Atos 10
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARA
1 Kaisarea yone ro mbai na ro Kornelius nekewole. Neyae Yahudi ro ban. Buloo felare be yun be yebaere hebewate nolora neyae Italia homo naei yunde hebewole.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kornelius Allahle are hubara haeisa yaneungeke nane merau Nare ei moloungeke. Nebei sului mbai naei imae ei obe einya yo. Ro miyae koufe kalore molowoumi yore eisako meisako nekai hakoumiyeke. Na yane baei Allahre ebeli bainyeke.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ya mbai huae rai hujoko oke name hului yae na ijoko raneungeboke erewole Allahle malaikat na yaka yae erewounge meke weunge, “Kornelius.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kornelius nebei malaikatre erekeunge na fe bele faewounge weunge, “Erabuhi wanen, Tuhan?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Mana ro miyae weimi Yope yore ai. Nebeinya ro mbai na ro Simon Petrus, ungainyele ndare mende.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinya ekehebelene Simon Petrus ekenekele.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nebei malaikat Korneliusle are elete kiyae ewole mo, Kornelius na yebaei bubaei ro bee bele Korneliusle naei u kayaare hebeyate na robe na wali Allahle are hubara haeisa yaneungeke bele kaneumikoke mekate.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Kornelius nebei ime wanen ma kaeneungeboke ahubare mo huweumikokera, hokolo namere mo ukeumi oro molaiboke Yope yore ewate.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Ya heuboke rai sului hokolo name Yope yo nobewainye yae wa, Petrus imae bumare yeuketeke Allahre ebelire bonnelere.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Nebeisa moni yaroungekoke ramande anengkondere kenabe kowole. Nebeibe ramanne mokowate yae, Petrus na ijoko ranainyeboke ime wanen mae erele.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Yaku raweuboke bulura malo wanen kaeu mau ha yae na rayee kelira bayaeikoke, nda kanire nokainyele ole.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Neinye obo yoku mahi-mahi nda kanina oro kelire koyate yo, ara foyate yo, aye yoni-yoni.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Nebeisa a mbai weunge, “Petrus, ainyu! Foloi anei!”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Nebeibe Petrus yae weunge, “Na hului ban, Tuhan! Meyae Yahudi ro miyae naei era hena huluinye nebei obo yoku eli hohore nekeyande nane merau u nenere koyande raman. Reyae ya mbai aneikoi mo nekeyale.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Nebei a mbaibe benende weunge, “Allah yae onomire mokoungeboke rambun weyae elire enekeijae.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Naei wanen mbai roko name nendo keleungekokera nebei malo benende kaeuboke bumare ewole.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Petrus u bene baeiso-baeiso kowole, rahe naeise nda wanen keleuboke erekole. Petrus namman u benene nekainye bele, Kornelius yae ukeumi ro name mekate. Simonbe imae kelaeiboke bene mekaisebate.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Nebeinya yore kaenaimikoke mo hinaimi, “Simon Petrus nda imaene nekele?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Namman Petrus nebei ime kaneungebokere na mekaise isaeyembondere u bene baeiso-baeiso kole yae, Allahle Roh yae a weunge, “Simon, ro name ware baeimeyayete.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ainyu oyakoibo nebei ro namere hakoimibo eme. Buhae ohokoijae, nebei yo Reyae ukamaele mekate.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Nebeinye Petrus owakouboke, weumi, “Reyae nda niyae mayae baeufe kiyae. Rabuhi wanenbe ndare mekaube?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Hokolo name yae wainye, “Fela yunde hebele kiyae Kornelius yae maere ukeume ndare mekande. Neyae ro mbai na wali himaloungeboke nane merau Allahle are hubara haeisa yaneyeunge. Yahudi ro miyae nemene nare ereibo kaneibo koyainye, naei ebeli Allahre bowounge Allah wo koungekokene. Allah Na malaikat yae meke, Korneliusre ukeunge ware rinyeufinde naei imaere elere. Malaikat yae ukeunge waeinya a faeu elelere Kornelius borombondere.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Hokolo name Petrus yaweumiboke, nebei imaene reniai ya mbai ijongku hononaikondere.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ya bee nendo Kaisarea yone aibaleke. Kornelius naei aka baeke, naei hokolo uneyau keke haha nemene kaenewoumi, Petrus naeise ereiko rakeiko kowaimi.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Petrus meke bae, Kornelius ara hele ruke Petrusre rore melaeyennebondere.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Nebeibe Petrus yae weunge, “Ainyu! Wangkele rangkele na hului mbai.