Atos 15

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ro miyae mbemba Yudea kanira mekate Antiokhia yona Yesusre hila rabore halaeinye yore kelewaimi, “Musa kelewoumi era hena huluinye ro uwa elan ofoloikoinya mai wali hole omoloiboi sului.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Paulusle Barnabasle nebei yo bele akure yeuboke howate. Nebei are Yesusle abu ako na hiwa bele nane merau nebeinya jemaat na be yun be yebae bele enayelengkonde naeise, Paulusle Barnabasle na ro hiwa bele yaraikoke Yerusalem yore enatere.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Antiokhia Jemaatna yo bele yo moinye ekate mo “Moro foi yae embe,” a waimiyeke, nebei yo riyana kulun ukate Fenisia kanira Samaria kanire ewate. Nebei kani beene huwaimi, “Yahudi ban ro miyae helen Yesusre hakowainye.” Yesusre hakainyekoke ro miyae nebei a borowatene rei sele kowate.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Yerusalem yone mekate hee, nebei jemaatna ro miyae bele Yesusle abu ako bele nane merau nebei jemaatna be yun be yebae bele na foi sele ei hauwaimile, hokolo bee walora Allah me u mokowole yoni-yoni nemene a huwaimi.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Nebeinye Farisi holona ro hiwa Yesusre hakainyekoke yo yae afae yae yaeisureukoke, elate, “Yahudi ban ro miyae Yesusre hila rabo halaeinye yo na ro uwa elan folonaimikonde hele nane merau Musale walora wali heere foloukoke are hakonate hele.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Yesusle abu ako bele nebeinya jemaatna be yun be yebae bele nebei are kolonainye naeise riya mewarileufike.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Heki hele isaei hira-hira elayoke wa Petrus afae yae aunguke weumi, “Aka naei baeke naei, mayae nemene maisaei ya naennaen hului moise hayaendekokene, Allah yae mai nolora rare eleufeboke Yahudi ro miyae ban yore Yesuslena a foi faeu foi keleremile boronate nane merau na hului Yesusre hila rabo halenainyele.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Ro miyae naei kena einyere royeumi Allah Naei Roh aere ikeume hului mbai nare ikeumi. Nda nibi yaere, meyae isaeyaendeboke Allah nare buhae heumikoke.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Allah be ijokore ereyei. Na hila rabo halaete walora na beko bako faeinyeumiboke.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Eyae nane merau aei yobe naei kamahe naei Musale walora wali heere foloukoke a huluinye enekei tonbe. Rahene mayae Yahudi ban ro miyaere waumile wali heere foloukoke a hului nekenate hele walora Allahre umalibe hubaunge? ((Rabuhine ban Allah nebei a ewei!))
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Nebei wanen mae omokoijae hele. Eyae hila rabo halaende Yesus Wali Ondofolo kena buhae aere ban mae heumene wali hole molommebonde, Yahudi ban ro miyae hului mbai.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Paulusle Barnabasle walora Yahudi ban ro miyae nolone roko helen Allah rambun emere-emere mokowole ahuba huwoumine, nebeinye arilewole yo koro ban yaeiboke.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Hokolo bee huwoumi a baeufoke mo, Yakobus yae weumi, “Aka naei baeke naei, rare boronsobo.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simon manemfa aere weumekoke, Allah na bere hele Yahudi ban ro miyae nolora ro miyae hiwa eleukoke wekeumi Naei holona ro miyaere inyaibondere. Nebei me u walora Allah keleumeboke Neyae Yahudi ban ro miyaere nou heumi.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Allah na yenjo kayaayo nebei a eleukoke mbaibe homofaene nda wanen moloukoke,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Reyae merele
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 — ausente —
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Yakobus benen weumi, “Raei u benere nekaise nebei Yahudi ban ro miyae Allahle wali nibire oronate yore eyae oro halun ehayeijae.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Men, nda a usaei ma yae homone molomakonde imamilere. Hoimere bahere eise molaimina raman aneijae. Yoko kaeimae nemene hee rorombe. Obo yoku ha einye heikoyeunge herele na melen aneijae, nane merau ha aneijae.”
