Atos 10

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kaisarea yone ro mbai na ro Kornelius nekewole. Neyae Yahudi ro ban. Buloo felare be yun be yebaere hebewate nolora neyae Italia homo naei yunde hebewole.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Kornelius Allahle are hubara haeisa yaneungeke nane merau Nare ei moloungeke. Nebei sului mbai naei imae ei obe einya yo. Ro miyae koufe kalore molowoumi yore eisako meisako nekai hakoumiyeke. Na yane baei Allahre ebeli bainyeke.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Ya mbai huae rai hujoko oke name hului yae na ijoko raneungeboke erewole Allahle malaikat na yaka yae erewounge meke weunge, “Kornelius.”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Kornelius nebei malaikatre erekeunge na fe bele faewounge weunge, “Erabuhi wanen, Tuhan?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Mana ro miyae weimi Yope yore ai. Nebeinya ro mbai na ro Simon Petrus, ungainyele ndare mende.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinya ekehebelene Simon Petrus ekenekele.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Nebei malaikat Korneliusle are elete kiyae ewole mo, Kornelius na yebaei bubaei ro bee bele Korneliusle naei u kayaare hebeyate na robe na wali Allahle are hubara haeisa yaneungeke bele kaneumikoke mekate.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Kornelius nebei ime wanen ma kaeneungeboke ahubare mo huweumikokera, hokolo namere mo ukeumi oro molaiboke Yope yore ewate.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Ya heuboke rai sului hokolo name Yope yo nobewainye yae wa, Petrus imae bumare yeuketeke Allahre ebelire bonnelere.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Nebeisa moni yaroungekoke ramande anengkondere kenabe kowole. Nebeibe ramanne mokowate yae, Petrus na ijoko ranainyeboke ime wanen mae erele.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Yaku raweuboke bulura malo wanen kaeu mau ha yae na rayee kelira bayaeikoke, nda kanire nokainyele ole.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Neinye obo yoku mahi-mahi nda kanina oro kelire koyate yo, ara foyate yo, aye yoni-yoni.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Nebeisa a mbai weunge, “Petrus, ainyu! Foloi anei!”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Nebeibe Petrus yae weunge, “Na hului ban, Tuhan! Meyae Yahudi ro miyae naei era hena huluinye nebei obo yoku eli hohore nekeyande nane merau u nenere koyande raman. Reyae ya mbai aneikoi mo nekeyale.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Nebei a mbaibe benende weunge, “Allah yae onomire mokoungeboke rambun weyae elire enekeijae.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Naei wanen mbai roko name nendo keleungekokera nebei malo benende kaeuboke bumare ewole.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Petrus u bene baeiso-baeiso kowole, rahe naeise nda wanen keleuboke erekole. Petrus namman u benene nekainye bele, Kornelius yae ukeumi ro name mekate. Simonbe imae kelaeiboke bene mekaisebate.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Nebeinya yore kaenaimikoke mo hinaimi, “Simon Petrus nda imaene nekele?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Namman Petrus nebei ime kaneungebokere na mekaise isaeyembondere u bene baeiso-baeiso kole yae, Allahle Roh yae a weunge, “Simon, ro name ware baeimeyayete.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Ainyu oyakoibo nebei ro namere hakoimibo eme. Buhae ohokoijae, nebei yo Reyae ukamaele mekate.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Nebeinye Petrus owakouboke, weumi, “Reyae nda niyae mayae baeufe kiyae. Rabuhi wanenbe ndare mekaube?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Hokolo name yae wainye, “Fela yunde hebele kiyae Kornelius yae maere ukeume ndare mekande. Neyae ro mbai na wali himaloungeboke nane merau Allahle are hubara haeisa yaneyeunge. Yahudi ro miyae nemene nare ereibo kaneibo koyainye, naei ebeli Allahre bowounge Allah wo koungekokene. Allah Na malaikat yae meke, Korneliusre ukeunge ware rinyeufinde naei imaere elere. Malaikat yae ukeunge waeinya a faeu elelere Kornelius borombondere.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Hokolo name Petrus yaweumiboke, nebei imaene reniai ya mbai ijongku hononaikondere.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Ya bee nendo Kaisarea yone aibaleke. Kornelius naei aka baeke, naei hokolo uneyau keke haha nemene kaenewoumi, Petrus naeise ereiko rakeiko kowaimi.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Petrus meke bae, Kornelius ara hele ruke Petrusre rore melaeyennebondere.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Nebeibe Petrus yae weunge, “Ainyu! Wangkele rangkele na hului mbai.