Atos 21

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nebei yo bele ro melaeyaendebokera Miletus yone nukammiboke bu waka kabanda hawandeboke Kos yokobare ewande, ya bee nendo Rodos yokobane ekande. Rodos yokobara Patara yore ewande.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Patara yone bu waka mbai Fenisia kanire endere hubayaendekokera, andehaweuboke ewande.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Siprus yokoba erewande, maei meli reufire yae honole, nebeibe meyae Siria kanire yae ewande. Meyae Tirus yone ewande, wakana rambunde kolonaikonderene, meyae nebeinye nokande.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Nebei yone ekande yawande yae, Yesusre hakainyeboke ro miyae naei bokore meyae ekande, ya mehine bee bele nekandekoke. Nebeinya yo Allahle Roh walora Paulus ukainyele Yerusalem yore eijae.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Nebeibe maei nekewande ya baeufoke, meyae kulun ukande ewande. Nebeinya Yesusre hakainyekoke yo, nemene na miyae fa-fa bele yo moise yae andebaleke isoufe mewande. Nebei buhaeinye ro miyae nemene oro selen-selende mo rorandekoke, Allahre ebeli bannehike.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Meyae ro melaeyaendebokera bu waka einye andehaweuboke. Nebei yo naei imaere-imaere bukaiboke ewate.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Tirus yora nandehike Ptolemais yone andenoke. Nebeinye Yesusre hakainyekoke mate yo meyae hubayaendekoke, nangkele ya mbai nekandekoke.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Ya heuboke meyae kulun ukande ewande Kaisarea yone. Nebeinye ro mbai Yesuslena a foi faeu foi keleumi kiyaele bokore meyae ekande, na ro Filipus. Nebei kiyaele imaene ekannekewande. Nebei ro mehine bee bele Yerusalem yona jemaat yae yaraikoke, Filipus na ro hi neyae.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Na maengke fa-fa keli Allah weumi are huwaimi meli mekai bele yo.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Nebeinye ya heki ban nekandekoke mo, Yudea kanira mewole Allah weunge are huwoumi meli mekai bele ro mbai na ro Agabus.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Neyae maei bokore meke Paulus naei u yolu ikilele rouke. Nebei u yolu yae Agabus na me orore rineukoke, elele, “Nda abe Allahle Roh yae eleukoke, ‘Nda yolure ikilele kiyae naei wanen mbai Yerusalem yone Yahudi ro miyae yae ikilenainyekonde, nebeisa Yahudi ro miyae ban yore inyaimile.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nebei wanen borokandene, maengkele Kaisarea yona ro miyae bele Paulus Yerusalemde endere a hee yae folowannele.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Nebeibe neyae weume, “Rahe naeise mayae rimaube nane merau raei kena beko hubarende naeibe mokaufeboke? Tuhan Yesusle aerene ndine ikilenaisebonde naeise honaisebonde naeise rauwa mokoungehakale.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Paulus maeinya a uwannelere oboroinye, meyae benen a usaei elei. Meyae elande, “Ninae ya, Tuhan naei kenare kole huluinye yembonde.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ya heki hele ban nebeinye mandenekeukoke nebeisa maei rambun-rambun arilandehike, kulun ukande Yerusalem yore ewande.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Kaisarea yora Yesusre hakainyekoke yo hiwa nanembaisa ewande. Ro mbai na ro Manason naei imaene meyae emahonondere. Manason Siprus yokobana ro, nendahina Yesusre hakoungeboke.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Yerusalem yona Yesusle einye aka baeke, meyae ekandere na me ran u ranne kowaime.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Ya heuboke mo, Paulus maere yaweumeboke Yakobusle imaere ekande. Nebeinye Yerusalem yona jemaatna be yun be yebaere hebate yo nemene nebei imaene arileufike nekewate.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Ro melaeyeumiboke mo, Paulusle walora Allah me u Yahudi ro miyae ban nolone ebibi kaban-kaban mokoweke nemene uwoumi.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Paulus eleukoke baeufokera, ro miyae naeise-naeise Allahre buma kolowainye. Nebeisa Paulusre wainye, “Aka baeke Paulus, weyae isaeyeubonde Yahudi ro miyae helen bun-bun sele Yesusre hila rabo halaeinye nane merau nemene Musale walora wali heere foloukoke are hubara haeise yanainye.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Nda hee nebei ro miyae borokate weyae Yahudi ro miyae Yahudi ban ro miyae nolone ekainyekate yore nda a kelaemae: Musale walora wali heere foloukoke a huluinye enekeijae, naei fa-fa ro uwa elan ofoloijae, Yahudi naei era hena ehakoijae.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Mana nebei Yahudi ro miyae isaeinyaibonde weyae ndana mekae. Naendae mekai yae mokomabondere?
