Atos 21

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nebei yo bele ro melaeyaendebokera Miletus yone nukammiboke bu waka kabanda hawandeboke Kos yokobare ewande, ya bee nendo Rodos yokobane ekande. Rodos yokobara Patara yore ewande.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Patara yone bu waka mbai Fenisia kanire endere hubayaendekokera, andehaweuboke ewande.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Siprus yokoba erewande, maei meli reufire yae honole, nebeibe meyae Siria kanire yae ewande. Meyae Tirus yone ewande, wakana rambunde kolonaikonderene, meyae nebeinye nokande.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Nebei yone ekande yawande yae, Yesusre hakainyeboke ro miyae naei bokore meyae ekande, ya mehine bee bele nekandekoke. Nebeinya yo Allahle Roh walora Paulus ukainyele Yerusalem yore eijae.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Nebeibe maei nekewande ya baeufoke, meyae kulun ukande ewande. Nebeinya Yesusre hakainyekoke yo, nemene na miyae fa-fa bele yo moise yae andebaleke isoufe mewande. Nebei buhaeinye ro miyae nemene oro selen-selende mo rorandekoke, Allahre ebeli bannehike.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Meyae ro melaeyaendebokera bu waka einye andehaweuboke. Nebei yo naei imaere-imaere bukaiboke ewate.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Tirus yora nandehike Ptolemais yone andenoke. Nebeinye Yesusre hakainyekoke mate yo meyae hubayaendekoke, nangkele ya mbai nekandekoke.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ya heuboke meyae kulun ukande ewande Kaisarea yone. Nebeinye ro mbai Yesuslena a foi faeu foi keleumi kiyaele bokore meyae ekande, na ro Filipus. Nebei kiyaele imaene ekannekewande. Nebei ro mehine bee bele Yerusalem yona jemaat yae yaraikoke, Filipus na ro hi neyae.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Na maengke fa-fa keli Allah weumi are huwaimi meli mekai bele yo.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Nebeinye ya heki ban nekandekoke mo, Yudea kanira mewole Allah weunge are huwoumi meli mekai bele ro mbai na ro Agabus.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Neyae maei bokore meke Paulus naei u yolu ikilele rouke. Nebei u yolu yae Agabus na me orore rineukoke, elele, “Nda abe Allahle Roh yae eleukoke, ‘Nda yolure ikilele kiyae naei wanen mbai Yerusalem yone Yahudi ro miyae yae ikilenainyekonde, nebeisa Yahudi ro miyae ban yore inyaimile.’ ”
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Nebei wanen borokandene, maengkele Kaisarea yona ro miyae bele Paulus Yerusalemde endere a hee yae folowannele.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Nebeibe neyae weume, “Rahe naeise mayae rimaube nane merau raei kena beko hubarende naeibe mokaufeboke? Tuhan Yesusle aerene ndine ikilenaisebonde naeise honaisebonde naeise rauwa mokoungehakale.”
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Paulus maeinya a uwannelere oboroinye, meyae benen a usaei elei. Meyae elande, “Ninae ya, Tuhan naei kenare kole huluinye yembonde.”
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Ya heki hele ban nebeinye mandenekeukoke nebeisa maei rambun-rambun arilandehike, kulun ukande Yerusalem yore ewande.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Kaisarea yora Yesusre hakainyekoke yo hiwa nanembaisa ewande. Ro mbai na ro Manason naei imaene meyae emahonondere. Manason Siprus yokobana ro, nendahina Yesusre hakoungeboke.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Yerusalem yona Yesusle einye aka baeke, meyae ekandere na me ran u ranne kowaime.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ya heuboke mo, Paulus maere yaweumeboke Yakobusle imaere ekande. Nebeinye Yerusalem yona jemaatna be yun be yebaere hebate yo nemene nebei imaene arileufike nekewate.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Ro melaeyeumiboke mo, Paulusle walora Allah me u Yahudi ro miyae ban nolone ebibi kaban-kaban mokoweke nemene uwoumi.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Paulus eleukoke baeufokera, ro miyae naeise-naeise Allahre buma kolowainye. Nebeisa Paulusre wainye, “Aka baeke Paulus, weyae isaeyeubonde Yahudi ro miyae helen bun-bun sele Yesusre hila rabo halaeinye nane merau nemene Musale walora wali heere foloukoke are hubara haeise yanainye.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Nda hee nebei ro miyae borokate weyae Yahudi ro miyae Yahudi ban ro miyae nolone ekainyekate yore nda a kelaemae: Musale walora wali heere foloukoke a huluinye enekeijae, naei fa-fa ro uwa elan ofoloijae, Yahudi naei era hena ehakoijae.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Mana nebei Yahudi ro miyae isaeinyaibonde weyae ndana mekae. Naendae mekai yae mokomabondere?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Naei foi sele meyae wayete a hakoubondere. Ndane ro keli Allahre a holo kolainyekoke.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Nangkele embe, nanembaisa mauware faeinyembombere ongko felembombe. Na umaare mo folonaimikonde naei roi weyae mokoubonde. Nebei wanende ro miyae naeise-naeise erenate elenate, nebei Paulus mbai Musale walora wali heere foloukoke a huluinye nekeyae.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Yesusre hila rabo halaeinye Yahudi ban ro miyae a hinenaimehindena, maeinya a hokandekokebe ninae homone molandekoke ikammile. Nebei homone wammile raman hoime bahere ei molonaimilena, neyae aneijae, ha aneijae, obo yoku ha einye heikoyeunge aneijae, yoko kaeimae okoyeijae.”
