Atos 21
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NAA
1 Nebei yo bele ro melaeyaendebokera Miletus yone nukammiboke bu waka kabanda hawandeboke Kos yokobare ewande, ya bee nendo Rodos yokobane ekande. Rodos yokobara Patara yore ewande.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Patara yone bu waka mbai Fenisia kanire endere hubayaendekokera, andehaweuboke ewande.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Siprus yokoba erewande, maei meli reufire yae honole, nebeibe meyae Siria kanire yae ewande. Meyae Tirus yone ewande, wakana rambunde kolonaikonderene, meyae nebeinye nokande.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Nebei yone ekande yawande yae, Yesusre hakainyeboke ro miyae naei bokore meyae ekande, ya mehine bee bele nekandekoke. Nebeinya yo Allahle Roh walora Paulus ukainyele Yerusalem yore eijae.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Nebeibe maei nekewande ya baeufoke, meyae kulun ukande ewande. Nebeinya Yesusre hakainyekoke yo, nemene na miyae fa-fa bele yo moise yae andebaleke isoufe mewande. Nebei buhaeinye ro miyae nemene oro selen-selende mo rorandekoke, Allahre ebeli bannehike.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Meyae ro melaeyaendebokera bu waka einye andehaweuboke. Nebei yo naei imaere-imaere bukaiboke ewate.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Tirus yora nandehike Ptolemais yone andenoke. Nebeinye Yesusre hakainyekoke mate yo meyae hubayaendekoke, nangkele ya mbai nekandekoke.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ya heuboke meyae kulun ukande ewande Kaisarea yone. Nebeinye ro mbai Yesuslena a foi faeu foi keleumi kiyaele bokore meyae ekande, na ro Filipus. Nebei kiyaele imaene ekannekewande. Nebei ro mehine bee bele Yerusalem yona jemaat yae yaraikoke, Filipus na ro hi neyae.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Na maengke fa-fa keli Allah weumi are huwaimi meli mekai bele yo.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Nebeinye ya heki ban nekandekoke mo, Yudea kanira mewole Allah weunge are huwoumi meli mekai bele ro mbai na ro Agabus.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Neyae maei bokore meke Paulus naei u yolu ikilele rouke. Nebei u yolu yae Agabus na me orore rineukoke, elele, “Nda abe Allahle Roh yae eleukoke, ‘Nda yolure ikilele kiyae naei wanen mbai Yerusalem yone Yahudi ro miyae yae ikilenainyekonde, nebeisa Yahudi ro miyae ban yore inyaimile.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nebei wanen borokandene, maengkele Kaisarea yona ro miyae bele Paulus Yerusalemde endere a hee yae folowannele.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Nebeibe neyae weume, “Rahe naeise mayae rimaube nane merau raei kena beko hubarende naeibe mokaufeboke? Tuhan Yesusle aerene ndine ikilenaisebonde naeise honaisebonde naeise rauwa mokoungehakale.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Paulus maeinya a uwannelere oboroinye, meyae benen a usaei elei. Meyae elande, “Ninae ya, Tuhan naei kenare kole huluinye yembonde.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ya heki hele ban nebeinye mandenekeukoke nebeisa maei rambun-rambun arilandehike, kulun ukande Yerusalem yore ewande.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Kaisarea yora Yesusre hakainyekoke yo hiwa nanembaisa ewande. Ro mbai na ro Manason naei imaene meyae emahonondere. Manason Siprus yokobana ro, nendahina Yesusre hakoungeboke.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Yerusalem yona Yesusle einye aka baeke, meyae ekandere na me ran u ranne kowaime.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ya heuboke mo, Paulus maere yaweumeboke Yakobusle imaere ekande. Nebeinye Yerusalem yona jemaatna be yun be yebaere hebate yo nemene nebei imaene arileufike nekewate.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ro melaeyeumiboke mo, Paulusle walora Allah me u Yahudi ro miyae ban nolone ebibi kaban-kaban mokoweke nemene uwoumi.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Paulus eleukoke baeufokera, ro miyae naeise-naeise Allahre buma kolowainye. Nebeisa Paulusre wainye, “Aka baeke Paulus, weyae isaeyeubonde Yahudi ro miyae helen bun-bun sele Yesusre hila rabo halaeinye nane merau nemene Musale walora wali heere foloukoke are hubara haeise yanainye.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Nda hee nebei ro miyae borokate weyae Yahudi ro miyae Yahudi ban ro miyae nolone ekainyekate yore nda a kelaemae: Musale walora wali heere foloukoke a huluinye enekeijae, naei fa-fa ro uwa elan ofoloijae, Yahudi naei era hena ehakoijae.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Mana nebei Yahudi ro miyae isaeinyaibonde weyae ndana mekae. Naendae mekai yae mokomabondere?