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Naei foi sele meyae wayete a hakoubondere. Ndane ro keli Allahre a holo kolainyekoke.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Nangkele embe, nanembaisa mauware faeinyembombere ongko felembombe. Na umaare mo folonaimikonde naei roi weyae mokoubonde. Nebei wanende ro miyae naeise-naeise erenate elenate, nebei Paulus mbai Musale walora wali heere foloukoke a huluinye nekeyae.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Yesusre hila rabo halaeinye Yahudi ban ro miyae a hinenaimehindena, maeinya a hokandekokebe ninae homone molandekoke ikammile. Nebei homone wammile raman hoime bahere ei molonaimilena, neyae aneijae, ha aneijae, obo yoku ha einye heikoyeunge aneijae, yoko kaeimae okoyeijae.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Ya heuboke mo, Paulus nebei ro kelire yaweumiboke naei u bele faeinyaiboke. Nebeisa u faeinyeiboi naei ya hului membaensonde Paulus Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaere eweufike nebei yore isaei ikeumi. Nane merau makei hee naei u mbemba menate obo yoku hili era akau erare ongkou wae felenaibondere ukeumi.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Nebei ya mehine bee nendo huba halenainyekondere mo, Asia kanina nekate Yahudi ro miyae yae Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyae einye Paulusre erekainyele. Nebeisa ro miyaere mokaimiboke aku kiteuboke nane merau Paulusre ikilainyekoke,
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 na kali bele kaenewate, “Woi, Israel yoni-yoni maere hakommebo! Nda ro a hire a hire keleumiyeke nda rambun yoni-yoni na foi ban: aei Yahudi ro miyae, nda Allahre ei mom-mom imae, Musale walora wali heere foloukoke a. Nda hee meke Yahudi ban ro miyae Allahre ei mom-mom imae eise yaweumi mate, mokainye yolo-yolo anuwau niki bele yeuboke!”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 (Trofimus, Efesus yona ro erekainyele Paulusle yo eise nanembaisa meketene, ndi a wanen kaenate. Neyae u bene nekewaimi Paulus nda ro yaweungehoke Allahre ei mom-mom imae eise eyeuboke.)
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Yerusalem yo einya nemene ro miyae ki yae bewainye, na riyane holone na anuwau-anuwaufa habelewate mekate Paulusre ikilaiboke. Allahle imae eisa yobaiboke moise eukuke, nebei imae romau na hibi ahunaiboke.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Nebei akure mokainyeboke keteuboke yo Paulusre honaibondere relaeinye mo, ro miyae hiwa yo ekate Yerusalem yo ei nemene aku keteuboke a Roma naei fela yunde hebelere ukainyele.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Nebei fela yun naei keleena yo bele, na felayo bele yaweumiboke u hale me hale kulun ukate, nebei aku keteuboke ijende ewate. Nebei ro miyae nebei fela yun na felayo bele habelewate erewaimine, Paulusre nerahuae bowate bele hee nekainyele.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Nebei fela yun eke Paulusre ikileubokera felayo ro hiware ukeumi rantai yae raka bere rinainyekoke. Nebeisa fela yun mae hineumi, Paulus naei sele nde, rahebe neyae mekemokole.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Hiwa yo wainye nda wanen, hiwa yo wainye ndi wanen mekemokole. A bulaeiboke alaeibokene, nebei fela yun onei-onei onewole rahe erabe naei sele yeuboke. Nebeinye ukeumi Paulusre yawainyehoke felayo naei ongko imae kabande ewate.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Paulus yawainyehoke ekate nebei ongko imae kabande hebele oro walo ijenne akure yobaiboke yo Paulusre yokunaikondere wanen mae kowainyene, nebei felayo Paulusre na me bumane kaeibokate.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Nebei yo na holone balane na moisa mo hakaimikoke, na kali kali bele kaenayeke elate, “Hombombere ya!”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Nare nebei ongko imae kaban eise enayembondere mo, Paulus yae nebei fela yunde weunge, “Na huluinya wangkele ebi fere a elakonde?”
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Nebei wanenna, weyae nebei Mesir kanina ro ban, manemfa-manemfa meke yore yande meke horowole nane merau nemene 4.000 na fela bele yaweumiboke a kala-kalare ewate kiyae?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Nebeibe Paulus yae weunge, “Reyae nebei kiyae ban, reyae Yahudina ro. Kilikia kanina yo na bereinye Tarsus yone honokaisele. Rare ebi fere waeisihi ndi ro miyaere a ufemikon.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Nebei fela yun be hineungeboke Paulus are elengkondere. Oro walo randa yeufebeunguke mo, me yae kowoumi. Ro miyae nemene aku ban yaeiboke. Hilaiboke mo, Paulus nebei yo naei afaeu wae weumi:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.