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Rabuhine ban aei yobe naete kamahe naete heera meke nda heene bele na Sabatne baei ei moloi-moloi imaene Musale walora wali heere foloukoke a huweimeyate nane merau nebei homofaena mai yone-yone huweimeyate boroimeyaube.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Yesus naei abu ako bele nebei jemaatna be yun be yebae bele nane merau nebei jemaatna yo nanemene a hokaikoke ro hiwa naei nolora yaronaikonde Barnabasle Pauluslere hakonaimikonde nanembaise Antiokhia yore enatere. Yudas Barsabas yae wainye kiyaele Silaslere yaraikoke. Hokolo bee Yerusalem yore Yesusre hakainyekoke aka baeke naei be yun be yebae holona ro bele yo.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Homo mbai molaikoke nebei yo na mene ikaimile roungayendere. Nebei homone nda a molaikoke,
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Meyae a borowande ro hiwa maei nolora mai bokore ekate nane merau naeinya a usaei kelewayembere mayae onei-onei onaeube, erabae mai keleikoise meyae ro miyae mbai ewei ei mo.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Nebeinye meyae riya nekandekoke kena mbai yae ro hiwa yarandekoke nane merau ukammile buhaere haemmile Paulusle Barnabasle enete homone hakoneikonde mai bokore enatere
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Hokolo bee Paulusle Barnabasle na wali buhae hokoiboi ban mae aei Tuhan Yesus Wali Ondofolole kaliare mokowote.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Meyae homona molowande a naei euwa yae ungayembe naeise Silasle Yudasle mai bokore ukammile ate.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Allahle Roh nda a yakaumeboke nane merau meyae kena foi hubannele mare Yahudi naei era hena yoni-yoni hakongkombere waeli ebei, nda holonabe emmokombe:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Hoimere bahere eise molonaimile na raman aneijae, ha aneijae, obo yoku ha einye hekoyeunge herele na melen aneijae, yoko kaeimae hee rorombe. Nda me u moi hayennekombena, mayae na foi sele hubannele. Nda heene, onomi foka!
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 “Oro foi embe” a waimiyeke, nebei yo kulun ukate Antiokhia yore ewate. Nebei yona jemaat nanemene arilaimihike mo, nebei homo na mene ikaimile.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Nebei homofaene kaikokera jemaat na kena rei mai sele kowate, rabuhine ban nebei a na kena u harare roroumine.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Yudasle Silasle Allah weumi a hungeimile na meli mekai bele. Naei a eleikoke walora Antiokhia yona Yesusre hakainyekoke yo naei kena u bele naei hila rabo bele ainyunuke.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Yudasle Silasle Antiokhia yone heki holo nekeikoke mo, Antiokhiana yo yae ukeumi benen onomi foka yae bukaimiboke Yerusalemna Jemaat nolore enetere.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Nebeibe Silas naei kena kowole Antiokhia yone nekendere.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Paulusle Barnabasle Antiokhia yone heki holo nekeikoke. Hokolo bee nane merau ro miyae hiwa helen baraikoke nanembainye Tuhan Na wali nibi are huwaimi nane merau kelewaimi.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ya heki ban nekaikoke mo Paulus yae Barnabasre weunge, “Mei, naei foi sele eyae bukabon aei aka baeke Yesusre hakainye ro miyae Tuhanbe wali nibi are kelewammile yone yanne nekeyate na wali mare ijoko eramiyendere bukabonde alere.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Barnabas yae Yohanes Markusre yawennehondere kena kowole.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Nebeibe Paulus na kenara hubawounge Markus ehakoijae, rabuhine ban Paulus naeise roko mbai na kalia riyau eweiboi yae Pamfilia yone nukeumiboke.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Hokolo bee Markusle kenane a oyeiboke kilewotene, kayee moloikoke. Barnabas Markusre yaweungehoke Siprus yokobare ewote.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulus Silasre yaweungehoke. Antiokhia yona Yesusre hakainye aka baeke hokolo beere Allah kena buhae aere ban heumi Kiyaele me einye kinyaimibokera kulun ukete ewote.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Paulusle Silasle Siria kani bele Kilikia kani bele yaneyeke yae jemaat-jemaatna ro miyae na hila rabo halewatere harane roroimiyeke.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.