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Korneliusle ane eleyete bele Petrus imae eise eweufike. Nebeinye erele ro miyae helen sele arilewole.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Petrus nebei yore weumi, “Mayae nemene maisaei bangka mo, meyae Yahudi ro miyae wali heere foloukoke huluinye Yahudi ban ro miyae bele mbainye enekei nane merau mbainye a elei. Nebeibe Allah meke rare keleufeboke ro miyae nde-nde nemene reyae niki bele kanau bele yae nane merau ele moise yae woke a yae eleyeijae.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Nebei aerene weyae ukamae ekatere reyae na rilibo ban mae mekale. Mana ya reyae isaeisebonderene a hinereisitere, ‘Rahere weyae kaeneufekokae mekale?’ ”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Kornelius yae weunge, “Ya keli moise wokandene hu oke nda hujoko name hului yae raei imaene Allahre ebeline bowanale. Raei bene ro mbai yakaiboi yae yakauboke, nambelae wili haleman.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Neyae weufe, ‘Kornelius! Waei ebeli kali bowanae Allah boroubokete. Nebei sului mbai waei yei wahei rore miyaere kounga kalona yore yeyaemae Allah u bene nekeungehike.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Nebei aerene mana ro hiwa weumile Yope yore enate Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinye ekehebelene ekenekele. Ro mbai na ro Simon Petrus ungainyele ndare mende.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Nebei meraunge reyae na hibi ro ukamaele waei yaweisoise ekate. Weyae kena foinyene ndare mewoyae. Mana ya meyae nemene ndane Allahle bene arilewounge nekande. Allah rahebe a uwote maere weumele boromalere mekannekande.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Petrus yae weumi, “Nda hee yae wa reyae isaeyeubokale Allah na hele ro miyaere be ijokone ereyei.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Allahle are hubara haeisa yaneyainye nane merau me u foise mokoyate ro miyae Allah ei ammibonde, makei yona bele ban.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Aka naei baeke naei, maisaei nekaube Israel ro miyaere mo nda a foi faeu foi Allah uwoumi, ‘Yesus Wali Ondofolo nemene naei Tuhan, Naei walora ro miyae na hului kena foi u foi bele nekenate.’
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Aka naei baeke naei, Yudea kanine bewate rambun yoni-yoni mayae maisaei nekaube. Galilea kanira huba raweuboke Yohanes a faeu huwoumi, ‘Mayae nulu kembokembere kelembonde naeise bu konayengkombe.’
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Nane merau Allah yae Yesus Nasaretna Rore Naei Roh bele Naei elae wake bele uwa kiteungeboke. Allah Nangkele mbainye nekewotene, Yesus makeise-makeise orowole na me u foise mo mokowole, nane merau walobo yunbe me kelee u keleene nekayekene era buloo kayeke ro miyaere onomi yeumiyeke.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Neyae Israel kani nemene nane merau Yerusalem yone rambun mahi-mahi mokowolere meyae ijoko yae erewande. Naendae wanen hororebe Neyae foi mokowolerebe, nebeibe ohaline baikoke haiboke.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Nebeibe ya name mo Allah yae mahe yora waleungeboke, benen Nauwa ro miyaere yakawoumi.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ro miyae nemene ban, nebeibe meyae Allah bera eleuboke wekeume ro miyae Yesus benen waleuboke heera Nangkele raman bu anewande yo yae mo, ijoko erannekoke.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Nane merau Neyae maere ukeume Naei a foi faeu foise nane merau Nembai sele Allah yae a ukeunge herewate yo bele wali nekate yo bele naei wali hului kolommibonde naei a, ro miyaere huwemamiyendere.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Allahle yenjo kayaayo yae Naei a faeube isaeyaeimekoke. Nebei yo yae elewate, nde yae Yesus Naei abe elelere hila rabo halennelena, na beko neban ennefaeinyembonde.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Petrus namman ane elele yae, nebei ro miyae angkaeise borate yo nemene Allahle Roh yae oke aumiboke.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Allahle Roh Yahudi ban ro miyaere aumibokene, Yope yona Yahudi ro miyae hiwa Petrusre hakainyekoke mewate yo nemene fa yae bowate.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Rabuhine ban, neyae borowate nebei ro miyae afaeu mahi-mahi elewate, Allahre buma kolowainyene.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Eremmibo, nda yo aeinya wanen mbai Allahle Rohbe yaraikoke. Rahene nare bu nendon okoi?”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Petrus ukeumi Yesusle Ro yae bu konaimikonde. Nebeisa Petrusre riyainyehike nangkele ya heki ban nekenaikonde.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.