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Naei foi sele meyae wayete a hakoubondere. Ndane ro keli Allahre a holo kolainyekoke.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Nangkele embe, nanembaisa mauware faeinyembombere ongko felembombe. Na umaare mo folonaimikonde naei roi weyae mokoubonde. Nebei wanende ro miyae naeise-naeise erenate elenate, nebei Paulus mbai Musale walora wali heere foloukoke a huluinye nekeyae.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Yesusre hila rabo halaeinye Yahudi ban ro miyae a hinenaimehindena, maeinya a hokandekokebe ninae homone molandekoke ikammile. Nebei homone wammile raman hoime bahere ei molonaimilena, neyae aneijae, ha aneijae, obo yoku ha einye heikoyeunge aneijae, yoko kaeimae okoyeijae.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ya heuboke mo, Paulus nebei ro kelire yaweumiboke naei u bele faeinyaiboke. Nebeisa u faeinyeiboi naei ya hului membaensonde Paulus Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaere eweufike nebei yore isaei ikeumi. Nane merau makei hee naei u mbemba menate obo yoku hili era akau erare ongkou wae felenaibondere ukeumi.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Nebei ya mehine bee nendo huba halenainyekondere mo, Asia kanina nekate Yahudi ro miyae yae Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae einye Paulusre erekainyele. Nebeisa ro miyaere mokaimiboke aku kiteuboke nane merau Paulusre ikilainyekoke,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 na kali bele kaenewate, “Woi, Israel yoni-yoni maere hakommebo! Nda ro a hire a hire keleumiyeke nda rambun yoni-yoni na foi ban: aei Yahudi ro miyae, nda Allahre ei mom-mom imae, Musale walora wali heere foloukoke a. Nda hee meke Yahudi ban ro miyae Allahre ei mom-mom imae eise yaweumi mate, mokainye yolo-yolo anuwau niki bele yeuboke!”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Trofimus, Efesus yona ro erekainyele Paulusle yo eise nanembaisa meketene, ndi a wanen kaenate. Neyae u bene nekewaimi Paulus nda ro yaweungehoke Allahre ei mom-mom imae eise eyeuboke.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Yerusalem yo einya nemene ro miyae ki yae bewainye, na riyane holone na anuwau-anuwaufa habelewate mekate Paulusre ikilaiboke. Allahle imae eisa yobaiboke moise eukuke, nebei imae romau na hibi ahunaiboke.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nebei akure mokainyeboke keteuboke yo Paulusre honaibondere relaeinye mo, ro miyae hiwa yo ekate Yerusalem yo ei nemene aku keteuboke a Roma naei fela yunde hebelere ukainyele.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Nebei fela yun naei keleena yo bele, na felayo bele yaweumiboke u hale me hale kulun ukate, nebei aku keteuboke ijende ewate. Nebei ro miyae nebei fela yun na felayo bele habelewate erewaimine, Paulusre nerahuae bowate bele hee nekainyele.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Nebei fela yun eke Paulusre ikileubokera felayo ro hiware ukeumi rantai yae raka bere rinainyekoke. Nebeisa fela yun mae hineumi, Paulus naei sele nde, rahebe neyae mekemokole.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Hiwa yo wainye nda wanen, hiwa yo wainye ndi wanen mekemokole. A bulaeiboke alaeibokene, nebei fela yun onei-onei onewole rahe erabe naei sele yeuboke. Nebeinye ukeumi Paulusre yawainyehoke felayo naei ongko imae kabande ewate.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Paulus yawainyehoke ekate nebei ongko imae kabande hebele oro walo ijenne akure yobaiboke yo Paulusre yokunaikondere wanen mae kowainyene, nebei felayo Paulusre na me bumane kaeibokate.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Nebei yo na holone balane na moisa mo hakaimikoke, na kali kali bele kaenayeke elate, “Hombombere ya!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Nare nebei ongko imae kaban eise enayembondere mo, Paulus yae nebei fela yunde weunge, “Na huluinya wangkele ebi fere a elakonde?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Nebei wanenna, weyae nebei Mesir kanina ro ban, manemfa-manemfa meke yore yande meke horowole nane merau nemene 4.000 na fela bele yaweumiboke a kala-kalare ewate kiyae?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Nebeibe Paulus yae weunge, “Reyae nebei kiyae ban, reyae Yahudina ro. Kilikia kanina yo na bereinye Tarsus yone honokaisele. Rare ebi fere waeisihi ndi ro miyaere a ufemikon.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Nebei fela yun be hineungeboke Paulus are elengkondere. Oro walo randa yeufebeunguke mo, me yae kowoumi. Ro miyae nemene aku ban yaeiboke. Hilaiboke mo, Paulus nebei yo naei afaeu wae weumi:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.