Atos 10
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARC
1 Kaisarea yone ro mbai na ro Kornelius nekewole. Neyae Yahudi ro ban. Buloo felare be yun be yebaere hebewate nolora neyae Italia homo naei yunde hebewole.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kornelius Allahle are hubara haeisa yaneungeke nane merau Nare ei moloungeke. Nebei sului mbai naei imae ei obe einya yo. Ro miyae koufe kalore molowoumi yore eisako meisako nekai hakoumiyeke. Na yane baei Allahre ebeli bainyeke.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ya mbai huae rai hujoko oke name hului yae na ijoko raneungeboke erewole Allahle malaikat na yaka yae erewounge meke weunge, “Kornelius.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Kornelius nebei malaikatre erekeunge na fe bele faewounge weunge, “Erabuhi wanen, Tuhan?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Mana ro miyae weimi Yope yore ai. Nebeinya ro mbai na ro Simon Petrus, ungainyele ndare mende.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinya ekehebelene Simon Petrus ekenekele.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Nebei malaikat Korneliusle are elete kiyae ewole mo, Kornelius na yebaei bubaei ro bee bele Korneliusle naei u kayaare hebeyate na robe na wali Allahle are hubara haeisa yaneungeke bele kaneumikoke mekate.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Kornelius nebei ime wanen ma kaeneungeboke ahubare mo huweumikokera, hokolo namere mo ukeumi oro molaiboke Yope yore ewate.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ya heuboke rai sului hokolo name Yope yo nobewainye yae wa, Petrus imae bumare yeuketeke Allahre ebelire bonnelere.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Nebeisa moni yaroungekoke ramande anengkondere kenabe kowole. Nebeibe ramanne mokowate yae, Petrus na ijoko ranainyeboke ime wanen mae erele.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Yaku raweuboke bulura malo wanen kaeu mau ha yae na rayee kelira bayaeikoke, nda kanire nokainyele ole.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Neinye obo yoku mahi-mahi nda kanina oro kelire koyate yo, ara foyate yo, aye yoni-yoni.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nebeisa a mbai weunge, “Petrus, ainyu! Foloi anei!”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Nebeibe Petrus yae weunge, “Na hului ban, Tuhan! Meyae Yahudi ro miyae naei era hena huluinye nebei obo yoku eli hohore nekeyande nane merau u nenere koyande raman. Reyae ya mbai aneikoi mo nekeyale.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Nebei a mbaibe benende weunge, “Allah yae onomire mokoungeboke rambun weyae elire enekeijae.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Naei wanen mbai roko name nendo keleungekokera nebei malo benende kaeuboke bumare ewole.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Petrus u bene baeiso-baeiso kowole, rahe naeise nda wanen keleuboke erekole. Petrus namman u benene nekainye bele, Kornelius yae ukeumi ro name mekate. Simonbe imae kelaeiboke bene mekaisebate.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Nebeinya yore kaenaimikoke mo hinaimi, “Simon Petrus nda imaene nekele?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Namman Petrus nebei ime kaneungebokere na mekaise isaeyembondere u bene baeiso-baeiso kole yae, Allahle Roh yae a weunge, “Simon, ro name ware baeimeyayete.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Ainyu oyakoibo nebei ro namere hakoimibo eme. Buhae ohokoijae, nebei yo Reyae ukamaele mekate.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Nebeinye Petrus owakouboke, weumi, “Reyae nda niyae mayae baeufe kiyae. Rabuhi wanenbe ndare mekaube?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Hokolo name yae wainye, “Fela yunde hebele kiyae Kornelius yae maere ukeume ndare mekande. Neyae ro mbai na wali himaloungeboke nane merau Allahle are hubara haeisa yaneyeunge. Yahudi ro miyae nemene nare ereibo kaneibo koyainye, naei ebeli Allahre bowounge Allah wo koungekokene. Allah Na malaikat yae meke, Korneliusre ukeunge ware rinyeufinde naei imaere elere. Malaikat yae ukeunge waeinya a faeu elelere Kornelius borombondere.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Hokolo name Petrus yaweumiboke, nebei imaene reniai ya mbai ijongku hononaikondere.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ya bee nendo Kaisarea yone aibaleke. Kornelius naei aka baeke, naei hokolo uneyau keke haha nemene kaenewoumi, Petrus naeise ereiko rakeiko kowaimi.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Petrus meke bae, Kornelius ara hele ruke Petrusre rore melaeyennebondere.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Nebeibe Petrus yae weunge, “Ainyu! Wangkele rangkele na hului mbai.