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Ya heuboke mo, Paulus nebei ro kelire yaweumiboke naei u bele faeinyaiboke. Nebeisa u faeinyeiboi naei ya hului membaensonde Paulus Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaere eweufike nebei yore isaei ikeumi. Nane merau makei hee naei u mbemba menate obo yoku hili era akau erare ongkou wae felenaibondere ukeumi.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Nebei ya mehine bee nendo huba halenainyekondere mo, Asia kanina nekate Yahudi ro miyae yae Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae einye Paulusre erekainyele. Nebeisa ro miyaere mokaimiboke aku kiteuboke nane merau Paulusre ikilainyekoke,
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 na kali bele kaenewate, “Woi, Israel yoni-yoni maere hakommebo! Nda ro a hire a hire keleumiyeke nda rambun yoni-yoni na foi ban: aei Yahudi ro miyae, nda Allahre ei mom-mom imae, Musale walora wali heere foloukoke a. Nda hee meke Yahudi ban ro miyae Allahre ei mom-mom imae eise yaweumi mate, mokainye yolo-yolo anuwau niki bele yeuboke!”
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 (Trofimus, Efesus yona ro erekainyele Paulusle yo eise nanembaisa meketene, ndi a wanen kaenate. Neyae u bene nekewaimi Paulus nda ro yaweungehoke Allahre ei mom-mom imae eise eyeuboke.)
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Yerusalem yo einya nemene ro miyae ki yae bewainye, na riyane holone na anuwau-anuwaufa habelewate mekate Paulusre ikilaiboke. Allahle imae eisa yobaiboke moise eukuke, nebei imae romau na hibi ahunaiboke.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nebei akure mokainyeboke keteuboke yo Paulusre honaibondere relaeinye mo, ro miyae hiwa yo ekate Yerusalem yo ei nemene aku keteuboke a Roma naei fela yunde hebelere ukainyele.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Nebei fela yun naei keleena yo bele, na felayo bele yaweumiboke u hale me hale kulun ukate, nebei aku keteuboke ijende ewate. Nebei ro miyae nebei fela yun na felayo bele habelewate erewaimine, Paulusre nerahuae bowate bele hee nekainyele.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Nebei fela yun eke Paulusre ikileubokera felayo ro hiware ukeumi rantai yae raka bere rinainyekoke. Nebeisa fela yun mae hineumi, Paulus naei sele nde, rahebe neyae mekemokole.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Hiwa yo wainye nda wanen, hiwa yo wainye ndi wanen mekemokole. A bulaeiboke alaeibokene, nebei fela yun onei-onei onewole rahe erabe naei sele yeuboke. Nebeinye ukeumi Paulusre yawainyehoke felayo naei ongko imae kabande ewate.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Paulus yawainyehoke ekate nebei ongko imae kabande hebele oro walo ijenne akure yobaiboke yo Paulusre yokunaikondere wanen mae kowainyene, nebei felayo Paulusre na me bumane kaeibokate.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Nebei yo na holone balane na moisa mo hakaimikoke, na kali kali bele kaenayeke elate, “Hombombere ya!”
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Nare nebei ongko imae kaban eise enayembondere mo, Paulus yae nebei fela yunde weunge, “Na huluinya wangkele ebi fere a elakonde?”
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Nebei wanenna, weyae nebei Mesir kanina ro ban, manemfa-manemfa meke yore yande meke horowole nane merau nemene 4.000 na fela bele yaweumiboke a kala-kalare ewate kiyae?”
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Nebeibe Paulus yae weunge, “Reyae nebei kiyae ban, reyae Yahudina ro. Kilikia kanina yo na bereinye Tarsus yone honokaisele. Rare ebi fere waeisihi ndi ro miyaere a ufemikon.”
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Nebei fela yun be hineungeboke Paulus are elengkondere. Oro walo randa yeufebeunguke mo, me yae kowoumi. Ro miyae nemene aku ban yaeiboke. Hilaiboke mo, Paulus nebei yo naei afaeu wae weumi:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.