Atos 22

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Arai naei, aka naei baeke naei nemene, rahe aerene reyae relaenale a mare yakarengkombere. Mana borombo ba!”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Borainye Paulus nebei yo naei afaeu wae elelene, nebei yo koro ban yaeiboke.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Paulus yae weumi, “Reyae Yahudina ro, Kilikia kanina Tarsus yone hongkaisele. Nebeibe reyae Yerusalem yone kaban yeubokale. Aei yobe naei kamahe naeise wali heere folaikoke, Gamaliel isaei hebaen mae maemae koungekoke kiyae yae nemene ninae niheungehike kelewoufe. Aka naei baeke naei, mana yana mayae nda mekaungekaube wanen, Allahle kenane relewanale.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nda Yesusle wali nibire hakowainye yore reyae weitasi yae kowamaele hiwa hokokale. Rone miyaene ikilewale yobowale kawane ahewamaele.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Reyae wamale imam kaban bele Yahudi yoyo kosere bele mare na hului na hele yae ungayembe, rare homo ikaisele Damsyik yona Yahudi ro miyaere roweumi ekale. Nebei homo yaere nebei yona Yesusre hakainyekoke yore reyae nendon ikilerele ehee bukulu hainyaimikonde naeise, Yerusalem yore yaufemile enatere.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Reyae ewale nibine hu yaukanne hului Damsyik yo nobewanale mo, yakura hehe na roko mbai oke reyae ewale ijenne naeukoke a hehe hele yeuboke.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Reyae kani ranne na hibi rukale, borale a mbai rare weufe, ‘Saulus, Saulus! Rahene weyae Rare weitasi hele koimeyarae?’ ”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Reyae hinanale, “ ‘Tuhan, Weyae wende?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Rangkele homo mbainye ewande yo nebei hehe naeukoke erewate, nebeibe rare uwoufe a neyae oboroiboi.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Nebeisa benen reyae hinanale, ‘Tuhan, rahebe naei sele reyae mokorebonde?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Nebei hehe yae nekeufe reyae ijoko erei yeubokalene, Damsyik yore maei homo mbainya ewande yo yae rare mene yawaisehoke ewande.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Damsyik yone ro mbai na ro Ananias. Neyae ro mbai, Musale walora wali heere foloukoke na hubare haeisa yaneyeunge. Damsyik yona Yahudi ro miyae nare enera faisa yaneyainye.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Raei ereiboise meke, raei bokone meufebeunguke weufe, ‘Aka baeke Saulus, waei ijoko erewoyae wanen benen erei!’ Nebei heera raijoko onomi yeuboke, nare erewanale.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Nebeisa Ananias yae rare weufe, ‘Aei yobe naei kamahe naete Allah ware eleubokete Naei kenare kole weyae isaeyeubondere, nane merau wali himaloungeboke Kiyaere ereungebonde, Naei a elende borole.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Waei ijokore erewoyae waei angkaei yae borowoyae hului ro miyae nemene keleumiyende.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nda heera, heki ewabeijae! Ainyu wa u weimi bu konayeibote. Yesus ware hakoneibote are riyeungehinde waei beko bakore kuyeneikotere.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Reyae Yerusalemde bukeufikale ekale, Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene ebeline bowanale yae, ra ijoko raneufeboke.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Kanale mo Tuhanbe erekanale, rare weufe, ‘U hale yae Yerusalem yo nukeibo, waei euwara Raei naei a faeu weumilena, nda yo oboroi.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Reyae wanale, ‘Tuhan, nebei yo nemene rare naeisaei mo. Na bere ei mom-mom imae eise reyae eyeisiyale, Waei moisa mate yore ikilewale rahuae bowale.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Nebei sului mbai Stefanus Waei ako faeukore heraeiwole ro, honaibondere reyae be hineubokamaele. Haiboke hee reyae nebeinye hebewale, nane merau nare haiboke yo naei malo reyae kayaa hebewale.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Nebeibe Tuhan mae benende weufe, ‘Eyei mo eye, Reyae ware ufete a hau bu hau Yahudi ro miyae ban yore elere.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ro miyae Paulus a elewokene angkaei alaeisike borayokebe, oke na huba mokoikoise mokoungekoke Yahudi ro miyae ban yore endere eleukoke ane bae, nebei ro miyae kali ukate felaisake kaenate, “Nebei ro hombombere ya! Nda kani kelane nekendere na mekai ban sele!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Na kenane ki yae bewainyene, kali kaenayeke, na malo bowate auwate kani man kela man ukate bumana ewolere
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 nebei fela yun erewolene, ukeumi Paulusre yawainyehoke felayo naei obe kabande ekate. Nebeinye enate rahuae buhae hokoibo-hokoibo wanen belere Paulus a yaka elengkonde, rahene Yahudi ro miyae nebei wanen ban kali nare kaenainye.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Paulus ha yae rinainyekoke rahuaere bonaikondere mo, Paulus yae nebei fela yun na bokone hebele kiyaere hineunge, “Aei Roma ro miyae woke yore rahuae bonaikondera, nebeisa ame naei a hele naei kolonainyele?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Nebei a nda fela koise borokene, eke nebei fela yunde weunge, “Rahe erare nda ro mokoungebondere? Nda Romana ro ya!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Nebei fela yun eke Paulusre hineunge, “Rare weise, na hele weyae Romana ro?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Nebei fela yun mae benende weunge, “Reyae Roma ro miyaere isebondere roi helen sele haiwale!”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nebei heera felayo mekate Paulusre a hinenainyehindere moise kainyehike. Nebei fela yun naeisaei ban Paulus Romana ro. Neyae Paulusre rame ha yae rineungekokene, buhae hokoungeboke.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Rahene nda Yahudi ro miyae Paulusre i ran fela ranne hayaete nebei fela yun isaeyembondere, ya heuboke mo, Paulusre hayaeinyekoke nebei imam yun-jun bele Yahudi naei yoyo koseyo bele kaeneumikoke mewarileufike. Nebeisa ukeumi Paulusre yawainyehoke nebei ro riya nekate bene yeufebeunguke.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.