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Korneliusle ane eleyete bele Petrus imae eise eweufike. Nebeinye erele ro miyae helen sele arilewole.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Petrus nebei yore weumi, “Mayae nemene maisaei bangka mo, meyae Yahudi ro miyae wali heere foloukoke huluinye Yahudi ban ro miyae bele mbainye enekei nane merau mbainye a elei. Nebeibe Allah meke rare keleufeboke ro miyae nde-nde nemene reyae niki bele kanau bele yae nane merau ele moise yae woke a yae eleyeijae.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Nebei aerene weyae ukamae ekatere reyae na rilibo ban mae mekale. Mana ya reyae isaeisebonderene a hinereisitere, ‘Rahere weyae kaeneufekokae mekale?’ ”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Kornelius yae weunge, “Ya keli moise wokandene hu oke nda hujoko name hului yae raei imaene Allahre ebeline bowanale. Raei bene ro mbai yakaiboi yae yakauboke, nambelae wili haleman.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Neyae weufe, ‘Kornelius! Waei ebeli kali bowanae Allah boroubokete. Nebei sului mbai waei yei wahei rore miyaere kounga kalona yore yeyaemae Allah u bene nekeungehike.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Nebei aerene mana ro hiwa weumile Yope yore enate Simon obo yoku rare hale kiyaele imae buhaeinye ekehebelene ekenekele. Ro mbai na ro Simon Petrus ungainyele ndare mende.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Nebei meraunge reyae na hibi ro ukamaele waei yaweisoise ekate. Weyae kena foinyene ndare mewoyae. Mana ya meyae nemene ndane Allahle bene arilewounge nekande. Allah rahebe a uwote maere weumele boromalere mekannekande.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Petrus yae weumi, “Nda hee yae wa reyae isaeyeubokale Allah na hele ro miyaere be ijokone ereyei.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Allahle are hubara haeisa yaneyainye nane merau me u foise mokoyate ro miyae Allah ei ammibonde, makei yona bele ban.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Aka naei baeke naei, maisaei nekaube Israel ro miyaere mo nda a foi faeu foi Allah uwoumi, ‘Yesus Wali Ondofolo nemene naei Tuhan, Naei walora ro miyae na hului kena foi u foi bele nekenate.’
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Aka naei baeke naei, Yudea kanine bewate rambun yoni-yoni mayae maisaei nekaube. Galilea kanira huba raweuboke Yohanes a faeu huwoumi, ‘Mayae nulu kembokembere kelembonde naeise bu konayengkombe.’
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Nane merau Allah yae Yesus Nasaretna Rore Naei Roh bele Naei elae wake bele uwa kiteungeboke. Allah Nangkele mbainye nekewotene, Yesus makeise-makeise orowole na me u foise mo mokowole, nane merau walobo yunbe me kelee u keleene nekayekene era buloo kayeke ro miyaere onomi yeumiyeke.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Neyae Israel kani nemene nane merau Yerusalem yone rambun mahi-mahi mokowolere meyae ijoko yae erewande. Naendae wanen hororebe Neyae foi mokowolerebe, nebeibe ohaline baikoke haiboke.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Nebeibe ya name mo Allah yae mahe yora waleungeboke, benen Nauwa ro miyaere yakawoumi.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ro miyae nemene ban, nebeibe meyae Allah bera eleuboke wekeume ro miyae Yesus benen waleuboke heera Nangkele raman bu anewande yo yae mo, ijoko erannekoke.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Nane merau Neyae maere ukeume Naei a foi faeu foise nane merau Nembai sele Allah yae a ukeunge herewate yo bele wali nekate yo bele naei wali hului kolommibonde naei a, ro miyaere huwemamiyendere.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Allahle yenjo kayaayo yae Naei a faeube isaeyaeimekoke. Nebei yo yae elewate, nde yae Yesus Naei abe elelere hila rabo halennelena, na beko neban ennefaeinyembonde.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Petrus namman ane elele yae, nebei ro miyae angkaeise borate yo nemene Allahle Roh yae oke aumiboke.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Allahle Roh Yahudi ban ro miyaere aumibokene, Yope yona Yahudi ro miyae hiwa Petrusre hakainyekoke mewate yo nemene fa yae bowate.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Rabuhine ban, neyae borowate nebei ro miyae afaeu mahi-mahi elewate, Allahre buma kolowainyene.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Eremmibo, nda yo aeinya wanen mbai Allahle Rohbe yaraikoke. Rahene nare bu nendon okoi?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Petrus ukeumi Yesusle Ro yae bu konaimikonde. Nebeisa Petrusre riyainyehike nangkele ya heki ban nekenaikonde.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.