Atos 10
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC
1 Kaisarea yone ro mbai na ro Kornelius nekewole. Neyae Yahudi ro ban. Buloo felare be yun be yebaere hebewate nolora neyae Italia homo naei yunde hebewole.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Kornelius Allahle are hubara haeisa yaneungeke nane merau Nare ei moloungeke. Nebei sului mbai naei imae ei obe einya yo. Ro miyae koufe kalore molowoumi yore eisako meisako nekai hakoumiyeke. Na yane baei Allahre ebeli bainyeke.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ya mbai huae rai hujoko oke name hului yae na ijoko raneungeboke erewole Allahle malaikat na yaka yae erewounge meke weunge, “Kornelius.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Kornelius nebei malaikatre erekeunge na fe bele faewounge weunge, “Erabuhi wanen, Tuhan?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Mana ro miyae weimi Yope yore ai. Nebeinya ro mbai na ro Simon Petrus, ungainyele ndare mende.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinya ekehebelene Simon Petrus ekenekele.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Nebei malaikat Korneliusle are elete kiyae ewole mo, Kornelius na yebaei bubaei ro bee bele Korneliusle naei u kayaare hebeyate na robe na wali Allahle are hubara haeisa yaneungeke bele kaneumikoke mekate.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Kornelius nebei ime wanen ma kaeneungeboke ahubare mo huweumikokera, hokolo namere mo ukeumi oro molaiboke Yope yore ewate.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ya heuboke rai sului hokolo name Yope yo nobewainye yae wa, Petrus imae bumare yeuketeke Allahre ebelire bonnelere.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Nebeisa moni yaroungekoke ramande anengkondere kenabe kowole. Nebeibe ramanne mokowate yae, Petrus na ijoko ranainyeboke ime wanen mae erele.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Yaku raweuboke bulura malo wanen kaeu mau ha yae na rayee kelira bayaeikoke, nda kanire nokainyele ole.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Neinye obo yoku mahi-mahi nda kanina oro kelire koyate yo, ara foyate yo, aye yoni-yoni.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Nebeisa a mbai weunge, “Petrus, ainyu! Foloi anei!”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Nebeibe Petrus yae weunge, “Na hului ban, Tuhan! Meyae Yahudi ro miyae naei era hena huluinye nebei obo yoku eli hohore nekeyande nane merau u nenere koyande raman. Reyae ya mbai aneikoi mo nekeyale.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Nebei a mbaibe benende weunge, “Allah yae onomire mokoungeboke rambun weyae elire enekeijae.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Naei wanen mbai roko name nendo keleungekokera nebei malo benende kaeuboke bumare ewole.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Petrus u bene baeiso-baeiso kowole, rahe naeise nda wanen keleuboke erekole. Petrus namman u benene nekainye bele, Kornelius yae ukeumi ro name mekate. Simonbe imae kelaeiboke bene mekaisebate.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Nebeinya yore kaenaimikoke mo hinaimi, “Simon Petrus nda imaene nekele?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Namman Petrus nebei ime kaneungebokere na mekaise isaeyembondere u bene baeiso-baeiso kole yae, Allahle Roh yae a weunge, “Simon, ro name ware baeimeyayete.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ainyu oyakoibo nebei ro namere hakoimibo eme. Buhae ohokoijae, nebei yo Reyae ukamaele mekate.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nebeinye Petrus owakouboke, weumi, “Reyae nda niyae mayae baeufe kiyae. Rabuhi wanenbe ndare mekaube?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Hokolo name yae wainye, “Fela yunde hebele kiyae Kornelius yae maere ukeume ndare mekande. Neyae ro mbai na wali himaloungeboke nane merau Allahle are hubara haeisa yaneyeunge. Yahudi ro miyae nemene nare ereibo kaneibo koyainye, naei ebeli Allahre bowounge Allah wo koungekokene. Allah Na malaikat yae meke, Korneliusre ukeunge ware rinyeufinde naei imaere elere. Malaikat yae ukeunge waeinya a faeu elelere Kornelius borombondere.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Hokolo name Petrus yaweumiboke, nebei imaene reniai ya mbai ijongku hononaikondere.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ya bee nendo Kaisarea yone aibaleke. Kornelius naei aka baeke, naei hokolo uneyau keke haha nemene kaenewoumi, Petrus naeise ereiko rakeiko kowaimi.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Petrus meke bae, Kornelius ara hele ruke Petrusre rore melaeyennebondere.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Nebeibe Petrus yae weunge, “Ainyu! Wangkele rangkele na hului mbai.