae, nda angken nuwei nekeyae ndi ro kiyae melere rannehike.’ Nebeinye wa fe bele aungunde, na moinya hele angken nuwei honatene eunguweubonde.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Reyae wamale, ro hi yae ware kaeneneikote naei imaere elena, angken nuwei na moinya helene rowele. Nebeise kaenewole kiyae nenaeijae mende ungete, ‘Ako, mei ndi anuwau foinye nuweibo.’ Nebei wanende ware ro miyae arilewole nolone buma kaeneibote
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Nde nauwa kaendena, kerenainyekonde onde. Nde wali ara nihennehindena, ro miyae nare ro enainyeronde.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Nebeisa mo Yesus nebei imae rorelere weunge, “Raman bulau kaban, ebi mokoubondene waei kahili wafeu, aka baeke, hokolo uneyau, waei imae ribo mbainya nekaube ro miyae, hembonilo relalo, ekaenei emeijae. Rabuhine ban, benen ware kaenenayeikote. Weyae mokowamae wanen naei wanen mbai benaibonde ware mokonayete.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Nebeibe raman bulau eumokoubondene keren ban nale ban yo, mera nimewaimi yo, orora nimewaimi yo, ijoko kumba yo, kaeneumile menate.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Nebei wanen mokoubondena, Allah ware foi yae ei haweneite. Naendae wanen horore nebei yo ware benen ebeisoi omokoiboi sului, wali himalainyeboke ro miyae nulu yo mahe yore benen anainyunde heene, Allah waei roibu hobeneikote.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Nebei nolora ro mbai Yesus a eleukoke boroukokene, weunge, “Ro miyae Allah Naei yo waku mende yane yawemmile raman bulau Nangkele mbainye enayanende yo, onomi foka hubanainyele.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Nebeibe Yesus yae nda ahuba ahuneuboke weunge, “Ya mbai, ro mbai raman bulau kaban mokoubokere ro miyae helen homo hayewoumi.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Meraufe raungehike ya mo, nebei rorele naei abu akore ukeunge homore hayewoumi yore emmikaenendere, ‘Mem, nemene ninae mokannehake!’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Nebeibe kaenewoumi yo menate naeise na hului ban mae a wainye.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 “Ro bee nendo kiyae weunge, ‘Ikele okoijae, reyae nda sapi me bee menemfa roi yae roukale, ijoko foi eremierengkonde hele.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 “Ro name nendo kiyae weunge, ‘Miyae manemfa hele roukalene reyae ei sului.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Nebei abu ako bukeufike eke na roware nebei a weungekoke. Na rowa nebei wanen boroubokene, ikele hele kowole. Nebeinye benen na abu akore weunge, ‘Hasale yae bukeisi eye. Nibire, a koukoufe baeumile. Hun ban wai ban yo, mera nimewaimi yo, ijoko kumba yo, oro nimewaimi yo, nemene yaweumile ndare menate.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Na heki ban mo nebei abu ako na roware weunge, ‘Nemene weyae ukarae huluinye mokowale, nebeibe angken nuwei hiwa namman na bangka honate.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 “Nebei bulau ro benen weunge, ‘Raei imae ei maemae kongkonde naeise eye, nibi kabanna akela nibina ele, ereumile yo u hale yae weumile ndare menate.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Reyae wawale, nebei homore waheukokamaele yora ro mbai raei imae eise raman aneikoise menensinde belene.’ ”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ro miyae helen sele Yesusle moisa mewate. Euweke erekeumi mo weumi,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Rare kena buhae heufene hakonsebonde oroyende kiyae nenake naekore, na miyae fa-fare, naei aka baekere, nane merau naei uware bele hole omoloyei yae Raei moisa ehakoiboi oroi sului.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Raei aerene ohaline bonaikonde ro Rare hakoufele wanen ehakoiboi kiyae, Raei moisa orowate holona yo ban.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Ro mbai mai nolora imae mbaise hembondena, namman eheiboi mo roi na helen me baengkonde. Roi na hingkin ma nda imae hembonde riyau wennebonde.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Rabuhine ban huba yae yensebendena, erabae aehure bohi ruka ahuneukoke, erenate yo re yae harenainyele.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 A elenate, ‘Yei, nda ro na imae hewole riyau eweiboi ya!’
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Nane merau ondofolo mbai naei felayo ro nemene 10.000. Ondofolo hi kiyaele fela roroneikondere nebeibe naei felayo na helen 20.000. Nebei aerene ondofolo mbai nendo nuwembonde nou hembonde na hului nebei felayo helende melemmihande.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nauwara hubannele na hului banna, namman ahaufa nekele heene abu akore wemmile enate, foi mokonaikonde.”
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Na huba mokoikoise wa Yesus yae weumi, “Mai nolora nde nerambun-rambun enukeiboi ehaiboinya, Raei moise hakonate holonane eyeisi sului.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Hae na yu foinya, nebei hae na foi. Nebeibe na yu u yembondena, na hului ban benen yu belere mokonainyebonde.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Nebei hae rabuhi ban yeuboke, kani foi mokonnekondere na hului ban sele, na hibi kaenainyehinde.”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.