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Korneliusle ane eleyete bele Petrus imae eise eweufike. Nebeinye erele ro miyae helen sele arilewole.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Petrus nebei yore weumi, “Mayae nemene maisaei bangka mo, meyae Yahudi ro miyae wali heere foloukoke huluinye Yahudi ban ro miyae bele mbainye enekei nane merau mbainye a elei. Nebeibe Allah meke rare keleufeboke ro miyae nde-nde nemene reyae niki bele kanau bele yae nane merau ele moise yae woke a yae eleyeijae.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Nebei aerene weyae ukamae ekatere reyae na rilibo ban mae mekale. Mana ya reyae isaeisebonderene a hinereisitere, ‘Rahere weyae kaeneufekokae mekale?’ ”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Kornelius yae weunge, “Ya keli moise wokandene hu oke nda hujoko name hului yae raei imaene Allahre ebeline bowanale. Raei bene ro mbai yakaiboi yae yakauboke, nambelae wili haleman.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Neyae weufe, ‘Kornelius! Waei ebeli kali bowanae Allah boroubokete. Nebei sului mbai waei yei wahei rore miyaere kounga kalona yore yeyaemae Allah u bene nekeungehike.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Nebei aerene mana ro hiwa weumile Yope yore enate Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinye ekehebelene ekenekele. Ro mbai na ro Simon Petrus ungainyele ndare mende.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Nebei meraunge reyae na hibi ro ukamaele waei yaweisoise ekate. Weyae kena foinyene ndare mewoyae. Mana ya meyae nemene ndane Allahle bene arilewounge nekande. Allah rahebe a uwote maere weumele boromalere mekannekande.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Petrus yae weumi, “Nda hee yae wa reyae isaeyeubokale Allah na hele ro miyaere be ijokone ereyei.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Allahle are hubara haeisa yaneyainye nane merau me u foise mokoyate ro miyae Allah ei ammibonde, makei yona bele ban.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Aka naei baeke naei, maisaei nekaube Israel ro miyaere mo nda a foi faeu foi Allah uwoumi, ‘Yesus Wali Ondofolo nemene naei Tuhan, Naei walora ro miyae na hului kena foi u foi bele nekenate.’
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Aka naei baeke naei, Yudea kanine bewate rambun yoni-yoni mayae maisaei nekaube. Galilea kanira huba raweuboke Yohanes a faeu huwoumi, ‘Mayae nulu kembokembere kelembonde naeise bu konayengkombe.’
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Nane merau Allah yae Yesus Nasaretna Rore Naei Roh bele Naei elae wake bele uwa kiteungeboke. Allah Nangkele mbainye nekewotene, Yesus makeise-makeise orowole na me u foise mo mokowole, nane merau walobo yunbe me kelee u keleene nekayekene era buloo kayeke ro miyaere onomi yeumiyeke.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Neyae Israel kani nemene nane merau Yerusalem yone rambun mahi-mahi mokowolere meyae ijoko yae erewande. Naendae wanen hororebe Neyae foi mokowolerebe, nebeibe ohaline baikoke haiboke.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Nebeibe ya name mo Allah yae mahe yora waleungeboke, benen Nauwa ro miyaere yakawoumi.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ro miyae nemene ban, nebeibe meyae Allah bera eleuboke wekeume ro miyae Yesus benen waleuboke heera Nangkele raman bu anewande yo yae mo, ijoko erannekoke.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Nane merau Neyae maere ukeume Naei a foi faeu foise nane merau Nembai sele Allah yae a ukeunge herewate yo bele wali nekate yo bele naei wali hului kolommibonde naei a, ro miyaere huwemamiyendere.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Allahle yenjo kayaayo yae Naei a faeube isaeyaeimekoke. Nebei yo yae elewate, nde yae Yesus Naei abe elelere hila rabo halennelena, na beko neban ennefaeinyembonde.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Petrus namman ane elele yae, nebei ro miyae angkaeise borate yo nemene Allahle Roh yae oke aumiboke.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Allahle Roh Yahudi ban ro miyaere aumibokene, Yope yona Yahudi ro miyae hiwa Petrusre hakainyekoke mewate yo nemene fa yae bowate.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Rabuhine ban, neyae borowate nebei ro miyae afaeu mahi-mahi elewate, Allahre buma kolowainyene.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Eremmibo, nda yo aeinya wanen mbai Allahle Rohbe yaraikoke. Rahene nare bu nendon okoi?”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Petrus ukeumi Yesusle Ro yae bu konaimikonde. Nebeisa Petrusre riyainyehike nangkele ya heki ban nekenaikonde.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.