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Korneliusle ane eleyete bele Petrus imae eise eweufike. Nebeinye erele ro miyae helen sele arilewole.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Petrus nebei yore weumi, “Mayae nemene maisaei bangka mo, meyae Yahudi ro miyae wali heere foloukoke huluinye Yahudi ban ro miyae bele mbainye enekei nane merau mbainye a elei. Nebeibe Allah meke rare keleufeboke ro miyae nde-nde nemene reyae niki bele kanau bele yae nane merau ele moise yae woke a yae eleyeijae.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Nebei aerene weyae ukamae ekatere reyae na rilibo ban mae mekale. Mana ya reyae isaeisebonderene a hinereisitere, ‘Rahere weyae kaeneufekokae mekale?’ ”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Kornelius yae weunge, “Ya keli moise wokandene hu oke nda hujoko name hului yae raei imaene Allahre ebeline bowanale. Raei bene ro mbai yakaiboi yae yakauboke, nambelae wili haleman.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Neyae weufe, ‘Kornelius! Waei ebeli kali bowanae Allah boroubokete. Nebei sului mbai waei yei wahei rore miyaere kounga kalona yore yeyaemae Allah u bene nekeungehike.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Nebei aerene mana ro hiwa weumile Yope yore enate Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinye ekehebelene ekenekele. Ro mbai na ro Simon Petrus ungainyele ndare mende.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Nebei meraunge reyae na hibi ro ukamaele waei yaweisoise ekate. Weyae kena foinyene ndare mewoyae. Mana ya meyae nemene ndane Allahle bene arilewounge nekande. Allah rahebe a uwote maere weumele boromalere mekannekande.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Petrus yae weumi, “Nda hee yae wa reyae isaeyeubokale Allah na hele ro miyaere be ijokone ereyei.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Allahle are hubara haeisa yaneyainye nane merau me u foise mokoyate ro miyae Allah ei ammibonde, makei yona bele ban.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Aka naei baeke naei, maisaei nekaube Israel ro miyaere mo nda a foi faeu foi Allah uwoumi, ‘Yesus Wali Ondofolo nemene naei Tuhan, Naei walora ro miyae na hului kena foi u foi bele nekenate.’
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Aka naei baeke naei, Yudea kanine bewate rambun yoni-yoni mayae maisaei nekaube. Galilea kanira huba raweuboke Yohanes a faeu huwoumi, ‘Mayae nulu kembokembere kelembonde naeise bu konayengkombe.’
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Nane merau Allah yae Yesus Nasaretna Rore Naei Roh bele Naei elae wake bele uwa kiteungeboke. Allah Nangkele mbainye nekewotene, Yesus makeise-makeise orowole na me u foise mo mokowole, nane merau walobo yunbe me kelee u keleene nekayekene era buloo kayeke ro miyaere onomi yeumiyeke.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Neyae Israel kani nemene nane merau Yerusalem yone rambun mahi-mahi mokowolere meyae ijoko yae erewande. Naendae wanen hororebe Neyae foi mokowolerebe, nebeibe ohaline baikoke haiboke.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Nebeibe ya name mo Allah yae mahe yora waleungeboke, benen Nauwa ro miyaere yakawoumi.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ro miyae nemene ban, nebeibe meyae Allah bera eleuboke wekeume ro miyae Yesus benen waleuboke heera Nangkele raman bu anewande yo yae mo, ijoko erannekoke.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Nane merau Neyae maere ukeume Naei a foi faeu foise nane merau Nembai sele Allah yae a ukeunge herewate yo bele wali nekate yo bele naei wali hului kolommibonde naei a, ro miyaere huwemamiyendere.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Allahle yenjo kayaayo yae Naei a faeube isaeyaeimekoke. Nebei yo yae elewate, nde yae Yesus Naei abe elelere hila rabo halennelena, na beko neban ennefaeinyembonde.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Petrus namman ane elele yae, nebei ro miyae angkaeise borate yo nemene Allahle Roh yae oke aumiboke.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Allahle Roh Yahudi ban ro miyaere aumibokene, Yope yona Yahudi ro miyae hiwa Petrusre hakainyekoke mewate yo nemene fa yae bowate.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Rabuhine ban, neyae borowate nebei ro miyae afaeu mahi-mahi elewate, Allahre buma kolowainyene.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Eremmibo, nda yo aeinya wanen mbai Allahle Rohbe yaraikoke. Rahene nare bu nendon okoi?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Petrus ukeumi Yesusle Ro yae bu konaimikonde. Nebeisa Petrusre riyainyehike nangkele ya heki ban nekenaikonde.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.